tasia

 

Η αντιπρόεδρος της Βουλής και πρώην υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Τασία Χριστοδουλοπούλου, μιλά στην «Εποχή» για την ξενοφοβική κατεύθυνση που παίρνει η διαχείριση του προσφυγικού από την ΕΕ, μετά και από την τελευταία Σύνοδο Κορυφής την περασμένη Δευτέρα.

 

Τη συνέντευξη πήρε η Τζέλα Αλιπράντη

Πώς κρίνετε το κοινό ανακοινωθέν της τελευταίας Συνόδου Κορυφής για το προσφυγικό;
Το ανακοινωθέν της Συνάντησης Κορυφής, αλλά κυρίως οι πληροφορίες που διακινούνται για την πρόταση της Τουρκίας, έχει δικαιολογημένα προκαλέσει από ανησυχία έως και οργή των οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κινημάτων αλληλεγγύης. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, η Διεθνής Αμνηστία, αλλά και μια σειρά άλλων διεθνών οργανώσεων, εξέδωσαν οξύτατες ανακοινώσεις, για τα σχέδια της ΕΕ, απέναντι στους πρόσφυγες πολέμου. Ενώ η διεθνής κοινή γνώμη, περίμενε ότι σε αυτή τη σύνοδο θα ακουστεί μια καταδίκη εναντίον των χωρών του Βαλκανικού διαδρόμου, που έκλεισαν μονομερώς τα σύνορα, κατά παράβαση όλων των κανόνων του διεθνούς δικαίου, συγκροτώντας μάλιστα και «παραμάγαζα» που λαμβάνουν αποφάσεις, η Σύνοδος επισφράγισε την ανικανότητα των ηγετών της ΕΕ, οι οποίοι περίμεναν ως από μηχανής θεό την Τουρκία, να τους δώσει λύσεις. Όποιες κι αν είναι αυτές. Και όλα αυτά ενώ στα σύνορα Ελλάδας-ΠΔΓΜ εξελίσσεται ένα ανθρώπινο δράμα μεγάλων διαστάσεων, όπου οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες,  που αναζητούν διεθνή προστασία, είναι καταδικασμένοι να ζουν σε συνθήκες απάνθρωπες και εξευτελιστικές, στις οποίες τους έχουν καταδικάσει οι χώρες εντός και εκτός ΕΕ, που έκλεισαν τα σύνορα. Με αυτή την πολιτική, που συγκροτεί την έννοια των βασανιστηρίων, αρνούνται να σεβαστούν τη Συνθήκη της Γενεύης του 1951 και το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης του 1967, αλλά και τον ίδιο το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (άρθρο 19), τη Συνθήκη για τη λειτουργία της ΕΕ (άρθρο78 παρ.1), τη Συνθήκη της ΕΣΔΑ (άρθρο 3), αλλά και πολλά άλλα κορυφαία διεθνή κείμενα προστασίας των δικαιωμάτων των προσφύγων, καθώς και την ίδια τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η απαγόρευση εισόδου των αναζητούντων διεθνή προστασία σε μια σειρά από χώρες η επιβολή ποσοστώσεων ή συνοριακών περιορισμών, αλλά και η παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης, συλλογικής ή ατομικής, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο σε όλο το διεθνές και ενωσιακό δίκαιο προστασίας των προσφύγων, αποτελεί τον πυρήνα των παραβιάσεων που συντελείται, χωρίς να ομολογείται. Με λαγούς τις βαλκανικές χώρες, στο όνομα δήθεν της εθνικής κυριαρχίας, ωσάν και οι πρόσφυγες να είναι εχθροί, παρακολουθούμε εδώ και καιρό τις αρχές της ΠΔΓΜ, πότε να εξαιρούν τους Αφγανούς από την προσφυγική ιδιότητα και πότε τους Σύρους, ανάλογα σε ποια πόλη της Συρίας κατοικούσαν. Όλα αυτά, καμιά χώρα σαν την ΠΔΓΜ, δεν θα τα αποφάσιζε από μόνη της, χωρίς να στηρίζεται σε ευρωπαϊκές πλάτες. Όπως και καμία χώρα-μέλος της ΕΕ, επιπέδου Ουγγαρίας, δεν θα αμφισβητούσε τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων της ΕΕ, όπως αυτή της μετεγκατάστασης, χωρίς ισχυρούς συμμάχους μέσα στην ΕΕ, από ισχυρές χώρες που δεν θέλουν να επιμεριστούν την ευθύνη.

Παράνομη οποιαδήποτε επανεισδοχή

Έγινε λόγος για επανεισδοχή στην Τουρκία, πέραν των μεταναστών, ακόμα και των προσφύγων. Πιστεύετε ότι η ΕΕ είναι έτοιμη όντως να καταπατήσει το δίκαιο προκειμένου να μην δεχθεί στο έδαφός της αυτούς τους ανθρώπους;
Όπως ήδη σας έχω πει, η επανεισδοχή και μάλιστα η συλλογική, απαγορεύεται από το διεθνές δίκαιο, τόσο των μεταναστών όσο και των προσφύγων. Υπάρχουν διεθνείς κανόνες που προβλέπουν πώς γίνεται η κρίση από τα εθνικά όργανα –κρίση πάντα εξατομικευμένη-, ώστε να καταλήξουν σε απόφαση επανεισδοχής, χωρίς κριτήρια φυλής, θρησκείας, εθνικής προέλευσης. Ειδικά για τους πρόσφυγες απαγορεύεται η επανεισδοχή ρητά και κατηγορηματικά. Πρόκειται για διατάξεις αναγκαστικού και δεσμευτικού χαρακτήρα και δεν θυσιάζονται, ούτε παραβιάζονται στο όνομα οποιασδήποτε σκοπιμότητας. Παρά ταύτα, φαίνεται ότι η ΕΕ αναζητά τρόπους να καταπατήσει τις διεθνείς και ευρωπαϊκές συμβάσεις, προκειμένου να μη δεχτεί στο έδαφός της τους πρόσφυγες. Το αν θα το κάνει ανοιχτά ή μέσω διαφόρων τεχνασμάτων, θα εξαρτηθεί από τις αντιδράσεις των κοινωνιών και τις αντιδράσεις των κρατών μελών. Ελπίζουμε η ΕΕ να μην οδηγηθεί σε τόσο ανοιχτή παραβίαση, τύπου Γκουαντάναμο, όπως οι ΗΠΑ το 2001.
Πού θεωρείτε ότι στηρίζεται η ικανοποίηση που δήλωσε ο πρωθυπουργός, εφόσον τα σύνορα στη βαλκανική οδό φαίνεται να κλείνουν και επίσημα;
Με το γνωστό αρνητικό συσχετισμό που υπάρχει στην ΕΕ, εικάζω ότι όσο δεν υπάρχουν τελεσίδικες αποφάσεις, υπάρχει ελπίδα ότι τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν προς το καλύτερο. Το να κερδίζεις χρόνο σε τέτοια συγκυρία είναι θετική εξέλιξη, αρκεί ο χρόνος αυτός να αξιοποιηθεί στη σωστή κατεύθυνση. Μην ξεχνάτε ότι πρόκειται για πραγματικό πόλεμο. Πόλεμο ιδεολογιών, αξιών, θέσεων και κατακτήσεων. Τα θύματα δεν είναι μόνο οι πρόσφυγες πολέμου, αλλά και τα ανθρώπινα δικαιώματα και η διεθνής νομιμότητα. Η αναζήτηση συμμαχιών στις διεθνείς οργανώσεις και σε όσα κράτη μέλη αντέχουν ακόμα σε αυτή την ξενοφοβική πίεση, αποτελεί το μόνο δρόμο αντίστασης. Διαφορετικά δεν μπορώ να φανταστώ σε ποια ΕΕ θα ζούμε σε λίγα χρόνια, αν συνεχίσει αυτόν τον κατήφορο.

Η παρουσία του ΝΑΤΟ δεν είναι ανεκτή

Η συνεργασία με το ΝΑΤΟ και την Τουρκία μπορεί πρακτικά να σημαίνει για την Ελλάδα μια μείωση των ροών, αλλά πρόκειται και για μια πολιτική διολίσθηση σε δεξιόστροφες πολιτικές ασφαλειοποίησης του ζητήματος. Πώς το κρίνει ο ΣΥΡΙΖΑ και πώς θα το διαχειριστεί;
Η επιλογή της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, θα υπηρετήσει κυρίως γεωπολιτικές σκοπιμότητες, που έχουν να κάνουν με τον πόλεμο και την ειρήνη στη Συρία. Οι πρόσφυγες αποτελούν το πρόσχημα να περάσει αυτή η απόφαση ανώδυνα. Το όποιο όφελος προκύψει, σε σχέση με τους πρόσφυγες, είναι κάτι που δεν είναι ανεκτό, ούτε από το διεθνές δίκαιο, ούτε και από τον ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά συνολικά. Γιατί η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, θα δρα αποτρεπτικά για τους πρόσφυγες, αλλά και για τη ζωή τους, αφού έχει συνομολογηθεί η επαναπροώθησή τους.

Πώς πρέπει να κινηθεί κατά τη γνώμη σας η ελληνική πλευρά στην επόμενη Σύνοδο;
Η γνώμη μου είναι να λειτουργήσει ως η συνείδηση μιας ΕΕ που χάνεται. Να υπερασπίσει με πάθος αρχές και αξίες που χαρακτήριζαν την ΕΕ μέχρι σήμερα, και να εκθέσει όσες χώρες και ηγέτες επιχειρούν να καταπατήσουν τη διεθνή νομιμότητα, αρνούμενη να συναινέσει σε εφήμερες, απάνθρωπες και αναποτελεσματικές αποφάσεις, που αντικαθιστούν τη νομιμότητα με τη σκοπιμότητα, συρρικνώνουν τη δημοκρατία και πριμοδοτούν τους εθνικούς εγωισμούς και την άνοδο της ακροδεξιάς.

Πώς κρίνετε τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο προσφυγικό;
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης υποχρεώνονται να ρίξουν τους τόνους από τη μια, λόγω του μεγάλου κινήματος αλληλεγγύης, και από την άλλη, λόγω του ότι τη δική τους ρητορική υιοθέτησαν οι χώρες του Βίζεγκραντ και η ακροδεξιά της ΕΕ. Στο όνομα, λοιπόν, ότι είναι εθνικό θέμα το προσφυγικό, αυτολογοκρίνονται, αυτοπεριορίζονται και μιλάνε για ανθρωπισμό και ανθρώπινα δικαιώματα. Επειδή όμως δεν μπορούν να υπηρετήσουν αυτή τη «νέα» γραμμή ως το τέλος, επικεντρώνουν τη διαφωνία τους στην πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και ασκούν πιέσεις στην κυβέρνηση και στο κόμμα μας, να αποκηρύξει εκείνη την περίοδο που τέθηκαν οι βάσεις για μια πολιτική συμβατή με τη Συνθήκη της Γενεύης και με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αναζητώντας αποδιοπομπαίους τράγους

Τι απαντάτε στις επιθέσεις, που ακόμα δέχεστε, όσον αφορά στη θητεία σας στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής; Γιατί πιστεύετε ότι γίνεται αυτή η στοχοποίησή σας;
Είναι γνωστό ότι στην πολιτική αναζητούνται αποδιοπομπαίοι τράγοι. Η επικέντρωση της πολεμικής στο πρόσωπό μου πιστεύουν ότι θα τους έδινε τη δυνατότητα μιας ιδεολογικής ρεβάνς, γιατί η θητεία μου στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής συνέπεσε όχι μόνο με την αποκατάσταση της διεθνούς και ευρωπαϊκής και εθνικής νομιμότητας στη χώρα, αλλά και με το σπάσιμο του φόβου της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στον πρόσφυγα. Έτσι, εκτίθενται συνεχώς, αποδίδοντάς μου εξωπραγματικές ικανότητες, ότι εγώ κάλεσα στην Ελλάδα όλους τους πρόσφυγες από τη Συρία, ενώ ταυτόχρονα χρεώνουν στην Τουρκία ότι κάνει πολιτική με το προσφυγικό και στους διακινητές ότι πλουτίζουν από τη μεταφορά των ανθρώπων αυτών. Κυρίως, όμως, κάνουν πολεμική ενάντια στην πολιτική μας σχετικά με τα κέντρα κράτησης, που αποτελούσαν το κέντρο της πολιτικής της αντιπολίτευσης, που αποσυμφορήθηκαν από χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που κρατούνταν παράνομα και σε απαράδεκτες συνθήκες.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet