Σ’ ένα πρόσφατο video του διαδικτυακού καναλιού Luben αναπαράγεται απόσπασμα τηλεοπτικής εκπομπής όπου μια κυρία, σε ρεπορτάζ δρόμου, λέει: «Ο πρωθυπουργός είναι μεγάλο αστέρι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κι αν συνεχίσει να μιλάει Tik Tok, θα ξαναβγεί πάλι και θα βγαίνει και θα ξαναβγαίνει. Σας παρακαλώ, στείλτε του ένα μήνυμα να μην το σταματήσει αυτό».

Ένας ομιλητής της ελληνικής εντοπίζει αμέσως το λεκτικό σφάλμα: λείπει το εμπρόθετο άρθρο «στο». Δεn μιλάμε Tik Tok, αλλά στο Tik Tok. Κι όμως, η δήλωση αυτή, μαζί με το σφάλμα της, αποδίδουν και ερμηνεύουν ορθά τη σοκαριστική πολιτική επικαιρότητα των τελευταίων μηνών.

 

Το πρώτο σοκ ήρθε στις πρώτες εκλογές, με τη θριαμβευτική επανεκλογή του Μητσοτάκη και την απειλητική εμφάνιση τής ως τότε άγνωστης Νίκης. Το δεύτερο, στις δεύτερες εκλογές, με την είσοδο στη Βουλή της γνωστής πια Νίκης και της γνωστής μα αγνώριστης Πλεύσης Ελευθερίας, αλλά ιδίως με την εισβολή των άγνωστων μέχρι τότε Σπαρτιατών. Το τρίτο σοκ ήρθε φυσικά με την ανάδειξη ενός τουρίστα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, με την ψήφισή του από χιλιάδες πολίτες, πολλοί από τους οποίους δεν ήταν καν μέλη του κόμματος μέχρι να καταβάλουν τον οβολό των δύο ευρώ προσερχόμενοι στην κάλπη.

Αυτά τα απανωτά σοκ, παρά τη φαινομενική τους διακριτότητα, συνδέονται χαριτωμένα μεταξύ τους, αφού σε αρκετές περιπτώσεις αναφωνήσαμε: «Δεν τον ξέρω». Σαν την εμμονική απάντηση της Χρυσούλας Διαβάτη, όταν στις συνεντεύξεις της ερωτάται για κάποιο πρόσωπο που δεν εκτιμά ή όντως δεν γνωρίζει.

Ποιοι είναι λοιπόν όλοι αυτοί που έχουν εισβάλει έτσι απότομα στον δημόσιο βίο μας; Αν εξαιρέσουμε τον πρώην και ξανά πρωθυπουργό και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που αλλιώς την ξέραμε κι αλλιώς μας βγήκε, στις άλλες περιπτώσεις πιαστήκαμε εντελώς αδιάβαστοι. Κανείς δεν ήξερε τον Νατσιό και τη Νίκη του, κανείς τον Στίγκα και τους Σπαρτιάτες του, κανείς τον Κασσελάκη. Κι όταν λέω κανείς, εννοώ ότι μέχρι την εκλογική τους επιτυχία δεν είχαν την ανάλογη παρουσία στα δημόσια πράγματα, στην κοινωνία, ώστε να θεωρείται αναμενόμενη και δικαιολογημένη η επιτυχία τους αυτή. (Στην περίπτωση του Κασσελάκη βέβαια πολλοί αναφωνήσαμε «δεν τον ξέρω» ήδη από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του, δηλαδή πριν ακόμα εκλεγεί!)

Έχουν γίνει πάρα πολλές αναλύσεις γι’ αυτά τα αλλεπάλληλα σοκ. Αν βάλουμε όμως στην άκρη θεωρίες και γνώσεις κι ερμηνευτικά εργαλεία και κοιτάξουμε δια γυμνού οφθαλμού τους ψηφοφόρους του Μητσοτάκη, του Νατσιού, της Κωνσταντοπούλου, του Στίγκα και του Κασσελάκη, θα δούμε κολλημένο στη χούφτα τους ένα smartphone. Δεν δαιμονοποιείται η τεχνολογία καθ’ αυτή: οι άνθρωποι ευθύνονται, όχι οι μηχανές. Αλλά χωρίς smartphones - social media - applications, δύσκολα θα πετυχαίνονταν όλες αυτές οι εκλογικές νίκες. Τον Μητσοτάκη, άλλο να τον έχεις απέναντί σου στο σαλόνι, άλλο να τον κρατάς στη χούφτα σου και να τον χαϊδεύεις. Βέβαια ο Κασσελάκης και, από ένα σημείο και μετά, η Κωνσταντοπούλου, βρήκαν στήριξη και από τα media, αλλά είχε ήδη προηγηθεί η θριαμβική τους επέλαση στα social media. «Μιλούσαν Tik Tok», όπως θα σχολίαζε και η κυρία στο ρεπορτάζ. Και ποια είναι η γλώσσα «Tik Tok»; Ποια είναι η γλώσσα των social media; Η γλώσσα του σώματος, με προφορικές ή γραπτές ατάκες κι εξυπνάδες. (Ως γνωστόν, η εξυπνάδα είναι το μόνο ουσιαστικό που στον πληθυντικό σημαίνει το ακριβώς αντίθετό του.)

Ας διαβαστεί και ως τεχνοφοβικό - δεν πειράζει, εδώ που φτάσαμε: τα social media έφεραν τη δεξιά στην κυβέρνηση, την ακροδεξιά στο Κοινοβούλιο και δεξιά ηγεσία στον ΣΥΡΙΖΑ. Με λίγα λόγια, με την καθοριστική συμβολή τους, η ελληνική δημόσια σφαίρα πήρε τους τελευταίους μήνες πάρα πολύ μεγάλη στροφή προς τα δεξιά.

Αλλά και στον πλανήτη τι συμβαίνει; Ο τουιτάρχης Ίλον Μασκ την περασμένη βδομάδα εξέφρασε τη στήριξή του στο γερμανικό ακροδεξιό κόμμα (αυτό κι αν είναι σοκ).

Στο μεταξύ η ανθρωπότητα εξακολουθεί να ποστάρει και να τουιτάρει, να εργάζεται δηλαδή αμισθί, και στον ελεύθερό της χρόνο ακόμα, για το Μεγάλο Κεφάλαιο, κάνοντας την ανήξερη.

 

ΥΓ. Το βράδυ της επικράτησης του Κασσελάκη, ο ντελιβεράς που έφερε πίτσες στο στρατηγείο του είπε απαντώντας σε ερωτήσεις των ρεπόρτερς: «Δεν τον αναγνώρισα, ούτε ήξερα ότι ήταν υποψήφιος. Δουλεύω πολλές ώρες κάθε μέρα και δεν προλαβαίνω να δω ειδήσεις». Αυτό το «δεν τον ξέρω» ήταν ίσως η πιο πολιτική δήλωση της βραδιάς.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet