Είχαμε επισημάνει, εδώ και αρκετό καιρό σ’ αυτή τη στήλη, την εμπορευματοποίηση του φεστιβάλ όχι μόνο στο περιεχόμενό του, αλλά και στον τρόπο οργάνωσής του. Η μόνιμη πλέον επισφάλεια των εργαζομένων έρχεται να δέσει με το μοντέλο των εθελοντών, όπου κι εκεί η επιλογή γίνεται με πολύ προβληματικό τρόπο. Η αγοραία αντίληψη που κυριαρχεί στο φεστιβάλ πήρε διαστάσεις με την απόλυση της Κατερίνας Μιχαήλ, για την οποία η δημοτική κίνηση «Πόλη Ανάποδα» εξέδωσε ανακοίνωση:

«Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποτελεί τον κορυφαίο πολιτιστικό θεσμό της πόλης, με διεθνή εμβέλεια, αλλά και βαθιά σχέση με τους κατοίκους της, οι οποίοι/ες το στηρίζουμε κάθε χρόνο.

Στην καρδιά αυτού του θεσμού βρίσκονται οι εργαζόμενοι και εργαζόμενές του, οι οποίοι/ες δικαιούνται τουλάχιστον δίκαιες και σταθερές εργασιακές σχέσεις. Αντί για αυτό, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καλύπτει τη συντριπτική πλειοψηφία των πάγιων αναγκών του (ετήσια δραστηριότητα) σε προσωπικό με συμβάσεις δίμηνης ή μηνιαίας διάρκειας. Έτσι, δεκάδες εργαζόμενοι/ες σε όλα τα νευραλγικά πόστα του φορέα, σε γραφεία και κινηματογραφικές αίθουσες, βρίσκονται σε αυτό το καθεστώς εργασιακής επισφάλειας εδώ και πάρα πολλά χρόνια. 

Η απαράδεκτη αυτή εργασιακή συνθήκη όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα από τα διοικητικά όργανα του φορέα, αλλά αντιθέτως χρησιμοποιείται ως εργαλείο για τον άμεσο ή έμμεσο εκφοβισμό οποιουδήποτε εργαζομένου τολμήσει να εκφράσει κάποιο αίτημα ή παράπονο σχετικό με τις συνθήκες εργασίας (υποχρεωτικές και απλήρωτες υπερωρίες, ανάθεση εργασιών τελείως άσχετων με την περιγραφή της θέσης για την οποία έχει κάποιος προσληφθεί, μισθολογική αδιαφάνεια και προνομιακή μεταχείριση εργαζομένων που δεν διαθέτουν ούτε τα ελάχιστα τυπικά προσόντα κα). 

Ενδεικτική είναι η στάση που κράτησε η διοίκηση του Φεστιβάλ στην περίπτωση της Κατερίνας Μιχαήλ. Η εργαζόμενη κατήγγειλε εγγράφως την επανειλημμένη αδιαφορία της διεύθυνσης και της υπεύθυνης Ανθρώπινου Δυναμικού σε ζητήματα υποστελέχωσης και κακοδιαχείρισης, καθώς επίσης εργασιακό εκφοβισμό και την εκδικητική απομάκρυνση από τα καθήκοντα της ως συντονίστριας προσωπικού ετήσιας δραστηριότητας, ζητώντας από το ΔΣ του Φεστιβάλ δικαίωμα ακρόασης.

Παράλληλα, συνολικά 36 συνάδελφοί/ισσές της έστειλαν δύο ενυπόγραφα κείμενα επιβεβαιώνοντας τις καταγγελίες και ζητώντας από το ΔΣ να δοθεί το δικαίωμα ακρόασης στη συνάδελφό τους, στα πλαίσια ισότιμης μεταχείρισης κάθε εργαζομένου.

Παρότι στην πράξη οι προτάσεις της εργαζόμενης όσον αφορά την υποστελέχωση έγιναν αποδεκτές από τη διοίκηση του Φεστιβάλ, η οποία προχώρησε σε επιπλέον προσλήψεις αντί για τις σχεδιαζόμενες περικοπές, η ίδια διοίκηση όχι μόνο δεν έδωσε το δικαίωμα αυτό στην εργαζόμενη, αλλά προανήγγειλε την επικείμενη απόλυση της και ενέτεινε τις πρακτικές εργασιακού εκφοβισμού.

Ως Πόλη Ανάποδα απαιτούμε από τη διεύθυνση του Φεστιβάλ να προασπιστεί τον δημόσιο και κοινωνικό του χαρακτήρα ως πολιτιστικό θεσμό, να διακόψει παρόμοιες αντεργατικές πρακτικές και συγκεκριμένα:

– Να μην προβεί σε απόλυση της Κατερίνας Μιχαήλ, ανανεώνοντας άμεσα τη σύμβαση με βάση τα συμφωνημένα καθήκοντά της.

– Να προχωρήσει στην πρόσληψη του πάγιου προσωπικού με σταθερές εργασιακές σχέσεις αορίστου χρόνου, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ένα ασφαλές, αξιοπρεπές και δημιουργικό περιβάλλον εργασίας».

Η «Πόλη Ανάποδα» κυκλοφόρησε και το ημερολόγιο της για το 2024, με θέμα «12+1 ιστορίες από το μέλλον της Θεσσαλονίκης», το οποίο αυτοσυστήνεται με τα παρακάτω λόγια: «Πού πάει αυτή η πόλη; Ποιο είναι το μέλλον της; Κι οι κάτοικοί της πώς θα βιώσουν τις μεγάλες αλλαγές που συμβαίνουν στη Θεσσαλονίκη; Η απάντηση στα ερωτήματα με μια καυστική οπτική και χιουμοριστική διάθεση είναι το αντικείμενο του ημερολογίου της Πόλης Ανάποδα για το 2024. 

Στο τέλος κάθε έτους συνηθίζεται να πραγματοποιείται η ανασκόπηση των βασικών γεγονότων που άφησαν το σημάδι τους και καθόρισαν την πορεία της πόλης, χαράσσοντας τις προοπτικές της και το μέλλον της. Το μέλλον της Θεσσαλονίκης δυσοίωνο. Μεγάλα και μικρά έργα, στην πλειοψηφία τους ανολοκλήρωτα, προσθέτουν ακόμα μία ψηφίδα στο μωσαϊκό της ταλαιπωρίας των κατοίκων της. Μια πόλη για ακόμα μία χρονιά χωρίς μετρό, χωρίς δημόσιες συγκοινωνίες, απρόσιτη για τους ευάλωτους/ες, χωρίς πράσινο. Μια πόλη που γίνεται χειρότερη αντί για καλύτερη.

Το ημερολόγιό μας κάνει μια βουτιά στο μέλλον του 2024. Όχι σε οποιοδήποτε μέλλον. Στο μέλλον που χαράσσουν οι κυρίαρχες πολιτικές. Καθαρές, απαλλαγμένες από ανταγωνιστικά οράματα και άλλα συμμαζέματα. Ελεύθερες να διογκωθούν σε υπερθετικό βαθμό. Αυτές είναι οι προβλέψεις μας για το 2024.

Οι 12 + 1 εικονογραφημένες ιστορίες από το μέλλον της Θεσσαλονίκης σκοπεύουν να καυτηριάσουν μέσω της υπερβολής τη δυστοπία και όσα επιμελώς κρύβονται στα τεχνικά και πολιτικά προγράμματα των από πάνω. Σε κάθε μήνα και μία “πρόβλεψη”. Σε κάθε πρόβλεψη και μία εικόνα με τη δύναμη 1000 λέξεων όπως λέγεται».

Πάνος Δημητρούδης

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet