xidakis3

Στις 17-18 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες με θέμα και την προσφυγική κρίση. Σε αυτή θα παραστεί και ο τούρκος πρωθυπουργός κ. Νταβούτογλου, ενώ ενδέχεται να τεθεί ζήτημα συρρίκνωσης της ζώνης Σένγκεν. Συζητάμε με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών για θέματα ευρωπαϊκών υποθέσεων για τη στάση της Ευρώπης απέναντι στις προσφυγικές ροές.

τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Μόλις επιστρέψατε από ταξίδι σε Αυστρία, Σλοβακία και Ουγγαρία, τρεις χώρες που έχουν επιλέξει να υψώσουν τείχη απέναντι στους πρόσφυγες. Τι εικόνα αποκομίζετε από τα ταξίδια στην Ευρώπη;

Το προσφυγικό έχει πυροδοτήσει μια ανθρωπιστική κρίση στη Μεσόγειο. Εκατομμύρια άνθρωποι ζουν υπό το κράτος της λιμοκτονίας, ενώ χάνουν τα σπίτια όπου ζούσαν χιλιάδες χρόνια. Αυτοί οι μετακινούμενοι πληθυσμοί φεύγουν κυνηγημένοι από τις βόμβες και την πείνα για να βρουν καταφύγιο στα ευρωπαϊκά εδάφη, στη ζώνη του πλανήτη όπου -παρά τα ελλείμματα ή τους περιορισμούς- υπάρχει δημοκρατία, στη ζώνη με τη μεγαλύτερη ευημερία και τη διαρκέστερη ειρήνη. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως τα προσφυγικά κύματα προκαλούν κλονισμό στα πολιτικά θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα κράτη-μέλη κινούνται με εντονότατες φυγόκεντρες έως και διαλυτικές τάσεις, επιδιώκοντας εθνικές λύσεις. Θα έλεγα ότι υπάρχει μια γενικευμένη απείθεια απέναντι στις συλλογικές αποφάσεις, είτε από αδυναμία εκπλήρωσης όλων των πτυχών είτε, ακόμα χειρότερα, από απροθυμία και αντίδραση.

Θα έλεγα πως πια οι βασικές δημοκρατικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτές της ισότητας, της ισοπολιτείας, της ισονομίας και του σεβασμού στα θεμελιώδη δικαιώματα κινδυνεύουν. Έχει ήδη καταρρεύσει το κοινό όραμα της ευημερίας, της σύγκλισης και της κοινωνικής συνοχής και η προσπάθεια συνεχίζεται καλλιεργώντας στον μέσο ευρωπαίο πολίτη το αίσθημα της απειλής απώλειας όχι μόνο του υλικού του στάτους, αλλά και της ασφάλειας που ένιωθε, η οποία εμφανίζεται να απειλείται από έναν εξωτερικό εισβολέα. Οι δεξιές, αντιδραστικές και αυταρχικές, με ροπές προς τον ολοκληρωτισμό, δυνάμεις χειραγωγούν τον φοβισμένο και σε λιτότητα διάγοντα πληθυσμό, ώστε να διεκδικήσει και να αποδεχτεί μια Ευρώπη φρούριο.

 

Η ρητορική αρκετών ευρωπαίων ηγετών εμφανίζει τους πρόσφυγες ως εξωτερικό εχθρό που πρέπει να παταχθεί. Η Ελλάδα γιατί δεν αντιπροτείνει υποδοχή, αποδοχή και ένταξη, δίνοντας πρώτη το παράδειγμα;

Κατ' αρχάς να σας ενημερώσω ότι το ποσοστό αιτήσεων ασύλου στην Ελλάδα είναι σχεδόν μηδαμινό παρά το γεγονός ότι η χώρα μας αποτελεί προορισμό στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης. Όμως, ακόμα και έτσι να μην ήταν, η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση και αντικειμενικά δεν μπορεί να φιλοξενήσει πολλούς πρόσφυγες. Για να υποδεχθείς και να εντάξεις αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να μπορείς να παρέχεις σχολείο στα παιδιά και δουλειά στους ενήλικες, δηλαδή να τους προσφέρεις μια οιονεί κανονική ζωή. Αυτό στις σημερινές συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας είναι από πολύ δύσκολο έως αδύνατο. Κατά τη γνώμη μου, όμως, η Ελλάδα θα μπορούσε να εντάξει δημιουργικά μερικές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων και αυτό θα ήταν ένα μεγάλο έργο ανθρωπιστικής βοήθειας και μια εκπληκτική ένεση δημογραφικής τόνωσης για τον ελληνικό πληθυσμό. Η Ελλάδα αιφνιδιάστηκε. Αυτό που μπόρεσε να κάνει ως τώρα -και το κάνει καλά- ήταν να διασώζει τους ανθρώπους και να τους φερθεί με ανθρωπιά. Και αυτό μας δίνει αυτοπεποίθηση.

 

Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ

 

Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην επίλυση της προσφυγικής κρίσης δεν διακυβεύει την ασφαλή και με ανθρωπιά διάσωση των ανθρώπων; Η συμφωνία που επετεύχθη προέκυψε ύστερα από κοινή πρόταση της Ελλάδας, της Γερμανίας και της Τουρκίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ πάντα μιλούσε για απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ και τώρα το καλεί να παρέμβει. Πώς κρίνετε αυτή τη συμφωνία;

Δεν είμαι έτοιμος να την κρίνω στο σύνολό της, καθώς μένει να εξειδικευθεί το επιχειρησιακό σχέδιο. Θα εστιαστεί καταρχάς στη βελτίωση της πληροφόρησης, με στόχο την καταπολέμηση των διακινητών. Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ είναι μια συναπόφαση όλων των συμμετεχόντων υπουργών. Εκτιμώ ότι οι ��ροι, που θα διαμορφωθούν το επόμενο διάστημα, θα είναι τελικώς θετικοί, αν και διατηρώ επιφυλάξεις. Ας περιμένουμε να ξεκαθαρίσουν αυτά: όροι της επιχείρησης, τρόπος εφαρμογής, αποτελεσματικότητα, προστασία των προσφύγων.

 

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν εξέφρασε καμία επιφύλαξη. Αντίθετα, με δήλωσή του, «αφιέρωσε» τη συμφωνία στους αξιωματικούς που έχασαν τη ζωή τους στη συντριβή του ελικοπτέρου...

Σας επαναλαμβάνω, τη συμφωνία μένει να τη δούμε. Έχουμε μια διαφαινόμενη επιχείρηση για ανάσχεση της προσφυγικής ροής, κάτι που αναζητείτο εδώ και καιρό. Καταλαβαίνετε πως δεν είναι δυνατόν αυτή να ανασχεθεί στη θάλασσα ή στα νησιά. Πρέπει να γίνεται στο έδαφος από όπου προέρχονται οι μεγάλοι όγκοι, δηλαδή στις μικρασιατικές ακτές. Από την άλλη, πρέπει να εξετάσουμε τα πιθανά σενάρια, με δεδομένο ότι διαδοχικά αίρεται η συνθήκη Σένγκεν και επίσης φαίνεται ότι γίνονται κινήσεις για να κλείσουν τα σύνορα στην Ευρώπη. Υπήρχε και υπάρχει ένα ενδεχόμενο να μετατραπεί η Ελλάδα σε σημείο εγκλωβισμού χιλιάδων προσφύγων και ίσως αυτό το σχέδιο ανασχέσει αυτή την πρόθεση.

 

Όπως αποκαλύφθηκε την περασμένη εβδομάδα υπήρξαν διαπραγματεύσεις της Κομισιόν με την Τουρκία για τη διαχείριση των προσφυγικών ροών. Η Τουρκία χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες ως διαπραγματευτικό χαρτί, εξασφαλίζοντας τη σιωπή της Ευρώπης στην εξόντωση του κουρδικού λαού;

Δεν υπάρχει αποσιώπηση. Ξέρουμε τι συμβαίνει στην Τουρκία, αλλά δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια σε όσα κάνει όσον αφορά το προσφυγικό. Συχνά μας καταλαμβάνει ένας εγγενής αντιτουρκισμός ή υπερδημοκρατισμός. Βλέπουμε το μέρος και χάνουμε το όλον, που είναι ότι 5,5 εκατ. Σύροι είναι εκτοπισμένοι, εκ των οποίων τα 2,5 εκατ. είναι εγκλωβισμένα στην Τουρκία. Ο Λίβανος είναι στα όρια της κατάρρευσης, το ίδιο και η Ιορδανία. Όλοι αυτοί μοιράζονται ένα τεράστιο βάρος. Τι έχει κάνει η Ευρώπη για αυτούς; Σαφώς η Τουρκία χρησιμοποιεί αυτό τον πληθυσμό ως στρατηγικό όπλο, αλλά είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι προσπαθεί να διαχειριστεί την προσφυγική κρίση και σε αυτό χρειάζεται την υποστήριξή μας και τη βοήθειά μας, ασκώντας ταυτόχρονα πίεση να γίνει  ειρηνευτική κατάπαυση του πυρός και να μπορέσουμε σταδιακά αυτοί οι άνθρωποι να επιστρέψουν και να ανοικοδομήσουν τη χώρα τους.

 

Τάση συρρίκνωσης της Σένγκεν

 

 

Την ερχόμενη βδομάδα θα συζητηθεί το ενδεχόμενο αποβολής της Ελλάδας από τη Σένγκεν. Τι θα σήμαινε μια τέτοια εξέλιξη; 

Δεν τίθεται ζήτημα αποβολής της Ελλάδας από τη Σένγκεν. Υπάρχει όμως μια τάση συρρίκνωσης της Σένγκεν. Ορισμένοι εκπρόσωποι κρατών-μελών, προκειμένου να παίξουν με τους φόβους ή να προχωρήσουν σε αναχαιτίσεις του ιστορικού προβλήματος, καταφεύγουν σε μέτρα και δράσεις που θα έχουν εξαιρετικά βραχύ αποτέλεσμα και θα προκαλέσουν μεγάλες εντάσεις μεταξύ των κρατών μελών.

 

Από την άλλη υπάρχει η συμφωνία μετεγκαταστάσεων, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει εφαρμοστεί, με την Σλοβακία, την Τσεχία, την Ρουμανία και την Ουγγαρία να προσφεύγουν στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, με στόχο να ακυρωθεί το πρόγραμμα. Αυτό το σχέδιο είναι ακόμα ενεργό;

Πρακτικά η ιδέα αυτή έχει ναυαγήσει, ωστόσο πρέπει μια από τις βασικές μας μέριμνες να είναι να επιμείνουμε όσο μπορούμε να παραμείνουμε σε μια ευρωπαϊκή γραμμή αναλογικότητας, αλληλεγγύης και συλλογικής προσπάθειας. Πρέπει να αποφευχθεί ο αυταρχικός κατακερματισμός που θα συμβεί σε περίπτωση που το κάθε κράτος καταφύγει σε εθνικές λύσεις εις βάρος άλλων κρατών.

Δεν πιστεύω στο ευρωπαϊκό εγχείρημα όπως εκτυλίσσεται τα τελευταία χρόνια, θα έλεγα ότι είμαι ευρωσκεπτικιστής με την έννοια ότι το δικό μας όραμα είναι η Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Μια Ευρώπη που διοικείται από λόμπι και ομνύει στην κατανάλωση και την ανταγωνιστικότητα δεν είναι μια Ευρώπη που στηρίζεται στις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης, το Διαφωτισμό και τις αξίες της Ευρώπης. Ωστόσο, για μια τέτοια Ευρώπη αξίζει να δώσουμε τη μάχη τώρα.

 

Η Ευρώπη δοκιμάζεται

 

 

Αυτή η Ευρώπη ολοένα και συρρικνώνεται με την ακροδεξιά ρητορική να εμφανίζεται να κερδίζει έδαφος. Πώς μπορεί να ανατραπεί αυτό;

Οι αριστεροί και οι δημοκράτες πρέπει να ακούσουν την καμπάνα της ιστορίας. Οι άνθρωποι που έρχονται με ένα μωρό στην αγκαλιά δεν θα έπρεπε να έρχονται αντιμέτωποι με μια Ευρώπη με σύρματα και εχθρότητα. Νομίζαμε πως αυτή την Ευρώπη, των παγκοσμίων πολέμων, του ρατσισμού, του αντισημιτσμού και του ολοκαυτώματος, την είχαμε αφήσει πίσω. Θα πρέπει να ανατρέξουμε στο πρόσφατο παρελθόν μας, για να μην επαναληφθούν αυτές οι εποχές. Σήμερα, η Ευρώπη δοκιμάζεται στον υπαρξιακό πολιτικό της πυρήνα, το πώς σκεφτόμαστε τους εαυτούς μας ως πολίτες δημοκρατικών κρατών σε μια χαλαρή δημοκρατική συνομοσπονδία δημοκρατικών κρατών. Μεταξύ αυταρχικών κρατών και κοινωνιών ένφοβων και παραδομένων στην ξενηλασία δεν μπορεί να υπάρξει συνομοσπονδία, συνύπαρξη, ούτε δημοκρατία. Αυτή πρέπει να είναι η βαθύτερη ανησυχία μας και πρέπει να αφυπνιστούμε και να δράσουμε άμεσα, εδώ και τώρα.

 

 

 

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet