Ποιοι και γιατί τορπιλίζουν με βόμβες εθνικισμού και ισλαμοφοβίας τον ευρωπαϊκό πολιτικό πολιτισμό;

Migrants wait to cross the Greek-Macedonian border, near the village of Idomeni, Greece March 6, 2016. REUTERS/Marko Djurica - RTS9JDM

Του Νίκου Τσαγκρή

Τις μέρες που η πλατεία Συντάγματος ξεχείλιζε από έμπρακτα αισθήματα αλληλεγγύης για τους ξεριζωμένους πρόσφυγες της εγγύς Ανατολής, στην κεντρική πλατεία της Μπρατισλάβα οι νεοναζί του «Λαϊκού Κόμματος» (LSNS) πανηγύριζαν ντυμένοι μελανοχίτωνες για την είσοδό τους (με ποσοστό 8% και 14 έδρες) στη Βουλή της Σλοβακίας.
Τις ίδιες μέρες, 15.000 ξεριζωμένοι Σύριοι, Ιρακινοί και Αφγανοί πρόσφυγες ξημεροβραδιάζονταν στα λασπόνερα της Ειδομένης, με μόνη παρηγοριά μια αγαπησιάρικη μεν, έωλη δε, ελληνική αλληλεγγύη. Μήπως και φιλοτιμηθούν οι Σκοπιανοί και ανοίξουν τα σύνορα για τη... Γη της Επαγγελίας.     Στην Άγκυρα, ο Αχμέτ Νταβούτογλου λογάριαζε, παρέα με τον Ερντογάν πασά, τα λύτρα που θα απαιτήσουν από τους Ευρωπαίους και τους Γκιαούρηδες για να εμποδίσουν το πέρασμα του «κακού» από τα τουρκικά παράλια στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Λίγες ώρες πριν, η «Zaman», η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία τουρκική εφημερίδα, είχε καταληφθεί από διορισμένους εντολοδόχους του τούρκου προέδρου: «Ανεστάλη το Σύνταγμα. Μέρα ντροπής», ήταν ο τελευταίος τίτλος της...
Στο Βερολίνο, η Άνγκελα Μέρκελ επιχειρούσε να πείσει τον αυστριακό ομόλογό της, Βέρνερ Φάϊμαν, να αλλάξει τη στάση του στο ζήτημα του βαλκανικού διαδρόμου και των ευρωπαϊκών συνόρων -να μην ξεσηκώνει τις χώρες του Βίζεγκραντ ενάντια σε μια ευρωπαϊκή συμφωνία. Ενώ στην Αθήνα, στο προεδρικό μέγαρο, ο έλληνας πρωθυπουργός πάλευε να καταφέρει τους έλληνες αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης να στηρίξουν τις ελληνικές θέσεις (!) για το προσφυγικό, εν’ όψει της Συνόδου Κορυφής της 7ης Μαρτίου...
    
Το εθνικιστικό άλλοθι

Μόλις «είδατε» μια στιγμιαία φωτογραφία του βαθμού πολιτικής και πολιτισμικής συνοχής των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις ημέρες που προηγήθηκαν της έκτακτης συνόδου των αρχηγών (7/3/2016) για τη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος. Μια εμφανώς υποφωτισμένη «φωτογραφία», που κρύβει πολλά στις σκιές της, όμως, αποκαλύπτει βασικές πτυχές και αποχρώσεις συγκλίσεων, αποκλίσεων και χασμάτων: σημειώνουμε τη (απρόσμενη για πολλούς) σύγκλιση Βερολίνου-Αθήνας, την, επίσης απρόσμενη, σύγκλιση της Αυστρίας με τις (στερούμενες ευρωπαϊκής κουλτούρας) χώρες του Βίζεγκραντ (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία), καθώς και την αντιδραστική στάση του συνόλου των κομμάτων της αντιπολίτευσης της χώρας μας ενάντια στις ελληνικές θέσεις, που είναι οι ευρωπαϊκές θέσεις (οι θέσεις που στηρίζονται και από τη Γερμανία, την Ιταλία, τη Γαλλία, καθώς και από την Κομισιόν).
Η ξενοφοβία, ο ρατσισμός, ο φυλετικός και θρησκευτικός φανατισμός, που διεγείρονται από την απειλή μιας ανεξέλεγκτης εισβολής αλλόθρησκων και ξένων, είναι το άλλοθι του πολιτικού και πολιτισμικού συντηρητισμού, που σοβούσε ήδη στον πολιτικό οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις παρυφές του 21ου αιώνα: «στην εποχή μας, εποχή στη διάρκεια της οποίας ο όρος “παγκοσμιοποίηση” συνοδεύεται με το γκρέμισμα των εθνικών -πολιτισμικών ταυτοτήτων και εκλαμβάνεται -όχι άδικα- ως ο Δούρειος Ίππος ενός νέου τύπου ευρωαμερικανικού επεκτατισμού, ο εθνικισμός επανέρχεται, αντανακλαστικά, σαν ένστικτο πολιτισμικής αυτοσυντήρησης, παντού στον κόσμο», έγραφα τότε...
Μια παραδοξότητα

Παρατηρούσα, μάλιστα, ότι αυτός ο «μεταμοντέρνος», όπως τον χαρακτήριζα, εθνικισμός δεν συνδεόταν προνομιακά, ως συνήθως, με τη συντηρητική δεξιά και την ακροδεξιά, αλλά «ευδοκιμεί ατομικά ή και συλλογικά σε κάθε γεωγραφικό, ταξικό και ιδεολογικό μήκος και πλάτος –από την ακροδεξιά και τη συντηρητική δεξιά, έως την κομμουνιστική αριστερά και την άκρα αριστερά»...

«Κανείς δεν έχει λόγο να γιορτάζει, αφού εκλέξαμε φασίστες στο Κοινοβούλιο», μονολογούσε τη νύχτα των αποτελεσμάτων ο απερχόμενος υπουργός Εξωτερικών της Σλοβακίας, Μίροσλαβ Λάιτσακ, καθώς έβλεπε το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (Smer-SD) του Ρόμπερτ Φίτσο να βυθίζεται από το 44,4% στο 23%.

Ο Ρομπερτ Φίτσο είναι ο 51χρονος απερχόμενος πρωθυπουργός της Σλοβακίας που εκστόμισε εκείνη την ακραία ανθελληνική και αντιευρωπαϊκή ρήση, «Η Ελλάδα να θυσιαστεί για τη ζώνη Σένγκεν»! Ο ευρωπαίος σοσιαλδημοκράτης, που εξέφρασε την πιο ακραία αντιμεταναστευτική και ισλαμοφοβική στάση ανάμεσα στους Ευρωπαίους (και τους Έλληνες τύπου Σαμαρά, και Μητσοτάκη, και Γεννηματά, και Λεβέντη) σοσιαλδημοκράτες ή δεξιούς ή κεντροαριστερούς, ή και κομμουνιστές ευρωπαίους ηγέτες που, για λόγους ψηφοθηρίας, υιοθετούν την ατζέντα της εθνικιστικής ακροδεξιάς διασπείροντας μισαλλοδοξία, ρατσισμό και, εν τέλει, εθνικισμό: ο Ρόμπερτ Φίτσο θεωρείται (και δικαίως) ο βασικός υπεύθυνος για την άνοδο των ακροδεξιών εξτρεμιστών του ναζιστικού «LSNS» και την είσοδό τους στη Βουλή της Σλοβακίας...

Γενικότερα, βιώνουμε μια πρωτοφανή, στα ευρωπαϊκά χρονικά, παραδοξότητα: εκείνοι που, κυρίως, τορπιλίζουν με βόμβες εθνικισμού και ισλαμοφοβίας την κοινή ευρωπαϊκή απόφαση για μια ανθρωπιστική λύση του προσφυγικού ζητήματος, δεν είναι ακροδεξιοί, αλλά «σοσιαλδημοκράτες». Και φιλελεύθεροι δεξιοί και «κεντρώοι», ακόμα και «κομμουνιστές»!..

Υ.Γ: η συνέχεια και το τέλος στο επόμενο φύλλο της «Εποχής»

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet