Farmers' protest, Kerdylia, Serres on January 23, 2016. / ?????? ??????? ???? ??????? ????????, ?????? ???? 23 ?????????? 2016.

Ενώ συνεχίζονται και κλιμακώνονται οι κινητοποιήσεις των αγροτών ενάντια σε φορολογικό και ασφαλιστικό, ο Σταύρος Αραχωβίτης αναλύει τα αιτήματα του αγροτικού χώρου και εξηγεί τους στόχους της κυβέρνησης ως προς τα νομοσχέδια που ετοιμάζει. Την περασμένη Πέμπτη, οι αγρότες αρνήθηκαν το διάλογο με τον πρωθυπουργό, απαιτώντας αυτός να γίνει από μηδενική βάση και αφού αποσυρθεί η πρόταση της κυβέρνησης. Τα εγκαινια της AGROTICA στο Βελίδειο Συνεδριακό Κέντρο ακυρώθηκαν, με τον αρμόδιο υπουργό Β. Αποστόλου να δηλώνει σχετικά: «Η ματαίωση των εγκαινίων της AGROTICA και τα επεισόδια που έγιναν στο χώρο έξω από το Βελίδειο Συνεδριακό Κέντρο, ήταν η κορωνίδα της προσπάθειας των ακροδεξιών κύκλων να εμποδίσουν το διάλογο των αγροτών με την κυβέρνηση».  

Τη συνέντευξη πήρε ο Παύλος Κλαυδιανός

 

Πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στο μέτωπο με τους αγρότες; Κυοφορούνται νέα δεδομένα;

Συζητούνται διάφορες εκδοχές επί της βασικής ιδέας της κυβερνητικής πρότασης που είναι η σύνδεση του εισοδήματος των αγροτών και των ασφαλιστικών τους εισφορών. Ξεκινάμε από το δεδομένο ότι οι αγρότες έχουν δυο βασικές ιδιαιτερότητες που τους διαφοροποιούν από βιοτέχνες, επαγγελματίες, μισθωτούς. Πρώτον, για εισόδημα καθαρό 10.000 ευρώ ο αγρότης, αντίθετα από έναν ελεύθερο επαγγελματία, πρέπει να επανεπενδύσει μέρος του για να επαναλάβει την καλλιέργεια, να έχει παραγωγή. Να αγοράσει λιπάσματα, σπόρους και άλλα εφόδια. Το δεύτερο, είναι ότι και μετά τη συνταξιοδότησή του ο αγρότης δεν κάνει παύση της δραστηριότητας, συνεχίζει να καλλιεργεί τα χωράφια του. Αυτή την ιδιαιτερότητα η κυβέρνηση την καταλαβαίνει γι’ αυτό και από την πρώτη εκδοχή του νομοσχεδίου προβλέπεται ο υπολογισμός του ασφάλιστρου να είναι στο 80% του εισοδήματος και όχι στο 100% που ισχύει για τους υπόλοιπους.

 

Καθοριστικό το ραντεβού με τον πρωθυπουργό

 

Φθάνουν αυτά στα μπλόκα; Ποιο είναι το κλίμα εκεί;

Υπάρχουν δύο σαφείς διαχωριστικές γραμμές. Η μια, η σκληρή που είναι μειοψηφία, αν και αυτή προβάλλεται στα ΜΜΕ. Η άλλη, η πιο ψύχραιμη, που είναι και η μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών, η οποία εντοπίζει και εστιάζει σε δυο – τρία σημεία και πάνω σ’ αυτά  ζητούν βελτιώσεις και σ’ αυτά να συζητήσουν με τον πρωθυπουργό. Τα τρία βασικά σημεία που θέτουν είναι: Πρώτον, το χαμηλότερο ασφάλιστρο να είναι ακόμη χαμηλότερο από το 80% του εισοδήματος αναφοράς γιατί ο αγροτικός χώρος έχει μια ακόμη ιδιαιτερότητα. Συγκεκριμένα, μέσα στη μια γεωργική εκμετάλλευση, άρα με το ένα εισόδημα, πληρώνονται εισφορές και για τον αρχηγό της γεωργικής εκμετάλλευσης και για την ή τον σύζυγο ή τα παιδιά. Άρα, πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος το ποσοστό να είναι μικρότερο, διότι η ίδια πηγή τα πληρώνει όλα. Το δεύτερο, που θέτουν οι αγρότες είναι το 20%, υποστηρίζοντας ότι είναι υψηλό, διότι, όπως είπαμε προηγουμένως, υπεισέρχεται το ζήτημα της επανεπένδυσης. Άρα, πρέπει να μειωθεί, το ασφάλιστρο. Βέβαια, αυτό θα οδηγήσει σε μικρότερη σύνταξη. Και είναι κάτι το οποίο συζητούν καθώς συνεχίζουν να καλλιεργούν συμπληρωματικά. Το τρίτο, είναι η διατήρηση της αυτονομίας του ΟΓΑ. Για τους αγρότες ο ΟΓΑ είναι η σημαία τους, τους διαφοροποιεί ως επάγγελμα, τους δίνει ταυτότητα. Έτσι, τουλάχιστον, το θεωρούν.

 

Πώς τα αντιμετωπίζει αυτά η κυβέρνηση;

Τα γνωρίζει αυτά όπως και τις απόψεις των αγροτών, τις συζητάει, ψάχνει να βρει λύσεις, αλλά καθοριστικό θα είναι το ραντεβού με τον πρωθυπουργό. Για να πάρει τις αποφάσεις του θέλει να πάρει απαντήσεις σ’ αυτά από τους ίδιους. Δηλαδή αν μειωθεί το ασφάλιστρο δέχονται και χαμηλότερη σύνταξη; Βασική φιλοσοφία του νομοσχεδίου είναι ότι δεν μπορεί να είναι οι αγρότες το παραπαίδι, με χαμηλότερη σύνταξη από τους άλλους. Η σύνδεση με το εισόδημα είναι αριστερό και δίκαιο ως αντίληψη, το τονίζουν και οι επαγγελματίες οι οποίοι πλήρωναν με βάση τα χρόνια στο επάγγελμα ανεξάρτητα από τον τζίρο τους, το εισόδημά τους.

 

Από τις προτάσεις των θεσμών προκύπτει ότι δεν κατανοούν τη διαστρωμάτωση της ελληνικής γεωργίας.

Ισχύει αυτό. Στην Ελλάδα έχουμε ταχύτητες αγροτών. Υπάρχει πολύ-τεμαχισμένος κλήρος και είναι πολύ χαμηλός ο μέσος κλήρος. Κάθε αγρότης έχει, κατά μέσο όρο, 9 αγροτεμάχια και το μέσο μέγεθος είναι τα 45 στρέμματα. Πολλοί αγρότες έχουν πάρα πολύ μικρά αγροτεμάχια, με μικρότερη έκταση και άλλοι που έχουν λιγότερο αριθμό με μεγαλύτερη έκταση, σχεδόν τσιφλίκια. Άρα, έχουμε κατηγορίες αγροτών. Τον μικρό-αγρότη, που δεν ζει μόνο με το αγροτικό εισόδημα, αλλά χρειάζεται να κάνει και μια άλλη δουλειά, τους κατ’ επάγγελμα αγρότες και τους έτερο-απασχολούμενους στη γεωργία. Αλλά και στους αποκλειστικά αγρότες έχουμε τον μικρό-μεσαίο αγρότη, ο οποίος βγαίνει δεν βγαίνει ως καλλιεργητής και έχουμε τον μεσαίο-μεγάλο αγρότη (τσιφλικά). Άρα μιλάμε για τρεις συν μία κατηγορίες. Δεν είναι όλα τα πόδια ίδια να μπουν σε ένα παπούτσι. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα. Εμάς μας ενδιαφέρει να προστατεύσουμε τον μικρομεσαίο αγρότη και τον αγρότη της πρώτης κατηγορίας, για να μείνουν στην παραγωγή, να παράγουν, να μείνουν στην ύπαιθρο κάτι πολύ σημαντικό. Και φυσικά, όπως λένε όλοι, να έχουμε ανάπτυξη μέσω της γεωργίας. Άρα αυτό τον αγρότη, χωρίς να λέμε ότι δεν θέλουμε τους άλλους, είναι ο στόχος της πολιτικής μας να προασπίσουμε.

 

Σχέδιό μας η πληθυσμιακή ανανέωση

 

Είδαμε στα μπλόκα πολλούς νέους αγρότες αυτή τη φορά. Πολύ ενδιαφέρον στοιχείο. Πώς το φροντίζουμε, το κάνουμε πιο σημαντικό;

Δυστυχώς, για τους αγρότες ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση ΑΝΕΛ – Οικολόγων – ΣΥΡΙΖΑ ήλθε στην κυβέρνηση ένα χρόνο αργότερα. Το καλοκαίρι του 2014 αποφασίστηκε το μοντέλο όπου θα μοιραστούν οι άμεσες ενισχύσεις στους αγρότες από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η τελευταία νομοθέτησή τους ήταν 22 Γενάρη 2015! Εμείς διαφωνούσαμε απολύτως, διότι επέλεγαν ένα σύστημα άδικο και γραφειοκρατικό, όπως είπαν και ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Αυτό, δυστυχώς για τους αγρότες, δεν αλλάζει, τουλάχιστον έως τη δεύτερη αξιολόγηση που θα γίνει του χρόνου. Πρέπει να ξαναμοιραστούν οι επιδοτήσεις σε όφελος των νέων αγροτών που μπαίνουν για πρώτη φορά στην παραγωγή. Αντίθετα, το παλιό μοντέλο καλύπτει τους παλιούς, που έπαιρναν υψηλές επιδοτήσεις, ενώ τους νέους τους βάζει σε μια σταδιακότητα, να παίρνουν κάτι.

 

Οι νέοι δεν μπορούν να μείνουν στην ύπαιθρο χωρίς όραμα, χωρίς μια πολιτική προσέλκυσης.

Σίγουρα. Το σχέδιό μας είναι η πληθυσμιακή ανανέωση του αγροτικού χώρου. Οι νέοι είναι πιο δραστήριοι και κυρίως πιο δεκτικοί σε νέες ιδέες και αλλαγές. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι βασικά να ενισχύσουμε το εισόδημα, το προϊόν, δεν θέλουμε ο αγρότης, ειδικά ο νέος, να μπει στην παλιά νοοτροπία «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά», να ζει, δηλαδή, από τις επιδοτήσεις. Θέλουμε να μπορεί να ζει από τα χέρια του. Άρα πρέπει να ενισχυθεί το εισόδημά του. Ένας τρόπος, εκτός πολλών άλλων, είναι η αξιοποίηση των εμπορικών ακόλουθων στο εξωτερικό όπου θα πρέπει να παρακολουθούν την αγορά της χώρας όπου υπηρετούν και να ενημερώνουν κάθε ενδιαφερόμενο παραγωγό, συνεταιρισμό ή μικρό τυποποιητή, να παρακάμπτονται οι μεσάζοντες. Δεν είναι δυνατό να έχουμε τα καλύτερα αγροτικά προϊόντα, να έχουμε άριστες εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες και να μην είμαστε, εντέλει, ανταγωνιστικοί. Το κόστος είναι μόνο ένας παράγοντας. Εμείς ως αριστερά δεν πρέπει να μπούμε σ’ αυτή τη λογική, πάντα θα υπάρχει κάποιος άλλος με υψηλότερη ανταγωνιστικότητα. Στην ποιότητα, όμως, το ζήτημα τίθεται αλλιώς, ευνοεί την ελληνική γεωργία.

 

Οι επιδοτήσεις ανήκουν στον αγρότη

 

Αλήθεια, ήταν αναμενόμενο, σ’ αυτή τη συγκυρία να προτείνει ο κ. Μητσοτάκης να κατάσχονται οι επιδοτήσεις και να πληρώνονται οι εισφορές;

Μάλλον, έγινε μέσα στον πανικό του να πει κάτι, μια πρόταση, διότι δεν είχε στην πραγματικότητα νέες προτάσεις. Ήταν εντελώς άστοχο, ίσως δείχνει και αντίληψη. Σε κάθε περίπτωση οι επιδοτήσεις ανήκουν στον αγρότη. Όπου υπάρχει δικαστική απόφαση ή οφειλή αυτά μπλοκάρονται στον λογαριασμό αλλά μετά την κατάθεση ακέραιας  της επιδότησης. Επιπλέον, ετοιμάζεται να νομοθετηθεί ότι ο λογαριασμός στον οποίο κατατίθενται οι επιδοτήσεις έως 5.000 δεν θα μπορεί να μπλοκαρισθεί ακόμη και αν υπάρχει δικαστική απόφαση.

 

Το αναπτυξιακό πρόγραμμα για τη γεωργία

Από τη διαστρωμάτωση, που ανέλυσες, προκύπτει και η οξύτητα του αυξημένου κόστους παραγωγής. Πώς αντιμετωπίζεται αυτό;

Είναι γεγονός ότι οι εισροές, λιπάσματα και φυτοφάρμακα, είναι σημαντικό μέρος τους κόστους παραγωγής. Οι τιμές τους στην Ελλάδα είναι υψηλότερες, συχνά, από αυτές άλλων χωρών της Ευρώπης, ειδικά του Νότου. Πρέπει να παρθούν πρωτοβουλίες εδώ, και είναι στις σκέψεις της κυβέρνησης και του υπουργείου, έτσι που να υπάρχει ένα τρόπος υπολογισμού των τιμών, κάτι ανάλογο με τα ανθρώπινα φάρμακα. Όμως, κόστος δεν είναι μόνο οι εισροές. Είναι, σε μεγάλο βαθμό, η ενέργεια και η εργασία. Όσον αφορά την ενέργεια θα πρέπει να εκμεταλλευθούμε το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης που ξεκινάει τώρα με πόρους 6 δισ. ευρώ, οι οποίοι μαζί με την ίδια συμμετοχή υπερβαίνουν τα 7 δισ. για να βοηθήσουμε να εφαρμοσθούν οι πρακτικές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως η ηλιακή, για να μειώσουμε το κόστος ενέργειας στο χωράφι. Να επιδοτηθεί κατά κάποιο τρόπο γι’ αυτό το έργο, πχ, ένα φωτοβολταϊκό για τις ανάγκες μιας γεώτρησης. Και οι συνεταιρισμοί μπορούν να βοηθήσουν στις εισροές αποφασιστικά, δηλαδή να παίξουν τον θεσμικό τους ρόλο. Όσο για το κόστος εργασίας μια τροπολογία που έρχεται σε λίγες μέρες στη βουλή λύνει το πρόβλημα με τους εργάτες γης, τους παράνομα διαμένοντες. Όλοι γνωρίζουμε τις περιπτώσεις Άρτας, Μανωλάδας και αλλού, στη συλλογή ελιάς, πορτοκαλιών και όλων σχεδόν των αγροτικών προϊόντων. Ως τώρα είναι για τον αγρότη ένα κόστος που δεν μπορεί να το εμφανίσει. Άρα, είναι φορολογικό κόστος και απώλεια εσόδων για τα Ταμεία. Βρίσκεται, επιτέλους, λύση, αν και έχει τεθεί από το 1994. Έτσι οι εργάτες θα έχουν το εργόσημό τους, ο αγρότης να μπορεί να εμφανίσει το κόστος παραγωγής του και τα ταμεία να εισπράττουν έσοδα. Υπάρχουν αντίστοιχα μοντέλα σε άλλες χώρες, μερικά μάλιστα εμπλέκουν και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

 

Επίκειται, λοιπόν, το αναπτυξιακό πρόγραμμα για τη γεωργία. Δεν καθυστέρησε η κυβέρνηση;

Οι λόγοι της όποιας καθυστέρησης  ήταν δύο. Ο ένας, οφείλεται στο ότι είναι η πρώτη χρονιά εφαρμογής της νέας ΚΑΠ, άρα το πρόγραμμα έπρεπε να περάσει μια επεξεργασία για να μπορέσει να είναι εφαρμόσιμο. Ο δεύτερος είναι καθαρά πολιτικός ότι σ’ αυτή τη διαδικασία έτσι όπως μας το είχαν παραδώσει δεν ήταν σύμφωνο με την ιδεολογία μας, δεν βοηθούμε αυτόν τον αγρότη που θέλουμε. Όλο, λοιπόν, αυτό το διάστημα η εργασία που έγινε από το υπουργείο είναι να κατευθύνουμε τη βοήθεια προς τον μικρομεσαίο αγρότη. Είμαστε στην τελική φάση, σε λίγους μήνες θα βγουν και οι πρώτες προκηρύξεις. Αυτό βοηθάει τους νέους αγρότες και τους μικρομεσαίους για να επενδύσουν στη μείωση του κόστους παραγωγής. Το προηγούμενο πρόγραμμα που τελείωσε τέλος του 2015, δεν συνεισέφερε ουσιαστικά. Αν συγκρίνεις την ελληνική γεωργία το 2007, που ξεκίνησε, με το 2015 υπάρχει μια τεράστια αποεπένδυση, μείωση του αγροτικού πληθυσμού, μείωση του αγροτικού εισοδήματος. Ήταν μεν επένδυση στην παραγωγή, αλλά δημιούργησε ντουβάρια και έφερε μεγάλα τρακτέρ και εισαγωγή μηχανημάτων με τα οποία, στην πραγματικότητα επέστρεφαν τα χρήματα στο εξωτερικό και στην Ελλάδα έμεινε εγκατεστημένο κεφάλαιο μικρής απόδοσης.

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet