Το τελευταίο διάστημα στη Θεσσαλονίκη γινόμαστε μάρτυρες μιας κωμικοτραγικής κατάστασης: από τη μία η κυβέρνηση και οι χειροκροτητές της πολιτικής της σε δημοτικό επίπεδο παρουσιάζουν μια εικόνα ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού της πόλης, από την άλλη, οι πολίτες της βιώνουμε μια ακόμη υποβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου. Το ερώτημα που τίθεται στην καθημερινότητα των πολιτών, κοινό: Με ποιο σχεδιασμό και με ποια σκοπιμότητα συμβαίνουν όλες αυτές οι παρεμβάσεις.

Η συζήτηση σχετικά με τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα των πόλεων μπροστά στις περιβαλλοντικές κρίσεις έρχεται στην επικαιρότητα, με όλο και πιο βίαιο τρόπο, καθιστώντας φανερή την ανάγκη παρέμβασης του κράτους με ένα ολιστικό σχέδιο. Μπροστά σε αυτήν την πρόκληση, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, με κύριο εκφραστή την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αδυνατούν να δώσουν πειστικές απαντήσεις. Και πώς θα μπορούσαν, άλλωστε, όταν στο επίκεντρο τους έχουν την εξυπηρέτηση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, το ξεπούλημα των δημόσιων χώρων, καθώς και την αλόγιστη εκμετάλλευση του περιβάλλοντος, με τη μετατροπή του σε εμπόρευμα, κόντρα στις κοινωνικές ανάγκες. Στόχος φυσικά, η μεταχείριση των δημόσιων αγαθών των πόλεων, ως εμπόρευμα και η θυσία τους, εν είδει κάποιας υποτιθέμενης ανάπτυξης. Μιας ανάπτυξης που δεν γίνεται ποτέ προς βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατεύθυνσης, αποτελούν και τα 3 μεγάλα έργα που σχεδιάζονται για τη Θεσσαλονίκη.

Flyover: Ένα έργο, που έχει προκαλέσει τεράστια κυκλοφοριακά προβλήματα, καθώς ξεκινάει χωρίς καμία προηγούμενη κυκλοφοριακή μελέτη των επιπτώσεων του, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται καθημερινά οι πολίτες, καθιστώντας επικίνδυνη ακόμη και την πρόσβαση σε τρία νοσοκομεία της πόλης.

Σταθμός LNG: Σε ένα ήδη επιβαρυμένο οικοσύστημα του Θερμαϊκού κόλπου, η τοποθέτηση ενός τέτοιου σταθμού μεγέθους 80 στρεμμάτων μόλις 3,3 χλμ. από τη δυτική του ακτή, θα αποτελέσει την ταφόπλακα του τοπικού οικοσυστήματος, ενώ εγείρονται και μεγάλες ανησυχίες σχετικά με τη περίπτωση ατυχήματος, οι συνέπειες του οποίου θα είναι ανυπολόγιστες.

Μητροπολιτικό Πάρκο ΔΕΘ: Η διαφαινόμενη αλλαγή της θέσης της νέας δημοτικής αρχής Αγγελούδη για τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού πάρκου στο χώρο της ΔΕΘ και οι σκέψεις για τη συνύπαρξη ενός μειωμένου μητροπολιτικού πάρκου μαζί με την έκθεση στον υπάρχον χώρο, έρχεται αντίθετη με το διαχρονικό αίτημα της δημιουργίας ενός πράσινου πνεύμονα στην καρδιά της πόλης με παράλληλη μετεγκατάσταση της έκθεσης στα δυτικά.

Μπορούν να απαντήσουν αυτές οι παρεμβάσεις στα σύγχρονα προβλήματα της Θεσσαλονίκης;

Μιας Θεσσαλονίκης, όπου οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι απαξιωμένες και σε εικόνα διάλυσης, με μόνο μέσο μαζικής μετακίνησης τον ΟΑΣΘ και με την κατασκευή του μετρό πέρα από αστικός θρύλος, όταν ολοκληρωθεί να μην καλύπτει μεγάλα κομμάτια της πόλης (βλ. Δυτική Θεσσαλονίκη). Μιας Θεσσαλονίκης, όπου αντιστοιχούν μόλις 2 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να είναι στα 7 τ.μ., και όπου η ρύπανση του αέρα έχει χτυπήσει «κόκκινα», κάτι που επιβεβαιώνεται με την καταδίκη της πόλης από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την ποιότητα του αέρα. Μιας Θεσσαλονίκης που έχει καταντήσει πόλη των οικονομικών συμφερόντων που δραστηριοποιούνται σε αυτή και όχι πόλη των κατοίκων και των αναγκών τους.

Μπροστά στην εκμετάλλευση των πόλεων εις βάρος των κατοίκων της απαιτείται μια ριζικά εναλλακτική πολιτική, με επίκεντρο τις ανάγκες τους. Απαιτείται μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, όχι με παρεμβάσεις που προωθούν την χρήση ΙΧ, αλλά με αναβάθμιση των μέσων μαζικής μεταφοράς σε όλη την πόλη. Απαιτείται αύξηση των ελεύθερων κοινωνικών χώρων για δημόσια δωρεάν χρήση, με παράλληλη αύξηση των ελεύθερων χώρων πρασίνου εντός της πόλης και την αύξηση των δέντρων ανά γειτονιά. Απαιτούνται έργα, που αντί να μοιράζουν εκατομμύρια σε ημετέρους, να στηρίζουν την ανθεκτικότητα της πόλης σε ακραία καιρικά φαινόμενα και προστασίας των πολιτών της. Απαιτούνται πολιτικές προώθησης των ενεργειακών κοινοτήτων, κόντρα στα μεγάλα ενεργειακά συμφέροντα.

Ήδη, εκατοντάδες πολίτες, μπροστά στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν και την πολιτική παντοκρατορία της κυβέρνησης, συσπειρώνονται σε συνελεύσεις γειτονιών, συγκεντρώνουν υπογραφές ενάντια στα έργα που υποβαθμίζουν τις ζωές τους, μάχονται ενεργά και προσπαθούν να ανοίξουν τα ζητήματα της πόλης από την μεριά τους με εκδηλώσεις και δράσεις ευαισθητοποίησης. Είναι κρίσιμο το επόμενο διάστημα αυτές οι κινήσεις να αποκτήσουν ορατότητα και μαζικότητα έτσι ώστε να μπορέσουν πράγματι να αμφισβητήσουν τις υφιστάμενες πολιτικές, να χαράξουν μια νέα ριζοσπαστική πολιτική ατζέντα και να διαμορφώσουν ένα μέτωπο επανοικειωποίησης της πόλης από τους κατοίκους της.

 

Θανάσης Πάντσιος, Γιάννης Τοπαλίδης Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet