Φωτογραφία: Πέτρος Γιαννακούρης

 

 

 

«Πόλεμος κατά της πυρκαγιάς», «σε πόλεμο με το μέτωπο της φωτιάς», «βρισκόμαστε σε πόλεμο», «στη μνήμη τους συνεχίζουμε τον πόλεμο με τις καταστροφικές δυνάμεις της φύσης». Την βδομάδα που μας πέρασε, ο πρωθυπουργός κήρυξε τον πόλεμο με τη φύση και παρέδωσε τη χώρα στον «εχθρό». Οι σειρήνες του πολέμου, λέγε με 112, ήχησαν. Εφαρμόστηκαν εκκενώσεις παντού, στο όνομα της ανθρώπινης ζωής. Οι προτεραιότητες τέθηκαν «ζωή πρώτα, περιουσία μετά, κρίσιμες υποδομές και φυσικό περιβάλλον» και τηρήθηκαν στο ακέραιο. Το αποτέλεσμα είναι η φωτιά να σβήνει στη θάλασσα, να καίγονται σπίτια και επιχειρήσεις, να παραδίδονται υποδομές στις φλόγες, να ανατινάσσονται αποθήκες με πυρομαχικά, λέγε με 111  Πτέρυγα Μάχης στην Νέα Αγχίαλο, να σηκώνονται F16 όχι για να αναχαιτίσουν τον «αντίπαλο», αλλά για να σωθούν από την πύρινη λαίλαπα και τελικά να υπάρχουν και ανθρώπινες απώλειες. Ούτε αυτός ο –ύστατος και ελάχιστος- στόχος δεν επετεύχθη.

 

Χωρίς σχέδιο

 

Ο Κ. Μητσοτάκης στην ομιλία του στη βουλή, μία μέρα πριν το θάνατο των δύο πιλότων, ενημέρωνε το σώμα της βουλής ότι το «κράτος είναι παρόν, ενισχυμένο όσο ποτέ» και πως ο ίδιος «έχει περάσει πολλές ώρες στο Συντονιστικό Κέντρο» και επομένως «γνωρίζει καλύτερα την τεράστια προσπάθεια». Στην ομιλία αυτή σύγκρινε, για μία ακόμα φορά, το σχέδιο της κυβέρνησής του με το Μάτι. «Αν κάτι επιτέλους μάθαμε από αυτήν την ανείπωτη τραγωδία ήταν να έχουμε τον τρόπο να κάνουμε οργανωμένες εκκενώσεις με ασφάλεια», είπε, προσθέτοντας ότι «στο Μάτι δεν πέταξε ούτε ένα εναέριο. Σήμερα δεν υπάρχει πυρκαγιά στη χώρα που να μην πετάνε εναέρια». Αυτό είναι λοιπόν το σχέδιο. Εκκενώσεις και εναέρια μέσα, κανένα από τα δύο φυσικά δεν σβήνει φωτιές, είναι επικουρικά.

Μία μέρα μετά το θάνατο των πιλότων –και άλλους δύο πολίτες– ο Κ. Μητσοτάκης επισκέφτηκε την πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπου εξήρε τους εθελοντές της Ρόδου, οι οποίοι δεν πειθάρχησαν στις εντολές εκκένωσης και υποκατέστησαν το κράτος, παρέχοντας στους ανέστιους τουρίστες στέγη και φαγητό, συμμετέχοντας στην κατάσβεση της πυρκαγιάς, οργανώνοντας περιπολίες για αποτροπή της αναζωπύρωσης. Εκεί, ανάμεσα σε πολλές αυτοδοξασίες, παραδέχτηκε την αποτυχία του: «η κυβέρνηση έχει μια υποχρέωση να αναπροσαρμόσει τον σχεδιασμό της για την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών». Από το βήμα της βουλής και πάλι, βέβαια, είχε προσδιορίσει τι σημαίνει αυτό: θα αποφασίσει ποια δάση αξίζει να σωθούν. «Είναι μύθος να πιστεύουμε ότι μπορούμε να καθαρίσουμε όλα τα ελληνικά δάση. Μύθος. Μπορούμε να προτεραιοποιήσουμε δάση, τα οποία έχουν εξαιρετικά μεγάλη οικολογική σημασία». Ένα είναι σίγουρο. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο. Παίρνονται μέτρα αποσπασματικά, χωρίς να υπάρχει κεντρικός στόχος. Ολίγον εκκενώσεις, ολίγον αποζημιώσεις, ολίγον κονδύλι πυροπροστασίας, ολίγον εναέρια μέσα και όλα καλά καμωμένα. Και παράλληλα, εφαρμόζει πολιτικές είτε στο κοινοβούλιο είτε στο ευρωκοινοβούλιο που επιβαρύνουν την κλιματική κρίση, στην οποία ρίχνει αποκλειστικά την ευθύνη.

 

Μοναδική αυθεντία

 

Αν τυχόν ακουστεί το αντίθετο, εκείνοι δεν ξέρουν, ασκούν «κριτική εξ αποστάσεως». Όπως τόνισε ο πρωθυπουργός είναι «πάντα ανοιχτός για προτάσεις», καθώς «κανείς δεν τα κάνει τέλεια, κανείς δεν είναι αλάθητος», «αλλά να ερχόμαστε με συγκεκριμένες προτάσεις, όχι με υπεραπλουστεύσεις, οι οποίες μπορεί να ακούγονται ωραίες σε επίπεδο «τσιτάτου», αλλά δεν αντέχουν καθόλου στην κριτική». Ανοιχτός μεν, στην υποδοχή των δικών του προτάσεων δε. Τι και αν υπάρχουν μελέτες και ολοκληρωμένες προτάσεις από ερευνητικά κέντρα και πανεπιστημιακά ιδρύματα για το πώς αντιμετωπίζονται οι πυρκαγιές, από τις οποίες πόρρω απέχει ο κυβερνητικός σχεδιασμός. Ούτε αυτές είναι αποδεκτές. Αυθεντία είναι πια μονάχα η κυβέρνηση. Όλοι οι άλλοι είναι περίπου ανίδεοι.

Αυτό, άλλωστε, εφαρμόζει σε κάθε κοινοβουλευτική στιγμή. Το κοινοβούλιο πια είναι ένα εργαλείο διακυβέρνησης για τη ΝΔ και όχι ένα μέσο διαβούλευσης, συνθέσεων, δημοκρατίας. Την βδομάδα που μας πέρασε φάνηκε περίτρανα. Κατέθεσε δύο νομοσχέδια με δημόσια διαβούλευση μόλις επτά ημερών, χωρίς να έχει πραγματοποιήσει καμία συνάντηση με αρμόδιους φορείς στην κατάρτισή του, πραγματοποιώντας ακρόαση φορέων, όπως προβλέπεται κοινοβουλευτικά, αλλά με διαδικασίες fast track, ταυτόχρονα με τη συζήτηση επί των άρθρων. Αν τα δούμε στην ουσία τους τα μέτρα είναι και αυτά αποσπασματικά, χωρίς κορμό, χωρίς μακρόπνοο σχέδιο, χωρίς φιλοσοφία. Είναι νομοσχέδια αντιμετώπισης της παρούσας κατάστασης. Μπαλαμούτι. Στο μεν νόμο για την ψήφο των απόδημων δεν υπήρχε καν εκτίμηση για τον αριθμό αυτών, στο δε νόμο για τα μέτρα ενίσχυσης του εισοδήματος των πολιτών δεν υπήρχε ένα νήμα να ενώνει τα άρθρα, ήταν ολίγον από εδώ και ολίγον από εκεί.

 

Απαγόρευση της κριτικής, καταδίκη της αντιπολίτευσης

 

Σε όσους καταψήφισαν αυτή την έλλειψη σχεδιασμού και φιλοσοφίας, ο Κ. Μητσοτάκης ήταν καταγγελτικός, διαστρεβλώνοντας την αλήθεια. «Λυπάμαι που η αντιπολίτευση επέλεξε να μην στηρίξει αυτό το νομοσχέδιο. Να το ακούσουν και οι πολίτες μας οι οποίοι μας παρακολουθούν, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ καταψηφίζουν τις πρώτες αυξήσεις που δίνονται σε δημόσιους υπαλλήλους εδώ και 14 χρόνια». Η αλήθεια φυσικά είναι ότι η αντιπολίτευση άσκησε κριτική (απαγορευμένη λέξη και πρακτική) για το ότι «οι αυξήσεις δεν καλύπτουν τη συρρίκνωση των εισοδημάτων (…) συμβάλλει στο περαιτέρω ξήλωμα του πουλόβερ του ενιαίου οριζόντιου μισθολογίου» (Χ. Μαμουλάκης, εισηγητής ΣΥΡΙΖΑ) ή για το ότι το νομοσχέδιο «δεν καλύπτει την προεκλογική δέσμευση περί νέου μισθολογίου, περί αποκατάστασής του. Κάτι άλλο είναι αυτό» (Π. Κουκουλόπουλος, ειδικός αγορητής ΠΑΣΟΚ), ή για το ότι «τα μέτρα όχι μόνο δεν καλύπτουν τις απώλειες που είχαν και έχουν τα λαϊκά στρώματα, αλλά στην πραγματικότητα έρχονται να προωθήσουν παραπέρα μια σειρά από αντιδραστικούς στόχους» (Μ. Συντυχάκης, ειδικός αγορητής ΚΚΕ). Για την ιστορία, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, που κατηγορούνται από τη ΝΔ, υπερψήφισαν, μεταξύ άλλων, τα άρθρα 20 (αναπροσαρμογή βασικών μισθών),  21 (επανακαθορισμός οικογενειακής παροχής), 22 (αναπροσαρμογή επιδόματος θέσης ευθύνης), 25 (αναπροσαρμογή επιδόματος στελεχών ενόπλων δυνάμεων, κ.λπ.), 43 (μείωση φόρου εισοδήματος για φορολογούμενος με εξαρτώμενα τέκνα), 46 (market pass). Υπερψήφισαν δηλαδή όλες τις αυξήσεις ή τα μέτρα ανακούφισης, παρότι δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των καιρών ούτε αντιμετωπίζουν το πρόβλημα. Αυτό που θα επιμένει η κυβέρνηση για τα επόμενα τέσσερα χρόνια είναι ότι η αντιπολίτευση καταψήφισε μέτρα στήριξης του λαού.

Ίσως όμως σιγά σιγά να αποκαλύπτεται η ένδεια σχεδιασμού. Με τις ψήφους μόνο της ΝΔ εγκρίθηκε η στελέχωση των πληρωμάτων των ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ με πυροσβέστες ή μέλη ένοπλων δυνάμεων, την ημέρα της κηδείας των πιλότων. Άλλωστε, το είπε πολύ κυνικά ο αναπληρωτής ΥΠΕΣ, Θ. Λιβάνιος τη στιγμή της ανακοίνωσης του θανάτου τους στη βουλή «είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς το τίμημα της αυτοθυσίας. Δυστυχώς ή ευτυχώς η ζωή συνεχίζεται, οπότε επιτρέψτε μου να σας μιλήσω για το νομοσχέδιο». Η ΝΔ έχει κηρύξει πόλεμο στην πολιτική, έχει σηκώσει λευκή σημαία στη μάχη αντιμετώπισης των προβλημάτων, έχει παραδοθεί στο σήμερα, έχει πυρπολήσει κάθε όραμα και κρύβεται πίσω από ένα 112, όταν το ωστικό κύμα της έκρηξης έχει παραλύσει τα πάντα. Είναι πράγματι εμπόλεμη ζώνη. Ποιοι είναι οι εχθροί και ποιες οι φίλιες δυνάμεις; Ώρα να αποκαλυφθούν, χωρίς να παίζουν κρυφτό. Οι ζωές μας εξαρτώνται από αυτό. Και η φύση μόνο σύμμαχος μπορεί να είναι στην επιβίωσή μας.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet