«Η κυρία του προέδρου»

 

 

 

«Μνήμη» (Memory) του Μισέλ Φράνκο: Η Σίλβια διάγει μια τακτοποιημένη ζωή με την έφηβη κόρη της, σε ένα διαμέρισμα με πολλές κλειδαριές. Μόλις έκλεισε 13 χρόνια χωρίς αλκοόλ. Σε ένα σχολικό ριγιούνιον συναντά τον Σαλ, ο οποίος το ίδιο βράδυ την ακολουθεί πίσω στο σπίτι της. Η τυχαία τους συνάντηση ξυπνά επίπονες μνήμες του παρελθόντος, στιγμές που για τον έναν φεύγουν και επανέρχονται σαν διαλείψεις και για τον άλλον καλύπτονται από το νεφελώδες πέπλο της αμφιβολίας.

«Η κυρία του προέδρου» (Bernadette) της Λιά Ντομενάκ: Όταν έφτασε στο μέγαρο των Ιλισίων ως η κυρία του προέδρου της γαλλικής δημοκρατίας, η Μπερναντέτ Σιράκ περίμενε να πάρει απλώς τη θέση που της άξιζε: αυτή της γυναίκας που πάντα κινείται στη σκιά του συζύγου της για να μπορέσει εκείνος να εκτελέσει τα καθήκοντά του με επιτυχία και συνέπεια. Όταν όμως η Μπερναντέτ συνειδητοποιεί ότι όλοι την βλέπουν ως παλαιομοδίτικη και ξεπερασμένη, αποφασίζει να πάρει την εκδίκησή της μεθοδεύοντας διάφορες αλλαγές που θα της εξασφάλιζαν τη δική της θέση και φωνή στα πράγματα. Αυτή η ανυπακοή της θα φέρει τα πάνω-κάτω.

«Ο εξορκισμός» (The exorcism) του Τζόσουα Τζον Μίλερ: Ο Άντονι Μίλερ, ένας ταλαιπωρημένος ηθοποιός, αρχίζει να καταρρέει στη διάρκεια γυρισμάτων μιας ταινίας υπερφυσικού τρόμου. Η αποξενωμένη κόρη του, Λι, αναρωτιέται αν ξανακυλάει στους παλιούς εθισμούς του ή αν συμβαίνει κάτι πιο απειλητικό…

«Οι μηχανόβιοι» (The bikeriders) του Τζεφ Νίκολς: Δεκαετία του 1960. Μετά από μια τυχαία συνάντηση σε ένα μπαρ, η πεισματάρα Κάθι έλκεται αναπόφευκτα από τον Μπένι, το νεότερο μέλος μιας λέσχης μοτοσικλετιστών στις κεντροδυτικές πολιτείες της Αμερικής, που ακούει στο όνομα Βάνδαλοι και έχει ως αρχηγό τον Τζόνι. Όπως συμβαίνει και στην υπόλοιπη χώρα, η λέσχη μεταμορφώνεται από έναν τόπο συγκέντρωσης περιθωριακών τύπων σε μια επικίνδυνη και βίαιη συμμορία του υποκόσμου, αναγκάζοντας τον Μπένι να επιλέξει ανάμεσα στην Κάθι και την αφοσίωση του στη λέσχη.

«Ο ηδονοβλεψίας» (Peeping Tom) του Μάικλ Πάουελ: Όταν ήταν μικρός, ο Μαρκ Λιούις ήταν το πειραματόζωο του πατέρα του σε πειράματα για την επίδραση του φόβου στο νευρικό σύστημα. Τώρα έχει μεγαλώσει, είναι ορφανός, εργάζεται σε φωτογραφείο, και ασχολείται ερασιτεχνικά με τη δημιουργία ταινιών. Η κύρια ασχολία του είναι να φωτογραφίζει νεαρές κοπέλες, αλλά το χόμπι του είναι να τις σκοτώνει με όπλο την ίδια την κάμερα.

 

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet