asopos1

Ο Γιάννης Οικονομίδης, ιερέας της περιοχής Οινοφύτων, έχει αφιερώσει τη ζωή του στην αποκάλυψη του περιβαλλοντικού εγκλήματος στην περιοχή και δίνει και αυτός τη δική του μάχη για την αποκατάσταση του υδροφόρου ορίζοντα.

 

Πώς κρίνεις την πρωτοβουλία της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας για τη διάσωση του Ασωπού;

Θεωρούμε πως οποιαδήποτε απόπειρα επίλυσης του ζητήματος πρέπει να ξεκινάει από την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων που απαγορεύουν την οποιαδήποτε παρέμβαση στην περιοχή αν δεν προηγηθεί η απορρύπανσή της. Είμαστε σε αναμονή των ενεργειών της περιφέρειας ώστε να κρίνουμε κατά πόσο οι ενστάσεις μας λαμβάνονται υπόψη και αν υπάρχει συμμόρφωση με τις δικαστικές αποφάσεις. Θεωρούμε επίσης πως το θέμα δεν είναι δυνατόν να λυθεί μόνο από την περιφέρεια, αλλά χρειάζεται η εμπλοκή του συνόλου του κρατικού μηχανισμού (υπουργεία Περιβάλλοντος, Υγείας, Ανάπτυξης κλπ). Μέχρι στιγμής, από την κυβέρνηση δεν έχουμε δει κάποια πρωτοβουλία, παρά μόνο ροκάνισμα του χρόνου με ανώφελες επιτροπές και άτυπες ομάδες εργασίας. Δυστυχώς, αποκαλυπτικό της πολιτικής βούλησης είναι ότι συνεχίζεται απαρέγκλιτα η πολιτική των προηγουμένων σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα που έχουν αναδειχθεί. Ενδεικτικά θυμίζω πως η νομοθεσία Μπιρμπίλη του 2010 υποχρέωνε τις βιομηχανίες να τοποθετήσουν αυτόματο δειγματολήπτη αναλυτή στο τελικό φρεάτιο εξόδου. Με τροπολογία, τρεις μέρες πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου, καταργήθηκε αυτή η υποχρέωση και η τωρινή κυβέρνηση δεν την έχει ακόμα επαναφέρει.

 

Έχει καταγραφεί ποιες βιομηχανίες ρυπαίνουν και σε τι ποσοστό;

Δεν υπάρχει περιβαλλοντικό μητρώο –παρότι η δημιουργία του έχει χρηματοδοτηθεί αρκετές φορές- με αποτέλεσμα να μην γνωρίζει η πολιτεία ποιοι λειτουργούν, με τι άδειες λειτουργούν και τι απόβλητα παράγουν. Όσες απόπειρες καταγραφής έγιναν στο παρελθόν στηρίζονταν στην εθελοντική συμμετοχή των βιομηχάνων, με συμπλήρωση ερωτηματολογίου! Αν η καταγραφή δεν θεσμοθετηθεί επί ποινή άρσης της άδειας λειτουργίας σε όσους δεν καταθέσουν αξιόπιστα στοιχεία, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να έχουμε τα πλήρη τεχνικά δεδομένα του προβλήματος ώστε να σχεδιάσουμε και τα κατάλληλα μέτρα.

 

Παρότι έχει διαπιστωθεί πως η βιομηχανική ζώνη ρυπαίνει την περιοχή, γιατί δεν έχει μπει φραγμός στο περιβαλλοντικό αυτό έγκλημα;

Το θέμα δεν είναι να κλείσουν οι βιομηχανίες, αλλά να ελεγχθούν και να δουλέψουν καθαρά και γι’ αυτό χρειάζεται πολιτική βούληση, που δυστυχώς δεν έχει δείξει ούτε η νέα κυβέρνηση. Αντίθετα, όπως είπαμε εφαρμόζει μέχρι τώρα απαρέγκλιτα τις πολιτικές που χάραξαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με επιστέγασμα την αποδυνάμωση της υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος. Το σημείο κλειδί είναι να αποδώσεις την περιβαλλοντική ευθύνη σε αυτούς που ρυπαίνουν, ώστε να μην συμφέρει να ρυπαίνουν. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο το κράτος, αφού πρώτα μετρήσει αξιόπιστα τη ρύπανση, με τρόπο μη μαχητό στα δικαστήρια. Εφόσον η υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος είναι υποστελεχωμένη, η βιομηχανία δεν ελέγχεται και ανενόχλητη παράγει απόβλητα, τα οποία διαθέτει ανεπεξέργαστα στο περιβάλλον, κερδίζοντας έτσι λίγα χρήματα παραπάνω μεταφέροντας όμως ένα τεράστιο (πολλαπλάσιο του κέρδους) κόστος στην κοινωνία.

 

Οι κάτοικοι της περιοχής πώς αντιδρούν;

Το πρόβλημα φυσικά και δεν αφορά μόνο τους κατοίκους της περιοχής. Γενικά θα έλεγα πως ως κοινωνία δεν αντιδρούμε όσο θα έπρεπε προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα περιβαλλοντικά προβλήματα, που είναι και τα μόνα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Οι Οινοφύτες έπιναν επί τρεις δεκαετίες νερό ρυπασμένο με χημικές ουσίες ανθρωπογενούς προέλευσης, αφού οι έλεγχοι περιορίζονταν σε μικροβιολογικές κυρίως παραμέτρους. Από το 2004 επιβλήθηκε η μέτρηση βαρέων μετάλλων, και με την καθοριστική συμβολή μιας ομάδας πολιτών και των ΜΜΕ το πρόβλημα έγινε γνωστό σε όλους, κόντρα σε ένα κράτος που προσπάθησε με όλες του τις δυνάμεις να το σκεπάσει αλλά και κόντρα σε κοινωνικές ομάδες που πλήττονται οικονομικά από την αποκάλυψη του προβλήματος. Μέχρι σήμερα, η πολιτεία δεν έχει πληροφορήσει όπως πρέπει τον κόσμο.  Παρότι όλοι οι κάτοικοι γνωρίζουν τουλάχιστον τα βασικά, επειδή εξαρτώνται από τη βιομηχανία, δεν αντιδρούν. Οι κάτοικοι της περιοχής (και όχι μόνο) δεν έχουμε κουλτούρα σύγκρουσης με την εξουσία και δυναμικής διεκδίκησης των αυτονόητων για μια ποιοτική ζωή και ένα ποιοτικό θάνατο. Ξεγελιόμαστε με την ψεύτικη ασφάλεια ενός πενιχρού μεροκάματου και επιτρέπουμε την κατασπατάληση και την καταστροφή των απαραίτητων φυσικών πόρων για την συνέχιση της ζωής αλλά και της παραγωγής.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet