Η γενοκτονική επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα συνεχίζεται με ακόμα μεγαλύτερη σφοδρότητα μετά τη λήξη της προσωρινής παύσης εχθροπραξιών. Οι επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού τώρα στρέφονται προς τον Νότο, σπρώχνοντας τους Παλαιστίνιους προς τα σύνορα με την Αίγυπτο. Τουλάχιστον 1,7 εκ. πολιτών έχουν εσωτερικά εκτοπιστεί στη Γάζα.

Στο Ισραήλ, η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου στις οικογένειες των αιχμάλωτων και στον λαό του «ξύπνησαν» μνήμες του συλλογικού τραύματος του Ολοκαυτώματος.

Η «Εποχή» συνομίλησε με τον βετεράνο πολεμικό ανταποκριτή, πολιτικό και στρατιωτικό αναλυτή Ελάιτζα Μανιέρ, που με την πολύτιμη δημοσιογραφική του εμπειρία, 35 χρόνων, ξεδιπλώνει στους αναγνώστες τις πολυσύνθετες, γεωπολιτικές παραμέτρους της Μέσης Ανατολής, όσον αφορά τη σύγκρουση Ισραήλ-Γάζας.

 

 

Ο Γκαμπόν Ματέ, ούγγρος ψυχίατρος και συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής, δήλωσε ότι «για την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, τις ρουκέτες της Χαμάς και τις αδικαιολόγητες τρομοκρατικές επιθέσεις της εναντίον πολιτών, δεν μπορεί να γίνει κατανοητή η Γάζα εκτός του ιστορικού πλαισίου που την περιβάλλει της συνεχούς εθνοκάθαρσης και αποτροπής, διαχρονικά, σύστασης του παλαιστινιακού κράτους». Πώς αξιολογείτε τη συγκεκριμένη στρατιωτική επίθεση που έλαβε χώρα;

Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο τα Ηνωμένα Έθνη αποδίδουν στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη το καθεστώς των κατεχόμενων εδαφών, καθώς δεν υπάρχει δυνατότητα ανεξάρτητης πρόσβασης στη γη, θάλασσα και αέρα. Αυτός ο ορισμός έχει προφανώς νομικές συνέπειες και νομιμοποιεί τα κινήματα αντίστασης σύμφωνα με τη διεθνή νομολογία. Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα και αντίστοιχα ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Αριέλ Σαρόν αναγνώρισαν το ρόλο του Ισραήλ ως δύναμη κατοχής στην Παλαιστίνη.

Η οργάνωση της Χαμάς, που ανέλαβε την εξουσία στη Γάζα μετά τη διεξαγωγή δημοκρατικών εκλογών το 2007, αντιμετωπίζεται ως κίνημα αντίστασης στην κατοχή. Αυτή η προσέγγιση εδράζεται στις διαχρονικές εντάσεις που υπάρχουν στην περιοχή. Πριν από την ανάδυση της Χαμάς, το Ισραήλ είχε συλλάβει χιλιάδες παλαιστίνιους από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Μπεντζαμίν Νετανιάχου και του υπουργού Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκίβρ στο Ισραήλ τα δικαιώματα των κρατούμενων, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης, περιορίστηκαν και παραβιάστηκαν. Τουλάχιστον 1600 κρατούμενοι είναι φυλακισμένοι υπό το καθεστώς της διοικητικής κράτησης, μια πρακτική που συναντάται, ιστορικά, στους βρετανικούς αποικιοκρατικούς νόμους της περιόδου 1920-1940, η οποία επιτρέπει τη φυλάκιση χωρίς την απαγγελία κατηγοριών και τη διεξαγωγή δίκης.

Από διάφορες πηγές, που συμπεριλαμβάνουν ισραηλινά ΜΜΕ και διεθνείς αξιωματούχους, έχει καταγραφεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκεκριμένα κακοποίηση και βιασμό ανήλικων παλαιστίνιων στις ισραηλινές φυλακές. To Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, μέσω του εκπρόσωπου του Πολ Τζόσουα, έχει αναγνωρίσει αυτές τις αναφορές, ωστόσο η αντίδραση του Ισραήλ σε αυτές τις καταγγελίες ήταν πολύ περιορισμένη.

Το ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο συμπεριλαμβάνει τον εκτοπισμό τουλάχιστον 700.000 παλαιστίνιων το 1948, που σηματοδότησε την απαρχή της εθνοκάθαρσης και της συνεχούς σύγκρουσης με το Ισραήλ. Οι σφαγές στο Ντειρ Γιασίν και στην Ταντούρα είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα των εγκλημάτων του Ισραήλ κατά της ανθρωπότητας, για τα οποία δεν υπήρξε ποτέ λογοδοσία. Αυτή η ιστορική αναδρομή, όπως επίσης και οι συνεχείς συγκρούσεις παρέχουν το υπόβαθρο για την ερμηνεία των τωρινών γεγονότων, όπως επίσης και για τις ενέργειες της Χαμάς και των άλλων παλαιστινιακών οργανώσεων. Η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας, με αναφορά στα πρόσφατα γεγονότα, εξακολουθεί να αναπτύσσεται, αν και κατηγορείται ότι είναι συνένοχη, λόγω της αδράνειας της.

Οι ενέργειες της Χαμάς ενάντια στους ισραηλινούς οικισμούς ερμηνεύονται ως αντίδραση στην παράνομη, για δεκαετίες, ισραηλινή κατοχή, ωστόσο η στρατιωτική παρέμβαση του Ισραήλ λόγω αυτών των ενεργειών, έχει υποστεί κριτική για την κλίμακα των επιχειρήσεων και τον αντίκτυπο που έχουν στον άμαχο πληθυσμό. Σύμφωνα με αναφορές, τουλάχιστον 16000 παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί, εκ των οποίων το 70% είναι γυναίκες και παιδιά, σε αυτές τις συγκρούσεις. Η δυσανάλογη φύση της στρατιωτικής παρέμβασης του Ισραήλ και η διευρυμένη καταστροφή στις υποδομές των παλαιστινίων συνιστούν κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και της Ηθικής του Πολέμου. Εικάζεται ότι έχουν γίνει εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ενώ ασκείται κριτική στα κράτη της Δύσης ότι υιοθετούν τη στάση του απλού παρατηρητή.

 

Ποια πλευρά ευθύνεται για την κατάρρευση της συμφωνίας ανταλλαγής αιχμάλωτων/κρατούμενων στη Γάζα και στις ισραηλινές φυλακές και της προσωρινής παύσης εχθροπραξιών;

Στις πρόσφατες εξελίξεις για την ανταλλαγή κρατούμενων-πολιτών, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπεντζαμίν Νετανιάχου προσπάθησε να συμπεριλάβει 18 γυναίκες στρατιώτες στη λίστα ανταλλαγής. Αυτή η κίνηση απορρίφθηκε από τη Χαμάς, η οποία παρέθεσε τους όρους της αρχικής συμφωνίας που εστίαζε στην απελευθέρωση μόνο πολιτών. Η Χαμάς δήλωσε ότι η ανταλλαγή 147 στελεχών των ισραηλινών ένοπλων δυνάμεων και επιπρόσθετα 4 στρατηγών δεν πρέπει να λάβει χώρα, έως ότου συμφωνηθεί πρώτα πλήρης κατάπαυση του πυρός. Υποστηρίζουν ότι μια τέτοια ανταλλαγή αιχμάλωτων δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί λόγω των συνεχιζόμενων βομβαρδισμών με πυρά πυροβολικού και των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γάζα.

Στην απόφαση του ισραηλινού πρωθυπουργού να συνεχιστούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, ενώ ήταν ακόμα σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις ανταλλαγής αιχμάλωτων, επέδρασαν και εγχώριες πολιτικές σκοπιμότητες. Όσοι ασκούν κριτική στις επιλογές του Νετανιάχου, υποστηρίζουν ότι μπορεί να βλέπει την παρατεταμένη σύγκρουση ως μέσο για τη σταθεροποίηση της κυβέρνησης του, η οποία φημολογείται ότι αντιμετώπιζε σημαντικές προκλήσεις. Η συνέχιση της σύγκρουσης συμβάλλει στο να απομακρύνει την προσοχή από την αποτυχία της κυβέρνησης του να προβλέψει τις δράσεις της Χαμάς και να παρέχει ασφάλεια στους έποικους. Αυτή η προσέγγιση καταδεικνύει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα ήταν καθοδηγούμενες, τουλάχιστον έως ένα βαθμό, από την προσωπική πολιτική ατζέντα του Νετανιάχου και τις προσπάθειες του να διατηρήσει την κυβερνητική σταθερότητα.

 

Πώς σχολιάζετε τις δηλώσεις της ισραηλινής κυβέρνησης ότι ο πόλεμος εναντίον της Χαμάς μπορεί να παραταθεί και ειδικότερα του Ε.Μακρόν ότι μπορεί να διαρκέσει έως και 10 χρόνια;

Η δήλωση του Ε. Μακρόν, που υποδηλώνει ότι ο πόλεμος εναντίον της Χαμάς θα μπορούσε να διαρκέσει έως 10 χρόνια, όπως επίσης και οι αντίστοιχες προειδοποιήσεις από ισραηλινούς αξιωματούχους για την πιθανή διάρκεια της σύγκρουσης, αντικατοπτρίζει την πολυπλοκότητα που υπάρχει στα βαθύτερα αίτια της παλαιστινοϊσραηλινής σύγκρουσης. Αυτές οι δηλώσεις μπορούν να ερμηνευτούν ως αναγνώριση των προκλήσεων για την επίλυση των μακροχρόνιων εντάσεων και δυσκολιών στο να επιτευχθεί σύντομα λύση.

Τέτοιου είδους προβλέψεις συχνά συμβάλλουν στο να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη όπως και τη διεθνή κοινότητα, για παρατεταμένη σύγκρουση. Μπορεί όμως να αποτελεί στρατηγική για τη διαχείριση προσδοκιών σχετικά με την επίτευξη λύσης σε αυτήν τη μακροχρόνια, ανεπίλυτη σύγκρουση. Είναι ωστόσο σημαντικό να τονίσουμε ότι η διάρκεια τέτοιου είδους συγκρούσεων μπορεί να επηρεαστεί από μια σειρά παραγόντων που συμπεριλαμβάνουν πολιτικές, στρατιωτικές και διπλωματικές εξελίξεις τόσο σε περιφερειακό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

 

Παρατηρείται κλιμάκωση των επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ από τις φιλοϊρανικές δυνάμεις της Υεμένης και Χεζμπολάχ. Πιστεύετε ότι ο πόλεμος στη Γάζα μπορεί να κλιμακωθεί σε περιφερειακό επίπεδο αποκτώντας παγκόσμιες διαστάσεις;

Η στρατιωτική κλιμάκωση που διαπιστώνεται λόγω των ένοπλων οργανώσεων των Χούθι και της Χεζμπολάχ εγείρει προβληματισμούς σχετικά με την πιθανότητα μιας περιφερειακής ή ακόμα και διεθνούς κλιμάκωσης της σύγκρουσης στη Γάζα. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο είναι χρήσιμο να παραθέσω μερικές θεμελιώδεις πτυχές:

Η δυναμική σε επίπεδο περιφέρειας: Η Μέση Ανατολή είναι μια περιοχή πολύπλοκων σχέσεων και συμμαχιών. Η εμπλοκή οργανώσεων όπως της Χεζμπολάχ και των Χούθι, οι οποίες έχουν τη δική τους ατζέντα σε περιφερειακό επίπεδο, προσθέτει ένα επιπρόσθετο επίπεδο πολυπλοκότητας σε οποιαδήποτε σύρραξη. Η ανάμειξη τους θα μπορούσε δυνητικά να συμπαρασύρει και άλλες περιφερειακές δυνάμεις είτε άμεσα είτε με την εμπλοκή τους μέσω αντιπροσώπων.

Διεθνείς σχέσεις: Παγκόσμιες, ισχυρές δυνάμεις οι οποίες έχουν συμφέροντα στη Μέση Ανατολή συχνά υποστηρίζουν διαφορετικές δυνάμεις ή κράτη. Μια κλιμάκωση στη σύγκρουση θα μπορούσε να οδηγήσει σε διεθνή εμπλοκή είτε διπλωματικά είτε στρατιωτικά, που θα πυροδοτούσε περαιτέρω τη σύρραξη.

Ιστορικά στοιχεία: Η ιστορία συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή αναδεικνύει ότι οι συρράξεις σε τοπικό επίπεδο θα μπορούσαν να έχουν ευρύτερες επιπτώσεις. Καταδεικνύει επίσης ότι οι περιφερειακές συγκρούσεις δεν οδηγούν πάντα σε ένα σπιράλ βίας παγκοσμίων διαστάσεων.

Διπλωματικές προσπάθειες: Η διεθνής κοινότητα, που συμπεριλαμβάνει οργανισμούς όπως τα Ηνωμένα Έθνη και κράτη με τεράστια επιρροή, συχνά παρεμβαίνει προκειμένου να αποτρέψει κλιμάκωση περιφερειακών συγκρούσεων. Οι διπλωματικές διαβουλεύσεις μπορεί να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην αποκλιμάκωση, συμβάλλοντας στο να αποτραπεί η διάχυση της σύγκρουσης.

Η απρόβλεπτη εξέλιξη του πολέμου: Η φύση των σύγχρονων πολεμικών συγκρούσεων με την εμπλοκή μη κρατικών δρώντων και με την υιοθέτηση τακτικών ασύμμετρου πολέμου προσθέτουν περαιτέρω ένα βαθμό αδυναμίας πρόβλεψης. Μπορεί να οδηγήσει σε άμεσες μεταβολές στη δυναμική της σύγκρουσης, καθιστώντας την ακόμα πιο εύθραυστη.

Συμπερασματικά ενώ υπάρχει πρόδηλα η προοπτική της κλιμάκωσης της σύγκρουσης στη Γάζα σε περιφερειακό ή διεθνές επίπεδο, αυτό θα εξαρτηθεί από μια σειρά κρίσιμων παραγόντων όπως οι περιφερειακοί δρώντες, η εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων και η αποτελεσματικότητα των δίαυλων της διπλωματίας για την επίλυση των εντάσεων.

Αυτός ο πόλεμος απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση και σίγουρα μια διεξοδική διερεύνηση της πολυπλοκότητας των γεωπολιτικών συσχετισμών της περιοχής.

 

Ποιοι είναι οι στρατηγικοί στόχοι του Ισραήλ μετά τη λήξη του πολέμου στη Γάζα;

Το Ισραήλ θέλει να κατακτήσει ολόκληρη τη Γάζα. Ωστόσο υιοθετώντας το συγκεκριμένο σενάριο, την κατάληψη του θύλακα, θα πρέπει να τονίσω ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες, όσον αφορά την ανοικοδόμηση υποδομών που οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής κατέστρεψαν. Πάντως αυτό είναι ένα περίπλοκο θέμα που εδράζεται στις πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου, όπως επίσης και στη δυναμική της παλαιστινοϊσραηλινής σύγκρουσης. Θα πρέπει να αναλογιστούμε κάποια καίρια σημεία, τα οποία παραθέτω:

Διεθνές Δίκαιο και υποχρεώσεις της δύναμης κατοχής: Σύμφωνα με τη διεθνή νομολογία και συγκεκριμένα στην 4η Σύμβαση της Γενεύης προβλέπεται ότι η κατοχική δύναμη έχει συγκεκριμένες ευθύνες/αρμοδιότητες ως προς τα κατεχόμενα εδάφη. Αυτές συμπεριλαμβάνουν τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας και τη διασφάλιση των θεμελιωδών αναγκών του πληθυσμού. Αυτές οι πρόνοιες θα μπορούσαμε να τις εκλάβουμε ότι συμπεριλαμβάνουν την ανοικοδόμηση κρίσιμων υποδομών όπως νοσοκομεία, σχολεία και άλλες κτιριακές υποδομές που καταστράφηκαν ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης.

Προηγούμενες περιπτώσεις και πρακτικές: Ιστορικά ο βαθμός στον οποίον κατοχικές δυνάμεις αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους ως προς την ανοικοδόμηση του αστικού ιστού, ποικίλλει ευρέως και συχνά καθίσταται το κύριο θέμα διαβουλεύσεων και διαπραγματεύσεων σε διεθνές επίπεδο. Σε κάποιες περιπτώσεις η διεθνής βοήθεια και οι προσπάθειες ανοικοδόμησης πραγματοποιήθηκαν από διεθνείς οργανισμούς και άλλες χώρες, όχι από την κατοχική δύναμη.

Πολιτικές και στρατηγικές παράμετροι: Τέτοιου είδους κριτήρια μπορούν επίσης να επηρεάσουν την απόφαση να αναλάβουν την ανοικοδόμηση και πιο συγκεκριμένα καθορίζουν το βαθμό συμμετοχής στην αποκατάσταση του αστικού ιστού. Σε αυτήν την περίπτωση οι κρίσιμοι παράγοντες είναι να ανακτήσουν την υποστήριξη σε τοπικό επίπεδο, να κατευνάσουν τη διεθνή κριτική και να αποκαταστήσουν τη σταθερότητα στην περιοχή για λόγους ασφαλείας.

Οικονομικές και υλικοτεχνικές προκλήσεις: Η ανοικοδόμηση σε εμπόλεμες ζώνες παρουσιάζει σημαντικές προκλήσεις, όσον αφορά τη διαθεσιμότητα των πόρων, ζητήματα ασφάλειας και συντονισμό μεταξύ διαφορετικών δρώντων. Αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν σημαντικό αντίκτυπο ως προς το ρυθμό αλλά και την κλίμακα έργων κατασκευής.

Ο ρόλος της διεθνούς κοινότητας: Τα Ηνωμένα Έθνη, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και άλλες χώρες πολύ συχνά διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανασυγκρότηση μετά το πέρας των συρράξεων. Η συμβολή τους είναι καταλυτική ιδιαίτερα στις περιπτώσεις εκείνες όπου η κατοχική δύναμη δεν αναλαμβάνει ή αδυνατεί να διεκπεραιώσει πλήρως τις υποχρεώσεις που της αναλογούν.

Αβέβαια μελλοντικά σενάρια: Από τον Απρίλη του 2023 είχα δηλώσει ότι εάν στο μέλλον το Ισραήλ καταλάβει τη Γάζα και ποιες θα είναι οι ενέργειες του, όλα αυτά είναι υποθέσεις. Το τι θα συμβεί θα εξαρτηθεί από το πολιτικό κλίμα, τις διεθνείς αντιδράσεις και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της σύρραξης.

 

Η ένταξη της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ ως πλήρες κράτος - μέλος θα μπορούσε να συμβάλει στον τερματισμό της αιματοχυσίας και στην οριστική επίλυση της σύγκρουσης;

Το αν είσαι πλήρες μέλος ή όχι δεν έχει σημασία υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων. Ο έλεγχος του Ισραήλ στη διεθνή βοήθεια και ενίσχυση που εισέρχεται στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ αναδεικνύει σε ένα σημαντικό βαθμό την εξουσία που διαθέτει επί των οικονομικών και ανθρωπιστικών συνθηκών της περιοχής. Και το γεγονός ότι η εισροή της ανθρωπιστικής και οικονομικής βοήθειας υπόκειται στην έγκριση του Ισραήλ, συνάδει με την ευρύτερη δυναμική του ελέγχου που διαθέτει επί των κατεχόμενων εδαφών, όπως επίσης και εκείνων των χερσαίων ζωνών που επηρεάζονται από τη σύγκρουση. Το Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα η 4η Σύμβαση της Γενεύης, όπως ανέφερα προηγουμένως, υποχρεώνει το Ισραήλ να εκπληρώσει τις θεμελιώδεις ανάγκες του πληθυσμού που εκτείνονται και στην υλοποίηση έργων ανασυγκρότησης. Θα συμμορφωθεί το Ισραήλ στο Διεθνές Δίκαιο; Στο παρελθόν δεν έχει προβεί σε αντίστοιχες ενέργειες που να μας παραπέμπει ότι θα το πράξει. Ενώ το Διεθνές Δίκαιο παρέχει το πλαίσιο για τις ευθύνες που έχει μια δύναμη κατοχής, είναι πολύ δύσκολο να τις επιβάλει. Η εφαρμογή των νόμων αυτών εναπόκειται στο Ισραήλ, που όμως θεωρείται απίθανο να βάλει τους παλαιστίνιους πρώτους σε οτιδήποτε.

Τα Ηνωμένα Έθνη και οι διάφοροι οργανισμοί του όπως η Υπηρεσία Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες της Παλαιστίνης στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στις εμπόλεμες ζώνες. Τα προγράμματα τους διέπονται από την αρχή της ουδετερότητας και της αμεροληψίας και υπόκεινται στην έγκριση και στη συνεργασία με τις δυνάμεις που ελέγχουν τις περιοχές αυτές.

Είναι πολύ σημαντικό να περιμένουμε και να δούμε το αποτέλεσμα της ισραηλινής κατοχής στη Γάζα και ποιοι ακριβώς είναι οι σχεδιασμοί του για τους Παλαιστίνιους μακροπρόθεσμα.

 

Για τον πόλεμο στη Γάζα ο Τζέρεμι Κόρμπιν δήλωσε ότι «η ιδέα της ‘παύσης’ δεν είχε καμία αξία, ήταν εντελώς αποκομμένη από την πραγματικότητα», προσθέτοντας ότι «απαιτείται μια πλήρης κατάπαυση του πυρός». Με τη λήξη του πολέμου ποια θα είναι η επόμενη μέρα στην Παλαιστίνη και Μ. Ανατολή;

H χρονική στιγμή και το περιεχόμενο της σύναψης συμφωνίας για την παύση των εχθροπραξιών συνδεόταν με τις εγχώριες πολιτικές συνθήκες και τις πιέσεις που ασκούνταν στον πρωθυπουργό Νετανιάχου. Πιο συγκεκριμένα, η συμφωνία, εν μέρει, ενορχηστρώθηκε ως απάντηση στην πίεση που ασκούνταν από τις οικογένειες των αιχμάλωτων που κρατούσε η Χαμάς. Ως συνέπεια, ο πόλεμος επανέκτησε τη δυναμική του, αφήνοντας στελέχη του ισραηλινού στρατού στα χέρια της Χαμάς.

Εάν η Γάζα καταληφθεί, μια τέτοια σημαντική αλλαγή θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει τους συσχετισμούς πολιτικής ισχύος εντός της Παλαιστίνης. Η επίδραση της Χαμάς, η σχέση της με την Παλαιστινιακή Αρχή και η αντίδραση των παλαιστίνιων στη Δυτική Όχθη αποτελούν τους κρίσιμους παράγοντες. Η πιθανότητα ανάπτυξης μεγαλύτερης αλληλεγγύης μεταξύ των παλαιστίνιων ή αντίστροφα εάν υπάρξει βαθύτερο ρήγμα, θα μπορούσε στο μέλλον να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην πολιτική σκηνή.

Η κατάσταση στη Γάζα δεν είναι απομονωμένη από την ευρύτερη γεωπολιτική δυναμική της περιοχής. Οι σχέσεις του Ισραήλ με γειτονικά κράτη όπως με Αίγυπτο, Ιορδανία και Κράτη του Κόλπου θα μπορούσαν να επηρεαστούν από αλλαγές στο καθεστώς της Γάζας. Όλες αυτές οι χώρες έχουν τα δικά τους συμφέροντα και προσέγγιση για τη σύρραξη, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μετατοπίσεις σε συμμαχίες και πολιτικές. Η εμπλοκή του Ιράν και η στήριξη του σε διάφορες οργανώσεις της περιοχής προσδίδει περισσότερη πολυπλοκότητα.

Οι αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας σε μια διευθέτηση ή λύση που θα επέλθει στη Γάζα επίσης θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Μια λύση που εκλαμβάνεται ως άδικη θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες εντάσεις και αυξανόμενη κριτική από το διεθνές περιβάλλον ενώ μια ευρύτατα αποδεκτή λύση θα συνέβαλε στην επίτευξη περιφερειακής σταθερότητας.

 

Πρόσφατα άρθρα ( Μέση Ανατολή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet