Χορός επιχειρηματικών συμφερόντων γύρω από το κανάλι των εκδοτών

 

13

 

Του Δήμου Κυνικού

Ενα πολύπλοκο και πολυπλόκαμο παιχνίδι επιχειρηματικών συμφερόντων παίζεται αυτές τις μέρες με επίκεντρο το MEGA. Την Πέμπτη, στη συνεδρίαση του ΔΣ της εταιρείας, τη στιγμή που τα πράγματα είχαν φτάσει στο απροχώρητο για την αναγκαστική αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, οι τρεις βασικοί παίκτες αναγκάστηκαν να ανοίξουν εν μέρει τα χαρτιά τους.
Ο Σταύρος Ψυχάρης αποφάσισε να μη βάλει λεφτά στο κανάλι καταγγέλλοντας εμμέσως πλην σαφώς τους δύο συνεταίρους του πως «τον άφησαν μόνο του απέναντι στον Τσίπρα» και οι άλλοι δύο (οι οικογένειες Βαρδινογιάννη και Μπόμπολα) αποφάσισαν να προκηρύξουν νέα γενική συνέλευση για αύξηση μετοχικού κεφαλαίου προς κάλυψη των δανειακών αναγκών. Μια αύξηση που μέχρι τώρα δήλωναν πως δεν μπορούσαν να καλύψουν και γι’ αυτό είχε προκύψει το αδιέξοδο και ο κίνδυνος να «κοκκινίσουν» τα δάνεια και να αναλάβουν τη διαχείριση του καναλιού οι Τράπεζες. Και επιπλέον στη νέα Γενική Συνέλευση το ποσό της αύξησης από 15 ανέβηκε σε 25 εκατομμύρια ευρώ τροφοδοτώντας νέα σενάρια για το ποιοι μπορεί να είναι οι επενδυτές, που είναι διατεθειμένοι να συμμετάσχουν στο μετοχικό σχήμα την παραμονή της έναρξης της δημοπρασίας για τις τηλεοπτικές άδειες.
Κοντολογίς, πρόκειται για ένα πολύ χοντρό επιχειρηματικό παιχνίδι, στο οποίο έχουν μπλεχτεί οι εργαζόμενοι του καναλιού όπως η αντιλόπη ανάμεσα στον καβγά των ελεφάντων (για να χρησιμοποιήσουμε την παρομοίωση του Ευκλείδη Τσακαλώτου).

Ποιος θα πληρώσει την ανακεφαλαιοποίηση;

Το πρόβλημα βέβαια δεν προέκυψε ξαφνικά. Η «Τηλέτυπος» έχει συνάψει με τις τράπεζες ομολογιακό δάνειο 98 εκατ. ευρώ για το οποίο έπρεπε να καταβάλει υψηλές δόσεις. Οι τράπεζες από το Σεπτέμβριο 2015 συμφώνησαν στη μετάθεση των δόσεων για το 2021 υπό έναν όρο: να γίνει αύξηση κεφαλαίου κατά 15,1 εκατ. ευρώ. Οι τράπεζες, ίσως με το σκεπτικό ότι το MEGA είναι too big to fail έκαναν ένα τεράστιο δώρο στους ιδιοκτήτες του με έναν διακανονισμό που ούτε στα πιο τρελά του όνειρα δεν θα μπορούσε να δει ο ένας μέσος επιχειρηματίας. Αλλά την ίδια στιγμή έστειλαν ένα σαφές μήνυμα: βρείτε τα λεφτά της ανακεφαλαιοποίησης, αν θέλετε να περπατήσει η συμφωνία. Και από εκεί άρχισε η κολοκυθιά. Ποιος θα βάλει τα λεφτά;
Θα τα βάλω εγώ και για τον Μπόμπολα φέρεται ειπών αρχικά ο Ψυχάρης σε μια κίνηση που ερμηνεύτηκε ως πρόθεση να πάρει το πάνω χέρι στο κανάλι και με την ανοχή τουλάχιστον των άλλων μετόχων τοποθέτησε ένα στέλεχος του ΔΟΛ στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου. Όμως τα λεφτά που υποσχέθηκε δεν μπήκαν ποτέ στο ταμείο. Η πλευρά Μπόμπολα φέρεται να άλλαξε γραμμή δηλώνοντας ότι θα καταβάλει το μερίδιό της στην αύξηση κεφαλαίου αλλά… με συμψηφισμό, καθώς οι περισσότερες παραγωγές του καναλιού γίνονται από εταιρείες συμφερόντων της και δεν έχουν εξοφληθεί. Η πλευρά Βαρδινογιάννη (που σημειωτέον δεν συμμετέχει ευθέως στη μετοχική σύνθεση του MEGA, αλλά μέσω ενός δαιδάλου off shore εταιρειών) περίμενε την τελική στάση των άλλων καθώς τον τελευταίο καιρό φέρεται να ρίχνει το βάρος στην ανάπτυξη του Star.

Σε αδιέξοδο

Η κολοκυθιά αυτή κράτησε αρκετό καιρό και τον τελευταίο καιρό απέκτησε και πολιτικές προεκτάσεις λόγω της κυβερνητικής πρωτοβουλίας για ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου μέσω της δημοπρασίας τεσσάρων μόνο αδειών εθνικής εμβέλειας γενικού περιεχομένου και του μυθιστορήματος για τις γάτες που διαβάζουμε στο «Βήμα».
Το αποτέλεσμα ήταν να λήξει την 1η Μαρτίου η προθεσμία που είχαν δώσει οι τράπεζες για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς να αναστείλει τη διαπραγμάτευση της μετοχής της «Τηλέτυπος».
Είναι ολοφάνερο πως όλοι οι μέτοχοι για τα δικά του συμφέροντα ο καθένας άφησαν την κατάσταση να εξελιχθεί σε αδιέξοδο για το κανάλι. Η πλευρά Ψυχάρη φαίνεται να προκρίνει το «μάζεμα» του ΔΟΛ αντί της επέκτασης σε άλλες μιντιακές δραστηριότητες, καθώς ο τραπεζικός δανεισμός του είναι τεράστιος (περισσότερα από 197 εκατ. ευρώ). Ο εκδότης μπορεί μεν να διατείνεται ότι είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του προς τις τράπεζες και η δικαστική δίωξη να αφορά μόνο τα 57 εκατ. ευρώ που έλαβε ως προσωπικό δάνειο από την Alpha Bank για να αγοράσει το σύνολο των μετοχών του ΔΟΛ,  αλλά με την πτώση της κυκλοφορίας και των διαφημιστικών εσόδων αυτά τα δάνεια δεν πρόκειται να αποπληρωθούν αν δεν υπάρξει κάποιου είδους ρύθμιση που δεν φαίνεται προς το παρόν στον ορίζοντα.
Ο όμιλος Βαρδινογιάννη άφησε διακριτικά τους άλλους δύο να μαλώνουν χωρίς να επεμβαίνει πριμοδοτώντας έτσι την άλλη μιντιακή του επένδυση. Και στη νέα Γενική Συνέλευση δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα βάλει χρήματα για να επιβιώσει το MEGA.

Δύο τα σενάρια διάσωσης

Την μεγαλύτερη πίεση αισθάνεται η πλευρά Μπόμπολα. Τα συμφέροντά της είναι πολλαπλώς συνδεδεμένα με το MEGA και αυτή ήταν που επιδιώκει διακαώς την είσοδο νέων παικτών στο σχήμα. Σε διάφορα οικονομικά σάιτ γράφτηκε μάλιστα ότι η είσοδος ενός συγκεκριμένου εκδότη, του Θεοχάρη Φιλιπόπουλου θα βόλευε και τις τράπεζες και θα ήταν η εγγύηση που ζητούν για να μην προχωρήσουν στο διορισμό ειδικού διαχειριστή που θα αναλάβει την «εξυγίανση» της εταιρείας.
Αυτό το σενάριο «κουμπώνει» και με την νέα προκήρυξη για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου από τα αναγκαία 15 εκατ. στα 25 εκατ. ευρώ. Ποσό που ανταποκρίνεται στις ανάγκες χρηματοδότησης του MEGA το 2016: 15,1 εκατ.  για το κόστος λειτουργίας, συν 3,5 εκατ. ευρώ τουλάχιστον για την απόκτηση άδειας, συν 2,7 εκατ. για την εξυπηρέτηση των τόκων του δανείου όπως προβλέπει ο διακανονισμός του Σεπτεμβρίου 2015.
Το ερώτημα βέβαια είναι ποιος θα βάλει αυτά τα λεφτά και με ποιους όρους. Ο μόνος που φαίνεται να θέλει -αν και μάλλον δεν μπορεί- είναι η πλευρά Μπόμπολα. Οπότε τα σενάρια είναι δύο: είτε το κανάλι θα περάσει στις τράπεζες που φυσικά θα θελήσουν να βρουν νέους επενδυτές για να σώσουν τα κεφάλαιά τους ή οι ιδιοκτήτες του Πήγασου και του Ακτωρα  θα βρουν από μόνοι τους τα λεφτά.

Η στάση της κυβέρνησης

Ο μόνος παράγοντας που λείπει από αυτή την εξίσωση είναι η στάση της κυβέρνησης. Επισήμως διαμηνύεται πως παρακολουθεί τις εξελίξεις και δεν πρόκειται να παρέμβει στην παρούσα φάση. Όμως έχει στα χέρια της ένα ισχυρό όπλο. Με νομοθετική ρύθμιση που ψηφίστηκε πριν μερικούς μήνες ο υπουργός Επικρατείας έχει τη δυνατότητα να κλείνει κανάλια αν δεν έχουν ίδια κεφάλαια.
Αν θελήσει να χρησιμοποιήσει αυτό το όπλο θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε εναντίον ποιων και υπέρ ποιων θα το στρέψει. Γιατί σε κάθε περίπτωση το παιχνίδι παίζεται πίσω από κλειστές πόρτες ανάμεσα σε αντιτιθέμενα επιχειρηματικά συμφέροντα που τέμνονται και με πολιτικές επιδιώξεις.
Όσο και αν πολλοί αισθάνονται –και όχι άδικα- ανακούφιση στη σκέψη πως «κλείνει το κανάλι της διαπλοκής» εκείνο το οποίο πρέπει να μας απασχολεί είναι πως η μάχη της διαπλοκής δεν θα πρέπει να υποβιβαστεί σε μια παρέμβαση τροχονόμου ανάμεσα σε παλιά και νέα τζάκια. Το θέμα δεν είναι μόνο «να τελειώνουμε με τον Ψυχάρη», αλλά να μην δημιουργηθούν άλλοι με τις κατάλληλες βαθιές θεσμικές παρεμβάσεις.
Και αυτό κάποτε το λέγαμε διαρθρωτική αλλαγή στο πλαίσιο του δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet