Αυτές τις μέρες, στο τέλος κάθε χρόνου, έχουμε τις εκλογές των Ενώσεων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ). Ως είθισται, οι παρατάξεις ζωντανεύουν το διάστημα πριν τις εκλογές, επισκέπτονται τα σχολεία, κάνουν ενημερώσεις και αναρτούν τις αφίσες και τα ψηφοδέλτιά τους. Όλες οι παρατάξεις; Ασφαλώς όχι. Χρόνο με τον χρόνο, η προεκλογική διαδικασία ατονεί και γίνεται όλο και πιο απρόσωπη και γραφειοκρατική. Οι περισσότερες παρατάξεις –ΔΑΚΕ(ΝΔ), ΣΥΝΕΚ(ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ), ΠΕΚ(ΠΑΣΟΚ)– στέλνουν συνήθως μέσω μέιλ τα κείμενα και τα ψηφοδέλτιά τους στα σχολεία, περιορίζοντας την παρουσία τους σε αυτή την αποστασιοποιημένη «επικοινωνία» με τους εκπαιδευτικούς. Αυτές οι τρεις παρατάξεις, άλλωστε, υποστήριξαν και υλοποίησαν, μαζί με την υπουργό Κεραμέως, την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τα υπηρεσιακά συμβούλια, μοιράστηκαν μεταξύ τους τους αιρετούς του κλάδου, νομιμοποιώντας μια απαξιωμένη εξ αποστάσεως ψηφοφορία ελαχίστων συμμετεχόντων και τώρα επαίρονται για τον ρόλο της γλάστρας που παίζουν δίπλα στους εγκάθετους της Διοίκησης.

Το μεγαλύτερο κακό, όμως, που έχει υποστεί το συνδικαλιστικό κίνημα από τέτοιες πρακτικές είναι η παγίωση της γραφειοκρατικής αντίληψης, της ανάθεσης, των ατομικών λύσεων και η καλλιέργεια των πελατειακών σχέσεων μεταξύ εκπαιδευτικών και επαγγελματιών συνδικαλιστών, που, από τη μια, κτίζουν μικρές συνδικαλιστικές αυτοκρατορίες με ρουσφέτια και εκδουλεύσεις κι, από την άλλη, γίνονται τα αγαπημένα παιδιά της Διοίκησης εξυπηρετώντας τους στόχους της. Κανονικό πάρε-δώσε, με όλες τις πλευρές ευχαριστημένες.

Σε πρόσφατη επίσκεψη σε γειτονικό σχολείο, μια νεαρή συνάδελφος σχολίασε αρνητικά τη χρήση της αφίσας, χαρακτηρίζοντάς την παραδοσιακό κι αναποτελεσματικό τρόπο επικοινωνίας, με επιχείρημα την αντι-οικολογική σπατάλη χαρτιού, τη στιγμή μάλιστα που στην εποχή της τεχνολογίας υπάρχουν τόσοι άλλοι τρόποι να επικοινωνήσεις το μήνυμά σου. Δεν έλαβε υπόψη της, δεν είχε ίσως τις αντίστοιχες προσλαμβάνουσες, ότι η αφίσα φτιάχτηκε από μια ζωγράφο, καθηγήτρια Καλλιτεχνικών, τα συνθήματά της επιλέχτηκαν συλλογικά και τα έξοδά της εκτύπωσής της μαζεύτηκαν ρεφενέ από τα μέλη της Αυτόνομης Ριζοσπαστικής Κίνησης. Επίσης, αυτή η αφίσα ήταν η αφορμή να γίνουν κάποιες επισκέψεις σε σχολεία, να κουβεντιάσουν συνάδελφοι μεταξύ τους για τα ουκ ολίγα προβλήματα του δημόσιου σχολείου ή, έστω, για την αξία της αφίσας στη σημερινή εποχή, που οι συνελεύσεις έχουν αποψιλωθεί και μετρούν ελάχιστους συμμετέχοντες. Ακόμα και η εκλογοαπολογιστική συνέλευση, που παραδοσιακά γινόταν το πρωινό της συνδικαλιστικής μας άδειας και προηγούταν της εκλογικής διαδικασίας, έχει πλέον απαξιωθεί πλήρως και έχει εξοριστεί το απόγευμα της προηγούμενης μέρας των εκλογών μιας και η συνδικαλιστική άδεια έχει από καιρό καταργηθεί.

Αν επισκεφτεί κάποιος το μουσείο Ρέινα Σοφία της Μαδρίτης, σε μια διπλανή αίθουσα από αυτήν όπου δεσπόζει η Γκουέρνικα και τα ποικίλα σχεδιάσματα του Πικάσο, που τον οδήγησαν στη δημιουργία αυτού του ανυπέρβλητου πίνακα, υπάρχει μια μεγάλη συλλογή αφισών, ίσως η μοναδική μουσειακή συλλογή στην Ισπανία που σπάει την επιβεβλημένη κρατική λήθη για τον ισπανικό εμφύλιο. Αφίσες αντίστασης στον φασισμό με το ιστορικό σύνθημα «No pasaran!», δημοκρατικές, κομμουνιστικές όλων των εκδοχών, αναρχοσυνδικαλιστικές, με έντονα χρώματα και μεγάλη ψυχή, αφίσες που συνέδεσαν την επικοινωνία με την τέχνη σε μια σημαντική ιστορική περίοδο. Αφίσες που για να κολληθούν στους τοίχους και να μεταφέρουν το μήνυμά τους, κάποιοι έπαιζαν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα.

Η ιστορία της αφίσας είναι πολύ μεγάλη και η αξία της διαχρονική. Στην εποχή της απόλυτης υποδούλωσης στην τεχνολογία, σε συνδυασμό με αφελείς, δήθεν οικολογικές παραδοχές, η αφίσα παρουσιάζεται ως παρωχημένη και περιττή. Εμείς θα επιμείνουμε στην υλική της μορφή, στην εικαστική και πολιτιστική της διάσταση, στο κοινωνικό και πολιτικό της μήνυμα μέσα από τη σωματική επαφή που προϋποθέτει η ανάρτησή της.

 

Πάνος Δημητρούδης

 

Ο δικηγόρος του διαβόλου Περισσότερα Άρθρα
Tags:
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet