smyrnaios

Την ώρα που οι ανησυχίες για μια νέα παγκόσμια αστάθεια εξαπλώνονται και οι φωνές για μια άλλη πολιτική δυναμώνουν, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών επιμένει ότι ορθά... αρμενίζει και ζητά ευλαβική τήρηση της πολιτικής για περισσότερη λιτότητα

Του Δημήτρη Σμυρναίου

«Η Γερμανία εναντίον του υπόλοιπου πλανήτη» έγραφε την περασμένη Τετάρτη η συντηρητική die Welt, προετοιμάζοντας το έδαφος για το τι θα συζητηθεί στην εαρινή σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η αλήθεια είναι βεβαίως πώς δεν συμφωνούν όλοι στην Γερμανία με αυτά που εκπροσωπεί ο υπουργός των Οικονομικών, γιατί αυτός είναι που πεισματικά αρνείται οποιαδήποτε επεκτατική πολιτική και συνεχίζει να επικρίνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για την πολιτική του φθηνού χρήματος.

Αλλωστε, και ο αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ και ο υποψήφιος διάδοχός του Μάρτιν Σουλτς, έκαναν αυτή την εβδομάδα δηλώσεις σε δραματικούς τόνους για τον κίνδυνο ολοκληρωτικής κατάρρευσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Την ίδια στιγμή πάντως, η εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές της έδιναν την ευκαιρία σε ορισμένους νεοσυντηρητικούς να ξαναβγάλουν από το συρτάρι τα σενάρια περί Grexit. Και το SPD έβλεπε την εκλογική του απήχηση να πέφτει σε ποσοστά κάτω του 20%, κάτι που έχει σημάνει συναγερμό στο επιτελείο του γερασμένου κόμματος, το οποίο αποτελεί ουραγό σε ότι αφορά τον καθορισμό της ατζέντας του πολιτικού διαλόγου στη χώρα και μοιάζει να μην μπορεί να αναστρέψει την πορεία «πασοκοποίησης» του. Ωραίες λοιπόν οι σοσιαλδημοκρατικές παρεμβάσεις αλλά την τράπουλα στα χέρια του την κρατάει άλλος.
Στην ίδια πάντα πορεία

Πρέπει να είναι κανείς πια εμμονικός ή απλώς τυφλός για να μην βλέπει ότι η τροχιά που βαδίζει η παγκόσμια οικονομία και από την οποία δε μπορεί να ξεγλιστρήσει κανένα κράτος του «ανεπτυγμένου κόσμου» γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνη και απειλεί να τιμάξει στον αέρα όλες τις ισορροπίες, που διαμορφώθηκαν αρχικά μετά το τέλος του Β'Παγκοσμίου και αργότερα μετά την ...υπέρβαση του Ψυχρού Πολέμου. Το ΔΝΤ μιλά ανοικτά για τον κίνδυνο μιας νέας αποσταθεροποίησης και ζητά μεγαλύτερη πολιτική ευελιξία προειδοποιώντας ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλα λάθη. Και ειδικά από τη Γερμανία ζητά να προχωρήσει σε μια πιο επεκτατική πολιτική δίνοντας προτεραιότητα σε επενδύσεις που θα τόνωναν και τη δική της οικονομία, αλλά θα είχαν θετική επιρροή και για άλλες χώρες της Ευρωζώνης.

Αλλά ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δείχνει πεπεισμένος, ότι όλα βαίνουν καλώς και κάπου το 2020, όταν με βάση τον δικό του προγραμματισμό θα έχει μειωθεί και το δημόσιο χρέος της Γερμανίας στο 60% του ΑΕΠ, όλα θα είναι ακόμα καλύτερα. Ο τρόπος που οι εκπρόσωποι του υπουργείου ξέκοψαν αυτή την εβδομάδα την οποιαδήποτε σκέψη για την παραμικρή παρέκκλιση από «όσα συμφωνήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι» μεταξύ Αθήνας και δανειστών της, δείχνει ότι τα περιθώρια ελιγμών για την ελληνική κυβέρνηση είναι μηδαμινά και οποιαδήποτε κίνηση θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως μονομερής θα αντιμετωπιστεί και πάλι με τιμωρητική διάθεση. Η διαδικασία της αξιολόγησης θα πρέπει λοιπόν να τηρηθεί «κατά γράμμα» δηλώνει το Βερολίνο και οι ελπίδες που μπορεί να είχαν ορισμένοι ότι οι διαφωνίες του με το ΔΝΤ, θα μπορούσαν να αποδειχθούν βολικές αποδεικνύονται όχι απλά φρούδες αλλά και επικίνδυνες. Αντίθετα υπάρχουν πολλοί που φοβούνται ότι μια πιθανή αναμέτρηση δυνάμεων των δύο πλευρών εμπεριέχει τον κίνδυνο να βάλει την Ελλάδα ανάμεσα σε πυρά από δύο μέτωπα...

Την ίδια ημέρα στο Ευρωκοινοβούλιο ο γνωστός μας Μάνφρεντ Βέμπερ, ο βαυαρός επικεφαλής της ομάδας των συντηρητικών του Λαϊκού Κόμματος τα έβαζε πάλι με την Ελλάδα και τον «κομμουνιστή» Τσίπρα, δείχνοντας ότι η διάθεση ορισμένων απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση κάθε άλλο παρά έχει αλλάξει. Η «τύφλωση» ορισμένων συντηρητικών απέναντι σε οτιδήποτε θεωρούν αριστερό και εκτός της δικής τους γραμμής δεν είναι πλέον γραφική. Γίνεται επικίνδυνη και οδηγεί την Ευρώπη σε πραγματικά επικίνδυνα μονοπάτια. Τη στιγμή μάλιστα που το Βερολίνο διαρρέει προς όλες τις πλευρές ότι θέλει να αποφύγει μια αναζωπύρωση της ελληνικής κρίσης και γι αυτό και πρέπει να αποφεύγονται οι εμπρηστικές δηλώσεις.
Ο προστάτης της αποταμίευσης

Πάντως απρόβλεπτη ως προς την έκβασή της είναι η επίθεση που έχει ξεκινήσει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εναντίον του Μάριο Ντράγκι με αφορμή την πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και ο πρόεδρος της Μπούντεσμπανκ Γιενς Βάιντμαν ζήτησε να σταματήσουν οι πολιτικές παρεμβάσεις και να γίνει σεβαστή η ανεξαρτησία της ΕΚΤ, την ώρα που ο γερμανός υπουργός είχε φτάσει να κατηγορήσει την πολιτική της τράπεζας ακόμα και για την άνοδο της ακροδεξιάς στην πατρίδα του. Στο μυαλό επανέρχονται οι αμφιβολίες που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς από ειδικούς για την ικανότητα του «νομικού» Σόιμπλε να κατανοήσει την οικονομική πραγματικότητα. Σήμερα ο 74χρονος πολιτικός έχει αποφασίσει να ηγηθεί του μπλοκ των «αποταμιευτών» και να ικανοποιήσει τα στρώματα εκείνα που ανησυχούν για το κομπόδεμά τους και γκρινιάζουν για τα πολύ χαμηλά επιτόκια που κινούνται και προς αρνητική κατεύθυνση. Και ενώ οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ επιμένουν ότι αυτή η τακτική μπορεί να είναι ενοχλητική τώρα, αλλά είναι και η μόνη που μπορεί να σπρώξει μεσοπρόθεσμα τις οικονομίες σε πορεία ανάπτυξης, ο Σόιμπλε είναι αποφασισμένος να την καταργήσει.

Από τη μεριά της η Ανγκέλα Μέρκελ αποφεύγει να τοποθετηθεί δημόσια, αλλά μοιάζει να εμπιστεύεται τον υπουργό της. Αυτό είναι το «μεγάλο κάδρο» της αντιπαράθεσης της Γερμανίας με τον «υπόλοιπο πλανήτη», για την οποία κάναμε λόγο και στην αρχή και μέσα σε αυτό θα πρέπει να τοποθετηθούν και οι διαφωνίες Βερολίνου-Ουάσιγκτον για την υπόθεση της Ελλάδας. Η προσπάθεια της Αθήνας να επιβιώσει ανάμεσα στους δύο πεισμωμένους ελέφαντες, που μαλώνουν μοιάζει ξανά σισύφεια. Η «περιοδεία» του Αλέξη Τσίπρα σε Παρίσι, Στρασβούργο και Βρυξέλλες μάλλον αυτό κατέδειξε. Ο Φρανσουά Ολάντ προτίμησε να μην εκφραστεί δημόσια για το θέμα, μια επιλογή που έκαναν και άλλοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Κανείς δεν θέλει να συγκρουστεί με έναν από τους δύο μεγάλους παίκτες στην παρούσα φάση. Η συζήτηση για το Βrexit έχει ανάψει, το προσφυγικό συνεχίζει να φέρνει φράχτες και άλλους φράχτες, εκεί που άλλοτε γυρίζονταν διαφημιστικά σποτάκια για ανοικτά σύνορα, το τραπεζικό σύστημα σε μια σειρά από χώρες καρκινοβατεί, οι πολίτες νοιώθουν να χάνουν ζωτικό χώρο εγκλωβισμένοι ανάμεσα στην απειλή της τρομοκρατίας και την καθημερινότητα της αστυνομοκρατίας. Η Ευρώπη πρακτικά ετοιμάζεται για μια εαρινή πορεία γεμάτη... λακούβες και εμπόδια. Και κανείς δεν θέλει να εκτίθεται χωρίς λόγο. Ειδικά για χάρη κάποιου τρίτου.
Πρόσφατα άρθρα ( Οικονομία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet