hatzopoulos

Του Ορέστη Φ. Αθανασίου

Alors c’ est la guerre. Η απάντηση του Ιωάννη Μεταξά στον Ιταλό πρεσβευτή τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 ταιριάζει γάντι στο σκηνικό που προέκυψε μετά την ψήφιση από τη βουλή της τροπολογίας για τις τηλεοπτικές άδειες. Και όχι μόνο επειδή στην πολύωρη συζήτηση ακούστηκε, ανάμεσα στα άλλα, και το όνομα του δικτάτορα αλλά γιατί πράγματι η τροπολογία αυτή ισοδυναμεί με την κήρυξη ενός ιδιότυπου πολέμου ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους καναλάρχες που αναμένεται να έχει μεγάλη διάρκεια και αβέβαιη έκβαση.

Το μόνο σίγουρο είναι πως θα είναι πράγματι πόλεμος. Η βίαιη αναδιάταξη ισορροπιών και κέντρων ισχύος που θα προκαλέσει η μείωση των  ιδιωτικών σταθμών πανελλαδικής εμβέλειας από επτά σε τέσσερις δεν πρόκειται να γίνει βελούδινα. Και από εκεί αρχίζουν τα ερωτήματα και τα προβλήματα.

 

Γιατί τέσσερις άδειες;

 

Ερώτημα πρώτο: Γιατί μόνο τέσσερις άδειες; Οι τεχνικές προδιαγραφές που παρουσίασε η κυβέρνηση με βάση τη μελέτη του Ινστιτούτου της Φλωρεντίας δεν επιδέχονται αμφισβήτηση και επί της ουσίας κανείς δεν το έκανε στη βουλή. Η απόφαση της ΕΕ να δοθούν επιπλέον κανάλια από την ψηφιακή τηλεόραση στις τηλεπικοινωνίες για να λειτουργήσει το 5G, δηλαδή η νέα γενιά ίντερνετ από την κινητή τηλεφωνία περιορίζει το διαθέσιμο φάσμα σε τέσσερα κανάλια υψηλής ευκρίνειας (HD). Αλλά αυτή είναι μια παραδοχή που δεν υπήρχε στο νόμο που ψηφίστηκε μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, ενώ η χώρα δεν ��ίναι έτοιμη ακόμα να δώσει HD. Συνεπώς, σήμερα αυτός ο περιορισμός δεν έχει νόημα και επιπλέον κανείς δεν αποκλείει στο μέλλον να προκύψουν άλλες τεχνολογικές λύσεις, που να επιτρέπουν τη μετάδοση περισσότερων καναλιών.

Επιπλέον, ο νόμος θέσπιζε διαγωνιστική διαδικασία αδειοδότησης για πολλές κατηγορίες τηλεοπτικών σταθμών: γενικού περιεχομένου, θεματικούς (για την μουσική, τον αθλητισμό) που θα είναι πανελλαδικής εμβέλειας και περιφερειακούς. Η τροπολογία δεν αναφέρει τίποτε για τις υπόλοιπες.

Τι θα γίνει με αυτές; Δεν το μάθαμε από τη συζήτηση στη βουλή. Σύμφωνα με πληροφορίες θα ακολουθήσει δεύτερη φάση που θα αφορά τα τοπικά και θεματικά κανάλια, για τα οποία δεν θα υπάρχει υποχρέωση να εκπέμπουν σε HD. Το λέει και η Ένωση Ιδιοκτητών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας (ΕΙΤΗΣΕΕ) σε ανακοίνωσή της: «Ο υπουργός κρατά για τον εαυτό του το δικαίωμα να προκηρύξει στη συνέχεια πανελλαδικές άδειες θεματικού περιεχομένου».

Η κυβέρνηση πέρα από το τεχνικό ζήτημα προβάλλει και ένα άλλο επιχείρημα. Όσο περισσότεροι είναι οι σταθμοί τόσο λιγότερο βιώσιμοι θα είναι, καθώς έχει μειωθεί δραματικά η διαφημιστική δαπάνη και συνεπώς θα πρέπει να καταφύγουν πάλι για την επιβίωσή τους στον τραπεζικό δανεισμό που θα διαιωνίσει το γνωστό τρίγωνο της διαπλοκής.

 

Συγκέντρωση αρμοδιοτήτων

 

Ερώτημα δεύτερο: Ποιος πρέπει να διεξάγει το διαγωνισμό και να ορίσει την τιμή εκκίνησης της δημοπρασίας; Το υπουργείο Επικρατείας και η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης προβλέπει η τροπολογία, αφαιρώντας για μία και μοναδική φορά αυτή την αρμοδιότητα από το ΕΣΡ όπως θέσπιζε ο νόμος του Οκτωβρίου επειδή η αντιπολίτευση τορπίλισε τη συγκρότησή του. Σύμφωνα πάλι με πληροφορίες η τιμή εκκίνησης θα είναι χαμηλή –από 0,5 έως 3,5 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτή η συγκέντρωση αρμοδιοτήτων στα χέρια του Νίκου Παππά οδήγησε πολλούς ακόμη και από την Αριστερά να συμπεράνουν πως στόχος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι να δώσει ένα αποφασιστικό χτύπημα στη διαπλοκή, αλλά η «προσπάθεια αντικατάστασης της παλιάς διαπλοκής με μια νέα». Σοβαρή κατηγορία και γι’ αυτό θα επανέλθουμε παρακάτω.

 

Και ύστερα βλέπουμε για το ΕΣΡ...

 

Ερώτημα τρίο και τελευταίο: Αρκούν αυτές οι παρεμβάσεις για να αλλάξει το τηλεοπτικό τοπίο; Όχι. Σε προηγούμενα κείμενα στην «Εποχή» είχαμε ασχοληθεί διεξοδικά. Εδώ να υπενθυμίσουμε πως  χωρίς ισχυρούς θεσμούς ελέγχου της προέλευσης των κεφαλαίων, της ποιότητας του παρεχόμενου προγράμματος και των εργασιακών συνθηκών, όσα και αν είναι τα κανάλια μπορεί να είναι εκπέμπουν τα ίδια σκουπίδια που προβάλλουν και τώρα. Ο νόμος θέσπισε κάποια κριτήρια που είναι σε θετική κατεύθυνση, αλλά χωρίς ισχυρό όργανο εποπτείας (δηλαδή μια ανεξάρτητη αρχή όπως το ΕΣΡ) θα μείνουν γράμμα κενό. Και επειδή η κυβέρνηση προτάσσει τη διεξαγωγή του διαγωνισμού (για διαδικασίες fast track μίλησε ο Ν. Παππάς, δηλαδή για διάστημα που δεν υπερβαίνει τις σαράντα ημέρες από την ψήφιση της τροπολογίας) πρώτα θα φτιαχτούν τα κανάλια και μετά θα δούμε τι θα γίνει με το ΕΣΡ.

 

Τα προβλήματα για την αδειοδότηση

 

Τα προβλήματα, λοιπόν, είναι εμφανή και καθόλου αμελητέα. Η απόφαση για αδειοδότηση μόνο τεσσάρων σταθμών έστω και σε πρώτη φάση οδηγεί στη βίαιη αναδιάταξη του τηλεοπτικού τοπίου. Ήδη κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν ότι «συγχωνεύσεις θα ήταν μια λογική κίνηση». Αλλά όλα αυτά αφήνουν υπόνοιες. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Μ. Φάμελλος σε μια από τις παρεμβάσεις του την Παρασκευή υπονόησε πως κάποια κανάλια δεν θα μπορέσουν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό, επειδή δεν μπορούν να πάρουν πιστοποιητικό από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Επιβεβαίωσε έτσι το ρεπορτάζ του Κ. Εφήμερου στο Press Project όπου διαβάζουμε: «Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές ο Νίκος Παππάς έχει ήδη στο γραφείο του τρεις φακέλους από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς που αφορούν τρία κανάλια που φαίνεται να έχουν αρνητικά ίδια κεφάλαια για τρία συνεχόμενα έτη. Με βάση το άρθρο 16 του νόμου 4324/2015 που  πέρασε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στις 29 Απριλίου πέρυσι, με βάση αυτούς τους φακέλους, ο υπουργός Επικρατείας μπορεί να ζητήσει το κλείσιμό τους».

Δεν μπαίνουμε στη σεναριολογία ποια μπορεί να είναι αυτά τα τρία κανάλια. Αυτό που έχει σημασία είναι πως η κυβέρνηση μπορεί να προδικάσει, αν έτσι  έχουν τα πράγματα, το αποτέλεσμα του διαγωνισμού που η ίδια θα διεξάγει αποκλείοντας τρία κανάλια από τα επτά που λειτουργούν και δίνοντας την άδεια στα άλλα τέσσερα. Τέτοιου είδους υπόνοιες για αντικατάσταση της «παλιάς με τη νέα διαπλοκή» πρέπει να αποσείσει η κυβέρνηση.

Όσο δεν το κάνει και αφήνει αρρύθμιστο το τοπίο, το ξαναλέμε ρύθμιση δεν είναι ο αριθμός των αδειών αλλά ο έλεγχος από αξιόπιστους και αποτελεσματικούς μηχανισμούς των όρων λειτουργίας των καναλιών, τότε η συζήτηση για τον αριθμό των αδειών δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Οι καναλάρχες προανήγγειλαν προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας αλλά και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το θέμα της Digea. Απέναντι σ’ αυτές τις ενέργειες η απάντηση της κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι το οποιοδήποτε είδους deal κάτω από το τραπέζι, αλλά οι βαθιές διαρθρωτικές παρεμβάσεις. Ο νόμος του Οκτωβρίου ήταν μια πρώτη αν και ατελής απόπειρα. Η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει στο δρόμο που η ίδια άνοιξε χωρίς να δίνει αφορμές στον οποιονδήποτε να μιλά για νέα διαπλοκή.

 

 

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet