Και μόνο το γεγονός ότι ο όρος «πληθωρισμός απληστίας» έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας εδώ και δύο χρόνια, αλλά ο κ. Μητσοτάκης αποφάσισε μόλις ένα μήνα από τις ευρωεκλογές να στείλει στην κ. Φον ντερ Λάιεν επιστολή για τις αθέμιτες πρακτικές που εκτοξεύουν την ακρίβεια, θα αρκούσε για να αποκαλύψει και να επιβεβαιώσει τον ευκαιριακό και εντυπωσιοθηρικό χαρακτήρα της κίνησής του.

Δυστυχώς γι’ αυτόν, στην τακτική αυτή κίνησή του δεν αντέδρασαν μόνο τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως ήταν αναμενόμενο, αλλά δέχτηκε πολύ περισσότερες, πειστικότερες και μη αναμενόμενες κριτικές από έγκυρους αναλυτές, καθώς και από άμεσα ενδιαφερόμενους και εμπλεκόμενους, όπως, για παράδειγμα, ο ΣΕΒΤ (Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων}.

 

Τα καρτέλ παίζουν χωρίς αντίπαλο

 

Πρώτα πρώτα, από τις στήλες της «Καθημερινής» ο Κ. Καλλίτσης επισήμανε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ όφειλε «να δείξει και να πείσει ότι επιθυμεί να σπάσει τις πρακτικές καρτέλ», οι οποίες κυριαρχούν σε κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας. «Αν ήθελε, θα το είχε κάνει». Και εξηγεί πώς. «Θα είχε δημιουργήσει ισχυρή και πραγματικά ανεξάρτητη Επιτροπή Ανταγωνισμού». Επαρκώς στελεχωμένη και εξοπλισμένη με σύγχρονα μέσα, «ικανή να αναμετρηθεί με τις στρατιές ειδικών που χρυσοπληρώνουν μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες». «Δεν το έκανε», καταλήγει.

Και αναφέρει δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα, που βεβαιώνουν ότι πράττει ακριβώς το αντίθετο. Στην εταιρεία Γκριμάλντι, που αποτελεί πυλώνα της σχεδόν μονοπωλιακής πραγματικότητας στον τομέα της ακτοπλοΐας, έχει παραδώσει και το λιμάνι της Ηγουμενίτσας, στρατηγικής σημασίας για την Αδριατική, στην οποία εκείνη ασκεί την κυριαρχία της. Δεύτερο παράδειγμα, η παράδοση στην αμερικανική CVC, που κατέχει προνομιακή θέση στον ιδιωτικό τομέα της υγείας, της μεγαλύτερης ασφαλιστικής εταιρείας, της «Εθνικής». Αν αυτές δεν είναι θανατηφόρες κινήσεις κατά του ανταγωνισμού, τότε τι είναι;

Καταληκτικό –και αποκαλυπτικό– συμπέρασμα: «Ας μην περιμένουμε από την όποια Φον ντερ Λάιεν, όσες επιστολές κι αν της στείλουμε, να κάνει αυτά που είναι δική μας δουλειά, αλλά δεν την κάνουμε». Δεν θα μπορούσε να βρει κάποιος αποκαλυπτικότερη επιχειρηματολογία υπέρ του επικοινωνιακού και προεκλογικού χαρακτήρα της πρωθυπουργικής επιστολογραφίας.

 

Όταν κερδοσκοπεί και το υπουργείο Οικονομικών

 

Αλλά και από μια άλλη σκοπιά, της «Εφημερίδας των Συντακτών», ο Π. Κοσμάς σημειώνει ότι στην ελληνική αγορά «όχι απλώς δεν λειτουργεί ο ανταγωνισμός, αλλά ούτε η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει τις προϋποθέσεις να λειτουργεί αξιοπρεπώς». Επίσης τονίζει ότι, εκτός από την επαρκή στελέχωση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, η κυβέρνηση αποφεύγει μέτρα που έχει στη διάθεσή της, όπως το πλαφόν στις τιμές χονδρικής και λιανικής και η μείωση των έμμεσων φόρων σε είδη πρώτης ανάγκης.

Ειδικά για το δεύτερο μέτρο αξίζει να σημειώσουμε την κόντρα που είχε ο αρμόδιος υπουργός Οικονομικών κ. Χατζηδάκης με τον πρόεδρο του ΣΕΒΤ κ. Γιώτη, ο οποίος επέμενε ότι χρειάζεται να μειωθεί ο ΦΠΑ στα τρόφιμα και ότι μπορεί να εγγυηθεί ότι θα περάσει η μείωση στις τιμές λιανικής. Επιμονή που συνάντησε την απόλυτη και ανυποχώρητη άρνηση του υπουργού. Κατ’ επιταγή της γενικής γραμμής ότι οι όρκοι πίστης στον ανταγωνισμό είναι ένα απλό πρόσχημα για τον βαυκαλισμό των αδυνάτων.

Το επιχείρημα ότι δεν λειτουργεί ο ανταγωνισμός στην ΕΕ αδυνατίζει απίστευτα από τη στιγμή που ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί στην Ελλάδα ούτε στον βαθμό που είναι δυνατό αυτό να συμβεί. Παρ’ όλα αυτά, ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Σκρέκας υποστηρίζει ότι «η Ελλάδα έχει το φθηνότερο καλάθι προϊόντων». Πώς μπορεί να το πετύχει αυτό το καλάθι ο ταλαίπωρος καταναλωτής; Απλούστατα, κατά τον υπουργό, διαλέγοντας τα δέκα προϊόντα που χρειάζεται από δέκα διαφορετικά σουπερμάρκετ με κριτήριο τη χαμηλότερη τιμή. Αν για να προσεγγίσει μια τέτοια ιδανική –για να μην πούμε φανταστική– κατάσταση θα χρειαστεί ο κάθε καταναλωτής έναν αποκλειστικό λογιστή, αυτό δεν αφορά κανέναν υπουργό. Αφορά όσους τον ψηφίζουν, όσο κι αν τους λοιδορεί.

Εκείνο, πάντως, που περιγράφει την κατάσταση εντοπίζοντας ταυτόχρονα και τις αιτίες της ακρίβειας, είναι ένα χαρακτηριστικό στοιχείο: η Ελλάδα κατέχει επαξίως την τρίτη θέση στη λίστα των χωρών με βάση την κερδοφορία και τη δεύτερη από το τέλος στη λίστα με βάση την αγοραστική δύναμη. Πράγμα που δείχνει ανάγλυφα τις ρίζες της ακρίβειας και τον βασικό λόγο για τον οποίο αποφεύγεται το ξερίζωμά της, όσες επιστολές κι αν σταλούν.

 

Η απαντητική επιστολή τα λέει όλα

 

Μετά από όλα αυτά, δεν ξέρω αν θα πρόσθετε κάτι στη γελοιότητα του όλου θέματος της επιστολής Μητσοτάκη προς Φον ντερ Λάιεν και τη δήθεν σοβαρότητα με την οποία την αντιμετώπισαν τα περισσότερα μίντια, το γεγονός ότι η απάντηση της Κομισιόν τα λέει όλα. Και ότι απάντηση θα λάβουμε «σε εύθετο χρόνο»*, και ότι «σύμφωνα με τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού αυτές (οι επίμαχες συμφωνίες που ανεβάζουν τις τιμές) είναι παράνομες και απαγορεύονται» –τότε γιατί δεν υπάρχουν συνέπειες και γιατί χρειάζεται νέα νομοθεσία;– και ότι «η Κομισιόν (σε ρόλο αδέκαστου διαιτητή;) πρότεινε την έναρξη διαλόγου μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών, για να προσπαθήσουν να βρουν λύσεις» –για ποιο πρόβλημα, για κάποιες εξ ορισμού παράνομες συμφωνίες;

Αν μετά από όλα αυτά –και με την ακρίβεια να μην πτοείται– πιάσει τόπο το τρυκ της επιστολής του τύπου «φίλος έστειλε σε φίλο τριαντάφυλλο με φύλλο», τότε σίγουρα δεν θα φταίει ο θεός που μας μισεί.

 

*Νεοελληνιστί, ζήσε, μαύρε μου, να φας τριφύλλι…

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet