Ανήμερα τα Χριστούγεννα, η Αιθιοπία προστέθηκε στον κατάλογο των πτωχευμένων αφρικανικών χωρών, μετά τη Γκάνα και τη Ζάμπια. Η κυβέρνηση της όφειλε να καταβάλει στις 11 Νοεμβρίου 33 εκατ. δολάρια ως τόκους του ομολόγου που είχε εκδώσει. Μετά τη 15νθήμερη παράταση που πήρε, ανακοίνωσε ότι δεν θα πληρώσει και σκοπεύει να κρατήσει κοινή στάση προς όλους τους πιστωτές της.

Ωστόσο, η πτώχευση –που για τις ευρωπαϊκές χώρες είναι συνώνυμο της κόλασης– δεν φάνηκε να τάραξε υπερβολικά ούτε τη χώρα, ούτε τους πιστωτές. Κι αυτό γιατί είχε προηγηθεί, από τις αρχές Νοεμβρίου, συμφωνία με καθέναν από τους μετέχοντες σε

διμερές επίπεδο δανεισμού, ώστε να υπάρξει προσωρινή αναστολή στην εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους, όπως ακριβώς είχε γίνει τον Αύγουστο μεταξύ της Αιθιοπίας και του μεγαλύτερου πιστωτή της, της Κίνας. Το δάνειο των 14 δισ. δολαρίων από κινεζικούς κρατικούς και ημικρατικούς οργανισμούς δεν χρειάζεται να απασχολήσει την οφειλέτρια, τουλάχιστον μέχρι τον Ιούλιο. Όσο για το 1 δισ. δολάρια που είναι η αξία του ομολόγου, τα διεκδικούν ασφαλιστικά ταμεία και θεσμικοί επενδυτές σε όλο τον κόσμο που επιδιώκουν να αυγατήσουν τα κεφάλαια τους, δικαιώνοντας το money makes the world go round.

 

Στις αρχές του 2021, η Αντις-Αμπέμπα ζήτησε τροποποίηση των όρων δανεισμού της που έχει φτάσει τα 28 δισ. δολάρια και ένταξη της στο ειδικό πρόγραμμα των G20, για την

ελάφρυνση του χρέους χωρών με χαμηλά εισοδήματα. Ακόμα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν αποκλείει να χορηγήσει ένα σημαντικό δάνειο, μετά την αναδιάρθρωση του χρέους, που δεν θα προβλέπει «κούρεμα» του ομολόγου, αλλά σημαντική επιμήκυνση της χρονικής διάρκειας του και μείωση του επιτοκίου. Το ΔΝΤ δείχνει να ξεχνά τις δολοφονικές μεθόδους που εφάρμοσε στον ευρωπαϊκό Νότο, ενώ η Κίνα που εξελίσσεται στον προθυμότερο δανειστή των αφρικανικών και ασιατικών χωρών, ασκεί με ακροβατική ακρίβεια την τέχνη του επεκτατισμού δια των χρηματοδοτήσεων.

 

Τι είναι ένα χρέος μπροστά στη σκοπιμότητα;

Δεν είναι οι θεωρίες των ανθρωπολόγων που θέλουν την Αιθιοπία κοιτίδα του είδους μας, ούτε ο τεράστιος πληθυσμός των 123 εκατομμυρίων ανθρώπων που κάνει τους δανειστές να της φέρονται αβρά. Είναι κυρίως η γεωστρατηγική της θέση σε μια όλο και περισσότερο κλυδωνιζόμενη ισορροπία δυνάμεων και οι πολλά υποσχόμενες επενδυτικές προκλήσεις.

Τον Νοέμβριο συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τη Συμφωνία της Πραιτόρια, με την οποία επιχειρείται η λήξη της διετούς σύγκρουσης μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και του Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου του Τίγκρεϋ (TPLF), μιας μεγάλης περιοχής στα βόρεια της χώρας, που επέφερε γενικευμένη αντιπαλότητα μεταξύ φυλών με τεράστιο αριθμό θυμάτων. Οι ΗΠΑ, ως πυλώνας της Συμφωνίας, προσπαθούν να δημιουργήσουν συνθήκες βιωσιμότητας της. Η σταθεροποίηση της Αιθιοπίας κρίνεται υψηλής προτεραιότητας στόχος για την κυβέρνηση Μπάιντεν, ως αντίβαρο της εκρηκτικής κατάστασης στη γειτονική Σομαλία και το Σουδάν. Το προσοδοφόρον μετά του ωφελίμου. Πριν λίγες μέρες η αμερικανική τράπεζα Citygroup δάνεισε 450 εκατ. δολάρια στην κρατική Ethiopian Airlines, ως χρηματοδότηση για την αγορά 5 αεροσκαφών από την αμερικανική Boeing. Ίδια η μέθοδος και για το Πεκίνο, αφού μεγάλο μέρος του δανεισμού αφορά έργα υποδομών και ηλεκτροδότησης. Πολλά και μακροχρόνια συμβόλαια για να τα αγνοήσει κανείς.

Για τις παγκόσμιες αγορές, η Αιθιοπία παρουσιάζεται ως παράδειγμα «δυναμικής οικονομίας» του Νότου. Ευαγγέλιο της οι ιδιωτικοποιήσεις παντού και η προσέλκυση επενδυτών. Οι κάτοικοι της μάλλον δεν το εκτιμούν, αφού το 1/3 δεν έχει πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό, το 1/2 στερείται βασικών συνθηκών υγιεινής, ο μέσος όρος ζωής είναι τα 65 και 1 στα 17 παιδιά πεθαίνει πριν κλείσει τα 5 του χρόνια, από υποσιτισμό, λειψυδρία και έλλειψη υγιεινής. Οι σοβαρές συνέπειες της κλιματικής κρίσης και η εμφύλια σύρραξη οδήγησαν σε ανθρωπιστική βοήθεια 20 εκατ. δολαρίων. Ωστόσο, το εύρος της γενικευμένης κυβερνητικής διαφθοράς έκανε τον ΟΗΕ να αναστείλει το πρόγραμμα επισιτισμού.

Το αιθιοπικό δυναμικό μοντέλο περιλαμβάνει καλπάζοντα πληθωρισμό, ακραία φτώχεια, καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε μια κοινωνία φεουδαρχικών καταβολών με

ισχυρή επιρροή της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας, κονιορτοποίηση των ελπίδων για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Ελπίδες που γεννήθηκαν το 2018 με τη δημιουργία της νέας κυβέρνησης, όταν συγκροτήθηκε η Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου Αιθιοπίας με τη συμμετοχή ΜΚΟ που απεύθυναν έκκληση για ειρήνη.

 

Ψιλά γράμματα μπροστά στη μεγάλη εικόνα των σκοπιμοτήτων. Η προστατευτική Κίνα με τη συναίνεση της Ρωσίας καλωσορίζει την Αιθιοπία στους BRICS, ποντάροντας στην

απαγκίστρωση της από τις ΗΠΑ και την εγκατάσταση εταιρειών που θα ηγεμονεύσουν στην ευρύτερη περιοχή και τους νέους διαύλους εμπορίου. Μπορεί οι δανειστές να βάζουν το χεράκι τους για να μην κατασκευαστεί το φράγμα της Αιθιοπίας στον Νείλο, που θα απειλήσει την απρόσκοπτη υδροδότηση της Αιγύπτου και του Σουδάν, δεν εναντιώνονται όμως στην υπογραφή του μνημονίου κατανόησης Αιθιοπίας–Σομαλιλάνδης (περιοχής της Σομαλίας που αποσχίσθηκε το 1991). Η Αιθιοπία αποκτά πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα για 50 χρόνια, για στρατιωτικούς και εμπορικούς σκοπούς, εκμισθώνοντας τμήμα του λιμανιού Μπερμπέρα στην είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας προς το Σουέζ, με αντάλλαγμα μερίδιο των αιθιοπικών αερογραμμών και πιθανή μελλοντική αναγνώριση της Σομαλιλάνδης. Η έντονη αντίδραση της Σομαλίας που θεωρεί έδαφός της τη Σομαλιλάνδη, της Ερυθραίας και του Τζιμπουτί που χάνουν τον εμπορικό και στρατηγικό τους ρόλο μάλλον παρακάμπτεται. Προέχει η ρωσο-κινεζική παρουσία στο Σουέζ. Με την πιθανότητα της επέκτασης του πολέμου προ των πυλών, ο συγχρονισμός μοιάζει τέλειος. Η Αιθιοπία θα διασωθεί. Υποχρεωτικά. Οι Αιθίοπες είναι άλλη υπόθεση.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet