Αυτά τα ταξιδάκια του τριημέρου είναι τις περισσότερες φορές τόσο πετυχημένα! Κυρίως όταν ο τόπος προορισμού είναι η αγαπημένη πόλη των φοιτητικών μας χρόνων, τα Γιάννενα. Μπορεί να έχουν αλλάξει πολύ μέσα στις δεκαετίες που έχουν περάσει, τί δεν έχει αλλάξει άλλωστε, ο Μανόλης Ρασούλης όμως έχει πάντα δίκιο: «Όλα τριγύρω αλλάζουνε / Κι όλα τα ίδια μένουν». Όπως οι παλιές φοιτητικές εστίες στην άκρη της πόλης, παραμελημένες αλλά ανεξίτηλες στην μνήμη μας, το διαχρονικό καταφύγιο της νιότης και των κοινωνικών και πολιτικών μας ευαισθησιών. Τα πάρτι του «ΡΗΓΑ», που γινόταν στην κατάμεστη, μεγάλη αίθουσα του εστιατορίου της Εστίας, ήταν κορυφαία πολιτιστικά γεγονότα, όπου ερχόταν συχνά και τραγουδούσε αφιλοκερδώς ο Νίκος Παπάζογλου. Στον αντίποδα της αισθητικής και πολιτιστικής αντίληψης, οι ΚΝΙΤΕΣ της Εστίας πρόβαλαν ταινίες ακραιφνούς σοσιαλιστικού ρεαλισμού, όπως η «Σιβηριάδα» την οποία είδαμε ουκ ολίγες φορές, στην κινηματογραφική λέσχη της οποίας είχαν τον έλεγχο.

Επίσης δεν έχει αλλάξει η κεντρική αρτηρία που διασχίζει την πόλη, αρχίζοντας ως Δωδώνης και συνεχίζοντας ως Αβέρωφ, που συνόδευε την καθημερινή μας βόλτα από το πανεπιστήμιο μέχρι τον μόλο της λίμνης. Εκεί γεννήθηκαν τόσοι και τόσοι φοιτητικοί έρωτες που, λόγω της μαγικής επιρροής της λίμνης, αντέχουν για πάντα στον χρόνο. Έτσι συνέβη και με τον Αμίν που ήρθε από το Σουδάν για να σπουδάσει, γνώρισε την Σταματία κι από τότε ρίζωσε στα Γιάννενα. Σήμερα, ο Αμίν, η Σταματία και η κόρη τους, μας υποδέχονται στην λαϊκή ταβέρνα τους με κουζίνα της μέσης ανατολής. Αποκλειστικά οικογενειακή επιχείρηση, με μοναδικούς εργαζόμενους δύο θαυμάσιους μουσικούς με ευρύτατο και ιδιαίτερα πετυχημένο ρεπερτόριο. Την παράσταση, βέβαια, κλέβει η Σταματία η οποία, αφού τελειώσει το σερβίρισμα και την λάντζα στην κουζίνα, ανεβαίνει στο πάλκο και μας χαρίζει σπάνιες ερμηνείες.

Αυτό το τριήμερο στα Γιάννενα ήρθε να δέσει με ένα προηγούμενο τριήμερο στην Ρόδο, τον περασμένο μήνα. Ένα υπέροχο νησί που εκτός τουριστικής σεζόν γίνεται ακόμα πιο όμορφο και ανθρώπινο. Εκεί, η τύχη μάς έστειλε σε μια λαϊκή ταβέρνα παλαιάς κοπής, με το σημαδιακό όνομα «Δειλινά» που παραπέμπει στον Γιώργο Ζαμπέτα, με πλούσια ορχήστρα επτά(!) μουσικών που είχε εμπλουτιστεί για εκείνη την μέρα με παραδοσιακούς καρπαθιώτες μουσικούς. Γνήσιο λαϊκό και παραδοσιακό γλέντι, απλός κόσμος της γειτονιάς και η τοπική ρετσίνα «Καΐρ» να ρέει άφθονη. Εκεί συνέβη και το απόλυτο παράδοξο, σε ένα από τα πιο τουριστικά νησιά της χώρας, ο σερβιτόρος να φέρνει στο τραπέζι κερασμένη ρετσίνα βλέποντας ότι το προηγούμενο μπουκάλι είχε αδειάσει!

Το πιο σημαντικό σ’ αυτές τις σύντομες αποδράσεις από την καθημερινότητα είναι οι παλιοί σύντροφοι και φίλοι που συναντάμε, οι εκδρομές μας σε αγαπημένους τόπους που είχαμε πρωτοεπισκεφτεί στα φοιτητικά μας χρόνια, οι κουβέντες μας που είναι διανθισμένες με δυνατές αναμνήσεις και ποικίλα πολιτικά σχόλια και η αίσθηση ότι, παρά τα χρόνια που έχουν περάσει, μια λεπτή κόκκινη γραμμή ακόμα μας ενώνει. Στο «Χασουμέρ», στο μαγαζί του Αμίν και της Σταματίας, διαπιστώσαμε ότι η Σταματία είχε δασκάλα στο δημοτικό την μητέρα τού ενός από τους δυο Γιάννηδες της παρέας. Κι ο άλλος Γιάννης, ενώ κουβεντιάζαμε το προηγούμενο ταξίδι στην Ρόδο, με το ιδιαίτερο και διαβρωτικό χιούμορ του έφτιαξε το στιχάκι που αποτέλεσε το επιστέγασμα του γιαννιώτικου τριήμερου: «Από Ρόδο μέχρι Γιάννινα / Φοιτητής ξανάγινα»!

 

Πάνος Δημητρούδης

 

Ο δικηγόρος του διαβόλου Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet