Η μαχητική παρουσία του Σιρίλ Ρέτζις στα αγγλικά γήπεδα  

 

«Εμείς μπορεί να ήμασταν κάτι σαν τον Malcolm X, αλλά ο Cyrille ήταν ο δικός μας Martin Luther King». Με τα παραπάνω λόγια ο Ian Wright (άγγλος διεθνής της Αρσεναλ και της Κρίσταλ Πάλας) περιέγραψε τον Cyrille Regis, τον ποδοσφαιριστή που ύψωσε το ανάστημά του και πάλεψε ρατσιστικές νοοτροπίες στο αγγλικό ποδόσφαιρο τη δεκαετία του ’70. Πολλοί μαύροι ποδοσφαιριστές που προσπαθούσαν να ζήσουν το όνειρό τους και να παίξουν ποδόσφαιρο, έζησαν στο πετσί τους αυτήν την άσχημη συμπεριφορά και παρέμεναν στο περιθώριο μην μπορώντας να αντέξουν αρκετές φορές την πίεση του όχλου.

Εκεί εμφανίζονται τρία παιδιά προσφύγων από τρεις διαφορετικές χώρες, που ήρθαν στην Αγγλία και άνοιξαν τον δρόμο για την αλλαγή στην κοινωνία, παίζοντας μπάλα. To βασικό πρόσωπο της παρέας ήταν ο Cyrille Regis. Γεννήθηκε στην γαλλική Γουϊάνα και ακολούθησε τον πατέρα του στην Αγγλία, με στόχο μία καλύτερη ζωή. Σπούδασε ηλεκτρολόγος και έπαιζε σε τοπικές ομάδες, αναζητώντας ένα δοκιμαστικό από συλλόγους του Λονδίνου, οι οποίοι όμως του έκλειναν τις πόρτες λόγω καταγωγής και χρώματος.  Για καλή του τύχη στο “δρόμο” του βρίσκεται ο Ronnie Allen, σκάουτερ της Γουέστ Μπρόμιτς Αλμπιον, ο οποίος τον ανακαλύπτει στην Hayes, μια μικρή ομάδα του Λονδίνου και τον προτείνει στην Μπρόμιτς στην πρώτη κατηγορία. Η ομάδα ήταν σχεδόν αρνητική αλλά ο Άλεν πρότεινε να καλύψει ο ίδιος τον μισθό των 5.000 λιρών.

Το ίδιο καλοκαίρι, ο Allen θα εισηγηθεί την απόκτηση του χαρισματικού αριστερού χαφ της Leyton Orient, Laurie Cunningham. O Cunningham γεννήθηκε στο Λονδίνο από γονείς Τζαμαϊκανούς. Θα χτυπήσει τις πόρτες διαφόρων ομάδων, ακόμα και την Arsenal, όμως θα καταλήξει να υπογράψει το πρώτο του συμβόλαιο σε ηλικία 18 χρονών με την Orient. Έπειτα από 3 χρόνια στους Λονδρέζους, η μοίρα θα τον φέρει στην Μπρόμιτς και μαζί με τον Regis θα δέσουν κατευθείαν, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. H τριάδα θα κλείσει με τον ερχομό του δεξιού αμυντικού με ρίζες από την Γρενάδα, Brendοn Batson.

Αγωνιστικά, οι τρεις παίκτες θα έχουν καθοριστική συμβολή σε μια εξαιρετική σεζόν για την Μπρόμιτς. Με προπονητή τον Ron Atkinson, θα βρεθεί στην τρίτη θέση του Πρωταθλήματος και στα προημιτελικά του Κυπέλλου UEFA, όπου αποκλείστηκε από τον Ερυθρό Αστέρα. Ο Atkinson θα βαφτίσει την τριπλέτα “The Three Degrees”, εμπνευσμένο από το αμερικάνικο συγκρότημα της σόουλ.  

Και όμως. Οι επιτυχίες στο γήπεδο εκείνη τη σεζόν δεν αποδείχθηκαν αρκετές για να αντιμετωπίσουν τον υφέρποντα ρατσισμό. Ο Atkinson θα απειληθεί επανειλημμένα από οργισμένους φιλάθλους με σκοπό να μην χρησιμοποιεί τους Three Degrees στο γήπεδο, ενώ και οι ίδιοι οι παίκτες θα γίνουν αντικείμενο χλευασμών, γιουχαϊσμάτων, αλλά και ακραίων εκφάνσεων ρατσισμού. Βρισιές, μπανάνες, φτυσίματα πριν ή κατά τη διάρκεια των αγώνων, φυλλάδια του ακροδεξιού “Εθνικού Μετώπου” έξω από το γήπεδο ήταν λίγα από αυτά που έπρεπε να υπομένουν κάθε εβδομάδα.

«To όπλο σου είναι το ταλέντο σου και η ομάδα σου. Όσο περισσότερο μου φωνάζεις, τόσο περισσότερο θυμώνω και τόσο καλύτερα παίζω» θα πει χαρακτηριστικά ο Cyrille Regis, ο οποίος θα κάνει μία μακρόχρονη και λαμπρή καριέρα στα αγγλικά γήπεδα, με τη φανέλα της Μπρόμιτς αλλά και της Κόβεντρι. Ο Regis δεν ήταν ο πρώτος μαύρος ποδοσφαιριστής που έπαιξε στο αγγλικό ποδόσφαιρο, αλλά ήταν αυτός που παρά τους εξωγηπεδικούς παράγοντες που τον πολεμούσαν καθημερινά, αντιμετωπίζοντας τα πάντα ένα χαμόγελο – σήμα κατατεθέν και μία επιμονή που ενέπνευσε πολύ κόσμο που τον παρακολουθούσε εκείνα τα χρόνια.

O Cyrille Regis θα φύγει από τη ζωή το 2018 από ανακοπή καρδιάς, και δεν πρόλαβε να δει το άγαλμα “Ο πανηγυρισμός” της θρυλικής τριάδας που τοποθετήθηκε το 2019 έξω από το γήπεδο της Μπρόμιτς.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet