Την Στέργια Κάββαλου μου την σύστησε ο βιβλιοπώλης μου όταν έψαχνα να αγοράσω ένα καινούργιο βιβλίο για την πεντάχρονη κόρη μου. Για την ακρίβεια, μου πρότεινε την Ντουλάπα της Στέργιας. Την πήρα και κέρδισε το ενδιαφέρον και της κόρης μου και το δικό μου. Όταν αργότερα την γνώρισα, αποδείχθηκε από εκείνες τις δημιουργούς που είναι εξίσου σπουδαίες με τα δημιουργήματά τους. Η Ντουλάπα της, με εικονογράφηση της Ζακλίν Πολενάκη, από τις εκδόσεις Ποταμός, τιμήθηκε φέτος από τα White Ravens 2022 της Διεθνούς Βιβλιοθήκης Νεότητας του Μονάχου (Internationale Jugendbibliothek), που κάθε χρόνο διακρίνουν 200 τίτλους παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας από όλο τον κόσμο, τους οποίους προτείνουν ως ιδιαίτερα αξιανάγνωστους. Στη φετινή επιλογή περιλαμβάνονται βιβλία από 53 χώρες και σε 37 γλώσσες. Ανάμεσα τους και «Η Ντουλάπα» της Στέργιας Κάββαλου.

Η Στέργια Κάββαλου γεννήθηκε τον Μάρτη του 1982 στην Αθήνα. Τελείωσε το τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και έχει πτυχίο λογοτεχνικής μετάφρασης. Με τη συλλογή διηγημάτων της «Αλτσχάιμερ trance» ήταν υποψήφια στην κατηγορία Πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του λογοτεχνικού περιοδικού Διαβάζω 2011. Συμμετείχε στο 1ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών του Ε.ΚΕ.ΒΙ. μετά από πρόταση του ίδιου περιοδικού. Το 2012 έλαβε υποτροφία ενθάρρυνσης από το CNL (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας) για το επόμενο βιβλίο της με τίτλο «Αντίστροφα-Love will tear us apart», το οποίο εκδόθηκε το 2016 από τις εκδόσεις Μελάνι. Με την ποιητική συλλογή της «Πλαστική άνοιξη» ήταν υποψήφια για το «Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη 2014». Το βιβλίο της «Τα αδεσποτάκια της Μπαρτσελόνα», εκδόσεις Ελληνοεκδοτική, μπήκε στις Χρυσές Λίστες 2021 του Elniplex στην κατηγορία 8-11. Είναι απόφοιτη του Cultural Management Μεταπτυχιακού της Παντείου και μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. [stergiakavvalou.gr]

Στην κουβέντα που κάναμε, την προσέγγισα με την ιδιότητά της ως συγγραφέα βιβλίων για παιδιά και με την αγωνία μου ως αναγνώστριας και γονέα.

 

Πώς κατάλαβες ότι μπορείς να γράφεις;

Από μικρή μου άρεσε ως κατάσταση να κάθομαι στο γραφείο μου, με κλειστή την πόρτα, με τα μολύβια και τα χαρτιά μου. Μου άρεσε να κάνω ότι μεταφράζω παραμύθια από τα αγγλικά στα ελληνικά.

Καθόμουν πολλές ώρες μόνη μου στο δωμάτιο και διάβαζα. Σε βαθμό που κάποιες φορές με έβγαζαν από το παράθυρο, γιατί κλείδωνα την πόρτα. Ο θείος μου, ο κρητικός, με έλεγε κουμόριφο (σσ. το ερίφι, το κατσίκι, που τρυπώνει στον κούμο, τον χώρο που στεγάζονται τα ζώα).

Στα είκοσι είδα έναν διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού και σκέφτηκα ότι θέλω να συμμετάσχω χωρίς να έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου.

Νιώθω αυτοπεποίθηση όταν γράφω, ότι έτσι πρέπει να γίνει και όχι αλλιώς. Νιώθω ότι θέλω να δοκιμάζω τις λέξεις.

Είμαι μοναχικός άνθρωπος ή μάλλον νιώθω ότι τον μισό χρόνο θέλω να είμαι έξω συνεχώς και τον άλλο μισό να μην βλέπω κανέναν. Όλα τα συναισθήματα που βιώνω πολύ έντονα όταν είμαι στην κοινωνική μου φάση, μετά πρέπει κάτι να τα κάνω, αλλιώς δεν ξέρω πώς να τα διαχειριστώ.

 

Γράφεις για παιδιά που διαφέρουν. Θυμάσαι πώς ένιωθες εσύ ως παιδί;

Ως παιδί ένιωθα άβολα διότι πήγαινα σε ένα μεγάλο ιδιωτικό σχολείο, αλλά οι γονείς μου είχαν πολύ διαφορετική στάση. Για παράδειγμα, δεν μου έπαιρναν ρούχα κάποιας γνωστής μάρκας και ήμουν πολύ διαφορετικά ντυμένη από τους υπόλοιπους. Όταν όλοι κρατούσαν τσάντα μάρκας που ήταν τότε της μόδας, εγώ είχα χίπικη τσάντα από το Μοναστηράκι. Κάποτε μας ζήτησαν να πάρουμε ένα σκουφάκι κολύμβησης. Όλοι πήραν από κάποια αθλητική εταιρεία, εμένα οι γονείς μου μού πήραν ένα λουλουδάτο, σαν αυτά που φορούσαν οι ηλικιωμένες κυρίες.

Έλεγα στους γονείς μου ότι θέλω να φύγω από αυτό το σχολείο, ότι δεν μου ταιριάζει. Ήθελα να πάω στο δημόσιο, να έχω τους συμμαθητές μου κοντά, να νιώθω πιο ελεύθερη. Το γεγονός που άλλαξε τα δεδομένα ήταν όταν πήρα αποβολή στο λύκειο. Τότε με άλλαξαν σχολείο.

 

Η οικογένεια είναι ένας πυρήνας που σε απασχολεί ως συγγραφέα.

Η οικογένεια είναι δύσκολη υπόθεση. Καλείσαι να λάμψεις σε ένα πλαίσιο που είναι εξ ορισμού ασφυκτικό. Είναι μια ιστορία love to hate.

Ο μπαμπάς μου είναι εντελώς διαφορετικός ως παππούς. Σαν να μην μπορούσε να απολαύσει τον ρόλο του ως γονιός και τώρα συγκινείται πολύ από τη σχέση του με το παιδί μου.

Ο ρόλος μου ως γονέα έχει τόση μεγάλη ευθύνη. Για όσα νιώθω ότι πρέπει να παρέχω στο παιδί, να του μάθω. Ειδικά όταν δουλεύεις από το σπίτι όπως εγώ, είναι πολύ δύσκολο. Καταλήγω ο μόνος χρόνος που διεκδικώ να είναι για τη δουλειά. Που και αυτό πάλι λάθος είναι. Φαντάσου ότι γράφτηκα γυμναστική, δύο φορές την εβδομάδα, και το παιδί μου είναι τόσο χαρούμενο για αυτό, που λέει σε όλους την ημέρα που έχω γυμναστική «σήμερα η μαμά μου έχει γυμναστική!».

Ο μόνος τρόπος να μάθεις σε ένα παιδί είναι το δικό μας παράδειγμα. Για αυτό πρέπει να δίνουμε τους αγώνες μας, να μη μασάμε. Ό,τι και να πούμε, η πράξη μας μετράει.

 

Η Ντουλάπα σου αγγίζει ένα θέμα για το οποίο δεν νομίζω ότι έχουν γραφτεί παιδικά βιβλία και αυτό το κάνει ακόμα πιο σπουδαίο.

Πράγματι δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά και ομολογώ ότι συνάντησα δυσκολίες στην έκδοσή του. Ευτυχώς οι εκδόσεις Ποταμός το έβγαλαν, το αγάπησαν και το προώθησαν. Τελικά οι αντιδράσεις ήταν πιο λίγες από ό,τι σκεφτόμασταν.

 

Τι άλλο μπορούν να περιμένουν τα παιδιά από εσένα στο εντελώς άμεσο μέλλον;

Μόλις κυκλοφόρησε το Θυμωμένο γαλατάκι, το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Πρώτη φορά παιδί», μιας σειράς βιβλίων που μας δείχνει με πολλή αγάπη, μπόλικο χιούμορ και τον απαραίτητο ρεαλισμό τι σημαίνει να γίνεται κανείς από μωρό παιδάκι. Ενώ αναμένεται να κυκλοφορήσει το βιβλίο μου «Ροζ ελέφαντας στο δωμάτιο» για παιδιά 7 χρόνων και πάνω.

 

Αν μπορούσες να συμπυκνώσεις σε δυο φράσεις αυτό που θέλεις να πεις με τα βιβλία σου στα παιδιά;

Να αγκαλιάσουν τον εαυτό τους και την ιδιαιτερότητά τους, τον χαρακτήρα τους. Όχι μόνο να αποδεχτούν αυτό που είναι, αλλά να το βροντοφωνάξουν.

 

Η Στέργια Κάββαλου είναι μία από τις 8 συγγραφείς και 3 εικονογράφους που θα συμμετέχουν με ένα πρωτότυπο διήγημα για παιδιά, στο χριστουγεννιάτικο ένθετο της Εποχής για παιδιά, που θα κυκλοφορήσει μαζί με την εφημερίδα στις 23 Δεκέμβρη. Συνολικά συμμετέχουν οι συγγραφείς: Γλυκερία Γκρέκου, Σοφία Ζαραμπούκα, Στέργια Κάββαλου, Μαρία Καζάντη, Κώστας Μάγος, Μανώλης Νικόλτσιος, Μαρίζα Ντεκάστρο, Μαρία Παπαγιάννη. Ενώ εικονογραφούν ιστορίες η Κωνσταντίνα Γαζέτη, η Γιώτα Κοκκόση και η Χριστίνα Παναγιωτίδου.

Ένα δώρο για την Εποχή, ένα δώρο από την Εποχή, από όλους μας για εσάς! Γιατί μια καλή ιστορία είναι αέρας στα πανιά της φαντασίας!

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet