Οι εκδοχές της άκρας δεξιάς χρησιμοποιούν γνωστές προπαγανδιστικές μεθόδους: μια αμφιβολία ως προς ένα συμβάν το μετατρέπει σε ψέμα, η μισή αλήθεια γίνεται αναμφισβήτητο γεγονός, και όταν τα διερευνόμενα γεγονότα αφορούν πρόσφυγες, δηλαδή εχθρούς που εισβάλουν στη χώρα, τα λεγόμενά τους είναι προφανώς ψέματα, και η ίδια η ζωή τους έχει εξάλλου μικρή αξία. Δημοσιεύοντας η εφημερίδα «Καθημερινή» την απάντηση του περιοδικού Spiegel σε επιστολή του υπουργού Μετανάστευσης Νότη Μηταράκη, ο οποίος ισχυρίζεται ότι οι πρόσφυγες δεν ήταν σε ελληνικό νησί στο Έβρο, και ότι δεν υπήρξε ποτέ νεκρό παιδί, παρουσιάζει την πρόθεση του εν λόγω περιοδικού να επανεξετάσει τις πληροφορίες με βάση τις οποίες συνέταξε το δημοσίευμα, και όχι να ζητήσει συγγνώμη.

Το κείμενο του Spiegel θυμίζει καταρχάς την υποχρέωση της Ελλάδας να προσφέρει άσυλο στους πρόσφυγες και συνεχίζει: “Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν πρόκειται για το αν η χώρα αρνήθηκε στους πρόσφυγες το βασικό τους δικαίωμα. Στο πρόσφατο παρελθόν αυτό συνέβη επανειλημμένως κατά μήκος των ελληνο-τουρκικών συνόρων”. Επίσης στις 20 Ιουλίου η ΜΚΟ HumanRights360 σε συνεργασία με το Ελληνικό Συμβούλιο για τους πρόσφυγες, σημειώνει το κείμενο του Spiegel, πέτυχαν τη λήψη μιας επείγουσας απόφασης από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: “Η κυβέρνηση δεν επιτρέπεται να στείλει τους ανθρώπους πίσω και πρέπει να τους φροντίσει”. Και η απάντηση του περιοδικού καταλήγει: «Το επιχείρημα της ελληνικής κυβέρνησης ότι ούτως ή άλλως οι πρόσφυγες δεν θα μπορούσαν να είχαν διασωθεί, επειδή το νησί Κισσάρι (σ.σ.: όπου βρίσκονταν οι πρόσφυγες) είναι εν μέρει και τουρκικό ακούγεται κυνικό». Επίσης: «Για κάποιο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τις έρευνες του Spiegel, οι πρόσφυγες βρίσκονταν όντως σε ελληνικό έδαφος –και θα μπορούσαν να είχαν βρεθεί πιθανώς χωρίς πρόβλημα από την ελληνική αστυνομία».

Σε ό,τι αφορά το θάνατο της μικρής Μαρίας (5 ετών) από δάγκωμα σκορπιού, η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι έχει επινοηθεί. Υπάρχουν βέβαια οι μαρτυρίες των γονιών και κάποιων άλλων προσφύγων, ενώ υπάρχει και μια φωτογραφία όπου δεν φαίνεται αν το παιδί είναι νεκρό ή ζωντανό. Επίσης οι γονείς έχουν πιστοποιητικά γεννήσεως από την Συρία, μετά από δηλώσεις που όμως κατατέθηκαν μετά την ημερομηνία θανάτου, για την Μαρία και άλλα δύο από τα 5 παιδιά της οικογένειας, αν και τέτοιες διαδικασίες είναι “φυσιολογικές” στη εμπόλεμη Συρία. Το σημείο ταφής είναι δύσκολο να βρεθεί στη νησίδα Κισσάρι, η οποία πλημμυρίζει το χειμώνα. Ο θάνατος αυτός είναι ένα συμβάν που δεν θα γεννούσε επιφυλάξεις αν δεν υπήρχε διάψευσή του από κυβερνητικούς αξιωματούχους. Εξάλλου, οι θάνατοι προσφύγων στους οποίους εμποδίζεται η είσοδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ένα φαινόμενο τόσο σύνηθες όσο και τα pushbacks, όπως ανέφερε και το Spiegel.

Εκτός από το Spiegel, πολλά διεθνή μέσα έχουν αναφέρει θανάτους προσφύγων που ακολουθούν περιπτώσεις επαναπροωθήσεων στα ελληνικά σύνορα. Τέτοιες πληροφορίες έχουν δημοσιεύσει το Reuters, ο Guardian, το CNN και το γαλλικό Mediapart, ενώ η ομάδα αριστερών ευρωβουλευτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει απευθύνει έκκληση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καλώντας την να παρέμβει για να σταματήσουν τα pushbacks, που πραγματοποιούνται με τρόπους που θέτουν εμφανώς σε κίνδυνο τις ζωές αυτών των ανθρώπων. Η άρνηση της παραχώρησης ασύλου παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα. Στην Ελλάδα αυτή η άρνηση συνοδεύεται από την ιδεολογικοποίηση της ροής των προσφύγων με την παρουσίασή της ως εισβολή, σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας. Δημιουργείται έτσι ένας εχθρικός πληθυσμός, που μπορεί να υποστεί τα πάνδηνα, καθώς η πολύπλευρη ταλαιπωρία του εμφανίζεται ως μέσο αποθάρρυνσης της μετακίνησής του. Το να οδηγούνται κάποιοι στο θάνατο είναι περίπου επιλογή τους.

Το μέλλον της κοινωνίας μας συνδέεται στενά και μόνιμα με το φαινόμενο των προσφύγων, λόγω της αποτυχίας της παγκοσμιοποίησης, λόγω της κλιματικής αλλαγή, αλλά και λόγω τοπικών πολέμων, που γεννούν βέβαια πρόσφυγες διαφορετικών ταχυτήτων. Η ειρηνική ενσωμάτωσή τους αποτελεί μια αναγκαιότητα ακόμα και με στενά οικονομικούς όρους, αν και η φροντίδα των προσφυγικών ροών αποτελεί μια από τις προϋποθέσεις για την οικοδόμηση υγειών και αλληλέγγυων των κοινωνιών κατά το προσεχές μέλλον. Αντίθετα, η κινητοποίηση των κρατικών υπηρεσιών, των σωμάτων ασφαλείας και μέρους του πληθυσμού, σε βάρος των προσφύγων, με φασιστικά αν όχι ναζιστικά ιδεολογήματα και θανατηφόρες πρακτικές, αποτελούν μια οδό προς την καταστροφή της δημοκρατικής μας παράδοσης και την κυριαρχία μιας ομάδας ιδιοτελών, ανίκανων και βίαιων ηγετίσκων.

 

Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet