Η απόφαση του Ισραήλ να μην ανταποδώσει άμεσα* το πλήγμα του Ιράν με πυραύλους και drones μεσάνυχτα του περασμένου Σαββάτου, σε απάντηση της επίθεσης του Ισραήλ στο ιρανικό προξενείο στη Δαμασκό, είχε προς το παρόν κατευνάσει τους φόβους διάχυσης του πολέμου, κατεβάζοντας τους τόνους της έντασης. Στο πολεμικό συμβούλιο του Ισραήλ την Κυριακή επικράτησε η άποψη για «επώδυνα» αντίποινα, χωρίς όμως να πυροδοτηθεί περιφερειακός πόλεμος και πάντως όχι εν αγνοία της Ουάσιγκτον.

Ο πρόεδρος Μπάιντεν, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου αμέσως μετά την επίθεση του Ιράν, «συμβούλευσε» τον ισραηλινό πρωθυπουργό να μην εξαπολύσει το πρωί της Κυριακής τα αντίποινα που είχε σπεύσει να εξαγγείλει τη νύχτα του Σαββάτου, αλλά να επιλέξει συγκρατημένη στάση.

Η Ουάσιγκτον αρκείται, προς το παρόν, να αναφέρεται σε διπλωματικές κυρώσεις στην Τεχεράνη.

Το απευθείας χτύπημα του Ιράν στο Ισραήλ δεν ήταν μόνο πρωτοφανές στα χρονικά της ισλαμο-ισραηλινής αντιπαράθεσης και, από την άποψη αυτή, αποκαλυπτικό της φθίνουσας ικανότητας των ΗΠΑ να χειρίζονται προνομιακά τους όρους και τους τρόπους του παιχνιδιού. Ήταν μια καλά υπολογισμένη ως προς τις συνέπειές της επιλογή:

Πρώτον, μια πολεμική επίδειξη δύναμης και ανταποδοτικής ετοιμότητας που αναβάθμισε την εικόνα του Ιράν στον μουσουλμανικό κόσμο και ευρύτερα.

Δεύτερον, μια «πολιτική» δήλωση διάθεσης για σοβαρή διαπραγμάτευση και δέσμευση «από επίσημες συμφωνίες και ανεπίσημες συνεννοήσεις», όπως έδειξε η «προαγγελία» της επίθεσης σε «συνεννόηση» με τις ΗΠΑ, και η λελογισμένη ισχύς του πλήγματος. Ένας νέος γύρος συνομιλιών Ουάσιγκτον - Τεχεράνης για τα πυρηνικά δεν θα εξέπληττε δυσάρεστα παρά μόνο τον Νετανιάχου και τους ακροδεξιούς συμμάχους του...

Και τρίτον, μια απτή απόδειξη του γεγονότος ότι το πάνοπλο και τεχνολογικά προηγμένο Ισραήλ δεν είναι άτρωτο, όπως έδειξε η προσφυγή στη βοήθεια των εναέριων μέσων όχι μόνο των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βρετανίας, αλλά ακόμη και της Ιορδανίας για να αναχαιτιστούν οι πύραυλοι και τα drones του Ιράν.

Οι ΗΠΑ έχουν λόγους να επιδιώκουν την αποκλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή και τη μείωση του κινδύνου ενός περιφερειακού πολέμου. Η στρατηγική της Ουάσιγκτον να απαγκιστρώσει δυνάμεις από την περιοχή και να τις μετακινήσει στην Ανατολική Ασία για την αναμέτρησή της με την Κίνα κινδυνεύει να χάσει στην αναμέτρησή της με το χρόνο.

Μολαταύτα το μέλλον εξακολουθεί να είναι ανησυχητικά αινιγματικό. Ο κίνδυνος οι ισχυροί της Δύσης να επιλέξουν ανά πάσα στιγμή κλιμάκωση της έντασης για να αποφύγουν μια σοβαρή γεωπολιτική ήττα παραμένει ορατός –και συνέχει ακόμη και αυτούς που έχουν επιλέξει τη «σωστή πλευρά της ιστορίας» ως εγγύηση ασφαλείας στο διηνεκές.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη δήλωσή του πριν συναντηθεί το πρωί της Κυριακής με την αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βιέρα Γιούροβα, ήταν αρκετά αποκαλυπτικός αναφορικά με τις ανησυχίες του για τη σταθερότητα και την ασφάλεια «στην αυλή» της χώρας: «Οποιαδήποτε κλιμάκωση αυτή τη στιγμή θα ήταν μια καίρια απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια. Συνεχίζουμε να στεκόμαστε δίπλα στο Ισραήλ, αλλά την ίδια στιγμή προτρέπουμε όλες τις πλευρές να δείξουν την απαραίτητη αυτοσυγκράτηση, ώστε να αποφύγουμε μια ενδεχομένως πολύ επικίνδυνη περαιτέρω κλιμάκωση».

Η κυβέρνηση παρακολουθεί ανήσυχη τις εξελίξεις, εν αναμονή του πόσο εμπρηστική ή κατευναστική μπορεί να είναι η απάντηση του Ισραήλ στο Ιράν. Μια ανεξέλεγκτη σύρραξη δεν θα ενέπλεκε μόνο την ελληνική οικονομία, εκτινάσσοντας το κόστος της ενέργειας και κατακρημνίζοντας τις προσδοκίες από τον τουρισμό. Θα ενέτεινε, επιπλέον, τις πιέσεις για αμεσότερη εμπλοκή της χώρας στα σενάρια των πατρόνων, από τα οποία δεν θα μπορούσε –ακόμη και αν το ήθελε η κυβέρνηση– να απεμπλακεί, εξαιτίας της Τουρκίας, που δεν θα απεμπολήσει σε συνθήκες πολέμου το ρόλο της περιφερειακής υπερδύναμης που τις αναγνωρίζουν, εκόντες άκοντες, οι σύμμαχοι.

Το τελευταίο αυτό ίσως εξηγεί το ύφος και την ουσία της δήλωσης του πρώην προέδρου της ΝΔ, Ευάγγελου Μεϊμαράκη, από τη Νέα Υόρκη την Κυριακή, αναφορικά με το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης σύρραξης στη Μέση Ανατολή: «Η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ, είμαστε ενεργό μέλος της ΕΕ και αυτό σημαίνει ότι, αν μας ζητηθεί, πρέπει να ανταποκριθούμε ώστε να βοηθήσουμε, να εξασφαλίσουμε την ειρήνη ακόμη πιο γρήγορα. Και πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι θα υπερασπιστούμε τις αρχές, τις αξίες μας, τον δυτικό τρόπο ζωής, να αφήσουμε τον καναπέ και να μπούμε πρώτοι στην πρώτη γραμμή της μάχης».

Αν «δυτικός τρόπος ζωής» είναι –εκτός από τον καναπέ– ο διπλωματικός επαρχιωτισμός και η πειθήνια συμμόρφωση, ας αποδεχτούμε αδιαμαρτύρητα την υποβάθμιση του ηθικού αναστήματος και του διεθνούς κύρους της χώρας. Ας αποχαιρετήσουμε τις καλές σχέσεις της Ελλάδας με τον αραβο-μουσουλμανικό κόσμο, σχέσεις στενές κάποτε –και εξισορροπητικές του τουρκικού αποτυπώματος ισχύος στην περιοχή.

Αν υπάρχει διέξοδος, αναζητήστε την αριστερά, σε μια ανάρτηση στο διαδίκτυο:

«Η ραγδαία κλιμάκωση στη Μ. Ανατολή είναι αναπόφευκτη συνέπεια της αδιάκοπης σφαγής στην Γάζα από τον Ισραηλινό στρατό…

 Η επίθεση του Ισραήλ στο Ιρανικό προξενείο στη Δαμασκό ήταν μια ενέργεια με σκοπό την πρόκληση του Ιράν σε πόλεμο, με την πλάτη πάντοτε των ΗΠΑ και των πολεμικών γερακιών της ΕΕ…

Όσο συνεχίζεται η σφαγή στην Γάζα, η περιοχή θα ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί.

Η ελληνική κυβέρνηση για μια ακόμα φορά βρίσκεται στη λάθος πλευρά της ιστορίας. Στο πλευρό του πολέμου, των σφαγέων και των εμπόρων όπλων. Απέναντι στα θύματα, το δίκαιο και την ειρήνη.

Άμεση κατάπαυση πυρός στην Γάζα.

Αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης και συντονισμός με τις κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Ισλανδίας σε αυτή την κατεύθυνση».

Από μια πρόσφατη ανάρτηση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη, υπεύθυνου πολιτικού σχεδιασμού της Νέας Αριστεράς.

 

 

*Επί του πιεστηρίου

Την Παρασκευή τα ξημερώματα, το Ιράν δέχτηκε χτυπήματα στο έδαφός του, για τα οποία, μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το Ισραήλ δεν έχει αναλάβει επίσημα την ευθύνη τους. Από την πλευρά του Ιράν υποστηρίχθηκε ότι το χτύπημα ήταν αποτυχημένο και μέχρι και το πρωί της Παρασκευής δεν εξέταζε την εφαρμογή άμεσων αντιποίνων.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet