Ξανά στη μάχιμη πολιτική ο Κώστας Λαπαβίτσας μετά από εννιά χρόνια, αυτή τη φορά ως υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ενωτική πρωτοβουλία ΜέΡΑ25/Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά. Σε ένα μικρό μεσημεριανό διάλειμμα ανάμεσα στις ακαδημαϊκές υποχρεώσεις του και τις ανάγκες της προεκλογικής εκστρατείας, μοιράστηκε μαζί μας ορισμένες από τις σκέψεις του για την Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αριστερά:

«Ο ελληνικός καπιταλισμός δεν έχει κατεύθυνση και βρίσκεται σε αναπτυξιακό αδιέξοδο. Οι αντιλήψεις και οι πρακτικές που έφεραν τη χρεοκοπία είναι και πάλι στο προσκήνιο. Οι υπηρεσίες, και ειδικά ο τουρισμός, θεωρούνται –προσβλητικά μάλιστα– η βαριά βιομηχανία της χώρας, συμμετέχοντας με 25% στη διαμόρφωση του ΑΕΠ. Εκεί κατευθύνονται οι σημαντικότερες επενδύσεις, όπως και στο real estate. Όμως πρόκειται για έναν ευάλωτο τομέα της οικονομίας, καθώς υπόκειται σε μη ελεγχόμενους περιορισμούς που επιβάλλονται από τη διεθνή συγκυρία και τις οικονομικές διακυμάνσεις. Η μονόπλευρη ανάπτυξή του ήταν πολιτική επιλογή, προκειμένου να αντιμετωπιστεί πρόσκαιρα η ανεργία και η “διόρθωση” του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Η παραγωγή τόσο στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα, όσο και στη μεταποίηση, τη βιομηχανία, έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί. Ο κρατικός μηχανισμός λειτουργεί ως διεκπεραιωτής των εντολών της ΕΕ και ως μεσολαβητής στην υπηρεσία μιας ολιγαρχίας που απομυζά κάθε ικμάδα εγχώριων και ευρωπαϊκών πόρων. Οι ικανότητες και δεξιότητες νέων και των εργαζομένων συνθλίβονται και αγνοούνται. Δεν υπάρχει σχέδιο για το αύριο, παρά μόνο για την “αρπαχτή σήμερα”, σε συνέργεια με τις υποταγμένες κυβερνήσεις. Για παράδειγμα, η πράσινη μετάβαση, όπως επιχειρείται, εξυπηρετεί τις ανάγκες των γερμανικών βιομηχανιών. Δεν αντιστοιχεί στις ανάγκες της χώρας και το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό και με το χρηματιστήριο ενέργειας, έχει ως αποτέλεσμα την αισχροκέρδεια και τον πλουτισμό συγκεκριμένων ολιγαρχών σε βάρος του ελληνικού λαού. Επιπλέον, ούτε η ΚΑΠ ενισχύει τον πρωτογενή τομέα στη χώρα μας. Αντίθετα, η συνακόλουθη αύξηση του κόστους παραγωγής, τον οδηγεί σε παραπέρα συρρίκνωση, μετατρέποντας αγρότες και κτηνοτρόφους σε “προσοδοθήρες”, καθώς δίνονται κίνητρα προκειμένου να φυτεύονται φωτοβολταϊκά σε μεγάλες εκτάσεις γης. Είναι περισσότερο από φανερό ότι οδηγούμαστε ολοταχώς σε νέο κοινωνικό αδιέξοδο.

Αλλά και στην Ευρώπη τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Η ΕΕ παρουσιάζει υστέρηση πολιτική, οικονομική, τεχνολογική, στρατιωτική. Δεν έχει τίποτα να πει για τα μεγάλα προβλήματα της εποχής, στην οικονομία, την κοινωνία, την ειρήνη και τον πόλεμο, τη φτώχεια και το περιβάλλον. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Γερμανίας, η οποία ναυάγησε στο “Ουκρανικό” και ξέπεσε από τη μέχρι πρότινος ηγεμονική της θέση, παρά το γεγονός ότι παραμένει η μεγαλύτερη και με ειδικό βάρος καπιταλιστική οικονομία στην Ευρώπη. Η αστική τάξη της Γερμανίας άγεται και φέρεται. Παραδόθηκε άνευ όρων στις επιλογές των ΗΠΑ.

Η Ευρώπη μπορεί να μην έχει πλέον ηγεμονεύουσα δύναμη, μπορεί να υπάρχει κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού, ωστόσο δυο είναι τα κυρίαρχα ζητήματα –αντιφατικά ασφαλώς μεταξύ τους: Tο πρώτο αφορά στις γεωπολιτικές εξελίξεις, με την αντιπαράθεση ΗΠΑ – Κίνας να μαίνεται και την Ευρώπη και τους ηγέτες της πολιτικά ανίκανους και ουραγούς των ΗΠΑ. Το δεύτερο αφορά στην αναζήτηση μιας βιομηχανικής πολιτικής, η οποία σε συνδυασμό με την ΚΑΠ θα την καταστήσει ικανή να ανταγωνιστεί αποτελεσματικά την Κίνα.

Στο πολιτικό επίπεδο και με αφορμή τις ευρωεκλογές, είναι αναγκαία μια μαχητική αριστερή αντιπολίτευση στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Είναι το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση του νεοφιλελευθερισμού και την ανακοπή της ανόδου της Ακροδεξιάς. Η ανάπτυξη πρωτοβουλιών από τα κάτω, όπως αυτή για την τραγωδία των Τεμπών, με την Μαρία Καρυστιανού να πρωταγωνιστεί, είναι ο δρόμος για την ανασύνταξη του κινήματος. Προϋπόθεση αποτελεί η ανάκτηση της αξιοπιστίας της Αριστεράς, που χάθηκε εξαιτίας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της απουσίας της άλλης Αριστεράς. Η αξιοπιστία ανακτάται με αποτίμηση της πορείας και των επιλογών όλων των αριστερών δυνάμεων που θα μπορούσαν να συγκροτήσουν ενωτικές πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της κοινωνικής αλλαγής. Κυρίως, όμως, ανακτάται με απαντήσεις στα άμεσα προβλήματα του κόσμου, που ανοίγουν τον δρόμο για ανατροπή και κοινωνική αλλαγή. Με νίκες εδώ και τώρα για τον κόσμο της εργασίας απέναντι στο κεφάλαιο.

Η εκλογή ενός τουλάχιστον ευρωβουλευτή της ενωτικής πρωτοβουλίας ΜέΡΑ25/Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά θα είναι μια τέτοια νίκη. Σε κάθε περίπτωση θα είμαστε εδώ και την επόμενη μέρα».

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet