Η κυβέρνηση έχει δύο πύρινα μέτωπα. Από τη μία τα μπλόκα που στήνουν οι αγρότες και από την άλλη τις καταλήψεις φοιτητών και μαθητών. «Ελάτε σε διάλογο, δεν είστε μόνοι» είναι η απάντηση στους μεν, «πρώτον το νομοσχέδιο θα περάσει, δεύτερον δεν θα τους περάσει» στους δε. Όχι ότι η κυβέρνηση σκύβει πάνω στα αιτήματα των αγροτών. Καμία σχέση. Προσπαθεί με χειρισμούς και δίνοντας πάλι κάποιο μέρος των αποζημιώσεων (κανείς δεν ξέρει το σύνολο αυτών, δόση τη δόση πάει) να αποτρέψει τον αποκλεισμό των αυτοκινητόδρομων, την ίδια στιγμή που το ευρωκοινοβούλιο έχει περικυκλωθεί από τρακτέρ. Άλλωστε, αν και όταν γίνουν μπλόκα από τους αγρότες, τότε είναι σαφές θα λάβουν την ίδια καταστολή με αυτή στο χώρο της παιδείας: Εισαγγελία και αστυνομία μπαίνουν σε σχολικές καταλήψεις και συλλαμβάνουν μαθητές. Η Αντιτρομοκρατική (!) εισέβαλε στο ΑΠΘ και οι διαδηλώσεις χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ.

Η κυβέρνηση δείχνει καμία διάθεση να συζητήσει με τους φοιτητές και τους μαθητές, άλλωστε εκείνη προκάλεσε την αντίδρασή τους με την προσπάθεια αντισυνταγματικής ίδρυσης και αναγνώρισης ιδιωτικών πανεπιστημίων. Την ίδια ώρα, εμφανίζεται πως είναι στο πλευρό των αγροτών, όταν εκείνη είναι που δεν έχει παρουσιάσει κάποιο ολοκληρωμένο σχέδιο, ενώ φέρνει νέο κανονισμό ΕΛΓΑ, που αλλοιώνει το δημόσιο χαρακτήρα του, αφήνοντας και εδώ ελεύθερο το πεδίο σε ιδιωτικές εταιρείες.

 

Επιχείρηση «φακελάκι»

 

Σε αυτή τη συγκυρία, όπου αφήνονται η παιδεία και η πρωτογενής παραγωγή στα μεγάλα κεφάλαια, το υπουργείο Υγείας νομιμοποιεί το «φακελάκι» και ιδιωτικοποιεί ταυτόχρονα -εκ των έσω- το ΕΣΥ. Ο Α. Γεωργιάδης ήταν κυνικά ειλικρινής: «Σήμερα, κάποιος που δίνει φακελάκι πάει γρηγορότερα ή όχι; Δεν θα έπρεπε καθόλου να συμβαίνει. Το πολεμάω, το απεχθάνομαι, το μισώ. Δυστυχώς, όμως, συμβαίνει. Αντί να συμβαίνει παράνομα και εξωθεσμικά, θα συμβαίνει νόμιμα και θεσμικά. Άρα θα μειωθεί και το φακελάκι». Ο υπουργός Υγείας που στη προηγούμενη θητεία του εφάρμοσε είσοδο στα νοσοκομεία και έκλεισε αρκετά, τώρα επιβάλλει ο ασφαλισμένος (ή και ανασφάλιστος) να πληρώνει για να χειρουργηθεί, διαφορετικά θα μπει στην ενιαία λίστα χειρουγείων (τη θεσμοθέτησε και αυτή από 1 Φλεβάρη) με πρόβλεψη μέχρι δύο βδομάδες αναμονή για τα επείγοντα (!), 13-24 βδομάδες για τα περιστατικά με ήπια-μέτρια συμπτώματα και 25 βδομάδες και άνω για τα περιστατικά χωρίς γρήγορη εξέλιξη. Τα παραδείγματα για την αγορά απογευματινού χειρουργείου προκαλούν οργή: Για επεμβάσεις παγκρέατος, ήπατος, η συμμετοχή ασφαλισμένου είναι 935,70 ευρώ, για αρθροπλαστική ισχύου 900 ευρώ, για επεμβάσεις θυροειδούς 410 ευρώ, για τοκετό με καισαρική 300 ευρώ και για κολπικό τοκετό 240 ευρώ, καρδιοθωρακικές/αγγειοχειρουργικές επεμβάσεις 5.225 ευρώ, κ.ο.κ. Χωρίς καμία διάθεση υπερβολής, θα πεθάνει κόσμος πριν περάσει την πόρτα του χειρουργείου.

 

Η χαμένη αγοραστική δύναμη

 

Αυτή η κυβέρνηση λοιπόν που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει τα προβλήματα της κοινωνίας αλλά τα προκαλεί ή τα επιδεινώνει, διατείνεται ότι θα αντιμετωπίσει την ακρίβεια και θα εξασφαλίσει για τους πολίτες μια καλύτερη ζωή. Στην προμετωπίδα της, οι μισθοί.

Σύμφωνα με στοιχεία της ΓΣΕΕ, οι οικονομικές ανισότητες διευρύνθηκαν κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες, καταγράφηκε σημαντική μείωση στην αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, λόγω ακρίβειας και σαφής υποχώρηση στο επίπεδο διαβίωσης. Σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ για την απασχόληση και την οικονομία 2023, «οι αυξήσεις του κατώτατου μισθού σε συνδυασμό με τα κυβερνητικά μέτρα για την αντιμετώπιση του κύματος ακρίβειας περιόρισαν ως ένα βαθμό τις αρνητικές πιέσεις που άσκησε ο πληθωρισμός στην κατανάλωση κυρίως των πιο ευάλωτων νοικοκυριών, ωστόσο δεν ήταν επαρκή να αποτρέψουν την επιδείνωση του βιοτικού τους επιπέδου, όπως καταγράφεται στις μεταβολές της ποσότητας των βασικών αγαθών που καταναλώθηκαν». Αν δούμε τη μεγάλη -ευρωπαϊκή- εικόνα, οι Έλληνες είναι προτελευταίοι σε αγοραστική δύναμη του κατά κεφαλήν εισοδήματος, ενώ ταυτόχρονα επιβαρύνονται με την έκτη υψηλότερη φορολογία έμμεσων φόρων στην ΕΕ. Σύμφωνα με την Eurostat, το 2013 η διαφορά του μέσου μισθού στην Ελλάδα (17.358 ευρώ) με την ΕΕ (28.919 ευρώ) ήταν 11.561 ευρώ. Στα τέλη του 2022 η ψαλίδα αυτή άνοιξε στα 18.668 ευρώ με τον μέσο μισθό να έχει μειωθεί στα 16.661 ευρώ στην Ελλάδα και αυξηθεί στα 35.329 ευρώ στην ΕΕ.

Σε αυτό το περιβάλλον, που η κυβέρνηση της ΝΔ δημιούργησε, άνοιξαν ξανά οι διαπραγματεύσεις για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Αυτές θα γίνουν όπως επιβλήθηκε από τα μνημόνια που απαγόρευσαν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, και επέβαλε την Πολιτεία ανάμεσά τους. Στόχος είναι η αύξηση κατά 5% του κατώτατου μισθού, από 1η Απρίλη. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, άλλη μία μνημονιακή υποχρέωση που θα έπρεπε να έχει αρθεί αν υπήρχε η πολιτική βούληση, η αύξηση του κατώτατου μισθού περιορίζεται σε αυτό το επίπεδο, αφού ακόμα και το λεγόμενο ξεπάγωμα των τριετιών ξεκίνησε από 1.1.2024 χωρίς αναδρομική ισχύ, με αποτέλεσμα και να χαθούν δώδεκα έτη αυξήσεων και να αναμένουμε να δούμε αύξηση στα επόμενα μισθολογικά κλιμάκια σε τρία χρόνια. Σύμφωνα δε με στοιχεία της ΓΣΕΕ, το 80% των εργαζομένων έχει δει καμία αλλαγή στις αμοιβές του, παρά τις αυξήσεις του κατώτατου μισθού. Αν δεν επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις -όπως εισηγήθηκαν σε συνάντησή τους με την υπουργό Εργασίας οι ΓΣΕΕ, ΕΣΕΕ και ΓΣΕΒΕΕ- δεν θα μπορέσει να αυξηθεί ο μέσος μισθός και επομένως να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο.

 

Απεργία με τι στόχο;

 

Φυσικά, αυτός ο στόχος παραμένει διακήρυξη της κυβέρνησης, με το σχέδιό της να εξασφαλίζει το ακριβώς αντίθετο. Εδώ ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2024 εγκρίνει δαπάνες 2,1 δισ. ευρώ για την οικογένεια (επιδόματα, έκπτωση φόρου, κλπ) και για την Άμυνα προβλέπει 6,1 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 2,6 δισ. αφορούν εξοπλιστικά προγράμματα. Πώς θα αντιμετωπίσει  έτσι την μείωση της αγοραστικής δύναμης, τη συμπίεση των μισθών, και εν τέλει το δημογραφικό πρόβλημα και την αντιστροφή της αναλογίας μίας γέννησης ανά δύο θανάτους; Δεν θα το κάνει. Δεν το επιδιώκει, άλλωστε.

Από την άλλη, το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων, η ΓΣΕΕ, επιβεβαιώνοντας για μία ακόμα φορά την απόσταση που έχει πάρει από τα συμφέροντα εκείνων που εκπροσωπεί, προκήρυξε πανελλαδική απεργία για τις 17 Απρίλη, δεκαεπτά μέρες αφού έχει εφαρμοστεί ο νέος κατώτατος μισθός, όταν υποτίθεται ότι την κάνει και για αυτό. Αντίθετα, 15 Εργατικά Κέντρα, 6 Ομοσπονδίες του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και δεκάδες πρωτοβάθμιες κλαδικές και επιχειρησιακές συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη πάρει απόφαση για τις 28 Φλεβάρη, τη μέρα της επετείου ενός έτους από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό τροχαίο στα Τέμπη.

Τα μέτωπα που έχει ανοιχτά η κυβέρνηση όλο και αυξάνονται: στην παιδεία, την γεωργία και κτηνοτροφία, την υγεία, την εργασία, την ασφαλή μετακίνηση. Προσπαθεί να καταστείλει όποιο γιγαντώνει προτού παρασύρει τα υπόλοιπα. Όμως, όλα αυτά συναντιούνται στο δικαίωμα σε μια καλή ζωή, στην καθημερινότητα. Αν χάσει αυτό το προπύργιο η ΝΔ, τότε το φρούριό της θα είναι ευάλωτο από όλες τις εισόδους, θα μοιάζει πια με χάρτινο πύργο.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet