Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται μπροστά στο αναπόφευκτο το μόνο που μπορεί να προσφέρει στον εαυτό του είναι το δικαίωμα της επιλογής. Ο τρόπος που θα κάνει αυτό το «πέρασμα» προς το τίποτα.

Σε αυτό το οριακό σημείο του «περάσματος» βρίσκεται μια νέα γυναίκα, η Ελέν, ηρωίδα στην ταινία της Εμιλί Ατέφ «Πιο πολύ από ποτέ» (Plus que jamais) που μια ξαφνική αρρώστια αναστατώνει τη ζωή της και τη ζωή του αγαπημένου της Ματιέ. Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση με την οποία διαγνώστηκε, δεν της δίνει ελπίδες παρά μόνον εφόσον υποβληθεί σε μεταμόσχευση πνευμόνων. Και ενώ το ζευγάρι προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα νέα δεδομένα που εισέβαλαν στη ζωή τους, η Ελέν αναζητά τρόπους για να αντιμετωπίσει το πολύ πιθανό ενδεχόμενο του θανάτου της. Ακόμη κι όταν η γιατρός της τής ανακοινώνει πως θα μπορούσε να σωθεί με μεταμόσχευση και την έχει βάλει σε λίστα αναμονής, εκείνη δεν δείχνει ενθουσιασμένη ούτε συμμερίζεται τη χαρά και την ελπίδα του συντρόφου της. Την ίδια ώρα βρίσκει παρηγοριά στο ιστολόγιο ενός άνδρα, ο οποίος εμφανίζεται στο διαδίκτυο με το ψευδώνυμο Μίστερ, που κι αυτός πάσχει από καρκίνο. Οι αναρτήσεις του της δίνουν θάρρος και την βοηθούν να δει την κατάσταση με διαφορετική ματιά. Ο άνδρας αυτός είναι Νορβηγός, το όνομά του είναι Μπεντ και ζει σε ένα μικρό σπιτάκι στην ακτή ενός φιορδ. Η ομορφιά και η γαλήνη του τοπίου καθώς και ο τρόπος που αντιμετωπίζει ο Μπεντ την ασθένειά του την κάνουν να αποφασίσει να ταξιδέψει μέχρι τη Νορβηγία, παρά τις αντιρρήσεις και τις ανησυχίες του Ματιέ. Εκεί κοντά στη φύση, η Ελέν θα αρχίσει να βρίσκει την ηρεμία της. Το ταξίδι στην όμορφη σκανδιναβική χώρα θα γίνει επί της ουσίας ένα εσωτερικό ταξίδι στον ίδιο της τον εαυτό, ένα ταξίδι λύτρωσης και παρηγοριάς. Θα αρχίσει να νιώθει δυνατή και αποφασισμένη να αντιμετωπίσει το αναπόφευκτο όπως αυτή θέλει. Έτσι όταν ο Ματιέ θα την επισκεφθεί, εκείνη θα του ανακοινώσει πως δεν θέλει να κάνει μεταμόσχευση και αρνείται να μπει σε αυτήν την επώδυνη και με αβέβαια εξέλιξη διαδικασία.

Είναι δύσκολη η ταινία της Ατέφ γιατί φέρνει τους θεατές αντιμέτωπους με όχι ευχάριστες καταστάσεις και με ζόρικα διλήμματα. Είναι από εκείνες τις ταινίες που τα ηθικά διλήμματα συγκρούονται με το δικαίωμα στην επιλογή, που η λογική συγκρούεται με τα συναισθήματα, που η ανθρώπινη αγωνία, η αγάπη και η συμπόνοια κινδυνεύουν να στιγματιστούν ως «εγωισμός». Είναι εγωίστρια η Ελέν που αδιαφορεί για τον Ματιέ ή είναι ο Ματιέ εγωιστής που θέλει πάση θυσία να κρατήσει ζωντανή την Ελέν; Ποιος τελικά αποφασίζει, ποιος υποχωρεί, ποιος αποδέχεται;

Δύσκολη ταινία, δύσκολο θέμα και φυσικά καθόλου εύκολη η διαχείρισή του. Πάντως η Εμιλί Ατέφ φαίνεται πως τα καταφέρνει. Προσπαθεί κυρίως να επικεντρωθεί στη λυτρωτική διαδικασία στην οποία υπόκειται η Ελέν και στην ηρεμία της αποδοχής. Αν μη τι άλλο, μένει ένα απαύγασμα σοφίας, αλήθειας, θάρρους και, γιατί όχι, ταπεινότητας μπροστά στο εφήμερο.

 

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
Tags:
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet