Εμείς, θηλυκότητες – μέλη της Ανοιχτής Φεμινιστικής Συνέλευσης που συμπορευόμαστε με τη Γεωργία Παΐζη σε φεμινιστικές δράσεις και οράματα, γνωρίζουμε καιρό τώρα την ιστορία της και τη στηρίζουμε απόλυτα στην προσπάθεια της, όπως και κάθε επιζώσα έμφυλης βίας. Η Γεωργία σε ηλικία 19 ετών βίωσε μια κακοποιητική σχέση, που περιλάμβανε διάφορες μορφές έμφυλης κακοποίησης από έναν ήδη γνωστό τότε χορογράφο. Κατόρθωσε με πολύ κόπο να απεγκλωβιστεί από τον κύκλο της βίας, προχώρησε σε ατομικές και συλλογικές επεξεργασίες και στο πλαίσιο του metoo μπόρεσε να μοιραστεί την ιστορία της αρχικά σε γυναικείους και επαγγελματικούς κύκλους. Πριν κάποιο καιρό διαπίστωσε ότι ο άνδρας που την κακοποίησε (και που έχουμε υπόψη μας ότι έχει κακοποιήσει και άλλες γυναίκες) αιτήθηκε και έλαβε την αιγίδα του υπουργείο Πολιτισμού, για να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα ευαισθητοποίησης για την έμφυλη βία σε παιδιά και εφήβους.

Πέρα από την απύθμενη υποκρισία που υπάρχει σ’ αυτό το εγχείρημα, υπάρχει και επικινδυνότητα, γιατί του δίνεται η δυνατότητα να έχει πρόσβαση σε νεαρά άτομα κι ενδεχομένως να ασκήσει εκ νέου τακτικές χειραγώγησης και παραβίασης. Η Γεωργία ενημέρωσε το υπουργείο και προχώρησε σε μηνυτήρια αναφορά στην εισαγγελία, προκειμένου να έχουν και οι δικαστικές αρχές γνώση των γεγονότων. Ωστόσο, για ακόμα μια φορά το υπουργείο παρέμεινε απαθές και δεν στάθηκε στο πλευρό των θυμάτων.

 

Ένα ακόμα ξήλωμα ραφής

 

Θεωρούμε πως αυτή η ιστορία είναι ένα ακόμα ξήλωμα ραφής στην κουρτίνα που για χρόνια κάλυπτε εξουσιαστικές, τοξικές, κακοποιητικές συμπεριφορές στο περιβάλλον της τέχνης. Είναι αμέτρητα τα νέα κορίτσια και αγόρια που μπαίνοντας σε εκπαιδευτικούς – καλλιτεχνικούς χώρους, υπέστησαν την παραβίαση του σώματος τους, την προσβολή της προσωπικότητας τους, την ακύρωση της επιθυμίας τους, τη σεξουαλική βία με το επιχείρημα της «καλλιτεχνικής μεθόδου» ή υπό το εξιλεωτικό πρόσχημα ότι ο κακοποιητής είναι «δάσκαλος», «καλλιτεχνική ιδιοφυία», «ιερό τέρας». Είναι αμέτρητα τα άτομα που πληγώθηκαν, που ντράπηκαν, που θεώρησαν ότι φταίνε, που δεν είχαν πουθενά να μιλήσουν και να απευθυνθούν, που αναγκάστηκαν να εγκιβωτίσουν τη λύπη τους και τον θυμό τους.

Τα τελευταία χρόνια, όμως, κάτι αλλάζει. Κάτι ανθίζει στις ρωγμές του σάπιου εθνοπατριαρχικού συστήματος. Η ανάταση των φεμινισμών, οι αγώνες ενάντια στην έμφυλη βία, την ομοφοβία και την τρανσφοβία, το metoo διαμορφώνουν καθημερινά ένα νέο πλαίσιο για να βρίσκουμε τις λέξεις μας, να στηρίζουμε η μία την άλλη, να μην είμαστε μόνες, να διεκδικούμε στο εδώ και τώρα το δικαίωμα μας στη ζωή, την ασφάλεια και την ελευθερία. Ακόμα κι αν έχουμε το κράτος απέναντι μας, ακόμα κι αν συχνά η δικαιοσύνη ρίχνει στα μαλακά τους κακοποιητές, ακόμα κι αν τα media ανακυκλώνουν στερεότυπα, εμείς δεν θα επιστρέψουμε στην εποχή της σιωπής και της ντροπής. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να είμαστε ασφαλείς και να μπορούμε να υπάρχουμε με σεβασμό στην τέχνη, στον δημόσιο χώρο, στις προσωπικές σχέσεις, στην εκπαίδευση.

Το παρακάτω κείμενο βρίσκεται αναρτημένο στη σελίδα της Ανοιχτής Φεμινιστικής Συνέλευσης στο facebook www.facebook.com/anoixtifeministikisyneleusi προς υπογραφή. Αριθμεί για την ώρα πάνω από 500 υπογραφές ατόμων. Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται:

 

Προς το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

 

Μέσω της συνέντευξης της Γεωργίας Παΐζη στη Μαρία Λούκα στο News24/7, χορογράφου και μέλους του Σωματείου Εργαζομένων στον χώρο του Χορού, στις 7 Ιανουαρίου, πληροφορηθήκαμε πως άνδρας που την έχει κακοποιήσει, έλαβε επιχορήγηση και αιγίδα από το υπουργείο Πολιτισμού για να εκπονήσει πρόγραμμα ευαισθητοποίησης κατά της έμφυλης βίας για παιδιά και εφήβους.

Με επιστολή της τον Οκτώβρη του 2022, η Γεωργία Παΐζη ενημέρωσε το υπουργείο για το ζήτημα, κοινοποιώντας την επιστολή και στο καλλιτεχνικό σχολείο που διδάσκει το συγκεκριμένο άτομο. Επιπλέον, κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στην εισαγγελία, για να έχουν και οι δικαστικές αρχές γνώση των περιστατικών και της επικινδυνότητάς του. Ωστόσο, από την πλευρά του υπουργείου δεν υπήρξε καμία επίσημη αντίδραση.

Το υπουργείο μέσω της αδράνειάς του απαξιώνει επί της ουσίας την καταγγελία μιας επιζώσας έμφυλης βίας, επιτρέπει στον κακοποιητή να δρα ανενόχλητος στους χώρους της τέχνης και να εργαλειοποιεί χυδαία τους αγώνες κατά της έμφυλης βίας για να εξωραΐσει το προφίλ του και αφήνει εκτεθειμένα παιδιά και έφηβα άτομα στα χέρια ενός ατόμου, που φαίνεται να χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους χειραγώγησης και βίας.

Όλες/οι/α εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο θεωρούμε πως το κίνημα metoo ανέδειξε τοξικές, παραβιαστικές, κακοποιητικές συμπεριφορές που σοβούσαν για χρόνια στους χώρους της τέχνης, αλλά και ευρύτερα της κοινωνίας. Υπάρχουν πολλά ακόμα να ειπωθούν και να γίνουν για να διαμορφωθούν χώροι ασφάλειας που θα μπορούν όλα τα υποκείμενα να εργαστούν και να δημιουργήσουν. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να σταθούμε δίπλα στις επιζώσες, τους επιζώντες και τα επιζώντα άτομα. Να ακούσουμε και να μην αδιαφορούμε.

Γι’ αυτό απαιτούμε από το υπουργείο Πολιτισμού να αποσύρει άμεσα την αιγίδα του από το συγκεκριμένο πρόγραμμα και να ενημερώσει τους γονείς των παιδιών που έλαβαν/λαμβάνουν μέρος για το θέμα. Δεν είναι μόνο ζήτημα συμβολισμού, αλλά και ζήτημα ευθύνης.

 

Ανοιχτή Φεμινιστική Συνέλευση

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet