Το 2008 συνεργαζόμαστε ήδη 5 χρόνια με το «9», το ένθετο της Ελευθεροτυπίας για τα κόμικς. Είχαμε δημοσιεύσει αρκετές ολιγοσέλιδες ιστορίες, αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους σε θέμα ή ύφος. Τότε ο φίλος Διαμαντής Καράβολας των εκδόσεων Φαρφουλάς, θαυμαστής του Βουτυρά, έριξε την ιδέα: Γιατί να μην μεταφέρετε σε κόμικς κάποιο από τα πάμπολλα διηγήματά του; Ο άλλος κοινός φίλος, ο Βάσιας Τσοκόπουλος, επιμελητής των ημιτελών έως σήμερα Απάντων του Βουτυρά (5 τόμοι από τις εκδόσεις Δελφίνι) συμφώνησε απόλυτα. Το «Παραρλάμα», ίσως το γνωστότερο διήγημά του, επιλέχτηκε πρώτο, όπως μάλλον αναμενόταν. Φτιάξαμε έτσι μια ιστορία 5 σελίδων που δημοσιεύτηκε τότε στο «9» και, όπως φαίνεται από την ανταπόκριση, έκανε μεγάλη εντύπωση. Προχωρήσαμε λοιπόν σε μεταφορές και άλλων διηγημάτων του, που επίσης δημοσιεύθηκαν στο ένθετο. Η ιδέα να συγκεντρωθούν όλες σε ένα άλμπουμ ήταν φυσικό επακόλουθο. Το «9» έκλεισε το 2010. Δημιουργήσαμε μερικές ακόμα καινούριες ιστορίες και τελικά το 2011 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Παραρλάμα και άλλες ιστορίες του Δημοσθένη Βουτυρά» από τις εκδόσεις Τόπος, που αγκάλιασαν με ενθουσιασμό την προσπάθεια. Οι πρόλογοι ήταν του Άρη Μαραγκόπουλου και του Βάσια Τσοκόπουλου. Περιείχε 9 μικρές ιστορίες. Την 9η μάλιστα την είχε επιλέξει και είχε γράψει το σενάριο ο Βάσιας.

Έτσι, καθώς δουλεύαμε το άλμπουμ, ήρθαμε για πρώτη φορά σε επαφή με μεγάλο μέρος του υποβλητικού κόσμου του Βουτυρά (μέχρι τότε ξέραμε 2-3 διηγήματά του μόνο).

Ο Μαραγκόπουλος, μιλώντας για τα «δύσμορφα… αρρωστημένα… κακοποιημένα… θυμωμένα… τρελαμένα… και τελικά τραγικά» πρόσωπα του Βουτυρά, καταλήγει να χαρακτηρίσει εύστοχα το έργο του ως μια «πινακοθήκη σκότους». Αυτήν ακριβώς τη συχνά ζοφερή ατμόσφαιρα προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε στη συλλογή. Ίσως όμως, πριν απ’ αυτό, το πιο δύσκολο ήταν να διαλέξουμε ποια από τα 150 (!) περίπου μικρά ως επί το πλείστον διηγήματα που είχαμε στα χέρια μας θα μεταφέραμε σε κόμικς. Επιλέχτηκαν τελικά -με πολύ κόπο- 9 αρκετά σκοτεινά κείμενα, που πολλές φορές διαδραματίζονται στον χώρο του φανταστικού ή φλερτάρουν μ’ αυτόν. Υπάρχουν λοιπόν ιστορίες με ένα παράξενο τραγούδι που στοιχειώνει ένα πλοίο, με οικόσιτα ζώα που επαναστατούν ενάντια στους ανθρώπους που τα σφαγιάζουν – ο Βουτυράς υπήρξε ένας από τους πρώτους φιλόζωους συγγραφείς της ελληνικής λογοτεχνίας, με κάποιον που βαθμιαία μεταμορφώνεται στον αγριότραγο που σκότωσε, με μια μυστηριώδη, δίχως κανένα νόημα λέξη που σκορπά τον τρόμο, ιστορίες προδοσίας επειδή το χρήμα εκμηδενίζει κάθε ηθική και άλλες… Πιστεύουμε ότι αποτυπώνουν αρκετά πιστά τη γενικά, ανησυχητική ατμόσφαιρα του έργου του, ενός έργου δίχως συμβατικές, ηθογραφικές, ρεαλιστικές αφηγήσεις και πολύ μακριά από κάθε έννοια ευτυχούς τέλους.

Στα κριτήρια επιλογής βέβαια περιλαμβανόταν και η «αφηγηματικότητά» τους: Οι εικόνες που δημιουργούν οι ιστορίες στον αναγνώστη θα έπρεπε τώρα να «υλοποιηθούν», να γίνουν πλέον και εικόνες που όντως θα δει στο χαρτί ο (και) θεατής πλέον και, αν είναι δυνατόν, να αποτυπωθούν στη μνήμη του. Το έχει αυτό ο Βουτυράς: Πολλά από αυτά που περιγράφει είναι τόσο έντονα, που θέλεις να τα κάνεις να βγουν από τον κόσμο των λέξεων, να τα μετατρέψεις σε κυριολεκτικές εικόνες. Αυτό δεν κάνουν άλλωστε τα κόμικς όταν μεταφέρουν στον κόσμο τους λογοτεχνικά έργα;

 

Δημήτρης Βανέλλης, Θανάσης Πέτρου Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet