Πόσο και για ποιο ειδικό λόγο σας ανησυχεί η νίκη της Κεντροδεξιάς;

Είμαι εξαιρετικά ανήσυχος. Στην Ευρώπη με τη συμβολή χωρών όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία, θα επιχειρηθεί μια υποχώρηση σε ό,τι αφορά τον τομέα των δικαιωμάτων. Είμαι ακόμη πιο θορυβημένος σε ό,τι αφορά στα κοινωνικά ζητήματα και τις συνθήκες διαβιώσεις των πιο ασθενών κοινωνικών στρωμάτων. Η Δεξιά συνηθίζει πίσω από το φιλολαϊκό προσωπείο να υποκρύπτει την παγιωμένη αντίληψη της: προάσπιση των ισχυρών και καταπίεση των αδύναμων, υποτέλεια στην πλουτοκρατία, περιφρόνηση των φτωχών και αδυνάτων.

 

Σε τι αποδίδεται αυτή την ήττα;

Συνθέτη απάντηση. Ο λόγος δεν είναι μόνο ένας. Μετά από είκοσι περίπου χρόνια το PD έχει ανάγκη από μια γενική «συντήρηση». Πρέπει να επικοινωνήσει εκ νέου την ταυτότητα του και να τοποθετηθεί κριτικά προς την κοινωνία και στο κυρίαρχο μοντέλο ανάπτυξης, με σύγχρονους όρους. Πρέπει να ξεπεράσει το σύνδρομο φόβου, να προσεγγίσει το λαό να τον «αφουγκραστεί». Υπεστήκαμε έντονα τον μύθο του φιλελευθερισμού, τη γοητεία των τεχνικών και των τεχνοκρατών και του χωρίς όρια κυβερνητισμού. Πρόκειται για τάσεις, αντιλήψεις που ωρίμασαν την τελευταία τριακονταετία. Πρέπει να αναπροσδιοριστούν. Για τούτο τον λόγο, είναι λάθος να καταφύγουμε σε ένα ευκαιριακό, επιφανειακό και υποκριτικό παιχνίδι ονομάτων και οργανογραμμάτων. Πρέπει να προσδιοριστεί με σαφήνεια η ιδεολογική αυτονομία του κόμματος.

 

Συμμερίζεστε τον δρόμο που χάραξε ο Λέτα για άμεση προσφυγή σε συνέδριο;

Ο Λέτα ηγήθηκε του PD με πολλή αξιοπρέπεια. Πρέπει να τύχει του σεβασμού μας και να τον ευχαριστήσουμε για τις υπηρεσίες που προσέφερε σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή. Θα ήταν άνανδρο να ρίξουμε όλες τις ευθύνες μόνο σε αυτόν. Μετά το εκλογικό αποτέλεσμα είπε: «Συνέδριο σε λογικό χρονικό διάστημα και εγώ δεν θέτω εκ νέου υποψηφιότητα». Σωστό: το συνέδριο να αφορά στις στρατηγικές και όχι τα πρόσωπα. Να μην επιλέξουμε τον/την γραμματέα, από τα ΜΜΕ και τα κοινωνικά σαλόνια, τα οποία συνέβαλαν ουσιαστικά στην ήττα μας και τα οποία επιθυμούν ακόμα να μας υποδείξουν πώς και με ποιον θα την ξεπεράσουμε.

 

Άρα, άμεση προσφυγή σε συνέδριο;

Σε λογικό χρονικό διάστημα. Το ουσιαστικό συνέδριο είναι σαν το ψωμί. Και για την αλλαγή του κόμματος: σε μερικές περιοχές της Ιταλίας, είναι οικογενειακό, εξουσιαστικό, ηθικά αδύναμο, χωρισμένο σε τομείς και αντιπαθές σε σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας. Πρέπει να ενεργοποιήσουμε μορφές άμεσης δημοκρατίας των μελών, που πρέπει να αποφασίζουν ελεύθερα και όχι συμμορφούμενα στην επικρατούσα τάση.

 

Θεωρείτε ότι ήταν λάθος η αποφυγή της συνεργασίας με το κίνημα M5S, λόγω της διαφωνίας τους με τον Ντράγκι;

Ο Κόντε έκανε λάθος να μην δώσει εμπιστοσύνη στο Ντράγκι, εκείνη τη περίοδο. Παρόλα αυτά, είχε συγκεντρώσει ένα μεγάλο αριθμό αιτημάτων, στα οποία ο πρωθυπουργός δεν αποκρίθηκε με επάρκεια. Είχε να αντιμετωπίσει τις διασπάσεις του Ντι Μάιο και των άλλων επιτελών του, οι οποίες έγιναν θετικά αποδεκτές από πολλούς τομείς της πλειοψηφίας που τον στήριζε. Είχε γίνει αντικείμενο κριτικής, χλεύης και υποτίμησης. Και ο υποφαινόμενος τιμωρήθηκε για τη διατήρηση του διαλόγου μαζί του. Έτσι λοιπόν, πιθανόν ναι, πήραμε βιαστικά την απόφαση να αποκλείσουμε κάθε υπόθεση επανασύνδεσης μαζί του. Και για ένα «πρακτικό» λόγο: χωρίς τα M5S, όπως προκύπτει και από τα αποτελέσματα, δεν υπάρχει άλλη πολιτική προοπτική. Η απομόνωση υπήρξε αρνητικά καθοριστική στον αγώνα στις μονοεδρικές περιφέρειες.

 

Το M5S εμφανίστηκε συντονισμένο με την κοινωνία, ενώ το PD, στην παρούσα συγκυρία, δεν είναι. Με ποιο τρόπο κρίνετε ότι θα ανακάμψει το PD;

Το PD κατά κύριο λόγο εκφράζει τη μεσαία τάξη, μικροαστών και προοδευτικών. Ο Κόντε έχει μεγαλύτερη απήχηση στα λαϊκά στρώματα και τους αποκλεισμένους. Μια σχέση ενωτική θα εμπλουτίσει και τους δυο. Η επανασύνδεση του ευρύτερου χώρου στη δεδομένη συγκυρία, είναι επιβεβλημένη προκειμένου να μην εκτραπεί η Δεξιά, να διασφαλισθεί η προάσπιση του Συντάγματος, να μην παραποιηθεί η Δημοκρατία. Για να ανασυγκροτήσουμε, με ταπεινοφροσύνη, τις προϋποθέσεις που θα μας εξασφαλίσουν εκ νέου τη νίκη.

 

Και ποια φαντάζεστε ότι θα είναι η ταυτότητα του PD;

Εν τάχει: το κόμμα των δημοκρατικών αγώνων, των μεταρρυθμίσεων που μειώνουν τις αποστάσεις μεταξύ των προνομιούχων και των απόκληρων, της πραγματικής ελευθερίας, δηλαδή του κόμματος που θα ευαγγελίζεται τη δυνατότητα όλοι χωρίς αποκλεισμούς να μπορούν να υλοποιήσουν και να απολαύσουν τα όνειρα τους, αντί να αλλοτριώνονται στον αδιέξοδο αυτοσκοπό του καταναλωτισμού. Ένα κόμμα ευρωπαϊκό: για μια Ευρώπη αυτόνομη, που διαλογίζεται με κάθε ανθρώπινη πραγματικότητα, με δική της εξωτερική πολιτική, με αλληλέγγυο και κοινωνικό μοντέλο χειραφέτησης. Ένα κόμμα αξιόπιστο, εκτός των υφιστάμενων δεδομένων. Ένα κόμμα που θα μπορεί να αφουγκράζεται την αναγέννηση της ανθρωπιάς των νέων ανθρώπων και των γυναικών, που διερωτώνται για το μέλλον του περιβάλλοντος, την οργάνωση της εργασίας, την υποβάθμιση του πολιτισμού, που απεχθάνονται την αυξανόμενη μοναξιά και απαιτούν αυτονομία και ελευθερία. Ένα κόμμα στο οποίο θα συμπορεύονται χριστιανισμός και σοσιαλισμός.

 

Εν κατακλείδι, η συνύπαρξη με τον Nτράγκι σας έβλαψε;

Ο πρόεδρος Ματαρέλα έσωσε την Ιταλία από την κατάσταση κατάρρευσης, στην οποία την είχε οδηγήσει ο Ρέντζι, προκαλώντας την κρίση της κυβέρνησης Conte-2. Ήταν μια έκτακτη αντίδραση σε μια κατάσταση έκτακτων συνθηκών. Στη συνέχεια πολλοί θέλησαν να την αλλάξουν, να την μετατρέψουν σε μοντέλο/πολιτικό υπόδειγμα, σημείο κομματικής αναφοράς. Προς αυτή την κατεύθυνση πίεσε ο τρίτος πόλος, το Κέντρο. Ο ίδιος ο Ντράγκι είπε ότι η Agenda Draghi δεν υφίσταται, ότι σε όλα τα σημαντικά θέματα συνεχίστηκε η δουλειά της προηγούμενης κυβέρνησης, στην οποία το PD διαδραμάτισε έναν καθοριστικό ρόλο. Ίσως να μην εκτιμήσαμε επαρκώς τα αποτελέσματα που πετύχαμε στην πανδημία, στους ευρωπαϊκούς πόρους, στην κοινωνική ανθεκτικότητα, την οικονομική ανάπτυξη. Είναι μια λανθασμένη αντίληψη ότι προ Ντράγκι όλα ήταν καταστροφικά και μετά ακολούθησε η διθυραμβική πορεία, είναι ένα ψέμα που έβλαψε και τις δημοκρατικές δυνάμεις.

 

Τι εύχεστε για τον νέο γραμματέα του PD;

Σε αυτή τη φάση, η όποια αναφορά σε ονόματα προκαλεί μόνο σύγχυση. Τι χρειαζόμαστε; Μια συγκροτημένη προσωπικότητα με ουσιαστικό περιεχόμενο και όχι εικόνα. Μια προσωπικότητα που να έχει διαμορφωθεί στο πεδίο δράσης και δεν προέκυψε μέσω των ΜΜΕ. Ένα άτομο σοβαρό και μετρημένο, όχι μοναχικό και εγωκεντρικό. Μια προσωπικότητα καλλιεργημένη, που θα έχει διαβάσει περισσότερα βιβλία από εφημερίδες, άτομο ικανό να γράψει τρεις γραμμές στις οποίες θα εξηγεί τι προτίθεται να κάνει, αντί να βρίσκεται υπό τη διαρκή ευδαιμονία των tweet.

 

Ο Γκοφρέντο Μπετίνι είναι πρώην σύμβουλος του PD και παλαίμαχο στελέχος του ΚΚΙ.

 

Αναδημοσίευση από το FQ της 27/9/22

Μετάφραση Ι.Σ.

 

Πρόσφατα άρθρα ( Ευρώπη )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet