Η μικρή αυτή είδηση μπορεί να μην αφορά άμεσα την επιχειρούμενη εθνοκάθαρση στη Γάζα από το Ισραήλ και τη διαχρονική καταπίεση των Παλαιστινίων, όμως μια μικρή νίκη των δημοκρατών του Ισραήλ έναντι του ακροδεξιού εθνικιστή Νετανιάχου που κυβερνά τη χώρα, μπορεί να τους δώσει τουλάχιστον μια μικρή χαρά.

Την Πρωτοχρονιά, με οριακή πλειοψηφία μιας ψήφου, το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ έβαλε συμβολικό φραγμό στην απόπειρα περιορισμού της δικαστικής εξουσίας, η οποία είχε οδηγήσει για μήνες έως και λίγο πριν την επίθεση της Χαμάς, σε μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στην πιο ακραία δεξιά κυβέρνηση που γνώρισε ποτέ το Ισραήλ.

Η απόφαση αφορούσε την έννοια του εύλογου (reasonableness) ενός νόμου, έννοια, όχι εύκολα κατανοητή από τα δικά μας συνταγματικά νομικά συστήματα, αλλά σίγουρα γνώριμη σε όλα τα νομικά συστήματα κυρίως του αγγλοσαξωνικού κόσμου. Ένας νόμος πρέπει και μπορεί να ελέγχεται από τα δικαστήρια ως προς το εύλογο των σκοπών που επιδιώκει και των μέσων που χρησιμοποιεί για αυτό, σε σχέση με το δημόσιο συμφέρον και τα δικαιώματα που θίγονται, θα ήταν μια ίσως απλοϊκή ερμηνεία, αναγκαία όμως για την κατανόηση μιας έννοιας, της οποίας επιχειρήθηκε η απαγόρευση χρησιμοποίησης από τα δικαστήρια, δια πρόσφατου νόμου που προσπάθησε να περάσει η κυβέρνηση Νετανιάχου.

Η απερχόμενη πρόεδρος του Δικαστηρίου Esther Hayut έγραψε ότι ένας τέτοιος νόμος θα καθιστούσε άνευ νοήματος ένα σημαντικό μέρος του ρόλου ενός δικαστηρίου στην υπεράσπιση τόσο του δημοσίου συμφέροντος όσο και των ιδιωτών και ακύρωσε για πρώτη φορά νόμο της Κνεσέτ ως αντίθετο στην Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας – την ιδρυτική πράξη του Ισραηλινού Κράτους.

Η απόφαση έρχεται σε αντιπαράθεση με πρόσφατες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που ανέτρεψε προοδευτική- φιλελεύθερη (δικαιωματική θα έλεγαν ίσως κάποιοι καθ΄ ημάς) νομολογία δεκαετιών, μετά την τοποθέτηση ακραίων νεοσυντηρητικών – ακροφιλελεύθερων δικαστών στη σύνθεσή του, λίγο πριν την αποχώρηση του Τραμπ από την εξουσία.

Νεοσυντηρητικές νομικές πρωτοβουλίες, επικαλούμενες τα δικαιώματα που υπερεκπροσωπούνται στις τροποποιήσεις του Αμερικάνικου Συντάγματος και ομνύοντας σε παραδοσιακές αρχές και αξίες, οδήγησαν πέρσι στην ανατροπή της απόφασης Roe του 1973 του ίδιου Δικαστηρίου που είχε αναγορεύσει σε συνταγματικό δικαίωμα της γυναίκας το δικαίωμα στην άμβλωση. Ο ιταλοαμερικανός συντηρητικός δικαστής Samuel Alito που έγραψε την πλειοψηφία της απόφασης Dobbs, είπε ότι το δικαίωμα στην άμβλωση δεν είναι από τα δικαιώματα τα βαθιά ριζωμένα στην παράδοση και την ιστορία του έθνους, και γι’ αυτό δεν πρέπει να προστατεύεται συνταγματικά.

Το ίδιο δικαστήριο θα εξετάσει προσφυγή της ίδιας της αμερικάνικης διοίκησης κατά υπερσυντηρητικών κύκλων που κατόρθωσαν να επιτύχουν πέρσι δικαστική νίκη επιβάλλοντας περιορισμούς στην κυκλοφορία του χαπιού της επόμενης μέρας, που κυκλοφορεί από το 2000 στην αμερικάνικη αγορά.

Πριν λίγους μήνες δε, το ίδιο δικαστήριο, ακύρωσε πολιτικές θετικών φυλετικών διακρίσεων που για δεκαετίες κρίνονταν συνταγματικές, και αφορούσαν προγράμματα εισόδου στα αμερικάνικα πανεπιστήμια που λάμβαναν υπόψη τη φυλετική καταγωγή ως θετικό παράγοντα διάκρισης. Ο δικαστής John Roberts που έγραψε τη γνώμη της πλειοψηφίας είπε ότι τα πανεπιστήμια πρέπει να έχουν φυλετική αχρωματοψία ως προς την επιλογή των εισακτέων, δικαιώνοντας ακραίους συντηρητικούς υπερφιλελεύθερους που επικαλέστηκαν τη συνταγματική αρχή της ισότητας, αδιάκριτη ως προς όλους.

Η γνωστή δικαιωματίστρια δικαστίνα Sonya Sotomayor, στη μειοψηφία της, έγραψε ότι με αυτό τον τρόπο το δικαστήριο υποβιβάζει τις συνταγματικές εγγυήσεις ίσης προστασίας, εδραιώνοντας περισσότερο τη φυλετική ανισότητα στην εκπαίδευση, το βασικότερο θεμέλιο της δημοκρατικής διακυβέρνησης και της πλουραλιστικής κοινωνίας μας, στην υπηρεσία μιας επιφανειακής ουδετερότητας που προωθεί την ανισότητα και αδιαφορεί για την πραγματικότητα των φυλετικών διακρίσεων.

Ήδη δε τα δικαστήρια της Αμερικής αμφιταλαντεύονται εάν θα πρέπει να απαγορεύσουν τη συμμετοχή του Ντόναλντ Τραμπ στις επερχόμενες μέσα στο 2024 αμερικάνικες εκλογές, είτε για οικονομικές ή άλλες ατασθαλίες, είτε για την υποκίνηση του πραξικοπήματος με την επίθεση οπαδών του στο Καπιτώλιο στις αρχές του 2020. Το Supreme Court απέφυγε να εξετάσει τέτοιες δικαστικές πρωτοβουλίες πριν τις επερχόμενες εκλογές.

Ένα είναι σίγουρο στον κόσμο που ζούμε. Όπως το έδειξε και σε εμάς η δίκη της Χρυσής Αυγής, τα δικαστήρια έχουν ρόλο, ισχυρά καθοδηγητικό. Όμως, οι πολιτικές ισορροπίες και η πραγματική διαπάλη γίνονται στην καθημερινή πραγματικότητα. Βάσει αυτών διαμορφώνονται οι μειοψηφίες και οι πλειοψηφίες. Βάσει αυτών, δε, όσοι νιώθουν ότι δεν συμμετέχουν ισότιμα σε αυτή την κοινωνία, λόγω των βαθιά ριζωμένων δικαιωμάτων των κυρίαρχων τάξεων, αγωνίζονται για μια ισότητα και δικαιώματα όχι επιφανειακά ουδέτερα, αλλά ουσιαστικά περιεκτικά για όλ@.

 

Του δικαιωματιστή

 

 

Πρόσφατα άρθρα ( Μέση Ανατολή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet