Ένας άνδρας αφηγείται, ο λόγος του είναι ήρεμος, γλυκός θα μπορούσα να πω. Μιλάει για τη ζωή του, την οικογένειά του και, ιδίως, για το επάγγελμά του που τόσο αγαπά και το θεωρεί πολύ σημαντικό. Ο κ. Κόπφρκινγκλ είναι διευθυντής σε ένα κρεματόριο και πιστεύει πως καίγοντας τους νεκρούς προσφέρει υπηρεσία καθώς βοηθά τις ψυχές τους να απελευθερωθούν γρηγορότερα και να μετενσαρκωθούν! Ο άνθρωπος αυτός ζει στην Τσεχοσλοβακία την εποχή που οι ναζί βρίσκονται στα σύνορά της και σύντομα θα την καταλάβουν. Ζει με τη γυναίκα του και τα δυο του παιδιά. Όταν θα τον πλησιάζουν μέλη του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και θα του αποκαλύψουν πως η γυναίκα του είναι Εβραία, άρα και τα παιδιά του έχουν εβραϊκό αίμα, ο κ. Κόπφρκινγκλ θα κλονιστεί. Θα γίνει μέλος του κόμματος, συνεργάτης των Γερμανών και αυτό σημαίνει πως πρέπει να απελευθερωθεί από το εβραϊκό αίμα της οικογένειάς του. Έτσι αποφασίζει πως η γυναίκα του και τα παιδιά του πρέπει να εξαγνιστούν!

Ο Γιουράι Χερτς, το 1969, σκηνοθέτησε «Το κρεματόριο» (Spalovac Μrtvol) που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λάντισλαβ Φουκς. Μια ταινία η οποία αναλύει βήμα-βήμα τη μετατροπή ενός φιλήσυχου πολίτη, σε ναζί. Ενός ανθρώπου ο οποίος κοιτάζει μόνον την οικογένειά του και τη δουλειά του και ο οποίος είναι εύκολο θύμα της φαιάς προπαγάνδας. Έτσι από φιλήσυχος οικογενειάρχης θα μετατραπεί σε αδυσώπητο εγκληματία ο οποίος δεν διστάζει να δολοφονήσει μέχρι και τους δικούς του ανθρώπους.

Δυσκολεύομαι να κατατάξω κάπου την ταινία. Με μια πρώτη ματιά θα μπορούσα να πω πως πρόκειται για μαύρη κωμωδία αλλά νομίζω πως ο ναζισμός δεν είναι καθόλου αστείος. Ακόμη και οι χιουμοριστικές ανάσες κουβαλούν μέσα τους τον τρόμο της φαιάς πανούκλας δημιουργώντας μια ανατριχιαστική και μακάβρια ατμόσφαιρα. Ο Χερτς σκηνοθετεί νωχελικά, υπνωτιστικά, όπως ακριβώς λειτουργούν ο φασισμός κι ο ναζισμός στο ανθρώπινο μυαλό.

Μιλάμε για μια ταινία συγκλονιστική. Η κάμερα στα χέρια του Χερτς κάνει θαύματα, χρησιμοποιεί φακούς κάθε είδους και κινηματογραφεί από κάθε δυνατή γωνία, με φωτισμούς οι οποίοι δημιουργούν έντονες φωτοσκιάσεις. Το μπαρόκ στοιχείο, συναντά το γερμανικό εξπρεσιονισμό και το σινεμά του Όρσον Γουέλς με έντονες πινελιές του τσεχοσλοβάκικου νέου κύματος. Ταινία η οποία εισχωρεί βαθιά στον ψυχισμό του ήρωα ο οποίος παγιδεύεται από τη γοητεία του ναζισμού και από διευθυντής ενός απλού κρεματόριου προσφέρει την τεχνογνωσία του στη «νέα τάξη» για το μεγάλο σχέδιο της τελικής λύσης! Και όπως του λένε οι ναζί: «Υπάρχει πολλή δουλειά που σας περιμένει. Για το έθνος, για την ανθρωπότητα».

 

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
Tags:
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet