Το έξυπνο σποτάκι «ποιο πρόσωπο θέλει ο Ανδρουλάκης για πρωθυπουργό;» φαίνεται πως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα για τη Χαριλάου Τρικούπη, καθώς μόνο πρόσκαιρα άμβλυνε την πίεση που ασκείται στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ως προς το θέμα των μετεκλογικών συνεργασιών. Επιπλέον, ανέδειξε και τις εσωτερικές αντιθέσεις του κόμματος με τον Ανδρέα Λοβέρδο να βγαίνει «εκτός γραμμής», δηλώνοντας πως ο πρόεδρος του κόμματος πρέπει να ξεκαθαρίσει προεκλογικά ποιον προτείνει ως πρωθυπουργό. Βεβαίως είναι κοινό μυστικό η προτίμηση του Α. Λοβέρδου προς τον Μητσοτάκη και η επαναφορά του στην τάξη με την απειλή ότι θα μείνει εκτός ψηφοδελτίων καθόλου δεν σημαίνει ότι ο Λοβέρδος έχει αλλάξει άποψη. Όμως, το πρόβλημα είναι ευρύτερο και στο κόμμα φουντώνει η ανησυχία για διαρροή ψηφοφόρων προς τη ΝΔ.

Μπαίνοντας ωστόσο από σήμερα –και επίσημα– στην προεκλογική περίοδο, το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να κλείσει και τις τελευταίες εκκρεμότητες στα ψηφοδέλτια, το πρόγραμμα, την οργανωτική διάταξη του κόμματος και την επικοινωνιακή του τακτική. Το ψηφοδέλτιο επικρατείας, ως είθισται, θα ανακοινωθεί τελευταίο από τον Νίκο Ανδρουλάκη. Παράλληλα, ο πρόεδρος πολλαπλασιάζει τις περιοδείες του ανά τη χώρα, ενώ την επικοινωνιακή προσπάθεια τη μοιράζεται μια μικρή ομάδα, αποτελούμενη από τον Δημήτρη Μάντζο, εκπρόσωπο Tύπου και τελικό ελεγκτή όλων των ανακοινώσεων τόσο του κόμματος όσο και των στελεχών του, τον Μιχάλη Κατρίνη, επικεφαλής της ΚΟ, τον Ανδρέα Σπυρόπουλο, γραμματέα της ΚΠΕ, τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, αντιπρόεδρο της Βουλής και, εσχάτως, τον Παναγιώτη Δουδωνή, γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού. Στον πυρήνα του προεκλογικού λόγου του κόμματος δεσπόζουν η αυτονομία του κόμματος, η ανάγκη για κυβερνητική σταθερότητα –όπως διαλαλεί και η ΝΔ– αλλά και προοδευτικές θέσεις, παρόμοιες με αυτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Εκ των πραγμάτων, το ΠΑΣΟΚ, ως τρίτο κόμμα, θα κληθεί να παίξει ρυθμιστικό ρόλο στον σχηματισμό κυβέρνησης. Η σημερινή ηγεσία του έχει κατανοήσει ότι αυτό έχει περισσότερες πιθανότητες να συμβεί με την απλή αναλογική, την οποία πλέον στηρίζει –παρά το γεγονός ότι υπό την ηγεσία της Φώφης Γεννηματά το κόμμα την καταψήφισε. Ο Νίκος Ανδρουλάκης δηλώνει σε κάθε ευκαιρία ότι την επομένη των εκλογών του Μαΐου η χώρα θα έχει κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά με το ΠΑΣΟΚ να έχει ένα «ισχυρά διψήφιο» ποσοστό. Εννοείται ότι το ΠΑΣΟΚ θα συνεργαστεί με το πρώτο κόμμα, είτε αυτό είναι η ΝΔ είτε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και στις δυο περιπτώσεις όμως, αποκλείει τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα απορρίψει τη συνεργασία μαζί τους στη βάση της εντολής που αυτοί θα λάβουν από την πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όπως έχει δηλώσει, ο ίδιος θα λάβει την κατά το σύνταγμα τρίτη εντολή με την επιδίωξη είτε ο ίδιος να γίνει πρωθυπουργός, είτε να συμφωνηθεί άλλο πρόσωπο για πρωθυπουργός σε συνεργασία με ένα ή και με τα δυο πρώτα κόμματα. Βεβαίως, το τελευταίο σενάριο θα μπορούσε να προκύψει και μετά τις τρείς εντολές, μετά από σύσκεψη κομμάτων υπό την ΠτΔ. Μια τέτοια εξέλιξη θυμίζει ακριβώς εκείνο που επιδίωκε το ΠΑΣΟΚ το 2012, υπό την ηγεσία του Ευάγγελου Βενιζέλου, προκειμένου να εγκλωβιστεί από τότε ο ΣΥΡΙΖΑ και να ενταχτεί στα λεγόμενα συστημικά κόμματα. Ο στόχος ήταν προφανής, να «ξεπλυθούν» η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ από τις ευθύνες για τη χρεοκοπία της χώρας. Σήμερα ποιος είναι ο στόχος; Σημαίνον ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ εξηγεί: «το ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα εθισμένο στην εξουσία, επιδιώκει να ανακτήσει την ηγεμονία στον χώρο της κεντροαριστεράς. Δεν βολεύεται σε ρόλο κομπάρσου. Με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει μνημονιακό στίγμα, πρέπει να μηδενιστεί το πολιτικό κοντέρ και το ΠΑΣΟΚ να ξαναβρεί πρωταγωνιστικά το νήμα της εξουσίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια παρένθεση που πρέπει να κλείσει οριστικά».

Κάπως έτσι εξηγούνται τα πράγματα. Ενώ το διακύβευμα των εκλογών για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι το «δικαιοσύνη παντού» και για τη ΝΔ η «κυβερνητική σταθερότητα», για το ΠΑΣΟΚ είναι το «ισχυρά διψήφιο ποσοστό». Παρόλο που οι υποκλοπές και η Εύα Καϊλή ανέκοψαν τους αρχικούς σχεδιασμούς του Νίκου Ανδρουλάκη, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να επιδίδεται σε τακτικισμούς επιχειρώντας να ξεφύγει από τη δημοσκοπική μέγγενη που το εμφανίζει να κινείται περί το 10%. Στους τακτικισμούς βρήκε και την απροσδόκητη συνδρομή της «υπόθεσης Γεωργούλη», η οποία, ανεξάρτητα από τη δυσώδη της διάσταση, μονοπωλεί την επικοινωνιακή ατζέντα της Χαριλάου Τρικούπη, προκειμένου να πλήξει την Κουμουνδούρου τις τελευταίες μέρες. Το θύμα της υπόθεσης αυτής, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, κινδυνεύει να γίνει και «πολιτικό» θύμα, εάν αληθεύουν οι φήμες ότι η ηγεσία του κόμματος ενδέχεται να το αποσύρει από την προεκλογική μάχη, με κάποιον τρόπο.

Πάντως, πολλά μπορεί να δούμε μέχρι τις εκλογές, το αποτέλεσμα των οποίων θα καθορίσει και τις πολιτικές εξελίξεις. Όμως, το βασικό ερώτημα που καλείται να απαντήσει το ΠΑΣΟΚ είναι εάν μπορεί η ΝΔ να υποστηρίξει ένα πραγματικά προοδευτικό κυβερνητικό πρόγραμμα. Όλα τα άλλα μοιάζουν αυτονόητα.

 

Μαρίνος Μουζακίτης Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet