Μετά την τεράστια αγωνιστική κινητοποίηση της Πέμπτης 26 Μαΐου, καθώς και την προοπτική να συνεχιστούν οι απεργιακές κινητοποιήσεις και η πραγματοποίηση νέας μεγάλης πανεθνικής κινητοποίησης στις 14 Ιουλίου, φαίνεται η κυβέρνηση να προβληματίζεται σοβαρά. Ο φιλόδοξος στόχος της να περάσει το νομοσχέδιο αυτό για τα εργασιακά έχει ήδη προκαλέσει, πέρα από τη διαφοροποίηση ενός σοβαρού αριθμού βουλευτών του Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΣΚ) και των συμμάχων του Πρασίνων, σύγχυση, εκνευρισμό και ρήξεις στους κόλπους του κυβερνητικού στρατοπέδου.
Οι δύο μεγάλες εφημερίδες της Γαλλίας «Λε Μοντ» και «Λιμπερασιόν», που στήριζαν με σκανδαλώδη τρόπο το νομοσχέδιο για τα εργασιακά, πίστευαν, και μάλιστα ανέφεραν, ότι η κινητοποίηση της 26ης Μαΐου θα σήμαινε τη λήξη των αγώνων. Θα ήταν «μια τουφεκιά για την τιμή των όπλων». Προχθές, όμως, Παρασκευή 27 Μαΐου, μετά την τεράστια αγωνιστική κινητοποίηση, η μεν «Λε Μοντ» κυκλοφόρησε με κεντρικό τίτλο «Εργασιακός νόμος»: Η κυβέρνηση αναζητά μια πόρτα διεξόδου για να βγει από την κρίση» και η «Λιμπερασιόν» ρωτούσε «προς τα πού είναι η έξοδος;»

Ενοχοποίηση των συνδικάτων

Η κυβέρνηση και η εργοδοσία από την αρχή μόλις αντιμετώπισαν τις αντιδράσεις των συνδικάτων, κινήθηκαν με στόχο να αποτρέψουν τη συνεργασία των μεγάλων οργανώσεων και ταυτόχρονα να απομονώσουν και να ενοχοποιήσουν τις οργανώσεις που θα συνέχιζαν να αντιστέκονται, ώστε να στρέψουν την κοινή γνώμη κατά του κοινωνικού κινήματος. Στο στόχαστρο ήταν βέβαια η CGT, η οποία κατηγορήθηκε από τον πρωθυπουργό Βαλς για «παρέκκλιση από τη δημοκρατική τάξη» για έλλειψη «πατριωτισμού» και συναίσθηση ευθύνης για την «ασφάλεια». Όταν, μάλιστα, ο ίδιος βρέθηκε στην Ιερουσαλήμ πριν μερικές εβδομάδες, μίλησε για μια «αποδυναμωμένη» και «απομονωμένη» οργάνωση μειοψηφίας, που «κρατάει σε ομηρεία τη δημοκρατία». Τα μίντια υπηρέτησαν πιστά τη γραμμή αυτή, αποφεύγοντας να μιλήσουν για τη συνεργασία των συνδικαλιστικών οργανώσεων CGT, FO, FSU, Solitaires, αλλά και των οργανώσεων της νεολαίας UNEF, UNL και FIDL. Μια συνεργασία που επιτεύχθηκε από την αρχή και συνεχίζεται, χωρίς να παρουσιάζονται σημάδια «κόπωσης», όπως αναφέρει η βελγίδα δημοσιογράφος, Αλίς Μπερνάρ.

Επικίνδυνη κλιμάκωση

Τα συνδικάτα, και ιδιαίτερα η CGT, δεν απομονώθηκαν, σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό Εμμανουέλ Βαλς, «που έχασε τη μάχη της κοινής γνώμης», σύμφωνα με τον κύριο τίτλο της «Λε Μοντ» που κυκλοφορεί αυτό το Σαββατοκύριακο. Η ένταση, όμως, συνεχίζεται οι τόνοι ανεβαίνουν καθημερινά. Ο Φιλίπ Μαρτινέ, γ. γ. της CGT, αναφέρεται ως ο άνθρωπος που μπορεί να μπλοκάρει τον τομέα των πετρελαίων, αλλά και ολόκληρο τον τομέα της ενέργειας. Σε τέτοιο σημείο που μπορεί να προκαλέσει έλλειψη στα καύσιμα «και να παραλύσει τη χώρα», αναφέρει η «Λε Μοντ», χωρίς να διαφαίνεται κάποια προοπτική συνεννόησης.
Πώς φθάσαμε μέσα σε λίγες ημέρες σ’ αυτή την «επικίνδυνη κλιμάκωση», αναρωτιούνται κυβερνητικοί βουλευτές. Η CGT και τα συνδικάτα ρίχνουν την ευθύνη στην κυβέρνηση και προγραμματίζουν νέες επαναλαμβανόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις στους σιδηρόδρομους, τις αστικές συγκοινωνίες και σε άλλες μεγάλες επιχειρήσεις. Απεργίες που θα αρχίσουν από τις 2/6, θα συνεχιστούν στις 3 και 4 Ιουνίου και θα κορυφωθούν στις 14 Ιουλίου με πανεθνική κινητοποίηση. Το φάντασμα μιας Γαλλίας που μπορεί να παραλύσει, τρομάζει την κυβέρνηση, την εργοδοσία και τον Νικολά Σαρκοζί (συνομιλητή του προέδρου Κυριάκου Μητσοτάκη), που κάλεσε την κυβέρνηση να σπάσει την απεργία.
Μ. Κ.

 

ΦΙ­ΛΙΠ ΜΑΡ­ΤΙ­ΝΕ Γ. Γ. CGT
«Νεω­τε­ρι­κό­τη­τα, εί­ναι η κοι­νω­νι­κή πρόο­δος»

Η κυ­βέρ­νη­ση με­τά την κα­τά­θε­ση του νο­μο­σχε­δίου για τα ερ­γα­σια­κά, αρ­νή­θη­κε να δει ε­πί­μο­να ό­λες τις εν­δια­φε­ρό­με­νες ορ­γα­νώ­σεις και ι­διαί­τε­ρα την CGT. Προ­κά­λε­σε μό­νο μια συ­γκέ­ντρω­ση πο­λύ πλα­τιά και τί­πο­τ’ άλ­λο, α­να­φέ­ρει ο Φ. Μαρ­τι­νέ σε κεί­με­νό του. Οι ε­φη­με­ρί­δες της γαλ­λι­κής πρω­τεύου­σας αρ­νή­θη­καν να το δη­μο­σιεύ­σουν στις 26/5, η­μέ­ρα γε­νι­κής κι­νη­το­ποίη­σης. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι στον Τύ­πο κή­ρυ­ξαν α­περ­γία και οι ε­φη­με­ρί­δες δεν κυ­κλο­φό­ρη­σαν, ε­κτός α­πό την «Ου­μα­νι­τέ» που δη­μο­σίευ­σε το κεί­με­νο του Φ .Μαρ­τι­νέ. Οι εκ­δό­τες δια­μαρ­τυ­ρή­θη­καν για α­ντι­δη­μο­κρα­τι­κή ε­νέρ­γεια...
Ο γάλ­λος συν­δι­κα­λι­στής κα­τη­γό­ρη­σε την κυ­βέρ­νη­ση ό­τι, αρ­νού­με­νη το διά­λο­γο με τα συν­δι­κά­τα, ρί­χνει νε­ρό στο μύ­λο της δε­ξιά και της ά­κρας δε­ξιάς». Και κα­τα­λή­γει: «Η νεω­τε­ρι­κό­τη­τα εί­ναι η κοι­νω­νι­κή πρόο­δος και η α­σφά­λεια για το σύ­νο­λο των ερ­γα­ζο­μέ­νων και των πο­λι­τών για να ε­πι­στρέ­ψου­με στον 21ο αιώ­να».
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet