Για τη συγκρότηση της ισχυρής, οικολογικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς

 

Είμαστε παλιά και νέα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που συμμετείχαμε επί δεκαετίες στο Τμήμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, αρκετοί από εμάς αποτελούν ιδρυτικά μέλη του Συνασπισμού της Αριστεράς και κατόπιν του ΣΥΡΙΖΑ και υποστηρίξαμε από διάφορες θέσεις ευθύνης τον αθλητισμό τη κυβερνητική περίοδο 2015-2019.

Ως ενεργοί πολίτες σε διαφορετικά κινήματα χειραφέτησης μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, αγωνισθήκαμε για μια διαφορετική κοινωνία, για τα δικαιώματα των ανθρώπων στην εργασία, την πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά, για την ισότητα, την ελευθερία του λόγου, το σεβασμό της διαφορετικότητας, σταθήκαμε απέναντι σε κάθε κοινωνικό αποκλεισμό, υπέρμαχοι της κοινωνικής αλληλεγγύης στη πράξη, της ειρήνης και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Ως άνθρωποι του αθλητισμού, συναγωνιστές για τα οράματα και τους στόχους ενός σύγχρονου, κοινωνικού και δημοκρατικού αθλητικού συστήματος, παιδαγωγοί φυσικής αγωγής και προπονητές, ερασιτέχνες αθλητές και φίλαθλοι, μέλη ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων και διοικήσεων, δώσαμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο αθλητικό και κοινωνικό γίγνεσθαι και ειδικότερα στα νέα άτομα.

Μέσα από τα κοινά, αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε μια διαφορετική αθλητική πολιτική στον τόπο. Για ένα αθλητισμό ως κοινωνικό αγαθό, που πρέπει να διέπεται από ίσες ευκαιρίες συμμετοχής σε κάθε έκφανσή του, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις φύλου, ταξικές διακρίσεις, εθνικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας. 

Για τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό στην εκπαίδευση. Για τον αθλητισμό για όλους. Για τον ερασιτεχνικό και σωματειακό αθλητισμό. Για τα δικαιώματα των αθλητών και των φιλάθλων απέναντι σε κάθε αυθαιρεσία. Για τον εκδημοκρατισμό των αθλητικών συλλόγων και των αθλητικών ομοσπονδιών. Για την δημιουργία ενός σύγχρονου παρεμβατικού και ριζοσπαστικού αθλητικού κινήματος. Ενάντια στην εμπορευματοποίηση του αθλητισμού, παραμένουμε συνειδητοί πολέμιοι του ντόπινγκ και απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που απαξιώνουν τον αθλητισμό. Παλεύουμε για έναν αθλητισμό για τον άνθρωπο κι όχι για τα κέρδη.

Μέσα από τη συμμετοχή μας και τη στήριξη της πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς, σε πολύ δύσκολες συνθήκες μνημονιακής επιτροπείας και οικονομικής δυσπραγίας, προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ρήγματα σε ένα παρηκμασμένο και παθογενές αθλητικό μοντέλο, το οποίο εξέτρεφε επί δεκαετίες τον άκρατο παραγοντισμό και τον ατομικισμό, την πελατειακή υποτέλεια, τη διασπάθιση οικονομικών πόρων, την καταστροφική εμπορευματοποίηση, τον παράνομο στοιχηματισμό και το ντόπινγκ, τη βία και αντικοινωνικές συμπεριφορές. Ένα μοντέλο εκμετάλλευσης των αθλητών, της εγκατάλειψης των αθλητικών υποδομών, της απαξίωσης της γνώσης και των επιστημόνων του, χωρίς σχεδιασμό και ορθολογική ανάπτυξη, παραδομένο στις αγορές και στην ιδιοτέλεια των «παραγόντων» του.

Η κυβερνητική περίοδος του 2015-2019 στον αθλητισμό, χαρακτηρίζεται από μεγάλες και μικρές νίκες αλλά και αδικαιολόγητες ατολμίες. Με επιτυχίες, αλλά και με αστοχίες ή καθυστερήσεις, με ισχυρές έξωθεν αντιστάσεις από στεγανά και συντεχνίες, αλλά πάντα με στόχο έναν αθλητισμό για όλους, μπορέσαμε να υλοποιήσουμε και να θεσπίσουμε σημαντικές τομές, όπως η κολύμβηση στα δημόσια δημοτικά σχολεία, η διαμόρφωση των αθλητικών υποδομών αύλειων χώρων σε σχολεία της Περιφέρειας, ο υποχρεωτικός καρδιολογικός έλεγχος και η κάρτα υγείας των αθλητών, η εναρμόνιση της αθλητικής νομοθεσίας για τα άτομα με αναπηρία, η δυνατότητα άθλησης των μεταναστών και προσφύγων, τα πάνω από 400 μικρά και μεγαλύτερα αθλητικά έργα σε όλη τη περιφέρεια της χώρας, η ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, το νέο οργανόγραμμα της Γ.Γ.Α., αντικειμενικές κρίσεις και τοποθετήσεις Διευθυντών, καταγραφή αθλητικών αναγκών στις φυλακές και στις δομές προσφύγων και άλλες δράσεις για την αναψυχή και τη ποιότητα ζωής, όσο και την ισότιμη συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Τη περίοδο 2015-2019 παρά την οικονομική κρίση κανένα δημόσιο κολυμβητήριο δεν έκλεισε, αντιθέτως για πρώτη φορά θεσπίσθηκαν κανόνες αδειοδότησης των αθλητικών υποδομών. Εξοφλήθηκαν δεκάδες εκατομμυρίων ληξιπρόθεσμων χρεών και διοικήθηκαν μέσα από πολλές δυσκολίες τα Εθνικά Αθλητικά Κέντρα. Για πρώτη φορά ο ελληνικός αθλητισμός απέκτησε μια μικρή θέση στα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία, στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, στα προγράμματα ενεργειακών αναβαθμίσεων.

Ομως, η κυβερνητική περίοδος 2015-2019 χαρακτηρίσθηκε και από οδυνηρές αντιφάσεις. Για παράδειγμα, η ατολμία άμεσης θέσπισης της απλής αναλογικής στις εκλογικές διαδικασίες των ομοσπονδιών. Η αρχική θεσμική κατοχύρωση των πτυχίων και των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των ΣΕΦΑΑ, κυρίως με ειδικότητα το ποδόσφαιρο (2015-2016), έναντι των αυθαίρετων απαιτήσεων των ιδιωτικών ΙΕΚ και κάποιων διεθνών και εθνικών αθλητικών ομοσπονδιών, έδωσε οξυγόνο, αλλά ανατράπηκε από την ενδοτικότητα απέναντι στην ΕΠΟ και κυρίως κάτω από διάφορες πολιτικές πιέσεις στο υψηλότερο επίπεδο (2018-2019). Υπήρξαν βήματα προς τα πίσω και ήταν σαφές ότι ένα «σύστημα», αδιόρατο για πολλούς, έπαιρνε τη ρεβάνς εκ των έσω για όσα καινοτόμα επιχειρήθηκε να κατοχυρωθούν.

Σε όλη αυτή τη διαδρομή, το ηγετικό πολιτικό προσωπικό της χώρας συνολικά, μηδέ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εξαιρουμένου, αδυνατούσε να αντιληφθεί τη σωματική άσκηση και τον αθλητισμό ως κοινωνικό δικαίωμα, αντίστοιχο της παιδείας, της υγείας και του πολιτισμού, αδυνατούσε να το εντάξει επί της ουσίας και ισότιμα σε μια ευρύτερη κοινωνική πολιτική, ως αναπτυξιακό εργαλείο, ως στοιχείο μιας συνολικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, ως μέρος της πολιτικής δημόσιας υγείας, ως κομμάτι της σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον και τη ποιότητα ζωής. Για ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού της χώρας, ακόμα και σήμερα, ο αθλητισμός αρχίζει και σταματάει στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και μπάσκετ και στη “διαχείριση” των σχέσεων των ιδιοκτητών των αθλητικών εταιρειών. Καθώς επίσης για το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας (και πάλι μηδέ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εξαιρουμένου) ύψιστος στόχος -ανά 4ετία- είναι η εξασφάλιση συμμαχιών στο ολιγαρχικό δίπολο που παγίως ερίζει για την εξουσία στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή.

Σε όλη αυτή διαδρομή, μας προσέγγισαν και συμπορευτήκαμε με σεβασμό με εκατοντάδες αγνούς ανθρώπους του αθλητισμού, άξιους επιστήμονες, εμπνευσμένους εθελοντές, άσχετα από τις γενικότερες πολιτικές συμφωνίες και διαφωνίες. Προσέγγισαν, όμως, τον αθλητικό χώρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και άτομα, ειδικά μετά τη λογική των ανοικτών θυρών και την χωρίς αρχές «διεύρυνση» που επιβλήθηκε, τα οποία είχαν σηματοδοτήσει τις πιο «μαύρες», τις χειρότερες στιγμές του ελληνικού αθλητισμού, μέσα από τη διαδρομή τους σε άλλα πολιτικά σχήματα και αθλητικές ομοσπονδίες, με τα οποία μας χωρίζει άβυσσος στο επίπεδο των ηθικών αξιών, της αθλητικής φιλοσοφίας και πρακτικής. Αυτά τα άτομα, με τη συναίνεση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, επέβαλλαν την καιροσκοπική και χωρίς αρχές συμπόρευση του κόμματος με το -επί δεκαετίες- κατεστημένο, παραγοντικό προσωπικό σε αρκετές αθλητικές ομοσπονδίες, εξυπηρετώντας ιδιοτελείς τακτικισμούς και όχι προγραμματικές προωθητικές συμφωνίες για τον αθλητισμό. Πρόκειται γι αυτούς που κυριολεκτικά κατεδίωξε ο αείμνηστος σύντροφός μας Αλέξανδρος Νικολαΐδης, σεβόμενος και υπερασπιζόμενος τις πανανθρώπινες αξίες του αθλητισμού και της Αριστεράς, από την εποχή ακόμα που ήταν ενεργός αθλητής έως τη περίοδο της πολιτικής του ολοκλήρωσης και καταξίωσης.

Η συμμετοχή μας και στήριξη της πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς και στον Αθλητισμό αποτελεί μεγάλο «σχολείο» μέσα από τις επιτυχίες, τα λάθη και τα όρια της εποχής 2015-2019. Η κυβερνητική μας εμπειρία αποτελεί παρακαταθήκη για το αύριο, αποτελεί ανεκτίμητο εργαλείο για την υλοποίηση του αναλλοίωτου στρατηγικού μας στόχου και σε επόμενη κυβερνητική προσπάθεια αλλά σε καμιά περίπτωση αυτοσκοπό.

Μετά την ήττα στις εθνικές εκλογές του 2019, αλλά και αυτές του 2023, αναμέναμε μια ευρεία εσωκομματική συζήτηση, έναν απολογισμό (και για τον αθλητισμό), προκειμένου η Αριστερά να παραμείνει ηγετική δύναμη στη μεταμνημονιακή εποχή και ως τέτοια να βρεθεί ξανά σε θέση κυβέρνησης. Όμως η ηγετική ομάδα επέλεξε να απαξιώσει το κόμμα παρακάμπτοντας συστηματικά συλλογικές διεργασίες, οικοδομώντας ένα αρχηγοκεντρικό κόμμα πλαισιωμένο από διάφορα think tank κι εξωθεσμικούς παράγοντες, διαλύοντας τα Τμήματα επεξεργασίας πολιτικών της ΚΕ, μεταξύ αυτών και του Αθλητισμού. Ένα μοντέλο δηλαδή όχι μόνο ξένο με την Αριστερά αλλά και ανίκανο να αξιοποιήσει τη συλλογική διανόηση των μελών.

Υπό αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έσπευσε να καταργήσει κάθε επίτευγμα των προηγούμενων ετών, χωρίς να βρει αντιστάσεις ή έστω έναν ισχυρό αντιπολιτευτικό και προγραμματικό λόγο. Από το 2019 έως το 2023 καταργήθηκαν τα Προγράμματα «Άθληση για Όλους» κι έμειναν άνεργοι επιπλέον 1200 γυμναστές, Καταργήθηκε το Πρόγραμμα Κολύμβησης στα Δημοτικά Σχολεία, καταστράφηκε μια ολόκληρη αθλητική γενιά με τις μεθοδεύσεις και τις επιλογές της κυβέρνησης την περίοδο του Covid-19, μετατράπηκε το μητρώο αθλητικών σωματείων από προωθητική μεταρρύθμιση σε εργαλείο χειραγώγησης των αθλητικών φορέων, επιστρέψαμε στις λογικές των πελατειακών και αδιαφανών χρηματοδοτήσεων και αναθέσεων έργων σε ημέτερους κλπ.

Ελλείψει μιας πραγματικά πολιτικά και κοινωνικά ριζοσπαστικής Αριστεράς κυριάρχησε η Δεξιά και αναδείχθηκε η φασίζουσα ακροδεξιά, ενώ μεγάλο μέρος του προοδευτικού και αριστερού κόσμου στράφηκε σε άλλες δυνάμεις και την αποχή. Στο πεδίο του αθλητισμού κυριαρχεί η απαξίωση σε όλα τα επίπεδα, στο ηθικό-αξιακό, στο κοινωνικό-πολιτικό, στο οργανωτικό- διοικητικό. Θριαμβεύει μόνο στο οικονομικό με τη λογική της αγοραίας εμπορευματοποίησης.

Ελπίζαμε ότι, μαζί με τις διαδικασίες ανάδειξης προέδρου Στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, θα ανοίξει και μια βαθιά και ειλικρινής συζήτηση σχετικά με τα αίτια της ήττας και την αλλαγή στρατηγικής του κόμματος. Διαψευστήκαμε.

Για τους ίδιους πολιτικούς και ηθικούς λόγους που περιγράφονται εκτενώς στα κείμενα, όσων αποχωρούν από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, των μελών της Κ.Ε., των βουλευτών και μελών των πρώην Τμημάτων της Κ.Ε., αποχωρήσαμε ήδη με δηλώσεις στις τοπικές μας οργανώσεις,

Είμαστε πεισμένες και πεισμένοι ότι στο σημερινό ζοφερό περιβάλλον των πολλαπλών κρίσεων, του νεοσυντηρητισμού και της μεταπολιτικής, μια νέα ριζοσπαστική, οικολογική, φεμινιστική, κινηματική, αλληλέγγυα αριστερά είναι η μόνη που μπορεί να προσφέρει τις αναγκαίες λύσεις, Μόνο μέσα από έναν ριζοσπαστικό λόγο, ένα εναλλακτικό πρόγραμμα της Αριστεράς, που θα περιλαμβάνει ΚΑΙ το δικαίωμα στον ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ και μέσα από καθημερινούς κοινωνικούς αγώνες, μπορεί να αντιμετωπισθεί η κυριαρχία της νεοφιλελεύθερης δεξιάς, της ακροδεξιάς, με πραγματική προοπτική εξουσίας του κοινωνικού μπλοκ των δυνάμεων της εργασίας.

Για τη συγκρότηση αυτού του νέου πόλου της ισχυρής πληθυντικής, οικολογικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

 

Οι υπογράφοντες/ουσες:

 

Γεωργακόπουλος Παναγιώτης, τ. πρόεδρος ΕΣΚΑΝ

 

Δρίβας Γιάννης, τ. αντιπρ. ΣΕΦ, ΟΑΚΑ

 

Κανελλάκης Νίκος, τ. πρόεδρος ΠΕΑΚ Πατρών

 

Καποδίστριας Αλέκος, τ. γεν. Διευθ. Ε.Κ.Α.Ε.

 

Κεφαλά Εύη, τ. αναπ.μέλος ΔΣ ΠΕΑΚ Πατρών

 

Κουβάτσος Σάκης, τ. πρόεδρος ΕΑΚ Χανίων

 

Μαριόλη Ελένη, τ. αναπλ. Συντ. Ν.Ε. Βόρειας Αθήνας, υπεύθυνη αθλητισμού

 

Μητιντζής Απόστολος, τ. πρόεδρος Καυτανζογλείου Σταδίου

 

Μπαρτζώκας Γιάννης, τ. αντιπρ. ΕΑΚ Χανίων

 

Μπουντίνος Αναστάσιος, συνεργάτης γγΑ 2015-2019

 

Μωραϊτης Σωτήρης, τ. γ.γ. ΔΣ ΣΕΦ

 

Σίμος Ιωάννης, τ, ταμίας ΕΑΚΝ Αγ. Κοσμά

 

Συναδινός Ιούλιος, τ. γ.γ. Αθλητισμού, πρ. μέλος Κ.Ε.

 

Χαραλάμπου Γιώργος, πρόεδρος ΝΟ Πεύκης

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet