H Πορτογαλία βγήκε από τις εκλογές με μια επικίνδυνη συντηρητική και ακροδεξιά πλειοψηφία, παρόλο που ο δεξιός πρόεδρος της δημοκρατίας θα περιμένει την ανακοίνωση της ψήφου των μεταναστών στις 20 Μαρτίου για να δώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο κόμμα με τις περισσότερες ψήφους, χωρίς να κρύβει τις σκέψεις του ότι η δεξιά τετρακομματική Δημοκρατική Συμμαχία θα διατηρήσει το μικρό της προβάδισμα μπροστά στην κατάρρευση των σοσιαλιστών.

 

Με το βλέμμα στραμμένο ήδη στις ευρωεκλογές και την ψήφιση του επόμενου προϋπολογισμού στα τέλη του έτους τα κόμματα της πορτογαλικής δεξιάς και ακροδεξιάς ξεκίνησαν έναν αγώνα δρόμου διαδοχικών βέτο για να διεκδικήσουν στις ευρωεκλογές τη δεύτερη νομιμοποίησή τους να κυβερνήσουν διακινδυνεύοντας το λιγότερο δυνατόν αμοιβαίες μετακινήσεις ψηφοφόρων τους. Το δεξιό PSD του Λουίς Μοντενέγκρο, πιεσμένο από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, αρνείται προς το παρόν να συνεργαστεί με το ακροδεξιό Chega του Αντρέ Βεντούρα, που φιλοδοξεί να συμμετέχει στην επόμενη κυβέρνηση και προειδοποιεί ότι χωρίς συμφωνία δεν θα ψηφίσει τον επόμενο προϋπολογισμό. Από την πλευρά της η δεξιά Φιλελεύθερη Πρωτοβουλία του Ρουί Ρότσα υπογράμμισε ότι προς το παρόν φιλοδοξεί να διατηρήσει την αυτονομία της και να μην συμμετάσχει στην κυβέρνηση ή σε κάποια κοινοβουλευτική συμφωνία με τη Δημοκρατική Συμμαχία, διευκρινίζοντας όμως ότι μπορεί να υπάρξουν συγκλίσεις στην ψήφιση του προϋπολογισμού ή άλλους νόμους.

Η δεξιά και η ακροδεξιά ίσως ήρθαν για μείνουν στην Πορτογαλία, αλλά αυτό θα καταστεί περισσότερο σαφές μετά τις ευρωεκλογές, παρόλο που αρκετοί προδικάζουν τη δημιουργία μιας αδύναμης κυβέρνησης που θα οδηγηθεί στις κάλπες αδυνατώντας να ψηφίσει τον επόμενο προϋπολογισμό. Εφόσον και εάν το Chega και η Φιλελεύθερη Πρωτοβουλία ψηφίσουν εναντίον της Δημοκρατικής Συμμαχίας μέσα στη Βουλή μαζί με την Αριστερά. Ο επικεφαλής του ανύπαρκτου Μοναρχικού Κόμματος Γκονκάλο ντα Καμάρα Περέιρα, που συμμετέχει στη Δημοκρατική Συμμαχία, μαζί με το PSD, το CDS και το PPD, υπογράμμισε ότι «δεν βλέπει κανένα κακό» στη συνεργασία της Δημοκρατικής Συμμαχίας με το Chega, γιατί θα εγγυηθεί την κυβερνητική σταθερότητα, και ζήτησε από τον Μοντενέγκρο «να κάνει ένα βήμα πίσω από τα προεκλογικά του “όχι”».

«Τα κόμματα που δημοκρατικού χώρου έχουν υποχρέωση να διατηρήσουν ανοικτές τις πόρτες του διαλόγου όχι μόνο για να αναλύσουν τα αποτελέσματα των εκλογών, αλλά και για να αναζητήσουν στοιχεία σύγκλισης για αντιπολίτευση στη δεξιά κυβέρνηση και την οικοδόμηση μιας αλλαγής», τόνισε η συντονίστρια του Μπλόκου της Αριστεράς, Μαριάνα Μορτάγκουα, ζητώντας από το Σοσιαλιστικό και το Κομμουνιστικό Κόμμα, το Livre και το φιλοζωικό PAN να αγωνιστούν όλοι μαζί για να υπερασπίσουν τη δημοκρατία, το κοινωνικό κράτος και τις αρχές της ισότητας. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Livre και το ΡΑΝ κατανοώντας την ιστορική πρόκληση αποδέχθηκαν αμέσως την πρόταση του Μπλόκου για ένα κοινό αντιπολιτευτικό μέτωπο εναντίον της δεξιάς και ακροδεξιάς, αναγκάζοντας στο τέλος τον Πάουλο Ραϊμούντο να υπογραμμίσει ότι το Πορτογαλικό ΚΚ «δεν θα αρνηθεί καμιά πιθανότητα σύγκλισης» των προοδευτικών δυνάμεων, προειδοποιώντας όμως ότι αυτή «δεν θα σημαίνει τη ρευστοποίηση» του Πορτογαλικού ΚΚ. Ο Ραϊμούντο από την πλευρά του ανακοίνωσε ότι το Πορτογαλικό ΚΚ θα καταθέσει αμέσως πρόταση μομφής κατά της δεξιάς κυβέρνησης, για να εισπράξει την άρνηση των σοσιαλιστών και τις επιφυλάξεις του Μπλόκου και του Livre.

Ο Ρουί Ταβάρες του αριστερού – οικολογικού Livre, που ήταν ο πρώτος εκπρόσωπος κόμματος που συναντήθηκε για μιάμιση ώρα με τον δεξιό πρόεδρο της δημοκρατίας, υπογράμμισε την ανάγκη αναμονής της καταμέτρησης της ψήφου των αποδήμων και μεταναστών στις 20 Μαρτίου, εκτιμώντας ότι μπορεί να ανατρέψει το εκλογικό αποτέλεσμα με τους σοσιαλιστές να ξεπερνούν τη δεξιά Δημοκρατική Συμμαχία και να διεκδικούν την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Η ψήφος των αποδήμων και μεταναστών, που εκλέγουν 4 βουλευτές, αυξήθηκε κατά δύο τρία (2/3) από το 2022 οδηγώντας το Livre και πολλούς προοδευτικούς πολίτες να ελπίζουν στην ανατροπή του εκλογικού αποτελέσματα που δίνει προβάδισμα δύο (2) εδρών στη δεξιά έναντι των σοσιαλιστών (79-77). Η Εκλογική Επιτροπή έχει λάβει περισσότερες από 211.000 επιστολικές ψήφους από τους απόδημους και τους μετανάστες, το 13,74% από τις περισσότερες από τα 1,5 εκατομμύρια επιστολές που είχε στείλει. Το γεγονός ότι το 88% των επιστολών αυτών ή 186.000 προέρχονται από την Ευρώπη ενίσχυσε την αισιοδοξία του Livre και πολλών προοδευτικών πολιτών.

Η συμμετοχή στις κάλπες αυξήθηκε κατά 15%, με την αποχή να μειώνεται στο 33,77% από το 48,58% του 2022. Η Δημοκρατική Συμμαχία έφθασε στο 29,46%, με κάτι παραπάνω από 50 χιλιάδες ψήφους από τους σοσιαλιστές, που κατέρρευσαν στο 28,66% (-12,84%) από το 41,37% του 2022, χάνοντας περίπου 600 χιλιάδες ψήφους και 42 έδρες. Το ακροδεξιό Chega ήταν ο μεγάλος νικητής των εκλογών, αφού κατάφερε να ξεπεράσει τα 1,1 εκατομμύρια ψήφους και να φθάσει στο 18,06% (+10,78) και να διασφαλίσει 48 (+36) από τις 230 έδρες της βουλής, ενώ η δεξιά Φιλελεύθερη Συμμαχία κερδίζοντας 38 χιλιάδες ψήφους έφθασε στο 5,08% και επανεξέλεξε τους 8 βουλευτές της. Περίπου περισσότεροι από 920 χιλιάδες πολίτες στράφηκαν στη δεξιά και την ακροδεξιά.

Το Μπλόκο της Αριστεράς άντεξε στις κάλπες κερδίζοντας 24,5 χιλιάδες ψήφους ή το 4,46% διατηρώντας τους 5 βουλευτές του, ενώ το αριστερό και οικολογικό Livre κέρδισε περίπου 128 χιλιάδες ψήφους για να εκτιναχθεί στο 3,26% από το 1,28% και να εκλέξει 4 (+3) βουλευτές. Το Πορτογαλικό ΚΚ και οι Πράσινοι (CDU) έχασαν 40 χιλιάδες ψήφους και υποχώρησαν στο 3,3% (-1%) παραμένοντας με 4 από τις 6 έδρες τους. Στη Λισαβόνα και το Πόρτο, το Πορτογαλικό ΚΚ ήρθε τελευταίο ανάμεσα στα τρία αριστερά κόμματα, ενώ το Livre ήρθε πρώτο στη Λισαβόνα και το Μπλόκο πρώτο στο Πόρτο της Καταρίνα Μαρτίνς και της Μαρίζα Ματίας. Περίπου 630 χιλιάδες εγκατάλειψαν τα προοδευτικά κόμματα, με τους σοσιαλιστές να χάνουν περίπου 600 χιλιάδες. Το φιλοζωικό ΡΑΝ καταφέρνοντας να πάρει 26 χιλιάδες ψήφους παραπάνω φθάνοντας στο 1,93% και να διατηρήσει την έδρα του.

Οι διαδοχικές απεργίες των τελευταίων μηνών έδειξαν την εξάντληση της υπομονής των εργαζομένων απέναντι στην κυβέρνηση του Αντόνιο Κόστα. Η πρώτη γενική απεργία των δημοσιογράφων μετά από τουλάχιστον σαράντα χρόνια αποτέλεσε μια σημαντική προειδοποίηση για τη νέα κυβέρνηση ότι πέρα από τα κόμματα στη βουλή θα πρέπει να λογαριαστεί και με μια κοινωνία που βρίσκεται σε αναβρασμό. Παρά τις τεράστιες πιέσεις και τις προσπάθειες εκφοβισμού των εργαζομένων στον τομέα των μέσων ενημέρωσης οι δημοσιογράφοι κατέβησαν σε απεργία διεκδικώντας την αξιοπρέπεια τους καταγγέλλοντας ότι ο μέσος μισθός των χιλίων ευρώ που παίρνουν, για να τα κάνουν όλα, είναι μισθός πείνας.

 

Αργύρης Παναγόπουλος Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet