babis

Δεν μας φτάνουν οι καθημερινές επιθέσεις που δεχόμαστε απ τα γνωστά κανάλια της διαπλοκής (αναμενόμενο ίσως εν όψει τηλεοπτικών αδειών...), αλλά θα πρέπει κι ως μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να ανεχόμαστε και επιθέσεις «εκ των έσω» και μάλιστα από μέσα που θεωρούμε φιλικά προς το χώρο μας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ανώνυμος αρθρογράφος της «Εποχής», ο οποίος υπογράφει τις επιθέσεις του (γιατί περί καθαρών επιθέσεων πρόκειται κι όχι «κριτικής»)  στον ΣΥΡΙΖΑ ως «δικηγόρος του διαβόλου».

Το πλέον ενοχλητικό για μένα προσωπικά είναι ότι κύριος αυτός (σύντροφο δε τον θεωρώ) μιλάει εκ μέρους της ίδιας της Αριστεράς! Προφανώς γι' αυτόν ο κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ το Σεπτέμβρη, αλλά και όσοι (ανάμεσα τους κι εγώ) κάναμε το μέγα αμάρτημα να βγάζουμε  στα συνέδρια  κατά πλειοψηφία πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα είμαστε κάτι σαν μάζα αμόρφωτων κάφρων. Ίσως ο κύριος αυτός να φαντασιώνεται ακόμα ότι εμείς έχουμε καρφιτσωμένη καμιά φωτογραφία του στον τοίχο και την προσκυνάμε νυχθημερόν σαν τους ιθαγενείς.

Το κόμμα

Λυπάμαι που τον απογοητεύω, αλλά νομίζω πως ο κύριος λόγος που ο Τσίπρας εκλέγεται κατά πλειοψηφία ξανά και ξανά (διότι εκλέγεται δεν είναι φυτευτός, τι να κάνουμε) είναι πως πολύ απλά είναι ο πρώτος αριστερός ηγέτης που θέλησε (δεν ξέρουμε ακόμα αν θα καταφέρει να το πετύχει εξ ολοκλήρου)  να ξεφύγει η Αριστερά απ' την αυτάρεσκα αυτιστική μιζέρια της, την κουλτούρα της διαμαρτυρίας και της γκρίνιας χωρίς προτάσεις.

Δυστυχώς, όπως φάνηκε και το περασμένο καλοκαίρι με τη συμφωνία του Ιουλίου, πολλοί δεν μπορούν να ξεφύγουν εύκολα απ' αυτή τη κουλτούρα. Κι αυτό επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ στα τρία χρόνια που ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση δεν κατάφερε να γίνει ένα «κόμμα των μελών», αλλά παρέμεινε ένα «κόμμα των στελεχών και των μηχανισμών». Και δεν αναφέρομαι μόνο στις γνωστές «συνιστώσες», αλλά και σε όλους αυτούς που απ' το «μετερίζι» του ο καθένας έκαναν ό,τι μπορούσαν ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει μια κλειστή, ελεγχόμενη απ τις παρέες τους, σέχτα, επιδιδόμενοι σε τασικούς ανταγωνισμούς χωρίς όρια, αντί της συγκρότησης ενός ισχυρού λαϊκού μετώπου, ώστε ο ελληνικός λαός να προετοιμαστεί για την επερχόμενη σύγκρουση με τις ευρωπαϊκές και εγχώριες  νεοφιλελεύθερες δυνάμεις. Την ίδια στιγμή βέβαια, οι ίδιοι άνθρωποι που αντιμετώπιζαν την Αριστερά με λογικές γκρουπούσκουλου, υμνολογούσαν ένα ανύπαρκτο (υπ' εύθυνη τους)  «κίνημα» και διακήρυτταν με στόμφο πως  μόλις εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη κιόλας μέρα «θα τα σαρώσει όλα». Πανηγύριζαν την νίκη ενώ προετοίμαζαν την ήττα με απλά λόγια, η οποία ήττα ήρθε σχεδόν «φυσιολογικά» θα λέγε κανείς εφόσον ποτέ δε έγινε κατορθωτό να  στηθεί μέσα σε αυτό το κόμμα-Βαβέλ μια σοβαρή κουβέντα για το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε αν οι δανειστές δεν υποχωρούσαν, παρά μόνο υιοθετήθηκαν άκριτα και πρόχειρα όλοι οι λαϊκισμοί των «πλατειών» του ‘11 (οι Γερμανοί μπλοφάρουν με το ευρώ, μπορούμε να αρνηθούμε μονομερώς το χρέος κτλ).

Στο όνομα της καθαρότητας

Κι όταν ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός της χώρας πλέον, και όχι σαν πρόεδρος των τάσεων του ΣΥΡΙΖΑ, βρέθηκε με τη πλάτη στο τοίχο τον περασμένο Ιούλιο, οι «υπερεπαναστάτες καθαρόαιμοι αριστεροί» (οι υπόλοιποι είμαστε «δεξιοί» ιθαγενείς προσκυνητές του Τσίπρα, είπαμε)  αφού οι αυταπάτες που καλλιέργησαν (με την ανοχή και της ηγεσίας) δε τους βγήκαν του ζήτησαν ούτε λίγο, ούτε πολύ να τινάξει τη χώρα στον αέρα για να μη χάσει η Αριστερά (δηλαδή αυτοί…) το «ηθικό της πλεονέκτημα» (το όποιο οι ίδιοι βέβαια είχαν τσαλαπατήσει μέσα στο ίδιο τους το κόμμα με την αντισυντροφική συμπεριφορά τους ουκ ολίγες φορές). Γι' αυτόυς έγραψε ποτέ κάτι ο «δικηγόρος» ή έχει κάποια εμμονή με την (εκλεγμένη δημοκρατικά, το τονίζω) ηγεσία;

Θεωρώ πως ο κύριος που υπογράφει ως «δικηγόρος του διαβόλου» ανήκει σ' αυτήν ακριβώς την κατηγορία (των «καθαρόαιμων») και σαν τέτοιον τον καλώ να υπογράφει τουλάχιστον με το πραγματικό του όνομα, όπως κάνω κι εγώ ώστε να ξέρουμε ακριβώς με ποιον έχουμε να κάνουμε. Αν αρνηθεί τότε κι εγώ (κι όχι μόνο εγώ..) θα έχω κάθε λόγο να πιστεύω πως πλέον εγγίζει τα όρια της προβοκάτσιας στο όνομα της «καθαρότητας».

Ούτως ή άλλως από «επαναστάτες των άρθρων και των αναλύσεων» χορτάσαμε στην Αριστερά. Πράξεις χρειαζόμαστε και άμεσα.

 

Βασίλης Φαναράκης, άνεργος, μέλος Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ Λάρισας  

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet