Την ώρα που το Ιράν «βράζει» από τις διαδηλώσεις με αφορμή τη δολοφονία της νεαρής Μασχά Αμινί από την αστυνομία ηθών και ενώ ο πατέρας του σκηνοθέτη, ο Τζαφάρ Παναχί, έχει καταδικαστεί και του έχει απαγορευτεί να γυρίζει ταινίες για 20 χρόνια, ο 32χρονός Πανάχ Παναχί γυρίζει μια ταινία με τον εύλογο τίτλο «Φύγαμε!» (Hit the road). Ανάλαφρος και δηκτικός, κωμικός και μελαγχολικός, ο σκηνοθέτης επιχειρεί ένα κοινωνικοπολιτικό σχόλιο, τόσο εύστοχο όσο και διφορούμενο καθώς πρέπει να ξεπεράσει τους σκοπέλους της λογοκρισίας.


Μια οικογένεια ταξιδεύει. Ο πατέρας με το πόδι στο γύψο, με τον μικρό και ιδιαίτερα ζωηρό μικρό γιο στο πίσω κάθισμα και μπροστά η μητέρα, η οποία χαμογελά προσπαθώντας να κρύψει τη θλίψη της, με τον μεγαλύτερο γιο ο οποίος οδηγεί. Μαζί του και ένα μικρό άρρωστο σκυλάκι που είναι ετοιμοθάνατο. Που πηγαίνουν αυτοί οι άνθρωποι; Γιατί αποφεύγουν να πάρουν μαζί τους κινητά τηλέφωνα; Γιατί φοβούνται πως τους ακολουθεί κάποιος; Όσο περνάει η ώρα αντιλαμβανόμαστε πως το ταξίδι αφορά τον μεγάλο γιο, ο οποίος οδηγεί αμίλητος και λυπημένος. Το τέλος του ταξιδιού είναι σε κάποιο σημείο κοντά στα σύνορα.

Η ταινία του Πανάχ Παναχί διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία έκαναν το ιρανικό σινεμά αγαπητό σε ολόκληρο τον κόσμο: απλότητα, σαφήνεια και ανθρωπιά. Ζυμωμένα με μια στιβαρή σκηνοθεσία η οποία ούτε στιγμή δεν παρεκκλίνει παραμένοντας προσηλωμένη στον στόχο της.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Πανάχ Παναχί είναι ένα ρόουντ μούβι στο οποίο ο σκηνοθέτης έχει ενσωματώσει την παράδοση του ιρανικού κινηματογράφου μπολιασμένη με στοιχεία από διάφορα κινηματογραφικά είδη και αισθητικά ρεύματα. Ο Πανάχ Παναχί σκηνοθετεί με το δικό του τρόπο μια ταινία που μιλά στην καρδιά των θεατών ολόκληρου του κόσμου κρατώντας όμως τα εθνικά του χαρακτηριστικά και ασκώντας μια διακριτική μεν, σαφή δε, κριτική στο ιρανικό καθεστώς το οποίο αναγκάζει χιλιάδες πολίτες να επιλέγουν τον δρόμο της εκούσιας εξορίας. Ένα γλυκόπικρο φιλμ που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά, ένα κινηματογραφικό ντεμπούτο που εντυπωσίασε στο Φεστιβάλ των Κανών, όπου έκανε την παγκόσμιά του πρεμιέρα.

Χαρακτηριστικά ο «Hollywood Reporter», έγραψε: «Ίσως και να νιώσουμε ότι ο Παναχί απομακρύνεται από τους κινηματογραφικούς του πατέρες, συμπεριλαμβανομένου και του φυσικού του, δοκιμάζοντας νέες ιδέες και μεθόδους, βρίσκοντας καινούριους τρόπους έκφρασης. Όπως ο μεγαλύτερος γιος της ταινίας, έτσι κι ο ίδιος ανοίγεται γενναία με το πρώτο του φιλμ σε άγνωστα εδάφη. Ωστόσο, με το ένα πόδι πατά γερά στο παρελθόν, δημιουργώντας ένα από τα ήσυχα θαύματα σαν κι αυτά που έκαναν διάσημο το ιρανικό σινεμά».

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
Tags:
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet