Οι εργασίες και αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, του 6ου Ευρωπαϊκού Φόρουμ Αριστερών, Πράσινων και Προοδευτικών Δυνάμεων (εκτιμήσεις και ρεπορτάζ στις σελίδες 18-19 του φύλλου) και η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα την Τρίτη στο Σκάι συνιστούν, όλα μαζί, ένα σταθμό για να εναρμονισθεί η γραμμή του κόμματος, που όρισε το Συνέδριο, με τα νέα δεδομένα, διεθνώς και εσωτερικά. Επτά μήνες πριν τις εκλογές, που όπως φαίνεται θα γίνουν τέλος άνοιξης – αρχές καλοκαιριού, αυτό ήταν απαραίτητο. Οι προσθήκες, και βελτιώσεις στη γραμμή, όπως και η εμβάθυνση και η απομάκρυνσή της από μονομέρειες επιβεβαιώνουν την ανάγκη η ΚΕ να συγκαλείται, στο εξής, πιο συχνά, πράγμα που σημείωσε εξάλλου και η γραμματέας. Υπήρξαν, ασφαλώς και διαφωνίες κατά τη συζήτηση.

 

Η συζήτηση στην ΚΕ υπήρξε πλούσια και σε αριθμό μελών της που πήραν τον λόγο και σε προτάσεις. Διευκόλυνε και το κατατεθειμένο από πριν Σχέδιο Απόφασης που, από τη συζήτηση στην ΠΓ, είχε εμπλουτισθεί με βελτιώσεις και προσθήκες ή και αποσαφηνίσεις αποφεύγοντας, σωστά, οξύνσεις. Για παράδειγμα, συμπεριλήφθηκαν κομμάτια για το προσφυγικό, ενισχύθηκαν οι αναφορές για νεολαία και αποχή, το περιβάλλον, τις συμμαχίες του κόμματος και την ωρίμανσή τους, με διάλογο στην κοινωνία, και τα φεμινιστικά ζητήματα, ενισχύθηκε η ανάλυση για την Ευρώπη και τον πόλεμο, δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση για την ανάγκη το κόμμα να πάρει πρωτοβουλίες για ένα ευρύ κίνημα ειρήνης, δημιουργία μηχανισμού ΑΤΑ κ.ά. Ιδέες και προτάσεις προέκυψαν και από τη συζήτηση, οι οποίες ενσωματώθηκαν από τους εισηγητές και στις τρεις εισηγήσεις (πολιτική, συνδικαλιστικό, ΤΑ).

Η ομιλία του προέδρου, σε σύγκριση με άλλες φορές, στις απαιτητικές ανάγκες και ελλείμματα της περιόδου, επέλεξε χαμηλούς τόνους προσιδιάζοντας περισσότερο σε εισήγηση εργασίας σε ένα κομματικό σώμα παρά πολιτική ομιλία με ακροατήριο το ευρύ κοινό. Οι διεργασίες στην κοινωνία και οι αντίστοιχες πολιτικές επανευθυγραμμίσεις, που συντελούνται όντως, απαιτούν ψύχραιμη συζήτηση, ιδέες, όχι συνθήματα. Μεγάλο μέρος της αφιερώθηκε στην ανάλυση της πολιτικής επικαιρότητας και στο πώς, στα πολλά νέα της δεδομένα, παρεμβαίνει το κόμμα. Εξίσου, όμως, εκτεταμένες ήταν οι αναφορές του στο ίδιο το κόμμα, τα μέτωπα που πρέπει να ανοίξει έως τις εκλογές, τις ευθύνες και τη λειτουργία του. Η συνόψιση αυτής της κατεύθυνσης στο τρίπτυχο αλλαγή – αλληλεγγύη – αντίσταση, μαζί με τη φράση ότι δεν ζητάμε από τον κόσμο υπομονή αλλά δράση, αποτυπώνουν με σαφήνεια τους στόχους: την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα, των κινημάτων στις πολιτικές εξελίξεις. Η εκτεταμένη αναφορά, στο κλείσιμο των εργασιών, στην κατάσταση της οικονομίας και των συνθηκών διαβίωσης των λαϊκών τάξεων διαμόρφωνε το έδαφος να παραθέσει και τα αποτελέσματα της οικονομικής πολιτικής –παρά το μνημόνιο– της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, επιτυχίες που λειτουργούν και τώρα ως ασπίδα στην τρέχουσα κρίση.

 

Διαφωνίες σε τρία σημεία

 

Σε τρία σημεία, κυρίως, επικεντρώνονται οι διαφωνίες που προέκυψαν, για τις οποίες χρειάστηκε να γίνουν και ψηφοφορίες. Η πρώτη, αφορούσε την πρόταση της εισήγησης για την επέκταση των 12 μιλίων Νότια και Ανατολικά της Κρήτης, έως το Καστελόριζο. Η πρόταση στελεχών της Ομπρέλας, που υπονοεί βεβαίως διαφωνία, είναι ότι λόγω σοβαρότητας του θέματος, ιδίως μια περίοδο με πόλεμο, απαιτείται ειδική συζήτηση σε επίπεδο ΚΕ και συμμετοχή συντροφισσών/όφων με εξειδικευμένες γνώσεις. Εξάλλου, ποτέ σε κάποιο κομματικό όργανο –όχι ad hoc σε κάποια Eπιτροπή– δεν έχει γίνει συζήτηση για τα 12 μίλια, ούτε για την εξωτερική πολιτική του κόμματος συνολικά. Κατά καιρούς έχουν εκφρασθεί διαφωνίες δημόσια με άρθρα. Όπως σωστά σημείωσε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στην ΚΕ, είναι λάθος ο ΣΥΡΙΖΑ να χρησιμοποιεί, συχνά, «πατριωτική ρητορική». Αποχρώσεις και διαφωνίες, διατυπώνονται από επιστήμονες και στελέχη πολύ πέραν της Ομπρέλας, εξάλλου.

Η δεύτερη διαφωνία, ήταν στην εισήγηση για την Αυτοδιοίκηση. Οι προτάσεις, ιδίως αυτοδιοικητικών στελεχών, ήταν πολλές και οι περισσότερες έγιναν δεκτές. Όμως, η πρόταση να υπάρξει ξεχωριστό Δίκτυο 130 μελών που, έξω από την κομματική δομή, θα αναλάβει την υλοποίηση της κατεύθυνσης, οργανωτικά και πολιτικά, για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, συνάντησε ευρεία αντίθεση. Η αυστηρή και επιχειρηματολογημένη τοποθέτηση, εδώ, ενός πρώην γραμματέα του κόμματος, του Δημ. Βίτσα είναι δηλωτική του θεσμικού ζητήματος που τίθεται. Θεωρήθηκε «παραμηχανισμός», ο οποίος αποβλέπει στον έλεγχο, όχι μόνο της υλοποίησης των επιλογών, παρερμηνεύοντας μια απόφαση του Συνεδρίου για συγκρότηση Δικτύου άλλου, όμως, χαρακτήρα. Η ψηφοφορία με ένα συσχετισμό 60% - 40% έδειξε ότι υπάρχει πρόβλημα.

Η τρίτη διαφωνία, αφορούσε τις επιλογές συντονιστριών/ών των Τμημάτων της ΚΕ. Πρόκειται για την υλοποίηση μιας συνεδριακής απόφασης –με εμφανή την πρόθεση ηγετικού ελέγχου– που ανέτρεψε την έως τώρα πρακτική οι συντονιστές να ορίζονται –με εκλογές– από το ίδιο το θεματικό τμήμα. Με τον ορισμό από την ηγεσία δημιουργείται εύφορο έδαφος για τασικές «διεκδικήσεις». Ατυχώς, διότι αφορά έναν τομέα άκρας ευαισθησίας και ιδεολογικής σημασίας για τον ΣΥΡΙΖΑ, ακραία εμφάνιση του προβλήματος υπήρξε στο Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής και Φύλου. Η ομόφωνη πρόταση της ΠΓ για δυο συν-συντονίστριες, εφόσον δεν θα ίσχυε εδώ το άνδρας/γυναίκα για τις θέσεις συντονιστή/ριας και αναπληρωτή/ριας, δεν κατέβηκε, τελικά, στην ΚΕ, όπως θα όφειλε –ανεξάρτητα αν η εισήγηση στην ΚΕ είχε και διαφορετική πρόταση– λόγω βέτο στελεχών της Κίνησης Μελών που ήθελαν να είναι μοναδική συντονίστρια της δικής της επιρροής. Αγνοώντας, επιπλέον, τα οξύτατα ζητήματα που έχουν προκύψει σ’ αυτό το Τμήμα που μ’ αυτή την απόφαση αναπαράγονται. Την ανάγκη, πολύ σοβαρότερο, επαφής με τα σύγχρονα κινήματα, ιδίως νέων κοριτσιών, την κινητοποίησή τους στο κόμμα.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet