Όσο η βία κατά των γυναικών γίνεται πιο ορατή, τόσο το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών πλήττεται και επομένως αναζητούνται λύσεις… πολιτικής επιβίωσης. Η κοινωνία, όμως, δεν έχει την παιδεία (από που να την πάρει άλλωστε;) ως προς τα αίτια της ενδοοικογενειακής βίας, ούτε έχει μάθει να αντιδρά όταν είναι αυτήκοος ή αυτόπτης μάρτυρας και να βρίσκεται στο πλευρό των θυμάτων (πού να το μάθει άλλωστε;). Νιώθει μονάχα να αυξάνεται ένα αίσθημα ανασφάλειας ότι ο φόβος της βίας και του εγκλήματος βρίσκεται κοντά και αυτός είναι ένας παράγοντας κινητικότητας της ψήφου. Πριν τις εκλογές, η ΝΔ είχε να αντιμετωπίσει γυναικοκτονίες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν υπήρχε κρατικός μηχανισμός αντιμετώπισης της ενδοοικογενειακής βίας και προστασίας των θυμάτων. Η δολοφονία της Κυριακής Γρίβα έξω από το ΑΤ Αγίων Αναργύρων,  η δολοφονία της Ενκελέιντα στο Μενίδι που είχε ξεφύγει από τον κακοποιητή της, η δολοφονία της Γεωργίας Πούτου στη Σαλαμίνα που είχε το κουμπί πανικού.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση βλέπουν τους δράστες και όχι τα θύματα, στοχεύουν στην ικανοποίηση του αισθήματος ασφάλειας του κοινωνικού συνόλου και όχι των ατόμων που το έχουν πρώτιστα ανάγκη: η προφυλάκιση είναι ο κανόνας, οι ποινές για τους δράστες θα εκτίονται χωρίς αναστολή, η προφυλάκιση θα αφορά και πλημμελήματα, η κράτηση στα αυτόφωρα παρατείνεται στις πέντε μέρες, κ.λπ. Η φυλακή εις τον κύβο, με τα θύματα αόρατα. Χωρίς να υπάρχει πραγματική προστασία των θυμάτων ή μέριμνα για το πώς θα συνεχίσουν τη ζωή τους: στέγη, εργασία, ψυχολογική στήριξη, σταθερό και ασφαλές περιβάλλον. Χωρίς να υπάρχει καμία πρόβλεψη για την πρόληψη και αντιμετώπιση της έμφυλης βίας στα σχολεία και τις γειτονιές. Μόνο να εμφανίζονται νούμερα κρατουμένων βίαιων δραστών. Μπορεί τα θύματα να μην νιώσουν έτσι ασφάλεια, αλλά θα νιώσουν οι ψηφοφόροι, που είναι και πιο πολλοί. Και ας ενεργοποιούνται είκοσι κουμπιά πανικού την ημέρα. Η Σοφία Πολυζωγοπούλου είναι ίσως η μόνη που επειδή ήξερε το σύστημα από μέσα μπόρεσε να το σπάσει. Μπόρεσε να γλιτώσει από τον κακοποιητή της, χωρίς να ξεριζωθεί από το σπίτι της, χωρίς να υποχρεωθεί να υποστεί την απαξιωτική συμπεριφορά σε κάποιο αστυνομικό τμήμα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα πρόσβαση σε ιατρική βοήθεια αλλά και πραγματογνωμοσύνη για τα τραύματά της, εξασφαλίζοντας φρούρηση έξω από το σπίτι της. Η κ. Πολυζωγοπούλου έσπασε το σύστημα και σώθηκε, διασώζοντας την αξιοπρέπειά της, παίρνοντας τη ζωή της στα χέρια της, χωρίς να περάσει από τα βασανιστήρια του συστήματος. Ίσως είναι και η μόνη που το κατάφερε. Με τις υπόλοιπες τι γίνεται;

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet