Μπορεί το προηγούμενο διάστημα να μονοπώλησε το ενδιαφέρον στη χώρα μας η συζήτηση για την ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «Poor things», αλλά τώρα ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και για μια άλλη ταινία που κέρδισε Χρυσές Σφαίρες και έχει βάλει πλώρη για τα βραβεία BAFTA και τα βραβεία Όσκαρ.

Και επειδή, κακά τα ψέματα, το «Poor things» απασχόλησε τα ελληνικά ΜΜΕ αλλά και τα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης εξαιτίας της εθνικότητας του σκηνοθέτη, το ίδιο πιθανόν να συμβεί και με τον ελληνικής καταγωγής Αλεξάντερ Πέιν και την ταινία του «Τα παιδιά του χειμώνα» (The holdovers), που έκανε πρεμιέρα στο 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και προβάλλεται ήδη στις αίθουσες.

Βέβαια για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, το πρωταρχικό δεν είναι η ελληνική καταγωγή του Πέιν αλλά η ίδια η ταινία και η ήδη επιτυχημένη καριέρα του, όπως μαρτυρούν τα βραβεία, οι κριτικές αλλά και η αποδοχή του κοινού. «Τα παιδιά του χειμώνα» έχουν αποσπάσει δύο Χρυσές Σφαίρες, του Α΄ ανδρικού και του Β΄ γυναικείου ρόλου για τον Πολ Τζιαμάτι και την Ντα Βάιν Ράντολφ αντίστοιχα ενώ έχουν πλασαριστεί ανάμεσα στις ταινίες που διεκδικούν τα βραβεία BAFTA της βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και συγκεκριμένα για τις κατηγορίες καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, πρωτότυπου σεναρίου, Α΄ ανδρικού ρόλου, Β΄ γυναικείου ρόλου, Β΄ ανδρικού ρόλου και κάστινγκ.

Κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας είναι ο Πολ Χάναμ, καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας σε αμερικανικό κολέγιο κάπου στη δεκαετία του 1970. Αρκετά ιδιόρρυθμος, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και… στριμμένος, ο Χάναμ υποχρεώνεται να παραμείνει στο κολέγιο κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικών διακοπών, για να επιβλέπει σπουδαστές που έμειναν εκεί επειδή δεν είχαν που να πάνε. Έτσι θα αναγκαστεί να συμβιώσει με έναν κακότροπο, ταραχοποιό σπουδαστή που δημιουργεί προβλήματα και την αρχιμαγείρισσα του κολεγίου η οποία προσπαθεί να ξεπεράσει τον θάνατο του γιου της που σκοτώθηκε στον πόλεμο του Βιετνάμ. Μέσα στο άδειο κολέγιο και το χιονισμένο χειμωνιάτικο περιβάλλον, ο καθηγητής και ο μαθητής θα προσεγγίσουν ο ένας τον άλλον και αφού σπάσουν τα στεγανά θα δημιουργήσουν μεταξύ τους μια ιδιαίτερη σχέση εμπιστοσύνης, συνύπαρξης και αποδοχής. Τρεις άνθρωποι, ο καθηγητής, ο μαθητής και η μαγείρισσα που κουβαλούν ο καθένας τα δικά του προβλήματα, τρεις διαφορετικοί κι αταίριαστοι χαρακτήρες θα βρεθούν κοντά, θα δημιουργήσουν δίαυλους επικοινωνίας που θα βοηθήσουν στην επούλωση των πληγών τους.

Σε συνέντευξη Τύπου που είχε παραχωρήσει ο Αλεξάντερ Πέιν κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αναφερόμενος στον ελληνικό τίτλο της ταινίας είπε: «Επέλεξα εγώ τον τίτλο στα ελληνικά. Όλη η ταινία εξελίσσεται σε ένα χιονισμένο τοπίο των ΗΠΑ, λίγο πριν και κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων. Δεν είχα σκοπό να κάνω μια “χριστουγεννιάτικη” ταινία, ωστόσο αν αυτό σημαίνει πως θα αποφέρει χρήματα ή πως θα επανέρχονται σε αυτή οι θεατές κάθε Χριστούγεννα, δεν με χαλάει καθόλου. Για μένα το σημαντικότερο είναι όσοι την δουν να την βιώσουν: είτε αυτό σημαίνει γέλιο είτε συγκίνηση. Γιατί όσο οι άνθρωποι ακόμη δακρύζουν και μάλιστα στη σκοτεινή αίθουσα, το σινεμά δεν θα πεθάνει».

»Νομίζω ότι οι αναφορές στους φτωχούς που πολεμούν στον πόλεμο, αντίθετα με τους πλούσιους, που δεν το κάνουν, αντικατοπτρίζουν το σήμερα. Αυτό γινόταν πριν από 50 χρόνια, αυτό συμβαίνει πάντα. Αλλά δεν νομίζω ότι συνιστούν απαραίτητα ένα σχόλιο για το σήμερα. Δεν είναι καν σχόλιο. Είναι η αναγνώριση μιας πάγιας κατάστασης», είπε επίσης. Τέλος δεν παρέλειψε να σχολιάσει και τις κοινωνικές ανισότητες που αντικατοπτρίζονται και στην εκπαίδευση, καυτηριάζοντας το γεγονός ότι τα παιδιά των πλουσίων πάντοτε καταφέρνουν να σπουδάσουν στα καλύτερα πανεπιστήμια και να αποκτήσουν έτσι προβάδισμα στη μόρφωση σε σχέση με τα παιδιά των φτωχότερων.

 

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
Tags:
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet