Την 8η Ιουνίου η Ιταλία ψήφισε τα δημοτικά συμβούλια 3.700 δήμων, μεταξύ των οποίων είναι και το Μπάρι, το Κάλιαρι, το Καμπομπάσο, η Φλωρεντία, η Περούτζια και η Ποτέντσα, ενώ την 9η Ιουνίου οι ιταλοί ψηφοφόροι εξέλεξαν 76 ευρωβουλευτές. Στις αυτοδιοικητικές εκλέχτηκε στον πρώτο γύρο μόνο ο δεξιός δήμαρχος Άλντο Ντε Μπενεντίτις με 52% στο Καμπομπάσο και στο Κάλιαρι ο κεντροαριστερός Μάσιμο Τζέντα με 60%. Σε όλες τις άλλες πρωτεύουσες νομών θα υπάρξει δεύτερος γύρος την 23η και 24η Ιουνίου.  Στις περισσότερες μεγάλες πόλεις φαίνεται να υπερισχύει η κεντροαριστερά (όπως στο Μπέργκαμο και στο Κάλιαρι), καθώς και σε πόλεις που προηγουμένως διοικούνταν από τη δεξιά, όπως η Παβία.

Στις ευρωεκλογές υπήρξε μικρή συμμετοχή και στην Ιταλία, γύρω στο 50%. Πρώτη δύναμη αναδείχθηκαν και πάλι τα Αδέλφια της Ιταλίας (28,8%), με μια ποσοστιαία μονάδα και 700.000 ψήφους λιγότερες από τις βουλευτικές εκλογές.

Ανησυχητικό γεγονός, μεταξύ άλλων, είναι ότι πρώτος εκλεγμένος από την πλευρά της Lega είναι ο ομοφοβικός, ρατσιστής, μισανάπηρος και σεξιστής στρατηγός Ρομπέρτο Βανάτσι, για την υποψηφιότητα του οποίου υπήρξαν πολλές διαφωνίες και εντός του κόμματος. Το κόμμα έχασε περίπου μισή μονάδα, συγκεντρώνοντας το 8,8%, αλλά ο στρατηγός εκλέχτηκε πανηγυρικά.

Παρά ταύτα, ο συνασπισμός της δεξιάς εμφανίζεται σταθερός, γύρω στο 47% και αυτό δεν έχει αλλάξει από το 2019. Όμως, και το Δημοκρατικό Κόμμα έχει αυξήσει τις δυνάμεις του (24% από 19%), καθώς και η Συμμαχία Πρασίνων-Ιταλικής Αριστεράς (6,7). Οι μετακινήσεις των ψηφοφόρων δείχνουν ότι υπάρχει μεγαλύτερη κινητικότητα από τη Forza Italia και τη Lega προς τα Αδέλφια της Ιταλίας, αλλά και από τον λεγόμενο Τρίτο Πόλο, που δεν κατόρθωσε να εκλεγεί στην Ευρωβουλή. Κινητικότητα υπήρξε και από το Κίνημα 5 Αστέρων προς το Δημοκρατικό Κόμμα. Το Κίνημα 5 Αστέρων υπέστη πραγματική πανωλεθρία, χάνοντας 5,5 μονάδες σε σύγκριση με τις βουλευτικές εκλογές, περνώντας από το 15,5% στο 10%. Είναι όμως γεγονός ότι το Κίνημα 5 Αστέρων είναι σαφώς κίνημα του ιταλικού νότου, καθώς το ήμισυ των ψήφων του προέρχεται από τον νότο και από τα νησιά. Είναι ακόμη δυνατό στη Νάπολη (25%), στην Καλτανισέτα (22%), στη Φότζια (24%, όπου εκλέγεται ο Κόντε), ενώ είναι σχεδόν ανύπαρκτο στον βορρά, με 5% στο Μιλάνο και 4% στο Μπέργκαμο.

Το Δημοκρατικό Κόμμα έφθασε στο 24% σε μια εκδήλωση αντίδρασης απέναντι στην υποψηφιότητα της Μελόνι και χάρις στην αριστερή στροφή της Έλι Σλάιν. Η αντίδραση απέναντι στην κυβέρνηση εκφράζεται ως μια γενική τάση σε όλη τη χώρα, μα η δεξιά έχει συνασπιστεί, ενώ οι δημοκρατικές δυνάμεις όχι.

Το άλμα της Συμμαχίας Πράσινων-Ιταλικής Αριστεράς από το 3,6% στο 6,7% οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κινητοποίηση των αντιφασιστών, πολλοί εκ των οποίων δεν ψήφιζαν τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να διασωθεί από την πιθανή καταδίκη σε 24 χρόνια φυλάκισης η αντιφασίστρια Ιλάρια Σάλις, η οποία συνελήφθη το 2023 σε αντιφασιστική διαδήλωση στην Ουγγαρία με την κατηγορία ότι τραυμάτισε 3 νεοναζί.

Η Συμμαχία Πράσινων-Ιταλικής Αριστεράς άντλησε πολλές ψήφους από τους νέους, τις γυναίκες, από την αποχή και από τους απογοητευμένους του Κινήματος 5 Αστέρων.  Οι φοιτητές που σπουδάζουν εκτός του τόπου κατοικίας τους ψήφισαν τη Συμμαχία ως πρώτο κόμμα με 40,35%, με δεύτερο το Δημοκρατικό Κόμμα με 25% και με τα Αδέλφια της Ιταλίας να συγκεντρώνουν το 3,3%, ενώ στους νέους κάτω των 30 η Συμμαχία είναι τρίτο κόμμα  με 16%, κατά μια μονάδα κάτω από το Κίνημα 5 Αστέρων.

Οι μεγάλες πόλεις είναι επίσης αυτές που χαρίζουν αυτό το αποτέλεσμα στη Συμμαχία. Στο Τορίνο φθάνει το 11,7% και στο Μιλάνο το 10,5%.

Το 17,2% των Ιταλών του εξωτερικού δίνει την τρίτη θέση στους Πράσινους και στην Αριστερά και την πρώτη στο Δημοκρατικό Κόμμα  με 30,3%, ενώ το κόμμα της Μελόνι έρχεται δεύτερο με 18%.

Ο ηγέτης της Συμμαχίας Νικόλα Φρατοϊάνι προειδοποιεί ήδη τις ηγεσίες του Δημοκρατικού Κόμματος και του Κινήματος 5 Αστέρων, ότι το κόμμα του είναι ο άξονας μιας πιθανής αλλαγής και ότι, χωρίς αυτό, δεν αρχίζει καν η συζήτηση.

Η εκλεγμένη αντιφασίστρια Ιλάρια Σάλις στέλνει το ακόλουθο μήνυμα από την Ουγγαρία:

«Είμαι πολύ συγκινημένη. Η πρώτη μου σκέψη πηγαίνει σε όλους τους κρατουμένους στην Ιταλία και στο εξωτερικό και στα δικαιώματά τους. Σε οποιονδήποτε μάχεται για την ελευθερία και την ισότητα. Ο αντιφασισμός, εκτός από ανθρώπινη αξία και πολιτική προοπτική, είναι και μια ανθεκτική και αλληλέγγυα κοινότητα Αποδείξαμε ότι η αλληλεγγύη δεν είναι ένα άδειο σύνθημα, αλλά κάτι συγκεκριμένο και χειροπιαστό. Μια δύναμη, που αν την πιστεύουμε και τη θέλουμε, μπορεί πραγματικά να βελτιώσει τον κόσμο. Αυτή τη συλλογική και θαρραλέα δύναμη που εκδηλώθηκε για μένα πρέπει να είμαστε ικανοί να την ενισχύσουμε και να τη διαδώσουμε στην Ιταλία, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο».

Με την πιθανή επανεκλογή της Φον Ντερ Λάιεν ως προέδρου της Κομισιόν, και με την αύξηση των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρωβουλή, η ευχή της Ιλάρια Σάλις γίνεται επιτακτική ανάγκη.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet