«Πράσινα σύνορα»

 

 

 

«Με τα μάτια της Ντάλβα» (Dalva) της Εμανουέλ Νικό: Μετά από μια αστυνομική επιχείρηση εισβολής στο σπίτι της, η Ντάλβα μεταφέρεται σε μια μονάδα ανάδοχης φροντίδας. Εκεί το κορίτσι θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται διαφορετικά τη σχέση που είχε με τον πατέρα της. Χάρη στη συγκάτοικό της και την κοινωνική λειτουργό η Ντάλβα θα αρχίσει να μαθαίνει τι σημαίνει να είσαι παιδί.

Συγκλονιστική ταινία, η πρώτη για τη σκηνοθέτρια, με θέμα την οικογενειακή βία και τη βία κατά των γυναικών και εν προκειμένω των κοριτσιών. Η ταινία διερευνά τις εξουσιαστικές σχέσεις που οδηγούν στην κακοποίηση και συχνά παραμένουν κρυφές πίσω από τους τοίχους. Η ταινία τιμήθηκε με το βραβείο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο 15μερο σκηνοθετών του Φεστιβάλ των Κανών. Επίσης κέρδισε βραβείο σκηνοθεσία και γυναικείας ερμηνείας (Ζελντά Σαμσόν) στο Φεστιβάλ του Καΐρου.

«Πράσινα σύνορα» (Zielona granica) της Ανιέσκα Χόλαντ: Στα βαλτώδη δάση που σχηματίζουν το λεγόμενο «πράσινο σύνορο» μεταξύ Λευκορωσίας και Πολωνίας, πρόσφυγες που αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη βρίσκονται παγιδευμένοι στη γεωπολιτική κρίση που έχει κατασκευάσει η προπαγάνδα του λευκορώσου δικτάτορα Αλεξάντερ Λουκασένκο. Εκεί, σαν πιόνια σε έναν αόρατο πόλεμο, θα συγκρουστούν οι ζωές μιας οικογένειας σύρων προσφύγων, μιας βρετανίδας ακτιβίστριας και ενός νεαρού συνοριοφύλακα.

Η ταινία θορύβησε την πολωνική κυβέρνηση η οποία προσπάθησε να φέρει δυσκολίες στην προβολή της. Μάλιστα υποχρέωσε τις αίθουσες της χώρας της που θα πρόβαλλαν το φιλμ να το συνοδεύουν με ένα βίντεο που παρείχε την επίσημη εκδοχή του κράτους για τα γεγονότα, ενώ σε μία περίπτωση που η προβολή απαγορεύτηκε, δημιουργήθηκε πολιτικό σκάνδαλο για λογοκρισία. Σύσσωμη η κυβέρνηση έσπευσε να καταδικάσει την ταινία με αποτέλεσμα τη σκληρή απάντηση της σκηνοθέτριας. Το πολωνικό κοινό αντέδρασε και τις πρώτες τρεις μέρες η ταινία έκοψε 137.000 εισιτήρια. Ακολούθησαν επιθέσεις ακροδεξιών και φιλοκυβενητικών στις αίθουσες που πρόβαλλαν την ταινία.

«Κόκκινος ουρανός» (Roter Himmel) του Κρίστιαν Πέτζολντ: Ο Λεόν είναι ένας δυσαρεστημένος μυθιστοριογράφος που παλεύει να ολοκληρώσει το χειρόγραφό του. Μαζί με έναν φίλο του φωτογράφο, ταξιδεύουν σε ένα εξοχικό κοντά στη Βαλτική. Οι μέρες είναι ζεστές και δεν έχει βρέξει εδώ και εβδομάδες. Εκεί θα συναντήσει απροσδόκητα μια ακόμη φιλοξενούμενη, τη Νάντια. Το δάσος που τους περιβάλλει παίρνει φωτιά, όπως τα συναισθήματα τους. Η ευτυχία, η λαγνεία και η αγάπη, αλλά επίσης και η ζήλεια, η μνησικακία και οι εντάσεις. Εν τω μεταξύ, το δάσος καίγεται και σύντομα οι φλόγες είναι εκεί.

Η ταινία τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.

«Ναπολέων» (Napoleon) του Ριντλεϊ Σκοτ: Η πολυτάραχη άνοδος και πτώση του εμβληματικού γάλλου αυτοκράτορα Ναπολέοντα Βοναπάρτη: το ανελέητο ταξίδι του στην εξουσία και οι οραματικές στρατιωτικές και πολιτικές τακτικές του υπό το πρίσμα της εμμονικής και εκρηκτικής σχέσης του με τη μόνη αληθινή του αγάπη, την Ιωσηφίνα.

«Ο δρόμος της εξιλέωσης» (Desperation road) της Ναντίν Κρόκερ: Μετά από την επταετή του φυλάκιση για φόνο, ο Ράσελ πιστεύει ότι έχει εξοφλήσει το χρέος του απέναντι στην κοινωνία, αλλά τα αδέλφια του νεαρού άντρα που δολοφονήθηκε δεν έχουν την ίδια άποψη. Περιμένουν τη στιγμή που θα αποφυλακιστεί, διψασμένοι για αίμα και εκδίκηση. Λίγο πιο κάτω, στον διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο προς τη Λουϊζιάνα, η Μέιμπεν και η μικρή της κόρη κάνουν οτοστόπ κάτω από τον ανελέητο ήλιο, με όλα τους τα υπάρχοντα σε μια σακούλα σκουπιδιών. Απεγνωσμένες και εξαντλημένες, ξοδεύουν το τελευταίο τους δολάριο σε ένα μοτέλ. Αλλά λίγο πριν το ξημέρωμα, η Μέιμπεν τρέχει στο σκοτάδι με ένα πιστόλι στο χέρι. Ο σερίφης είναι νεκρός, ξαπλωμένος στο έδαφος με τους προβολείς του περιπολικού του να τον λούζουν στο φως. Όταν ο Ράσελ καταφθάνει στο σημείο, τα μάτια του νόμου δεν μπορούν παρά να στραφούν σε εκείνον, ειδικά με το όπλο που έχει χώσει για προστασία κάτω από το κάθισμα του φορτηγού. Με τις μοίρες τους να έρχονται σε σύγκρουση, ο Ράσελ πρέπει να αποφασίσει αν θα σώσει τον εαυτό του ή τη Μέιμπεν και το παιδί της.

«Ευχή» (Wish) των Κρις Μπακ και Πρασασούνκ «Φάουν» Βεερασάνθορν: Η Άσα, μια πανέξυπνη ιδεαλίστρια, κάνει μια τόσο δυνατή ευχή που μια κοσμική δύναμη, μια μικρή μπάλα με ατελείωτη ενέργεια, το Σταρ, καλείται να την πραγματοποιήσει. Μαζί, η Άσα και το Σταρ αντιμετωπίζουν τον πιο επικίνδυνο εχθρό, τον ηγέτη της πόλης Ρόζας, τον βασιλιά Μαγκνίφικο, προκειμένου να σώσουν την κοινότητά της και να αποδείξουν πως όταν η θέληση ενός θαρραλέου ανθρώπου συνδυάζεται με τη μαγεία των αστεριών, συμβαίνουν θαύματα. Κινούμενα σχέδια.

 

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet