Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ

 

 

 

Τελικά όσοι περίμεναν ότι μετά τις μαζικές αποχωρήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ θα επικρατούσε, αν μη τι άλλο, ηρεμία και ομοψυχία, έκαναν λάθος. Η συζήτηση με αφορμή το συνέδριο και οι κινήσεις του Στ. Κασσελάκη δεν αφήνουν περιθώριο… βαρεμάρας. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει μπόλικη ύλη που τροφοδοτεί το ρεπορτάζ.

Από κινήσεις με έντονο πολιτικό συμβολισμό, όπως η παρέμβαση των Ζαχαριάδη, Θεοχαρόπουλου, Ραγκούση, που ζητούν την προσχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ στην ευρωομάδα των σοσιαλιστών, την πλατφόρμα Τεμπονέρα, ο οποίος μιλάει για ενωτικές πρωτοβουλίες με στόχο την ανασύνθεση και ανασύνταξη του προοδευτικού χώρου, έως «παραπολιτικές» ειδήσεις, οι οποίες δημιούργησαν νέα ερωτηματικά στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αυτές τις ημέρες μάλιστα είχαμε άλλη μια ηχηρή αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Η πρώην υφυπουργός Κατερίνα Παπανάτσιου με δήλωσή της γνωστοποίησε την αποχώρησή της, λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάσσεται σε κάτι που δεν μας χωράει.  

Η ΚΕ του Σαββατοκύριακου, ενδεχομένως, να αποσαφηνίσει ορισμένα από τα ερωτήματα, που έχουν προκύψει ή, που είναι το πιθανότερο, να τα ενισχύσει, καθώς όλοι παίρνουν θέση ενόψει του 4ου συνεδρίου. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ξεδιπλώνουν σιγά σιγά τις προτάσεις τους για το μέλλον του κόμματος, έχοντας ως δεδομένη τη δημοσκοπική συρρίκνωση, αλλά και την μετατόπιση ανοιχτά προς το Κέντρο. Και για του λόγου το αληθές…

 

Η μεγάλη κεντροαριστερά

 

«Να αποφασίσει καθαρά ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ότι στοχεύει να αποτελέσει το κόμμα της μεγάλης κεντροαριστεράς, τον κύριο εκφραστή της μεγάλης προοδευτικής παράταξης…» σημειώνουν στο κείμενό τους οι τρεις της ΠΓ, Ζαχαριάδης, Θεοχαρόπουλος, Ραγκούσης, που στη συνέχεια ζητούν να υπάρξει απόφαση για ένταξη στην ευρωομάδα των σοσιαλιστών και φυσικά την αποχώρηση από την αντίστοιχη της Αριστεράς. Ίσως είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια πρόταση διατυπώνεται ανοιχτά, παρότι εδώ και καιρό «δουλεύεται» με συστηματικό τρόπο. Το δρόμο είχε ανοίξει, άλλωστε, ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος συμμετείχε ως… παρατηρητής στις συνεδριάσεις των ευρωσοσιαλιστών. Η πρόταση, λοιπόν, των τριών, δεν έρχεται τυχαία ούτε ως κεραυνός εν αιθρία. Προκύπτει ως ώριμη πλέον σκέψη σε ένα κόμμα, το οποίο μετά την απομάκρυνσή του από την αριστερά αναζητά τη θέση του στο περιβόητο «κέντρο» ή έστω στην κεντροαριστερά.

Αναμενόμενη ήταν η αντίδραση του ευρωβουλευτή Κώστα Αρβανίτη: «εγώ δεν χωράω αλλού» (εννοεί πέραν της ευρωομάδας της Αριστεράς). «Αν κάποιοι πιστεύουν ότι ο κύκλος της Αριστεράς έχει κλείσει εγώ διαφωνώ». Πιο ήπια ο Γ. Μπουρνούς: «Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ηγέτιδα δύναμη της ευρωπαϊκής Αριστεράς και παίζει ρόλο γέφυρας με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις». Είναι σαφές, όμως, ότι η τοποθέτηση του νέου ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ στον ευρωπαϊκό χάρτη έχει άμεση σχέση με την πορεία της βίαιης μετάλλαξής του. Κύκλοι της ηγετικής ομάδας παραπέμπουν το ζήτημα στο επικείμενο συνέδριο, που αναμένεται να είναι ένα από τα κεντρικά ζητήματα.

 

Πλατφόρμα Τεμπονέρα

 

Λίγο πριν τη συνεδρίαση της ΚΕ ο Δ. Τεμπονέρας δημοσιοποίησε νέα πλατφόρμα, η οποία επιχειρεί να καταγραφεί ως διακριτή με τη φιλοδοξία ενδεχομένως να αποτελέσει πόλο συσπείρωσης ενός πιο ανήσυχου τμήματος μελών του κόμματος. Το «Μέτωπο για τη δημοκρατία», όπως το ονομάζει ο Δ. Τεμπονέρας, φιλοδοξεί να προκύψει από τα… «κάτω», αν και η πρόταση απευθύνεται καταρχάς σε κεντρικό επίπεδο -κόμματα του προοδευτικού χώρου. Το από τα… «κάτω» μετατρέπεται, όμως, σε κεντρική πολιτική πρωτοβουλία, καθώς ο Δ. Τεμπονέρας με το κείμενό του ζητάει να αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ πρωτοβουλία «στην κατεύθυνση της ανασύνθεσης και ανασύνταξης του προοδευτικού χώρου χωρίς αποκλεισμούς». Η ιδέα του κειμένου είναι το 4ο συνέδριο του κόμματος «να μην εξουσιοδοτήσει, αλλά με τις αποφάσεις του να συντονίσει δράσεις, που θα ανοίξουν το δρόμο της ανάκαμψης, με στόχο τη ‘συνάντηση’ των δυνάμεων του προοδευτικού χώρου». Παράλληλα αποσαφηνίζει ότι οι δυνάμεις αυτές, εφόσον προχωρήσει το «Μέτωπο» θα διατηρήσουν τα ταυτοτικά τους στοιχεία και τη διακριτή πολιτική τους φυσιογνωμία. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από την πλατφόρμα Τεμπονέρα είναι ασφαλώς πολλά, αφού δεν διευκρινίζεται αν η λογική του μετώπου θα περιοριστεί σε επίπεδο κοινωνίας ή αν θα επιδιωχθεί εξαρχής να εκφραστεί και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, πιθανά και ενόψει των ευρωεκλογών. Μια παράγραφος στο κείμενο, ίσως, να δίνει την απάντηση, ίσως όμως και όχι. Αναφέρει το κείμενο «Στόχος μας είναι να κατορθώσουμε να κινητοποιήσουμε την εν δυνάμει δημοκρατική κοινωνική πλειοψηφία και να την μετεξελίξουμε σε πολιτική πλειοψηφία».           

 

Οι Σπέτσες, η υπουργοποίηση, ο χρηματοδότης

 

Και ενώ τα πολιτικά και φυσιογνωμικά επίδικα έχουν ως ένα βαθμό τεθεί, τα (ας πούμε) παραπολιτικά παίρνουν και δίνουν, δημιουργώντας «ειδήσεις», αλλά και ερωτηματικά. Η αρχή έγινε με το περιβόητο προεδρικό δάνειο για τα κομματικά μέσα. Στη συνέχεια είχαμε την πρόσκληση – μέιλ, της Θεοδώρας Τζάκρη στα μέλη της ΚΟ για συνάντηση στο εξοχικό του Στ. Κασσελάκη στις Σπέτσες. Μια πρόσκληση που πυροδότησε νέο κύκλο αντιδράσεων με την Έλενα Ακρίτα, σε ιδιαιτέρως αυστηρό τόνο να απαντά: «Αγαπητή Γραμματέα της ΚΟ μια διευκρίνηση παρακαλώ. Αυτό το μέιλ – φιρμάνι με το απαράδεκτο προστακτικό ύφος, απευθύνεται σε Έλληνες βουλευτές και δη αριστερού κόμματος ή σε πρωτοετείς της Σχολής Αστυφυλάκων;» Αλλά και η Κυριακή Μάλαμα σε συνέντευξη απάντησε ορθά κοφτά ότι δεν θα πάει στις Σπέτσες γιατί την πειράζει το… καράβι!

Εντούτοις, αν οι Σπέτσες ενόχλησαν κάποιους/ες μια αναφορά του διευθυντή του γραφείου προέδρου, Μαν. Καπνισάκη, σε συνέντευξή του, ενίσχυσε τα ερωτηματικά και τις ενστάσεις γύρω από την πολιτική πορεία του Στ. Κασσελάκη. Ο Μ. Καπνισάκης, παραδόξως, έδωσε είδηση. Αποκάλυψε ότι το 2019 και πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση η ΝΔ, προτάθηκε μέσω του Αντ. Διαματάρη για λογαριασμό του Κ. Μητσοτάκη, στον Κασσελάκη να αναλάβει θέση υπουργού. Η είδηση διαψεύστηκε κατηγορηματικά τόσο από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο όσο και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Στη συνέχεια μαθαίνουμε (ποιος ξέρει αν είναι αλήθεια ή μύθευμα) ότι ο Κ. Μητσοτάκης είχε ζητήσει τη βοήθεια του Στ. Κασσελάκη (τον εκτιμούσε πολύ, όπως ειπώθηκε) για ένα προσωπικό του ζήτημα. Το ερώτημα, όμως, παραμένει. Ποιος ο λόγος, που ο έμπειρος Καπνισάκης δημοσιοποιεί κάτι που συνέβη (αν συνέβη) το 2019; Τι ακριβώς ήθελε να πει και που στόχευε; Με την κίνησή του αυτή ενισχύει ασφαλώς ακόμα περισσότερο δημοσιεύματα για πολιτικές σχέσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ με τη δεξιά και προσωπικά με τον Κ. Μητσοτάκη. Αν η «είδηση» είχε βγει από κάποιον άλλον, ενδεχομένως να το προσπερνούσαμε ως ένα ακόμα «ατύχημα». Αλλά ως φαίνεται μόνο ατύχημα δεν ήταν. Ο Στ. Κασσελάκης χρειάζεται πολιτική νομιμοποίηση και αναγνώριση μιας πορείας άγνωστης στο πλατύ κοινό. Η «είδηση», του το προσφέρει καθώς… κοτζάμ εν δυνάμει πρωθυπουργός τον είχε στο μυαλό του και ο ίδιος είχε τα (πολιτικά) κότσια να αρνηθεί. Με ένα σπάρο δύο απαντήσεις. Και του αναγνωρίζεται το πολιτικό εκτόπισμα και καταγράφει ότι έχει αρχές και δεν διακατέχεται από εξουσιομανία. Αν το πέτυχε δεν είμαστε καθόλου σίγουροι. Το μόνο βέβαιο είναι η αμηχανία, που αισθάνθηκαν πολλά στελέχη και μέλη του κόμματος Κασσελάκη, τα οποία βλέπουν να επιβεβαιώνεται η πολύχρονη ιδεολογική και πολιτική του σχέση με τη Νέα Δημοκρατία. Δεν το λες και λίγο.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet