508.399 ψήφοι. Ποσοστό 12,79%, κατά τι αυξημένο σε σχέση με τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Περίπου 100.000 ψήφοι λιγότερες, ωστόσο μικρότερη πλέον η διαφορά από το κόμμα του Κασσελάκη, που πήρε 14,92% και 335.000 λιγότερες ψήφους από πέρυσι τον Ιούνη. Η σύγκριση των δυο κομμάτων προφανής, καθώς από καιρό μονομαχούσαν για την πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά. Η όχι κακή επίδοση του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε, ευλόγως, να προκαλέσει κρίση στην πλευρά Κασσελάκη. Αντιθέτως, από την επομένη των ευρωεκλογών ξέσπασε αμφισβήτηση κατά της ηγεσίας και η Χαριλάου Τρικούπη έχει περιέλθει σε δεινή πολιτική κρίση.

Είναι, όμως, αλήθεια ότι ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε βάλει τον πήχη ψηλά: «σε κάθε περίπτωση δεύτερο κόμμα στις ευρωεκλογές, αξιωματική αντιπολίτευση, τότε και μόνον συνεργασία με όμορους χώρους και κυβέρνηση με κορμό το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες βουλευτικές εκλογές». Ο στόχος δεν επιτεύχθηκε, με αποτέλεσμα να σύρει πρώτη τον χορό της αμφισβήτησης η βουλεύτρια Καλαμάτας, Νάντια Γιαννακοπούλου, γνωστή ως στενότατη συνεργάτης του Ανδρέα Λοβέρδου, αλλά και για το διαρκές της φλερτ με τη ΝΔ και τις πολιτικές της, η οποία ζήτησε την άμεση σύγκληση του Πολιτικού Συμβουλίου για τα αρνητικά για το κόμμα αποτελέσματα και, παράλληλα, να εξεταστούν οι ευθύνες της ηγεσίας. Ακολούθησε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, που έθεσε ευθέως ζήτημα ηγεσίας και άμεσης έναρξης των διαδικασιών, προκειμένου να στηθούν κάλπες για την εκλογή προέδρου του ΠΑΣΟΚ, μέσα στο 2024. Ο βουλευτής Αρκαδίας σε σχετική επιστολή του επικρίνει ουσιαστικά τον Νίκο Ανδρουλάκη, καθώς «είναι η τρίτη εκλογική αναμέτρηση υπό τη σημερινή ηγεσία, που τα αστικά κέντρα έχουν την ίδια εικόνα ως προς τα ποσοστά» και ότι «η παρέμβαση των κομμάτων στα αστικά κέντρα γίνεται κυρίως μέσω της κεντρικής πολιτικής εικόνας που εκπέμπεις». Ως «καλοδεχούμενη» υποδέχτηκε την κίνηση Κωνσταντινόπουλου ο Παύλος Γερουλάνος και αμέσως μετά «χτύπησε» ο Νίκος Παπανδρέου –ευρωβουλευτής, πρώτος σε σταυρούς, με άρθρο του στο «protothema.gr», στο οποίο αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα ότι «πολλοί μιλούν για την ανάγκη συνένωσης του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, η ένωση δύο ή και περισσότερων μικρών και μεσαίων κομμάτων της Κεντροαριστεράς από μόνη της ενέχει κινδύνους. Εμπεριέχει την αντίφαση ότι συλλέγοντας προβληματικούς πολιτικούς οργανισμούς θα χτίσουμε ένα υγιές και ενιαίο κόμμα. Όμως, δύο λάθη δεν αθροίζουν σε ένα σωστό. Φοβούμαι ότι η πολυδιαφημιζόμενη ένωση κομμάτων είναι το άθροισμα επιμέρους προσωπικών στρατηγικών. Και ως τέτοια θα είναι αλυσιτελής και μελλοθάνατη, αν δεν προηγηθεί σοβαρός διάλογος με βάση κοινές αξίες και σοβαρό πολιτικό όραμα. Πολιτικές συμφωνίες γίνονται με βάση συγκεκριμένους στόχους, όχι ως διαχείριση αμοιβαίας εκλογικής αποτυχίας (…) Είναι η τρίτη συνεχής εκλογή, όπου το ΠΑΣΟΚ έμεινε στάσιμο σε πολύ χαμηλά διψήφια ποσοστά και δυστυχώς καθηλώθηκε. Παραδοσιακοί ψηφοφόροι μας επέλεξαν να μην μας εμπιστευθούν, για την πρωτοβουλία στην προοδευτική αντιπολίτευση, πόσο μάλλον για τη διακυβέρνηση. Αντ’ αυτού προτίμησαν οτιδήποτε άλλο. Ήταν μια ιστορική ευκαιρία που δυστυχώς παρήλθε ανεπιστρεπτί».

Κάποιοι ευλόγως διερωτώνται για τη στάση του Γιώργου Παπανδρέου και ειδικά για όσα γράφει ο αδελφός του περί «συνένωσης», με δεδομένη και τη σχέση του με τον Α. Τσίπρα. Πώς, όμως, εξηγείται η οργίλη στάση του Ν. Παπανδρέου; Σύμφωνα με πληροφορίες, υπήρξαν διαξιφισμοί ανάμεσα σε αυτόν και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, καθώς ο τελευταίος τοποθέτησε τον επίσης εκλεγέντα ευρωβουλευτή στη δεύτερη θέση, Γιάννη Μανιάτη, ως επικεφαλής των ευρωβουλευτών του κόμματος –στην τρίτη θέση εξελέγη ο Σάκης Αρναούτογλου. Όμως, καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν ότι ο Ν. Παπανδρέου και πολλοί άλλοι υποψήφιοι ευρωβουλευτές και στελέχη του κόμματος έχουν εξοργιστεί από τη φανερή επιδίωξη του Νίκου Ανδρουλάκη να «εκλέξει» τον στενό του φίλο, συνεργάτη και γραμματέα της Κ.Ε. Ανδρέα Σπυρόπουλο, καθώς και τον Θοδωρή Ζαγοράκη –κατέλαβαν, όμως, την 7η και την 6η θέση αντίστοιχα. «Οι σταυροί τους αντιστοιχούν σε περίπου 10% του συνόλου των ψήφων του ευρωψηφοδελτίου. Άρα, αυτή είναι τελικά η απήχηση του Ανδρουλάκη. Η δουλειά του δεν είναι να κάνει ψήφους στους κολλητούς του. Είναι ανασφαλής και ματαιόδοξος. Δεν κάνει για αρχηγός», είναι το πικρόχολο σχόλιο άσπονδων φίλων του προέδρου.

Πάντως, για την επόμενη εβδομάδα έχει δρομολογηθεί η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου και έπεται η συνεδρίαση της Κ.Ε. Είναι φανερό ότι έχουν ανοίξει οι ασκοί του Αιόλου και είναι άδηλη η τύχη της ηγεσίας, αλλά και του κόμματος εν μέσω, αφενός, των κεντρόφυγων τάσεων προς τα δεξιά και τα αριστερά και, αφετέρου, των ασφυκτικών συνθηκών που έχουν δημιουργηθεί από τα σενάρια για την «ανασύνθεση της ευρύτερης Κεντροαριστεράς», η οποία επιδιώκεται φανερά και παρασκηνιακά. Ο Χάρης Καστανίδης, μάλιστα, σε συνέντευξή του, δήλωσε ότι η ανασύνθεση αυτή θα πραγματοποιηθεί είτε το θέλουν οι ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και του ΠΑΣΟΚ, είτε όχι. Αποκάλυψε, επίσης, ότι οι συζητήσεις έχουν ξεκινήσει προ πολλού και προσδιόρισε τη διαδικασία τόσο του διαλόγου, όσο και της συγκρότησης των οργάνων του σχήματος που θα προκύψει.

Ως πιθανοί διεκδικητές της ηγεσίας φέρονται προς το παρόν ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, ο Νίκος Παπανδρέου, ο Παύλος Γερουλάνος, ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, ο Παύλος Χρηστίδης, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης και η Μιλένα Αποστολάκη.

Κύκλοι, ωστόσο, της Χαριλάου Τρικούπη βεβαιώνουν ότι μπορεί να εκδηλώθηκε αυτό το κύμα αμφισβήτησης, αλλά ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. «Πέρα από το ότι έχει ράμματα για τη γούνα πολλών, είναι γνωστός για τη δεινότητά του, τουλάχιστον ως άριστος τακτικιστής, ειδικά στο εσωκομματικό πεδίο. Ξέρει να περιμένει και θα εξουδετερώσει τη συνωμοσία που εδώ και καιρό εξυφαίνεται εναντίον του».

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet