Της Ναόμι Κλάιν*

Βρισκόμαστε σε ένα δρόμο του Παρισιού που θα έπρεπε να είναι γεμάτος από εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτών. Αυτό ήταν το σχέδιο. Οι διοργανωτές προέβλεπαν περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους να απαιτούν κλιματική δράση και δικαιοσύνη. Με πολύ μεγαλύτερη τόλμη απ' ό,τι το έκαναν οι πολιτικοί στις εναρκτήριες τοποθετήσεις τους, την πρώτη μέρα της Διάσκεψης για το Κλίμα (COP21). Έχουμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές και αυτές είναι ότι οι στόχοι που θα προκύψουν χρειάζεται να είναι δίκαιοι, νομικά δεσμευτικοί, φιλόδοξοι. Μπορούμε να φτάσουμε στο σημείο να καταναλώνουμε 100% ανανεώσιμη ενέργεια και μπορούμε πολύ ταχύτερα από ό,τι διατείνονται οι πολιτικοί. Ας δράσουμε, λοιπόν, τώρα.
Προηγήθηκαν, όμως, οι επιθέσεις της 13ης Νοέμβρη στο Παρίσι και η γαλλική κυβέρνηση ανακήρυξε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Προφανώς, η ασφάλεια είναι μεγάλο θέμα αυτή τη στιγμή στη Γαλλία. Όμως, η γαλλική κυβέρνηση πίεσε όσο μπορούσε, ώστε να εξαλειφθεί κάθε διαμαρτυρία κατά τη διάρκεια της COP21. Στην πραγματικότητα, αυτό που βιώνουμε εδώ στο Παρίσι, αυτές τις μέρες, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι μια επίδειξη ανυπακοής. Διότι είναι στους δρόμους 5.000 πολίτες και όλοι όσοι ήρθαμε εδώ δεν είχαν την παραμικρή ιδέα τι θα αντιμετωπίσουμε. Δεν ξέραμε αν θα μας συλλάβουν ή πώς θα αντιδράσει η αστυνομία. Οι διοργανωτές δεν ήταν σε θέση να μας προσφέρουν οποιαδήποτε διασφάλιση, αλλά ήρθαμε έτσι κι αλλιώς.

Ένα νέο δόγμα του σοκ

Στέλνουμε ένα πολύ σημαντικό μήνυμα από εδώ σήμερα: Κάθε είδους ασφάλεια μετράει, δεν υπάρχει μόνο η κρατική ασφάλεια αλλά και η κλιματική ασφάλεια. Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά ασφάλεια σε ένα πλανήτη σε σημείο υπερθέρμανσης. Αυτό που έχω επισημάνει και ως «δόγμα του σοκ» είναι ότι οι κυβερνήσεις ή άλλοι φορείς εξουσίας χρησιμοποιούν πραγματικές κρίσεις -και αυτή που βιώνουμε τώρα εδώ είναι πραγματική- για να προωθήσουν σχέδια που θα ήθελαν να προωθήσουν έτσι κι αλλιώς. Βιώνουμε μια εκδοχή του δόγματος του σοκ, όπου η κατάσταση έκτακτης ανάγκης επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί για να φιμώσει τους διαδηλωτές, οι οποίοι ήταν ενοχλητικοί ούτως ή άλλως. Είδαμε προληπτικές εισβολές σε ακτιβιστικά κέντρα ή σπίτια ακτιβιστών, 24 ακτιβιστές έχουν υποστεί κατ’ οίκον περιορισμό καθ' όλη τη διάρκεια της COP21. Ενώ άνθρωποι συλλαμβάνονται για πράξεις που δεν έχουν διαπράξει.

Διάσκεψη για τη ζωή

Αυτό, όμως, που διαδραματίζεται εδώ έχει και μια άλλη όψη: οι πολίτες που διαδηλώνουν δεν αποδέχονται αυτήν τη στόχευση.
Χρειάζεται να θυμόμαστε - και στο πλαίσιο μιας τέτοιου επιπέδου διοργάνωσης, όπου επικρατεί άκρατη γραφειοκρατία και τίθενται διαφορετικοί στόχοι με περίεργα ονόματα και ακρωνύμια τείνει να διαφεύγει - ότι σε αυτήν τη Διάσκεψη για το Κλίμα μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Για την επιβίωση ολόκληρων πολιτισμών και παραδόσεων που τείνουν να εξαφανιστούν από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Στην προηγούμενη COP21, το 2009 στην Κοπεγχάγη, όταν αποφασίστηκε ο στόχος των 2οC, εκπρόσωποι φυλών ιθαγενών της Αφρικής πραγματοποίησαν πορεία διαμαρτυρόμενοι, καθώς επρόκειτο για θανατική ποινή ολόκληρης της Αφρικής. Άρα, λοιπόν, μαζί με όλες αυτές τις πράξεις αντίστασης και διαμαρτυρίας για τις ζωές που χάθηκαν στο Παρίσι, που είναι απολύτως θεμιτές και σημαντικές, χρειάζεται να διευρύνουμε τον κύκλο της αξίας της ανθρώπινης ζωής για να συμπεριλάβουμε όλους τους ανθρώπους.

* Ανταπόκριση από την πρώτη μέρα των διαδηλώσεων στο Παρίσι, στο πλαίσιο της Διάσκεψης για το Κλίμα, που δημοσιεύτηκε στο «zcomm.org» και έγινε για το «Mediapart» και το «The Nation».
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet