Óõíåäñßáóç ÊÐÅ ÐÁÓÏÊ, õðü ôçí ðñïåäñßá ôçò ÐñïÝäñïõ ôïõ ÐÁÓÏÊ Öþöçò ÃåííçìáôÜ, ÊõñéáêÞ 6 Ìáñôßïõ 2016. (EUROKINISSI/ÓÔÅËÉÏÓ ÌÉÓÉÍÁÓ) Óõíåäñßáóç ÊÐÅ ÐÁÓÏÊ, õðü ôçí ðñïåäñßá ôçò ÐñïÝäñïõ ôïõ ÐÁÓÏÊ Öþöçò ÃåííçìáôÜ, ÊõñéáêÞ 6 Ìáñôßïõ 2016. (EUROKINISSI/ÓÔÅËÉÏÓ ÌÉÓÉÍÁÓ)

Του Βασίλη Ρόγγα

 

Το προηγούμενο σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στο ΣΕΦ. Ξεκίνησε με τις ομιλίες της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, κ. Φώφης Γεννηματά, του Προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, κ. Θανάση Θεοχαρόπουλου και του εκπροσώπου των Κινήσεων Πολιτών για την Σοσιαλδημοκρατία Γιάννη Τούντα. Συγκροτήθηκαν 8 θεματικά workshops, με πρώτο εκείνο της Πολιτικής Εισήγησης για τη Διακήρυξη της συνδιάσκεψης. Τα εργαστήρια αφορούσαν το οικονομικό μοντέλο που προκρίνει η κεντρώα συμμαχία, τις θέσεις για την παιδεία, τον απόδημο ελληνισμό, την υγεία, το κοινωνικό κράτος κλπ.

Η κ. Φώφη Γεννήματα προέβη σε διμέτωπη επίθεση ενάντια στην πόλωση που προωθούν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, έτσι ώστε «να μπετονάρουν τα ακροατήριά τους». Στο ίδιο περίπου πολιτικό μοτίβο κινείται και η Διακήρυξη, έχοντας ως προμετωπίδα της το τετράπτυχο «δημοκρατία, αλληλεγγύη, ανάπτυξη, κοινωνική συνοχή». Η διακήρυξη, αν κάνεις δεν ήξερε την αλλαγή που έχει επέλθει στο ελληνικό κομματικό σύστημα, αλλά και τις πολιτικές που εφάρμοσε η σοσιαλδημοκρατία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, θα έλεγε πως πλοηγεί στα ήσυχα νερά ενός όψιμου εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος, σαν να μην απέτυχε παταγωδώς το προηγούμενο της σημιτικής διακυβέρνησης. Η αφήγηση, λοιπόν, της διακήρυξης δεν εκφεύγει των παραδοχών της κυρίαρχης άποψης της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, έπειτα από τη μετάλλαξή της από τα κόμματα-οδηγούς του Τρίτου Δρόμου, τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ και τους Νέους Εργατικούς στην Αγγλία: επιλεκτικό κοινωνικό κράτος (και όχι καθολικό), εναντίωση στο δεξιό και αριστερό λαϊκισμό (χωρίς φυσικά να υπάρχει αναφορά στο λαϊκισμό του Ακραίου Κέντρου), εναντίωση στις πελατειακές σχέσεις (ποιος άραγε τις θεμελίωσε και τις αναπαρήγαγε;), μεταρρυθμιστική ρητορική («απολίτικου», τεχνοκρατικού και στην πραγματικότητα νεοφιλελεύθερου περιεχομένου), κλπ.

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν επιθυμεί εθνικές εκλογές, όπως με έμφαση τόνισε η Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αλλά και η ίδια η Διακήρυξη. Το επίσημο πολιτικό ντοκουμέντο καταλήγει στην αναγκαία συνταγματική αναθεώρηση «που θα ανοίξει το κεφάλαιο της Δ’  Ελληνικής Δημοκρατίας».

 

 

Το ΚΙΔΗΣΟ και το Ποτάμι

 

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν χαιρέτησε εκ μέρους του ΚΙΔΗΣΟ τις εργασίες της συνδιάσκεψης. «Αν η κ. Γεννηματά και το κόμμα της ενδιαφέρονται πραγματικά για την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων, τότε ας σταματήσουν τώρα την καταφυγή στις υπεκφυγές, τα ψευδή και τις προβοκάτσιες, τακτική στην οποία επιδίδονται και στελέχη του κόμματός της ανά την Ελλάδα», σχολίασε με ανακοίνωσή του το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού.

Το Ποτάμι, εξίσου, τορπιλίζει τη συνεργασία των κεντρώων δυνάμεων, παρόλο που συμμετέχει στην Επιτροπή Διαλόγου που έχει συσταθεί. Με δηλώσεις του την Πέμπτη ο επικεφαλής του σχήματος τόνισε πως «ο τόπος έχει ανάγκη από μία μεγάλη κεντρώα προοδευτική παράταξη. Για να μπορέσουμε επιτέλους να τα αλλάξουμε όλα, χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα. Και γι' αυτό εργαζόμαστε. Όμως, φοβάμαι ότι κάποιοι δεν θέλουν να ξεβολευτούν. Ονειρεύονται τα περασμένα μεγαλεία και νομίζουν ότι θα τα ξαναζήσουν. Ο τόπος, όμως, για να πάει μπροστά θέλει νέες δυνάμεις. Θέλει ανθρώπους που θα ασχοληθούν τώρα με την πολιτική, που θα σπάσουν το παλιό κατεστημένο και θα μπουν και θα ενισχύσουν αυτή την κεντρώα παράταξη. Αυτό είναι το δικό μας κάλεσμα, να ενωθούμε, αλλά να ενωθούμε και να πληθύνουμε. Όχι να μείνουμε με τους παλιούς».

 

Και…το σταυρόλεξο

 

Η ευθυνη για τη διαφαινόμενη «λειψή» συμφωνία μεταξύ των συνιστωσών της κεντροαριστεράς δεν βαραίνει πρωταρχικά ένα μόνο σχηματισμό, αλλά τέμνει όλους οριζόντια και κάθετα. Στο Ποτάμι είναι κατανοητό πως ο σχηματισμός κινδυνεύει να μείνει εκτός βουλής στις επόμενες εκλογές, απορροφημένος από το θελκτικό για τους ψηφορόρους του νεοφιλελευθερισμό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Από την άλλη η «σκληρή γραμμή» είναι συμβατή με την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποκόμιση ισχύος στον αρνητικό συσχετισμό δύναμης. Η κ. Γεννηματά, έχοντας το πρόβλημα της πλήρους απίσχανσης του κραταιού ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί παρά να θέλει να διευρυνθεί, χωρίς αυτό να στοιχίσει, όμως, σε ηγεμονία για το κόμμα της. Βέτο αποτελεί η διεύρυνση προς το ΚΙΔΗΣΟ από την ισχυρή πτέρυγα του κ. Βενιζέλου.

Αν στο σταυρόλεξο προστεθεί και η Ένωση Κεντρώων, τότε δεν φαίνεται πιθανή μια κοινή εκλογική ή και πολιτική κάθοδος της «όλης κεντροαριστεράς» σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τελικά, για την ένωση των πολλών βασιλείων στη χώρα του Κέντρου δεν αρκεί ούτε η φεουδαρχική συνάρθρωση που τώρα επικρατεί, ούτε και η καταφυγή στο απώτατο παρελθόν των ένδοξων ημερών του εκσυγχρονισμού.

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet