Με τις αποτροπιαστικές αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών σχεδόν να μονοπωλούν την επικαιρότητα, η είδηση πέρασε σε δεύτερο πλάνο: στα μέσα της  εβδομάδας έφτασαν, προερχόμενα από τη Γερμανία, τα πρώτα έξι από τα σαράντα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης Marder 1A3 τα οποία, όπως είχε διαβεβαιώσει τη Βουλή στις 8 Ιουνίου ο υπουργός  Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλος, θα αντικαταστήσουν τα  ισάριθμα BMP-1 που αποσύραμε από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου για να σταλούν στην Ουκρανία. Ήταν η μισή αλήθεια. Αργότερα την ίδια μέρα έγινε επίσημα γνωστό ότι  τα Marder 1A3 θα προωθηθούν, εν καιρώ, σε μονάδες του Δ΄ Σώματος Στρατού στον Έβρο -- εγείροντας ένα εύλογο ερώτημα: Τι θα αντικαταστήσει τα ρωσικά τα BMP-1 που αποσύρθηκαν από τα νησιά;

Η απάντηση του υπουργείου Άμυνας ότι τα BMP-1 αντικαταστάθηκαν από αμερικανικά Μ-113 και Μ-117 προερχόμενα από τον Έβρο, εγείρει νέα, ακόμη πιο ανησυχητικά ερωτήματα. Ελαφρά άρματα μεταφοράς προσωπικού και οχήματα αναγνώρισης σε αντικατάσταση βαρέων αρμάτων αποτροπής; Δεν συνιστά αυτό απομείωση της αμυντικής θωράκισης των νησιών; Δεν «διαβάζεται» από κάθε ενδιαφερόμενο  ως έμμεση υποχώρηση στην απαίτηση της Τουρκίας για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών; Δεν ακούγεται εύλογη η παρατήρηση ότι η απαίτηση της Τουρκίας για αμυντική απογύμνωση των νησιών αναβαθμίστηκε σε στρατηγική επιλογή όταν έγινε αντιληπτή από την Άγκυρα η πίεση της Ουάσινγκον στην Αθήνα να αποσύρει τα ρωσικά αμυντικά συστήματα;

Υπό το φως των παραπάνω, ξαναδιαβάζεται με αναβαθμισμένο ενδιαφέρον η ανακοίνωση που είχε εκδώσει η τουρκική προεδρία μετά τη συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη στην Πόλη τον Μάρτιο, ότι «η Τουρκία και η Ελλάδα έχουν ειδική ευθύνη για την αλλαγή στην αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας, μετά την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία». Με απλά λόγια, μεθοδεύεται η ανάθεση στις δύο χώρες η από κοινού «εποπτεία» μιας «ουδέτερης» (δηλ. απαλλαγμένης από μεταξύ τους εντάσεις) ζώνης αποκλεισμού της Ρωσίας από την Ευρώπη.

Κάτι τέτοιο δεν θα σήμαινε τίποτε λιγότερο από de facto αλλαγή του μίγματος στρατηγικού ελέγχου του Αιγαίου, από αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας στην περιοχή και, άρα, των αναθεωρητικών διεκδικήσεών της έναντι της Ελλάδας. Μια «κοινά εποπτευόμενη» θαλάσσια ζώνη που τέμνει το Αρχιπέλαγος από την Κρήτη έως τα Δαρδανέλια ουσιαστικά «ουδετεροποιεί» τα νησιά που κείνται ανατολικά της, ιδρύει ένα status άτυπης συγκυριαρχίας τους.  Ποιος στην Αθήνα μπορεί να διαβεβαιώσει ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαλε στο να ενταθούν μελλοντικά οι πιέσεις της Τουρκίας για αφοπλισμό των νησιών; Ότι οι τουρκικές πιέσεις δεν θα εξελιχθούν, ευκαιρίας δοθείσης, σε αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε αυτά; Η απόσυρση των BMP-1 και η αντικατάστασή τους από Μ-113 και Μ-117 είναι ένα βήμα πριν (ή ίσως μετά;) την «κόκκινη γραμμή».

Αν η Ελλάδα επιτρέψει να διαμορφωθεί με αυτόν το τρόπο διεθνώς η εντύπωση ότι η κυριαρχία της στα νησιά είναι μειωμένη, δεν θα πρέπει να εκπλαγεί βλέποντας την Τουρκία να προχωρεί στο δικό της επόμενο βήμα. Που μπορεί να είναι η αποδοχή  εκ μέρους της Άγκυρας μιας ενδεχόμενης πρότασης των ΝΑΤΟϊκών εταίρων για αμοιβαίες υποχωρήσεις: απόσυρση της τουρκικής Στρατιάς του Αιγαίου από τα μικρασιατικά παράλια και των τακτικών αμυντικών οπλών από τα ελληνικά νησιά. Η αποδοχή της από την Ελλάδα εγκυμονεί τον κίνδυνο, σε περίπτωση κρίσης, οι μεν τουρκικές δυνάμεις να κινηθούν γρήγορα διά ξηράς, οι δε ελληνικές να επιστρέφουν δια θαλάσσης κατόπιν εορτής. Σε αυτόν τον προφανή κίνδυνο εκθέτει τη χώρα μια κίνηση «καλής θέλησης» όπως είναι ο έμμεσος αφοπλισμός των νησιών, με την πλημμελή αντικατάσταση των BMP-1  από Μ-113 και Μ-117, αν αυτή αφεθεί να ολοκληρωθεί.

Στο Αιγαίο κυοφορούνται με ευθύνη της κυβέρνησης εξελίξεις που απαιτούν την άμεση και καθαρή τοποθέτησή της. Όσο δεν το πράττει,  η ευθύνη της τοποθέτησης που αναλογεί, μπροστά στην πρόκληση των καιρών, στην αντιπολίτευση, στην αξιωματική αντιπολίτευση πρωτίστως, γίνεται ακόμη πιο επιτακτική.

«Γιατί δεν έχει γίνει ακόμη η επέκταση των χωρικών υδάτων νότια και ανατολικά της Κρήτης, που εξαγγέλθηκε πριν δύο χρόνια; Η Τουρκία πρέπει να εισπράττει κόστος σε κάθε νέα πρόκληση, κυρώσεις στις οικονομικές της συναλλαγές με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον βασικό οικονομικό της εταίρο», δήλωσε σε υψηλούς τόνους ο πρώην υπουργός και νυν τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ –Π.Σ.,  Γιώργος Κατρούγκαλος μετά την ενημέρωσή του από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια.

Στην αξιωματική αντιπολίτευση δεν κρύβουν την ανησυχία τους για τις εξελίξεις στο Αιγαίο, με την Ευρώπη εν μέσω πολέμου, σε συνθήκες παγκόσμιας γεωπολιτικής ρευστότητας.  

Στις συσκέψεις που είχε ο Αλέξης Τσίπρας με τους διπλωματικούς και στρατιωτικούς συμβούλους του, Βαγγέλη Καλπαδάκη, ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη και Γιώργο Κατρούγκαλο, επισημάνθηκαν δύο κρίσιμα σημεία που απαιτούν συνεχή διπλωματική επαγρύπνηση: πρώτον, η στρατηγική πλέον επιλογή της Άγκυρας να προβάλει την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών ως απαίτηση που προκύπτει από το Διεθνές Δίκαιο και, δεύτερον, η πρόθεσή της να εντάξει το ζήτημα στην ατζέντα της διμερούς διαπραγμάτευσής της με την Ουάσινγκτον, η θέση της οποίας παραμένει προς το παρόν ανησυχητικά αδιευκρίνιστη.

Επ’ αυτού, πηγές της Κουμουνδούρου επισημαίνουν ότι λίγες μόνο ώρες μετά την ενημέρωση της αντιπολίτευσης από τον Ν. Δένδια,  ο εκπρόσωπος του Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπραΐμ Καλίν, στη δεύτερη συνάντησή του, σε διάστημα λίγων ημερών, με τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζέικ Σάλιβαν, συζήτησε με τον αμερικανό αξιωματούχο και το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης.

Το Μαξίμου, λένε οι πηγές, αποφεύγει να θέσει «κόκκινες γραμμές» και να πιέσει τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. να πράξουν το ανάλογο έναντι της τουρκικής προκλητικότητας. Πρόκειται, προσθέτουν, για μια εξόχως επικίνδυνη, τακτική, με τις προεκλογικές εσωτερικές σκοπιμότητες να υπερισχύουν των εθνικών προτεραιοτήτων, σε μια συγκυρία υψηλής διακινδύνευσης των συμφερόντων της χώρας.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet