servetas

Του Νίκου Σερβετά

Καλοκαίρι του 1992. Το «Μακεδονικό» είναι στο φόρτε του. Πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Οι Δανοί με δημοψήφισμα αρνούνται να επικυρώσουν τη Συμφωνία του Μάαστριχτ. Διπλωματικός πανικός!
Βρίσκεται κάποια τυπική αφορμή και οργανώνεται στο Όσλο συνάντηση κορυφής του ΝΑΤΟ. Ο Μητσοτάκης δεν πάει, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα η οποία έχει επικεφαλής της αντιπροσωπείας της γενικό γραμματέα Υπουργείου, σε μία συνάντηση στο παρασκήνιο της οποίας συζητείται το φλέγον τότε ελληνικό ζήτημα. Παρών στη συνάντηση και ο προεδρεύων τότε της ΕΟΚ (των 12), ο πορτογάλος Πινέιρο, ο οποίος είχε ήδη καταθέσει συμβιβαστική πρόταση για το «Μακεδονικό».
Εκατοντάδες δημοσιογράφοι απ’ όλο τον κόσμο. Για λογαριασμό των ελληνικών μέσων ενημέρωσης τη συνάντηση καλύπτουν οι δύο μόνιμοι ανταποκριτές για τον Ant1-ΑΠΕ (τότε) και το Mega, οι οποίοι μεταβαίνουν από τις Βρυξέλλες, και τρίτος ο συνεργάτης του ραδιοφωνικού σταθμού Flash 9,61 (τότε) που μεταβαίνει από τη Στοκχόλμη.
Μεταξύ των πολλών και δύο ενδεικτικές σκηνές απείρου κάλλους.

Ιστορία

Σκηνή 1η (ο τύπος). Η συνάντηση δείχνει να αφήνει ανοικτή την πόρτα για τη Δανία, με τη δημιουργία ενός νέου οργάνου το οποίο …κ.λπ. κ.λπ. τυπικά, συνηθισμένα σε τέτοιες περιπτώσεις, που τελικά οδήγησαν σε δεύτερο δημοψήφισμα τους Δανούς. Η συνάντηση συνεχίζεται. Το «Μακεδονικό» είναι θέμα σε πολλούς κύκλους και πηγαδάκια. Διαβουλεύσεις και κινητικότητα σε διαδρόμους και γραφεία. Φωνές και πολύ ζωηρή κίνηση στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου, όπου γίνεται η συνάντηση. Τρέχουν διπλωμάτες και δημοσιογράφοι. Μία κυρία, μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας, με έντονο ύφος και «Aγγλικά Στρατηγάκη», ακούγεται να λέει: «I have trouble». Κάτι της απαντάει το προσωπικό του ξενοδοχείου, αλλά είναι φανερό ότι δεν μπορούν να συνεννοηθούν. Χρέη μεταφραστή αναλαμβάνει άλλο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας, το οποίο, μάλιστα, απευθύνεται με σεβασμό στην εν λόγω κυρία. «Πες της, παιδί μου, επειδή το ΝΑΤΟ μας πληρώνει το δωμάτιο μέχρι σήμερα, αλλά εμείς, μια που ήρθαμε λέμε να μείνουμε μερικές μέρες παραπάνω και επειδή εδώ είναι ακριβά, θα πάμε σε άλλο ξενοδοχείο, μπορώ να αφήσω στο ψυγείο τους κάτι σολομούς που αγόρασα, να μην τους κουβαλάω μαζί μου και να τους πάρω όταν φεύγουμε;»
Το λέει το «παιδί της», χαμογελάει η ρεσεψιονίστ, και η κυρία αποτελειώνει όσους από τους παριστάμενους γνώριζαν ελληνικά: «Ε, αυτό της έλεγα κι εγώ και δεν καταλάβαινε, το ζώον»!
Σκηνή 2η (ο παράτυπος). Το βράδυ της ίδιας μέρας: μέσα, στη μεγάλη τραπεζαρία, γίνεται το επίσημο δείπνο και σε διάφορα δωμάτια επιτροπές εμπειρογνωμόνων και διπλωματών επεξεργάζονται τα τελικά κείμενα της συνάντησης. Στο δείπνο, πρωθυπουργοί και υπουργοί Εξωτερικών χωρών-μελών του ΝΑΤΟ. Στα επίσημα κείμενα το θέμα είναι «τι θα κάνουμε με τη Δανία» και «ζυμώσεις για το Μακεδονικό». Στους διαδρόμους κόσμος πάει κι έρχεται μεταξύ τραπεζαρίας και δωματίων. Έξω από το ξενοδοχείο, ομάδα δημοσιογράφων, που δεν τους επιτρέπεται, τώρα πια, να βρίσκονται ούτε καν στους διαδρόμους και στο λόμπι, προσπαθεί να αποφασίσει πού θα πάει, ώστε να μπορεί να φάει χωρίς, όμως, να χάσει την επαφή με το κέντρο των εξελίξεων, αλλά και με το κέντρο Τύπου, διότι τότε κινητά τηλέφωνα είχαν μόνο κάτι Αμερικάνοι, που τους έκαναν να γέρνουν από το βάρος τους.
Κάπου κοντά στους δημοσιογράφους, σε άλλο πηγαδάκι, ομάδα στελεχών της επίσημης ελληνικής αντιπροσωπείας. Ένας απ’ αυτούς πλησιάζει τους δημοσιογράφους και με ύφος μεταξύ σαράντα καρδιναλίων και σιχασιάς, ρωτάει: «Ρε παιδιά, εσείς που ξέρετε από αυτά, έχει εδώ γύρω κανένα εστιατόριο να πάμε να φάμε» και δείχνοντας με το χέρι του το καλύτερο ξενοδοχείο του Όσλο συνεχίζει, «καλό, όμως, όχι όπως εδώ».

Το παρόν

Σκηνή 3η (η ουσία). Ρεπορτάζ  πριν από τρία χρόνια σε δύο χωριά του Έβρου και σε άλλα δύο του Κιλκίς. Λόγω της κρίσης και της ακρίβειας, μεγάλη μερίδα των κατοίκων τους, μία φορά την εβδομάδα, πηγαίνουν και ψωνίζουν οι μεν στο Σβίλεγκραντ της Βουλγαρίας, οι δε στη Γευγελή της ΠΓΔΜ. Αφού γεμίσουν το πορτ μπαγκάζ  του αυτοκινήτου με τα απαραίτητα, γεμίζουν με βενζίνη, στο 1/3 της τιμής σε σύγκριση με το χωριό τους, και το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου, αλλά και ένα μπιτόνι μη τύχει και ξεμείνουν μέσα στην εβδομάδα.
Συνέπεια πρώτη: έκλεισαν τα μικρομάγαζα στα χωριά τους, με αποτέλεσμα οι γέροι του χωριού, που δεν μπορούν ή δεν έχουν αυτοκίνητο να πάνε να ψωνίσουν πέρα από τα σύνορα, να δυσκολεύονται πολύ να προμηθευτούν τα απαραίτητα.
Συνέπεια δεύτερη: έκλεισαν τα βενζινάδικα που υπήρχαν μέσα στα χωριά, με αποτέλεσμα οι αγρότες, για να συνεχίσουν να καλλιεργούν όσα χωράφια καλλιεργούν ακόμα, να χρειάζεται να κάνουν κάμποσα χιλιόμετρα, προκειμένου να «γεμίσουν» στα μεγάλα βενζινάδικα  που υπάρχουν στην εθνική οδό.

Το μέλλον

Σκηνή 4η (το δια ταύτα). Αναρωτιέται η Κατερίνα Ακριβοπούλου στη σελίδα της στο Facebook:
Τελικά, ποιος εξετέθη περισσότερο ο Μουζάλας ή ο Καμμένος;
Και μόνη της δίνει την απάντηση:
Ο Παύλος Τσίμας…

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet