dritsas

Εν μέσω της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής όπου συζητήθηκε και η προσφυγική κρίση και ενώ συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, με τα μπλόκα να συνεδριάζουν σήμερα για το πώς θα συνεχίσουν, συζητάμε με τον Θοδωρή Δρίτσα για τις κρίσιμες πολιτικές εξελίξεις. Επιπλέον, ο υπουργός αναλύει το σχεδιασμό για τη νησιωτική πολιτική, όπως και την πορεία της ιδιωτικοποίησης των λιμανιών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.

 

Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Στο κείμενο της Συνόδου Κορυφής αποτυπώνεται το σχέδιο αντιμετώπισης των προσφυγικών ροών, με έμφαση στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης, στη συνεργασία της ΕΕ με την Τουρκία, στην επιτήρηση των υδάτων από το ΝΑΤΟ και στην επανεγκατάσταση προσφύγων από την Τουρκία σε ευρωπαϊκές χώρες. Πώς αποτιμάτε τη Σύνοδο αυτή; Και ιδιαίτερα την απόφαση εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, μια απόφαση που κατηγορείται από αρκετούς φορείς πως παραβιάζει τη συνθήκη της Γενεύης.
Σε αυτή τη Σύνοδο Κορυφής, αποτυπώθηκε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η κρίσιμη ευρωπαϊκή διάσταση  του προσφυγικού ζητήματος, υπό το βάρος πολύ αρνητικών εξελίξεων. Οι αποφάσεις που ελήφθησαν, αλλά και αυτές που δεν ελήφθησαν, πρέπει να ιδωθούν υπό το πρίσμα όλων αυτών των εξελίξεων και όχι με βάση επιμέρους προσεγγίσεις. Στην Ευρώπη, δυστυχώς, δεν αναπτύσσονται τάσεις συνοχής και ενοποίησης, κάτι που γεννά πολύ μεγαλύτερες ανησυχίες. Ας μη ξεχνάμε, πως οι ειρηνευτικές συνομιλίες για τη Συρία, έχουν ξεκινήσει και δυστυχώς, σχεδόν πάντα, όταν αναζητούνται συμφωνίες -και μέχρι αυτές να επιτευχθούν- εντείνονται οι ανταγωνισμοί και οι πολεμικές επιχειρήσεις, ώστε κάθε πλευρά να εξασφαλίσει καλύτερους όρους για την τελική συμφωνία. Φοβάμαι, ότι αυτό επαναλαμβάνεται για μία ακόμα φορά με τραγικούς όρους και επιδεινώνει τα προβλήματα. Σε αυτό το πλαίσιο, νομίζω, ότι πρέπει να ερμηνεύσουμε και την απόφαση για την παρουσία νατοϊκών δυνάμεων στο Αιγαίο. Προφανώς η αποτροπή της προσέλευσης των προσφύγων και μεταναστών είναι μία πρώτη στόχευση, αλλά δεν είναι ασύνδετη με τις συνολικότερες στοχεύσεις της επιρροής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, στην ευρύτερη περιοχή. Η ελληνική κυβέρνηση έχει πράγματι σχέδιο, το οποίο όμως δεν μπορούμε να το υλοποιήσουμε μόνοι μας. Πάντα λέγαμε, ότι η λύση πρέπει να είναι ευρωπαϊκή. Σε αυτή την κατεύθυνση, η εξασφάλιση του σεβασμού και της εφαρμογής της Συνθήκης της Γενεύης για τους πρόσφυγες, θα μπορούσε να οργανωθεί με τον καλύτερο τρόπο κατ’ αρχήν σε τουρκικό έδαφος και κατόπιν η μετεγκατάσταση να γίνεται με οργανωμένο τρόπο, με τη συμμετοχή όλων των κρατών της Ευρώπης. Αυτό πράγματι, είναι μια εξασφάλιση και για τους ίδιους τους πρόσφυγες, γιατί ο κίνδυνος από τη θαλασσινή δίοδο είναι προφανής και δυστυχώς έχουμε θρηνήσει ήδη εκατοντάδες θυμάτων. Σε τέτοιες τομές, δεν προχώρησε η Σύνοδος. Όμως, οι θέσεις καταδίκης των «εθνικών εγωισμών» καταγράφηκαν σε σημαντικό εύρος. Αυτό είναι θετικό. Ο ρόλος της Ελλάδας, σε αυτή την κατεύθυνση, είναι σημαντικός. Τίποτα βεβαίως ακόμα, δεν έχει κριθεί. Όλα είναι ανοιχτά. Όσο για την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, προφανώς είμαστε προσεκτικοί. Όμως, ζήτημα εθνικής κυριαρχίας, δεν υπάρχει. Εκτός εάν εννοούμε, ότι η συμμετοχή σε κάθε ευρύτερο συνασπισμό, αποδυναμώνει την εθνική κυριαρχία. Αυτή όμως, είναι μια άλλη συζήτηση.

Κοντόφθαλμη πολιτική

Οι χώρες της ομάδας Βίζεγκραντ (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία) θωρακίζονται, με την Αυστρία να ανακοινώνει στη σύνοδο μονομερώς πως θα εφαρμόσει πλαφόν υποδοχής προσφύγων και χορήγησης ασύλου. Αρκετοί αντέδρασαν σε αυτή την ενέργεια με την Μέρκελ να υπογραμμίσει και αυτή πως μονομερείς ενέργειες δεν είναι αποδεκτές…
Από αυτή την άποψη, η Σύνοδος δεν δίνει αισιόδοξα μηνύματα. Όμως, παρόλα αυτά, οι ρωγμές έχουν προκύψει. Συγκροτείται ένα μπλοκ, όχι απολύτως συνεκτικό, που αναζητά με τη δική μας κυβέρνηση δημοκρατικές και ανθρωπιστικές λύσεις, στο προσφυγικό ζήτημα. Δεν νομίζω ότι η Ελλάδα είναι μόνη της, ούτε ότι είναι απομονωμένη. Οι εθνικοί εγωισμοί δεν είναι μόνο θεσμικά απαράδεκτοι ως μονομερείς ενέργειες, αλλά τέτοιες κινήσεις είναι και ατελέσφορες. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η προσφυγική κρίση με τέτοιους κανόνες και τέτοια μέτρα. Είναι εξαιρετικά κοντόφθαλμη αυτή η πολιτική. Ας μη ξεχνάμε, πως οι προσφυγικές ροές είναι σαν ο νερό: ό,τι και να κάνεις περνάει από παντού! Οι λαοί των χωρών, που αναπτύσσουν πολιτικές εθνικού εγωισμού, πολύ σύντομα θα καταλάβουν, με τραγικές συνέπειες για όλους, για τους πρόσφυγες και για τους λαούς της Ευρώπης, ότι συμβάλλουν στην όξυνση των ανταγωνισμών και στην κατάρρευση των δημοκρατικών κατακτήσεων της ηπείρου.

Από την άλλη, την περασμένη βδομάδα ξεκίνησε η λειτουργία των hot spots, με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης να δηλώνουν πως δεν ενημερώθηκαν σχετικά με το σχεδιασμό αυτών. Την ίδια ώρα, ομάδες πολιτών αντιδρούν. Τι σχεδιασμός υπάρχει ώστε να επιδιωχθεί συζήτηση με την τοπική αυτοδιοίκηση και εν τέλει με την τοπική κοινωνία;  
Μπορώ να βεβαιώσω και από τη θέση που έχω, ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι επιλογή, ούτε πολιτική της κυβέρνησης, να μη διαβουλεύεται με την τοπική αυτοδιοίκηση, τις τοπικές κοινωνίες ή τους φορείς, που δυνητικά μπορεί να εμπλέκονται στο προσφυγικό. Το αντίθετο συμβαίνει. Όντως, υπήρξαν περιστατικά που η πίεση των εξελίξεων δεν επέτρεψε την καλύτερη δυνατή διαβούλευση. Όμως, το κύριο ζήτημα, χωρίς να υποβαθμίζω αυτή την παράμετρο, είναι να καταλάβουμε όλοι, ότι για την κοινωνική συνοχή, για τη δυνατότητα της χώρας να αντέξει αυτή την πίεση και για τους ίδιους τους πρόσφυγες, ο καλύτερος τρόπος είναι να οργανώσουμε παντού, τους τρόπους νόμιμης και ανθρώπινης υποδοχής και διαχείρισης των προσφυγικών ροών, είτε στα νησιά, είτε στην ενδοχώρα. Αν το κάνουμε αυτό, θα μπορούμε να έχουμε πολύ καλύτερους όρους και για την κοινωνία μας και για τη χώρα μας και για τους πρόσφυγες. Παρά τις κατηγορίες που έχουμε δεχτεί, έχουμε κάνει τεράστια προσπάθεια με το Λιμενικό και με την Αστυνομία, αλλά και με τους Δήμους και τις τοπικές κοινωνίες και τους αλληλέγγυους, εκτός από το να σώζουμε ανθρώπινες ζωές, να προσπαθούμε να μην εισέρχεται κανένας στη χώρα που να μην καταγράφεται και να μην ταυτοποιείται. Τα hot spots αναλαμβάνουν να κάνουν σε ακόμα πιο αναβαθμισμένο επίπεδο αυτή τη διαδικασία υποδοχής, καταγραφής και ταυτοποίησης. Δεν είναι αυτά που θα φέρουν τους πρόσφυγες. Αυτά, είναι ανόητες προσεγγίσεις. Είναι λοιπόν ανάγκη όλοι οι φορείς, όλες οι δομές της ελληνικής πολιτείας, και όχι μόνο της κυβέρνησης, να συνεισφέρουν σε αυτή την προσπάθεια, γιατί θα είναι κέρδος και για τις τοπικές κοινωνίες και για όλους. Το ίδιο μήνυμα, άλλωστε, στέλνουν με τη στάση τους και οι τοπικές κοινωνίες των νησιών, η οποία αντικατοπτρίζεται με τον καλύτερο τρόπο στην πρόταση για υποψηφιότητα του βραβείου Νόμπελ. Χάρη σε αυτή τη συμπεριφορά άντεξαν τα νησιά. Εάν ήταν διαφορετική, θα είχαμε κατάρρευση των οικονομιών των νησιών.

Δοκιμάζονται οι σχέσεις εμπιστοσύνης με την κοινωνία

Δεν είναι λίγες οι φορές που εκπρόσωποι της κυβέρνησης έχουν πει σε όλους τους τόνους πως δεν θα περικοπούν οι συντάξεις. Ο κ. Ντάισελμπλουμ την περασμένη βδομάδα αναγνώρισε σοβαρές προτάσεις στο σχέδιο για το ασφαλιστικό, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο περικοπής συντάξεων. Τελικά που θα καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις;
Το ασφαλιστικό είναι πολύ σκληρό πεδίο δοκιμασίας και της κυβέρνησης και των σχέσεών μας με τους δανειστές και φυσικά των σχέσεων με την κοινωνία. Με τη συμφωνία του Αυγούστου, νομοθετήθηκε η περικοπή της ασφαλιστικής δαπάνης κατά 1% του ΑΕΠ. Αυτό από μόνο του είναι σκληρό, όμως προσπαθούμε με όλες μας τις δυνάμεις, οι όποιες λύσεις που θα νομοθετήσουμε να εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος για το ορατό μέλλον, και από την άλλη, να μένει ανοιχτή η προοπτική, σε μελλοντική ανάκαμψη της οικονομίας, να υπάρχει ανάλογη ανταπόδοση στις ασφαλιστικές παροχές υπέρ των πολιτών. Αυτοί είναι οι στόχοι μας, παρότι οι συνθήκες είναι ρευστές, καθώς η διαπραγμάτευση δεν είναι πια συγκροτημένη ανάμεσα σε δύο μέρη, με τους δανειστές να μην αποτελούν πια ενιαίο σώμα. Όλα είναι δύσκολα. Τα παλεύουμε με επιλογές, που πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο δίκαια.

Με αφορμή το ασφαλιστικό υπάρχει έντονη κοινωνική κινητικότητα ως προς το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί. Αυτή καταγράφεται και σε δημοσκόπηση της MRB, όπου η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμηλή. Πώς αντιδρά σε αυτό η κυβέρνηση;
Νομίζω πως δεν χρειαζόμαστε μια δημοσκόπηση, για να δούμε τη σχέση της κυβέρνησής μας, με την ελληνική κοινωνία. Ακόμα και η πιο έγκυρη δημοσκόπηση, δεν μπορεί να καταγράψει την αντιφατική και ευμετάβλητη πραγματικότητα. Πολύ περισσότερο μάλιστα, που τα τελευταία χρόνια η αξιοπιστία των δημοσκοπήσεων έχει υποστεί μεγάλα πλήγματα. Σε αυτή την κρίσιμη καμπή, το επίδικο είναι να διατηρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση την επαφή με την κοινωνία, παρά τις αναγκαστικά εφαρμοζόμενες πολιτικές. Διεκδικούμε να πείσουμε την κοινωνία, για την ανάγκη να συμπορευτούμε, ώστε, μέσα από αυτή την υποχώρηση που κάναμε σε σχέση με τις προγραμματικές μας στοχεύσεις, να κρατήσουμε ανοιχτούς δρόμους υπέρβασης αυτής της σκληρής πραγματικότητας. Εκεί νομίζω πως θα κριθούν όλα. Αν διαρραγούν οι σχέσεις εμπιστοσύνης με την κοινωνία, οι οποίες όντως δοκιμάζονται αυτή την περίοδο, κανένα μέτρο εναλλακτικής πολιτικής δεν μπορεί να εφαρμοστεί και καμία προοπτική δε μπορεί να υπάρξει.

Ουκ ολίγες φορές έχει γραφτεί το σενάριο κυβέρνησης εθνικής ενότητας ή και οικουμενικής κυβέρνησης. Ο κ. Μητσοτάκης, σε συνάντησή του με την κα. Μέρκελ, ανέφερε πως δεν γίνεται να υπάρχουν δύο κυβερνητικές πλειοψηφίες, μία για τα εύκολα και μία για τα δύσκολα. Θεωρείτε πως αυτά τα σενάρια έχουν βάση; Απειλείται η κυβερνητική συνοχή;
Η κυβερνητική συνοχή δεν απειλείται. Αντίθετα, η κοινωνική συνοχή είναι που δοκιμάζεται εδώ και έξι χρόνια που εφαρμόζονται οι μνημονιακές πολιτικές. Όταν ο Αλέξης Τσίπρας κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς στη σύσκεψη με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, έθεσε το προσφυγικό και το ασφαλιστικό, ζητώντας τους, να στηρίξουν την κοινωνική συνοχή. Κανένα κόμμα δεν ανταποκρίθηκε σε αυτό, το αντίθετο μάλιστα. Επέλεξαν να αξιοποιήσουν την κρίση που οι ίδιοι γέννησαν για να ξεπλύνουν τις ευθύνες τους ενοχοποιώντας τον ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω προσωπικά, ότι πράγματι απαιτείται συνεννόηση, γιατί όλο το πολιτικό σύστημα υποχρεούται να υπερασπιστεί την ελληνική κοινωνία, και κυρίως τα πληττόμενα στρώματα. Άλλο αυτό όμως και άλλο τα «οικουμενικά» σενάρια.

Για τη νησιωτική πολιτική

Πριν λίγες βδομάδες συζητήθηκε στη βουλή ο τρόπος στήριξης και προάσπισης της νησιωτικότητας. Παράλληλα, ομόφωνα ψηφίστηκε στο ευρωκοινοβούλιο η πρόταση της ευρωομάδας της Αριστεράς για τη στήριξη των νησιών. Τι μέτρα έχετε λάβει ως προς αυτό το θέμα;
Κατ’ αρχάς έχουμε ήδη  συγκροτήσει το Συμβούλιο Νησιωτικής Πολιτικής το οποίο θα αρχίσει τις επίσημες εργασίες του, το αμέσως επόμενο διάστημα, με την πανηγυρική πρώτη συνεδρίαση στην Μυτιλήνη και με την παρουσία του πρωθυπουργού. Ακολουθεί η ίδρυση του Ινστιτούτου Νησιωτικής Πολιτικής και η εφαρμογή της «ρήτρας νησιωτικότητας», σύμφωνα με την οποία κάθε νομοσχέδιο θα πρέπει να περνάει από την αξιολόγηση των συνεπειών και των επιπτώσεων που αυτό μπορεί να έχει στα νησιά. Νομίζω πως αν αυτά τα εργαλεία λειτουργήσουν με σωστό, ευέλικτο και δυναμικό τρόπο, θα μπορούν να αναβαθμίσουν τη νησιωτική πολιτική, όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της ελληνικής πολιτείας και μάλιστα στρατηγικά. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσονται πολλά ζητήματα φορολογικά, αναπτυξιακά, εκσυγχρονιστικά κ.λπ. και έτσι θα μπορούμε να εφαρμόσουμε συνεκτικές πολιτικές.

Ποιες «μικρές» ρυθμίσεις προβλέπονται, πέρα από τον ανασχεδιασμό της νησιωτικής πολιτικής; Για παράδειγμα είναι έντονη η έλλειψη ακτοπλοϊκής σύνδεσης των νησιών μεταξύ τους, η οποία δημιουργεί πολλά προβλήματα στην καθημερινότητα των πολιτών, αλλά και στη χρηστή λειτουργία των υπηρεσιών. Αυτό πώς θα λυθεί;
Είναι μια σειρά από υπαρκτά προβλήματα που τίθενται από τους νησιώτες. Πολλά από αυτά επιλύονται. Σε γενικές γραμμές, καταφέραμε η ακτοπλοΐα να λειτουργήσει ικανοποιητικά. Σαφώς, βέβαια, υπάρχουν πολλά ζητήματα,  τα οποία  απαιτούν ανασχεδιασμό του ακτοπλοϊκού συστήματος κυρίως ως  προς την ενδονησιωτική συγκοινωνία, όπου  πράγματι υπάρχουν προβλήματα. Σχεδιάζουμε παρεμβάσεις για να επιλυθούν. Προβλήματα είναι επίσης και το κόστος της ακτοπλοϊκής μεταφοράς, που είναι πλέον δυσβάσταχτο για τους περισσότερους νησιώτες.

Τι θα γίνει με το Ν.Α.Τ.;
Το σχέδιο – πρόταση της κυβέρνησης, προβλέπει ως γνωστόν, ένα ενιαίο Ταμείο. Όμως, όλο αυτό το διάστημα, έχει μείνει ανοιχτή και με τους αρμόδιους υπουργούς και το Υπουργικό Συμβούλιο, η συζήτηση για το Ν.Α.Τ., όπως και για τον Ο.Γ.Α. Ήδη η συζήτηση αυτή, έχει οδηγήσει σε σημαντικές βελτιώσεις, χωρίς ακόμα να έχουν ληφθεί οι τελευταίες αποφάσεις.

 

Παρεμβάσεις στη συμφωνία για το λιμάνι

 

Ως προς την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, σε ποιο σημείο βρισκόμαστε; Το ΣτΕ απέρριψε για τυπικούς λόγους προσφυγές φορέων ενάντια στην πώλησή του στην Cosco, ενώ το ΤΑΙΠΕΔ επικύρωσε την πρόταση της Cosco για αγορά του 67% των μετοχών.
Η αποκρατικοποίηση-ιδιωτικοποίηση των λιμανιών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, περιελήφθη στη συμφωνία του καλοκαιριού. Πρόκειται για μια σημαντική υποχώρηση από τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις πριν αναλάβουμε την κυβέρνηση τον περασμένο Ιανουάριο, αλλά και από τις προγραμματικές της πρώτης κυβέρνησής μας. Η πώληση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών, είχε δρομολογηθεί πριν αναλάβουμε εμείς. Ο συμβιβασμός με τους δανειστές αποτυπώθηκε στη δέσμευση να γίνει η διαγωνιστική διαδικασία όπως είχε ξεκινήσει. Όμως, η τελική συμφωνία περιλαμβάνει πολλά στάδια  ακόμα. Εκεί προσπαθούμε να παρέμβουμε, ώστε να εξασφαλίσουμε την κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων, την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των χρηστών του λιμανιού, την αποτροπή ανάπτυξης μονοπωλιακών τάσεων στο λιμάνι, την αρμονική ανάπτυξη των σχέσεων του λιμανιού με τις παραλιμένιες πόλεις και τους δήμους, την εξασφάλιση της ισχυρής εποπτείας του ελληνικού κράτους ως προς τους κανόνες λειτουργίας του λιμανιού για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος.

Η «Εποχή» ανέδειξε την κατάληψη του αιγιαλού στην Ίο προκειμένου να χτιστεί πεντάστερο ξενοδοχείο, το οποίο όπως καταγγέλλεται προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στον αιγιαλό, ενώ αλλοιώνει τη φυσιογνωμία του νησιού. Αυτή η απόφαση, που αντιβαίνει και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ανατρέπεται;
Το τουριστικό χωριό είναι μια ξενοδοχειακή επένδυση, που έχει υποστεί έντονη κριτική, αλλά δεν αφορά ένα τεράστιο ξενοδοχείο, παρά ένα σύνολο χτισμάτων χαμηλού ύψους, σε μια πολύ μεγάλη έκταση. Το επιχείρημα της αλλοίωσης του φυσικού τοπίου εξετάζεται πολύ σοβαρά. Η απόφαση που συνυπέγραψα με τον Γιάννη Τσιρώνη και τον Τρύφωνα Αλεξιάδη, δεν αφορά την αδειοδότηση της εγκατάστασης, αυτή είχε ήδη ολοκληρωθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά μονάχα τη χρήση του αιγιαλού και της παραλίας, χωρίς να καταργείται ο κοινόχρηστος χαρακτήρας τους. Συγκεκριμένα την κατασκευή  και χρήση προβλήτας για πρόσδεση σκαφών, τη διαπλάτυνση δύο παραλιών και τη δημιουργία γέφυρας που συνδέει δύο εκτάσεις γης που χώριζε λωρίδα θάλασσας. Έκτοτε έχουμε κάνει πολλές παρεμβάσεις για να μην υπάρξουν αυθαίρετες ερμηνείες στην εφαρμογή των αποφάσεων, ενώ ταυτόχρονα επαναξιολογούμε νεότερα δεδομένα τα οποία προέκυψαν στη συνέχεια.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet