Στη συνεδρίαση αύριο, Κυριακή, της Κεντρικής Επιτροπής (στο Κάραβελ, από 10.30 π.μ.)  ολοκληρώνεται η εκλογική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. Αναμένεται να εγκριθεί το προεκλογικό του πρόγραμμα και το σύνολο ή σχεδόν το σύνολο των ψηφοδελτίων του καθώς θα παραμένει ανοικτό το ψηφοδέλτιο Επικρατείας και ίσως μερικές ακόμη θέσεις σε λίγες περιφέρειες. Ισχυρή γεύση, ωστόσο, αυτής της στρατηγικής πήραμε τις τελευταίες μέρες τόσο από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην Καλαμάτα – χθες μίλησε επίσης στον Πύργο Ηλείας – αλλά κυρίως από τις ημερίδες που οργανώθηκαν για προστασία αγροτικής γης - πρώτη κατοικία - στέγαση και εν γένει για το ιδιωτικό χρέος, όπως και για τις υποδομές.

Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της στρατηγικής είναι το προγραμματικό στοιχείο που σχεδιάζεται, παράλληλα, να είναι και το πεδίο αντιπαράθεσης με τη ΝΔ. Ταυτόχρονα όμως φιλοδοξεί να είναι και μέρος της πρότασής του προς άλλες προοδευτικές δυνάμεις, που καλούνται να συναποτελέσουν την προοδευτική κυβέρνηση, ως βάση συζήτησης γνωστής από τώρα.

Η ΝΔ πελαγοδρομεί καθώς έχει χάσει, σε μεγάλο βαθμό, την πρωτοβουλία κινήσεων ή αντιδρά εμμένοντας και υπερασπιζόμενη τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της, βάλλοντας ακόμη και κατά εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν, έκδηλα, ένα κοινωνικά θετικό και ευρύτατα αποδεκτό χαρακτήρα, όπως η πρότασή του για το ιδιωτικό χρέος. Οι δηλώσεις υπεράσπισης των “κορακιών” και funds από τον κ. Σταϊκούρα ήταν χαρακτηριστικές και δύσκολα διασκεδάζονται από τις διασκεδαστικές δηλώσεις του κ. Γεωργιάδη ο οποίος ανακάλυψε την “αδυναμία της αγοράς να σκεφτεί ότι υπάρχουν και φτωχοί” και ότι “και τα πέντε ευρώ πονάνε αυτόν που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα”. Ή από την εξαγγελία της κ. Κεραμέως ότι “στη δεύτερη θητεία της ΝΔ θα δοθούν αυξήσεις στους εκπαιδευτικούς”. Αυτή η αντιφατική, εν τέλει ταξική πολιτική της ΝΔ, αναμένεται να κορυφωθεί με τη δημοσίευση του εκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα του επιτεθεί για λαϊκισμό, που δεν υπολογίζει τις αντοχές της οικονομίας, ότι μας γυρίζει στον κρατισμό κτλ, κτλ. Η τακτική της, εν τω μεταξύ, θα συνοδεύεται έως το τέλος από έναν αδίστακτο πόλεμο λάσπης κατά των αντιπάλων της, ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ, όπως φαίνεται τις τελευταίες μέρες από την επίθεση στον Γιάννη Ραγκούση. Και έπεται συνέχεια.

 

Κύριο στοιχείο το προγραμματικό

 

Όπως ήδη αναφέραμε το εκλογικό πρόγραμμα θα συζητηθεί και θα εγκριθεί στην, άστοχα υπερφορτωμένη με θέματα, ΚΕ. Από όσα, ωστόσο, έγιναν γνωστά από τις συζητήσεις στην Πολιτική Γραμματεία, που θα το εισηγηθεί, είναι, σχετικά, εκτεταμένο και αναλυτικό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι χωρίζεται σε δυο μέρη: το ένα, είναι η άμεση παρέμβαση της προοδευτικής κυβέρνησης, ένα “Πρόγραμμα 50 ημερών” όπως ονομάζεται, ενώ το άλλο είναι το Πρόγραμμα τετραετίας το οποίο βεβαίως προτείνεται όχι μόνο στον λαό αλλά και προς τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις.

Συνολικά, όπως αναφέρεται εισαγωγικά η προγραμματική πρόταση εμπεριέχει μια “πολιτική που δεν περιορίζεται στην απλή διαχείριση του υπάρχοντος αλλά διευρύνει τα όρια του εφικτού”. “Κάθε πτυχή του” σημείωνε στην εισαγωγική του ομιλία στην ημερίδα για τις υποδομές ο Α. Τσίπρας “είναι για μας κάτι πολύ περισσότερο από μια σειρά πολιτικών προταγμάτων. Είναι οι βάσεις πάνω στις οποίες κτίσαμε ξανά σχέσεις εμπιστοσύνης. Του πολίτη με το κράτος. Της κοινωνίας με την κυβέρνηση”. Για να προχωρήσει ακόμη πιο πέρα στην Κόρινθο όσον αφορά την πολιτική απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή τη ζωηρή κινηματική περίοδο, των γεμάτων, ξανά, δρόμων. “Η πιο ισχυρή ψήφος διαμαρτυρίας”, σημείωσε “η πιο αντισυστημική ψήφος είναι αυτή που θα πλήξει το σύστημα που μας κυβερνά εδώ και τέσσερα χρόνια. Το καθεστώς Μητσοτάκη”.

Το προτεινόμενο πρόγραμμα με τα οκτώ κεφάλαιά του, που αναλύονται σε πολλά υποκεφάλαια, δίνει έμφαση στα εργασιακά, όπου αποκαθιστά στοιχειωδώς τη δυνατότητα των εργαζόμενων να διαπραγματευτούν και επανεντάσσει στο καθεστώς της μισθωτής εργασίας εργαζόμενους στις πλατφόρμες, με μπλοκάκια, με δανεισμό κ.ά. Στην οικονομία, στο κοινωνικό κράτος, στο περιβάλλον και την κλιματική κρίση – πράσινη μετάβαση, τις τράπεζες, τις υποδομές κ.ά. Μένει να δούμε, ασφαλώς, τις λεπτομέρειες οπότε θα μπορεί και να αξιολογηθεί μια άλλη εισαγωγική διατύπωση που υποστηρίζει ότι «η ανεξέλεγκτη λειτουργία των αγορών όχι απλώς δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα αλλά είναι το ίδιο το πρόβλημα».

Το “πρόγραμμα των 50 ημερών” σχεδιάζεται να έχει τον χαρακτήρα άμεσης – επείγουσας παρέμβασης, ανακούφισης, καθώς η κατάσταση επιδεινώνεται ραγδαία. Γι’ αυτό και η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, για παράδειγμα, για αναστολή πλειστηριασμών. Αλλά υπάρχουν και άλλα επείγοντα στο πρόγραμμα των πενήντα ημερών που συνδέονται κυρίως με μισθούς – συντάξεις αλλά και την ακρίβεια. Για παράδειγμα αναφέρονται η αύξηση του κατώτατου, η ΑΤΑ και η 13η σύνταξη. Οι 120 δόσεις. Η αποσύνδεση χονδρεμπορικής τιμής ενέργειας από τη χρηματιστηριακή τιμή φυσικού αερίου, ανώτατο όριο κερδών το 5% στην παραγωγή ενέργειας. Η προστασία ευάλωτων, άνεργων και ειδικών κατηγοριών με μείωση της κάρτας διαρκείας στις συγκοινωνίες, μείωση ΕΦΚ στα καύσιμα, μείωση ΦΠΑ στα τρόφιμα κ.τ.λ.

 

Τα ψηφοδέλτια και η πολιτική συμμαχιών

 

Όπως ήδη αναφέραμε στη συνεδρίαση της ΚΕ θα εγκριθούν και τα ψηφοδέλτια, πανελλαδικά. Ενδεχομένως, θα ανακοινωθούν και υποψήφιοι δήμαρχοι, μετά από αποφάσεις και των αντίστοιχων δημοτικών κινήσεων, μεγάλων πόλεων. Συζήτηση επ’ αυτών έγινε και στην Π.Γ. όπου διατυπώθηκαν και προτάσεις για βελτίωση της σύνθεσης των ψηφοδελτίων με νεότερους σε ηλικία υποψήφιους και ιδίως υποψήφιους από ομάδες που ενισχύουν το ριζοσπαστικό προφίλ του κόμματος όπως συνδικαλιστές, περιβαλλοντικούς ακτιβιστές και υποστηρικτές των δικαιωμάτων από το κίνημα των αναπήρων, μετανάστες, LOATKI, Ρομά, κ.ά. Η επεξεργασία των προτάσεων θα συνεχιζόταν και σήμερα, Σάββατο, στο διευρυμένο Εκτελεστικό Γραφείο.

 Εν τω μεταξύ, η διαρροή της υποψηφιότητας Μιθριδάτη – αν και θα μπορούσε να περιμένει να αναγγελθεί θεσμικά, από συλλογικά όργανα – δημιούργησε και σειρά συζητήσεων. Απαξιώνουμε την απαράδεκτη πολιτική λάσπης της ΝΔ εναντίον του, αλλά σημειώνουμε την κριτική που ασκήθηκε από φεμινιστικές ή συλλογικότητες LOATKI για παλιότερες τοποθετήσεις του  - προφανώς, δεν ξεχνάμε τις θετικές του - που δεν βοήθησαν τον αγώνα για την ισότητα δικαιωμάτων αυτών των κατηγοριών. Κάτι που και ο ίδιος επιχείρησε, εξ άλλου να διορθώσει με τις εξηγήσεις που έδωσε, αν και θα μπορούσε να είναι πιο θαρραλέα η αυτοκριτική. Αυτό που όμως θα είχε περισσότερη σημασία, και θα ήταν αρνητικό, είναι αν η επιλογή αυτή από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ υπονοεί ότι έτσι μπορεί να βρήκε και τη “βασιλική οδό” στην προσέγγιση των νέων. Πρόκειται για πλάνη. Οι νέες και οι νέοι, ιδίως μετά το τραγικό συμβάν των Τεμπών, απαιτούν πολύ περισσότερα πράγματα από τη ριζοσπαστική αριστερά και εδώ εξακολουθεί να υστερεί, ως μη όφειλε.

Προσοχή όμως απαιτείται και στην εκφώνηση των θέσεων του κόμματος για την προοδευτική κυβέρνηση και το εύρος των πολιτικών δυνάμεων όπου το κόμμα απευθύνεται. Εδώ τα φάλτσα – με αποκλεισμούς – ορισμένων στελεχών δεν βοηθούν. Ο Α. Τσίπρας πάντοτε, προσεκτικά, αναφέρεται σε όλες τις δημοκρατικές – προοδευτικές δυνάμεις, επιμένοντας ότι είναι η συγκρότηση κυβέρνησης εφικτή απ’ την πρώτη Κυριακή, εφ’ όσον ο ΣΥΡΙΖΑ βγει ισχυρός, πρώτο κόμμα. Ο Γιάννης Δραγασάκης, μάλιστα, κωδικοποίησε την αντιπαράθεση με τη ΝΔ με την εξής διατύπωση: “Η περιβόητη «στρατηγική αυτοδυναμίας» του κ. Μητσοτάκη είναι στρατηγική περιπέτειας για τη χώρα, όχι σταθερότητας. Το δίλημμα, λοιπόν, δεν είναι «αυτοδυναμία ή συνεργασία», αλλά «προοδευτική συνεργασία στη βάση προγραμματικής συμφωνίας» ή «συντηρητική συνεργασία στη βάση αποστασίας”.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet