Νέο εργασιακό μοντέλο για την Ευρώπη

 

Το 1886 για πρώτη φορά ακούστηκαν τα αιτήματα των εργαζομένων με σαφήνεια: 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες μόρφωση, ψυχαγωγία, 8 ώρες ξεκούραση. Τρία χρόνια αργότερα, το 1889 καθιερώθηκε ο διεθνής οργανισμός της εργατικής Πρωτομαγιάς, τιμώντας τους εργάτες του Σικάγου. Σήμερα, 130 χρόνια μετά, στο Παρίσι ακούστηκε το σύνθημα «Όχι στη νέα εργασιακή σκλαβιά», από τους νέους, τους εργαζόμενους που διαδήλωναν κατά του εργασιακού νόμου που επιδιώκει να ψηφίσει η κυβέρνηση Μανουέλ Βαλς.
Με το νόμο αυτό, αν ψηφιστεί, καταργούνται ουσιαστικά τα εργασιακά δικαιώματα που είχαν αναγνωριστεί και διασφαλιστεί με τον κώδικα εργασίας από τις αρχές του περασμένου αιώνα. Στόχος, να επιβληθεί νέο «εργασιακό μοντέλο», που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των αγορών, της ανταγωνιστικότητας και της ανταποδοτικότητας. Το μοντέλο αυτό τείνει να επιβληθεί σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και μάλιστα σε ορισμένες από αυτές, όπως Ρουμανία, Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία έχει ζητήσει η ΕΕ να μην ψηφιστούν ή να μην εφαρμοστούν διεθνείς συμβάσεις που προστατεύουν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Ενώ η Ευρώπη θα έπρεπε να πράξει ακριβώς το αντίθετο, να αναλάβει η ίδια την ευθύνη για την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων, σήμερα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, που οι πολυεθνικές δρουν ανεξέλεγκτες. Τα συνδικάτα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, πέρα από την ενότητα και την αγωνιστικότητά τους, δεν διαθέτουν κανένα άλλο προστατευτικό πλαίσιο εκτός από τους κανόνες (διεθνείς συμβάσεις) του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (ΔΓΕ), αναφέρει ο Μπερνάρ Τιμπό εντεταλμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΓΕ στο βιβλίο του «Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος είναι κοινωνικός».
«Το μέλλον της εργασίας βρίσκεται στο κέντρο των εθνικών και διεθνών συγκρούσεων. Οι προβλέψεις του ΔΓΕ για την Ευρώπη είναι δυσοίωνες, γιατί καμία δομική αλλαγή δεν έγινε για να χτυπηθούν οι ρίζες της κρίσης», λέει ο Μ. Τιμπό. Αντίθετα, «τίθενται εμπόδια και δεν έχουν γίνει μια σειρά αναγκαίες επενδύσεις και ταυτόχρονα περιορίζονται σημαντικά οι δημόσιες δαπάνες και τα προγράμματα». Με τη συνέχιση αυτή της πολιτικής δεν είναι λίγοι αυτοί που φοβούνται ένα νέο οικονομικό κραχ. Η ανάλυση της κατάστασης στον πλανήτη δείχνει ότι «η ανεργία αυξάνει και οι ανισότητες διευρύνονται». Περισσότεροι από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν με λιγότερο από 5 ευρώ την ημέρα. Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση το ΔΓΕ, που δρα υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, έχει έναν ιδιαίτερο ρόλο, να καθορίσει το πλαίσιο και τα εργαλεία ελέγχου για το σεβασμό της εργασίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από τις πολυεθνικές και τους παγκόσμιους οργανισμούς -ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΕΕ, ΠΟΕ και G8. Τα συνδικάτα σε εθνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο θα πρέπει να στηρίζουν τη δράση τους στα εργαλεία αυτά. Ο Μπερνάρ Τιμπό μίλησε στην «Ουμανιτέ» με την εμπειρία του συνδικαλιστή. Υπήρξε γ.γ. της CGT από το 1999-2013. Τα δύο τελευταία χρόνια είναι εντεταλμένο μέλος στο Δ.Σ. του ΔΓΕ.

Μ. Κ.
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet